Op Trumps eerste speldenprikje in januari - met heffingen op zonnepanelen en wasmachines - volgden de heffingen op staal en aluminium in februari. Dat was nog geen big deal voor China, dat maar weinig staal uitvoert naar de VS. Wel voor Europa, dat meteen dreigde met tegenheffingen op Amerikaanse consumenten- en landbouwproducten.

Serieuzer werd het in maart, toen Trump dreigde met heffingen op een breed scala aan Chinese producten met een invoerwaarde van $50 miljard. Diezelfde dag maakte China heffingen bekend op 128 Amerikaanse producten, waaronder varkensvlees en wijn. Nog steeds niet echt heel spannend. Maar toen Trump deze week zijn definitieve $50-miljard-lijst met 1.300 producten openbaarde, sloeg China verbluffend snel terug met eveneens voor $50 miljard aan extra te belasten producten. Dit keer stonden er producten op die het hart van Trumps aanhang raken: de graan- en sojaboeren.

Trump reageerde donderdagavond als door een wesp gestoken en dreigt met de volgende $100 miljard, als reactie op China's "oneerlijke aanpak" die de Amerikaanse boeren en maakindustrie schaadt, schrijft het FD. Sonny Perdue, Trumps minister van Landbouw, kreeg de opdracht een plan op te stellen om "onze boeren en agrarische belangen te beschermen", meldt De Standaard.

Volgens de Huffington Post is er sprake van een "gevaarlijke neerwaartse spiraal" die nerveuze analisten, dalende beurskoersen en een ongelukkige Trump-achterban tot gevolg heeft. "Waarschijnlijk speelt het weer een grotere rol dan dat tarief. We hebben het altijd overleefd," zegt een nuchtere boer op NPR.

Strijdvaardig China zoekt steun
China stelt zich strijdvaardig op. "Als de Verenigde Staten voorbijgaan aan de bezwaren van China en de internationale gemeenschap en vasthoudt aan unilateralisme en handelsprotectionisme, zal China tot het einde, tegen elke prijs, doorgaan en resoluut terugvechten," verklaart het Chinese ministerie van handel. Niettemin heeft China beduidend minder 'speelruimte', gezien het land voor $375 miljard meer uitvoert naar de VS dan het aan tegenwaarde importeert. De Chinese vertegenwoordiging bij de Europese Unie riep vandaag de EU op China te hulp te komen: "We moeten schouder-aan-schouder staan tegen protectionisme en samenwerken om het op regels gebaseerde multilaterale handelssysteem intact te houden", klonk het.

Cécile Janssen
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


'Winnaars'
Ondertussen zijn er ook onverwachte 'winnaars' in het tarievengeweld. We noemden al het 'kansje' voor de Europese varkensvleesproducten. Maar ook de Braziliaanse en Argentijnse sojaboeren verheugen zich al op de onverwachte meevaller. Nog nooit liepen de prijzen op de termijnmarkten voor Zuid-Amerikaanse soja zo hoog op. Er is maar één maar: 60% van de soja uit de VS gaat naar China. En zelfs de volledige Zuid-Amerikaanse soja-oogst is niet groot genoeg om dat gat te dekken. Een andere 'winnaar' is wellicht de Amerikaanse zuivel, zowel melkveehouders als zuivelproducenten. Waar die in eerste instantie te lijden hebben van de staalheffingen - omdat ze veel machinerieën gebruiken - zien ze twee lichtpuntjes. Lage sojaprijzen betekent ook voor Amerikaanse koeien goedkoop voer. En als de Chinese varkensboeren de dure importsoja niet meer kunnen betalen, dan stappen ze wellicht over op... weipoeder, suggereert Bloomberg. Volgens ING-strateeg Viraj Patel in het Belgische zakenblad De Tijd is het risico op een regelrechte handelsoorlog gestegen.

De New York Times zette de stappen in het conflict overzichtelijk op een rijtje.
Dit artikel afdrukken