Om het prijskaartje van plasticvervuiling te berekenen, bepaalden de onderzoekers op basis van 1.119 studies de 'marine ecosystem value' van de oceanen. Daarmee deden ze de eerste poging om de waarde van visvangst, viskweek, waterrecreatie en algeheel welbevinden in één noemer - dollars - uit te drukken.

Jaarlijks belandt wereldwijd zo'n 8 miljoen ton plasticafval in de oceanen. Hierdoor wordt de hoeveelheid, kwaliteit en veiligheid van de visvangst aangetast. Maar het maakt vooral de bevolkingsgroepen die afhankelijk zijn van 'zeevoedsel' kwetsbaar. Ook neemt de esthetische beleving van stranden en de aantrekkelijkheid van kustplaatsen af.

De onderzoekers schatten dat de 'marine ecosystem value' jaarlijks tussen de 1 en 5% aan waarde inlevert. Jaarlijks zou de schade rond $2,5 miljard belopen, schrijft The Guardian.

Dat verlies is toe te rekenen aan de negatieve impact van plastic op het zoöplankton, ongewervelden, vissen, schildpadden en zoogdieren. Bovendien blijken plasticdeeltjes nieuwe habitats te creëren voor bacteriën en algen, met alle risico's van het verspreiden van invasieve soorten en ziekten naar nieuwe locaties.

“Onze ramingen houden geen rekening met de directe en indirecte gevolgen voor het toerisme, het vervoer en de visserij, of voor de menselijke gezondheid,” zeggen de auteurs. Met andere woorden: die kosten hebben ze buiten het model gelaten.

Micha van Rumpt
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De grote vraag die nu opdoemt, is wat dit inzicht betekent en wat we ermee kunnen. Als we jaarlijks $2,5 miljard aan de zee overmaken is het probleem niet opgelost. Berekend zou moeten worden hoe hoog de kosten zijn om de nu voor het eerst geschatte vervuilingskosten te voorkomen. Vervolgens zal moeten worden bepaald wie ze moet betalen. Dat zal niet makkelijk zijn omdat de verantwoordelijke voor de vervuiling niet gemakkelijk te bepalen valt en bovendien al sprake is plastic soup scepticisme.

Volgens het model van de onderzoekers uit Plymouth lopen we echter, in het ergste geval, het risico de wereldzeeën de komende 20 jaar total loss te vervuilen. Dat leert immers het eenvoudige sommetje 20 jaar maal 5% jaarlijks waardeverlies.
Dit artikel afdrukken