Professor Vonk verbaast dat niets. Zij verklaart de bevindingen als volgt: "Vlees eten is een manier om jezelf te verheffen boven anderen. Maar door jezelf te verheffen, verlies je ook de verbinding met anderen. Vlees kan blijkbaar ook die rol vervullen. Dat verklaart waarom onzekere mensen er meer behoefte aan hebben. Het maakt ook dat mensen hufteriger worden als ze aan vlees denken en zich eenzamer voelen."
Vegetariërs zouden daarentegen veel beter in hun vel zitten en minder behoefte hebben aan uiterlijk vertoon. Zij vertonen een vorm van innerlijke en sociale rijkdom en hebben geen compensatie nodig voor een armoedig ego.

Over het onderzoek van de drie hoogleraren is meer te lezen op scientias.nl en de site van dagblad De Gelderlander. Geenstijl's Bert Brussen overdrijft. Volgens hem zeggen de onderzoekers dat vleeseters fascistoïde zijn. Daarmee doet hij hetzelfde als de onderzoekers. Hij interpreteert het onderzoek politiek.

Vlees eten is in de geschiedenis van de moderne mens een teken van welvaart. Zoals de Franse voedselhistorica Madeleine Ferrières in haar studie Nourritures Canailles aantoonde, aten de leenheer en koning koe, schaap, geit en varken. Liefst de mooie delen, want die zijn niet al te herkenbaar. Net als wij, aten zij al liever geen dier maar wel luxe. Het volk at - als het al te eten had - bonen en heel af en toe een zelf gevangen vogeltje of maden. Bij hoge uitzondering at het een zelf gestroopt konijn. Dat gebruikten ze dan met huid, haar en poten. Van kleine beestjes snij je nu eenmaal geen filetje. Je draait er al evenmin een worstje van. Het volk was kennelijk 'gemener' en, zouden de Nijmeegse en Tilburgse onderzoekers zeggen, innerlijk minderwaardig. Een heel andere conclusie is echter ook gerechtvaardigd en plausibeler: het stond noodzakelijk dichter bij de natuur voor zijn voeding. Het eten van armenluisvlees is immers niets om trots op te zijn. Niettemin is het vlees. Er moet voor gemoord worden.

Welvaart is hufterig, dát lijken de onderzoekers te bedoelen. Als de één meer geld heeft dan de ander, wil hij dat op de een of andere manier laten zien. Mensen hebben in het algemeen nu eenmaal onvoldoende opvallende innerlijke rijkdom en sociale wijsheid te tonen hebben en gebruiken derhalve compensatie-mechanismen. Op die conclusie is in dit verband noch politiek, noch wetenschappelijk iets noemenswaardig aan te merken.

Eén miljard van de ruim zes miljard mensen op aarde heeft zich het merendeel van de beschikbare materiële rijkdommen, waaronder vlees en olie, toegeëigend en wil die niet delen met anderen. Op basis van de door de Universiteiten van Tilburg en Nijmegen verspreide inzichten moet de conclusie luiden dat wij Westerlingen allemaal hufters zijn en dat er een groep dode dieren weigerende hufters is die denkt door het afwijzen van vlees door te kunnen gaan met auto rijden, vliegend vakantie vieren en andere nutteloze activiteiten die getuigen van gebrek aan innerlijke en sociale rijkdom.
Of zouden vegetariërs ook hun bankrekeningen, huizen, auto's, veel te volle klerenkasten, vakanties, theater- en flimbezoek, iedere dag voldoende te eten en iedere 2 jaar een nieuwe IPad of Iphone willen opgeven?
Hoogste tijd voor een vervolg op het Tilburgs-Nijmeegse onderzoek. Vermoedelijk zal het resultaat teleurstellen. Bij nadere studie zal ook de vegetariër hufterig blijken. Anders had hij allang zelfmoord gepleegd. Dat is immers het beste als je het goede wilt doen voor de wereld.

Dick Veerman
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


Leven gaat ten koste van anderen. Van planten, van dieren en van mensen. Ons menselijke leven verstoort zelfs nadrukkelijk de balans op onze planeet. Dat is een wrede waarheid. Het verhufteren van de vleeseter alleen verandert daar weinig aan. Het drastisch verminderen van onze consumptie en vergaand delen van onze welvaart op alle fronten helpt wel, al zal het altijd onvoldoende blijven.

'Less is more', predikt ook trendwatcher Li Edelkoort al decennia. Zij heeft het over dure design dingen. Daar kunnen we ons mee 'onderscheiden', dat wil zeggen anders en 'meer' mens zijn dan een ander, als individu of als groep. We're only human. Daarom verdelen we de wereld graag in 'hullie' en sullie'. Dieren doen dat overigens ook. Ik ben ervan overtuigd dat de drie onderzoekers dat al leerden in hun eerste studiejaar. Dat betekent dat ze weten waarom ze dit onderzoek deden: om antivlees- in plaats van pro-duurzame consumptiepolitiek te bedrijven.
Dit artikel afdrukken