De 'zacht fruit-campagne' van de Nederlandse Fruittelers Organisatie (NFO), de Fruitigste, had natuurlijk een mooie plek nodig: het Kersenfestival in Cothen. De hoogstamboomgaard stond vol kraampjes, de kersenbomen hingen trossenvol kersen en overal waren vrolijke mensen die genoten van een lekker zonnetje. De gasten kregen een lekker diner voorgezet.

Hoogstamboomgaarden verdwijnen in hoog tempo, want ze zijn kostbaar ("oneconomisch", zei een kersenteler onlangs) om te kweken, onderhouden én de pluk is kostbaar. De kersen die er aan groeien zijn kleiner en zachter dan de moderne, vlezige rassen die aan laagstammen groeien. Ook Vernooij haalt niet al zijn kersen uit de hoge bomen en heeft inmiddels volop laagstamkersen onder dak en gaas. Maar zijn trots zijn de hoogstambomen, die dit jaar bijzonder rijk in de kersen zitten. Hele trossen hangen er aan.

De gemiddelde Nederlander eet (te) weinig fruit. Veel van dat fruit komt ook nog eens uit het buitenland. Daar wil de NFO wat aan doen. Meer aandacht voor Nederlandse fruit moet Nederlanders meer en meer fruit van eigen telers laten eten.

Terecht?

hoogstam kersen groeien in trossen


Cécile Janssen
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


Vergelijkend kersenonderzoek
Na afloop van het Kersdiner kreeg ik een Kerspakket mee. In het Kerspakket zaten 4 soorten kersen. Om te beginnen de Variks Zwart, een oud-Hollandse, traditionele hoogstamkers. Ook de Inspecteur Löhnis is een oudere kersensoort. Deze twee zijn wat kleiner dan de modernere soorten zoals de Kordia - aanbevolen door Theo Vernooij - en de Merton Premier. Alle kersen in dit proefpakket zijn zwarte soorten, maar er zijn natuurlijk ook kersen die veel roder of zelfs geel zijn.

Wat bij het proeven als eerste opvalt: het mondgevoel van de grotere kersen is 'sappiger'. Niet verwonderlijk, ze hebben immers in verhouding meer vruchtvlees en minder pit. Voor de intensiteit van het zoet maakt de grootte van de kers niet uit. Maar op termijn is zoet toch vooral zoet. En dat betekent dat de Merton Premier, die een 'klein zuurtje' heeft, voor mij uiteindelijk als favoriet uit de bus komt. Iets meer complexiteit in de smaak ('fris') wint van puur zoet. Bij mijn huisgenoot wint Inspecteur Löhnis vanwege de balans tussen zalig zoet met net dat 'upje' aan zuur. Maar hij heeft pech: Löhnis is een hoogstamkers en nog slechts zelden te krijgen.

Kersentijd
Wil je ook een thuistest doen? Stap in de auto of op de fiets en zoek de Nederlandse kersentelers op. Het is nú kersentijd. In hun kraampjes bieden ze verschillende kersenrassen aan en kunnen ze uitleggen wat de kwaliteiten en verschillen zijn. Zoek je eigen favoriet. Liever geen kersen? Wat let je je eigen proef te doen met ander Nederlands zomerfruit. Want dat is er volop, bleek tijdens het Kersdiner (met verrassende gerechten met lokale producten en uiteraard fruit) waar verschillende fruittelers mét hun producten aanschoven. Aalbessen in rood en wit, pruimen, kruisbessen, bramen, frambozen, het kon niet op. Zonde eigenlijk, dat voor deze weelde een 'imago-campagne' nodig is.

Nog iets: wat gek eigenlijk dat supermarkten geen zacht- en zoetfruit proeverijen bieden. Fruitella is er niks bij, maar ik zie alleen maar doosjes 'gewoon' kersen of 'gewoon' X in de aanbieding. Waar zijn de Inspecteur, Merton, Kordia en andere onderscheidende namen + hun heel andere smaak?

aalbessen en pruimen


kersenproeverij
Dit artikel afdrukken