Eind 2012 startten de Youth Food Movement en boeren een actie tegen AH die zijn leveranciers met 2% kortte. Dat deed de Zaanse super om in Duitsland en België te kunnen groeien. Zoiets moet gefinancierd worden en dat kan over de rug van leveranciers die er straks van meeprofiteren door een hogere omzet. AH realiseerde groei in het buitenland. Het zal dus nut hebben gehad. Begin 2013 kortte Jumbo met 3%. Het bedrijf groeide niet in het buitenland, terwijl binnen Nederland Aldi en Lidl zijn klanten weglokken. Daar schieten de gekorte leveranciers bij in.

Wie betaalt de rekening?
En deze week doet Hema het. Het bedrijf kort zijn leveranciers met 4%. Niet om spectaculair te groeien, maar om de loop en omzet erin te houden. Door lage prijzen voor aantrekkelijke producten in toch mooie winkels.
Telegraaf sprak deze week van een grimmige sfeer tussen Hema en zijn leveranciers.
Hema maakte het namelijk helemaal bont. Het bedrijf vroeg hen geld dat ze vorig jaar eerlijk en zuur verdiend hadden, weer aan de Hema terug te betalen. Als ze dat niet doen, vliegen ze eruit en verdienen ze binnenkort helemaal niets meer.
Dat gaat niet, want dan komen ze te zitten met lege fabriekshallen en personeel waarvan de kosten gewoon doorlopen.

Die leveranciersbedrijven zijn blij als ze twee of drie procent verdienen op hun omzet. Vier procent korting zet ze dus structureel in de min met één, twee en mogelijk nog wat meer procenten. Als je daar goed over nadenkt, schrik je.
Om ons te laten doorgaan met lekker veel - zeg maar rustig teveel - kopen doet de winkelier zijn prijzen omlaag. Hij dwingt zijn leveranciers dat ook te doen. Die kunnen geen kant uit, want zonder de omzet of nieuw klanten zitten ze met nog meer kosten dan alleen maar verlies. Toch begrijpt iedereen dat iemand straks de rekening van dat verlies moet betalen. Wie en op welke manier?

Op de pof
Er zijn grofweg twee scenario's. Of er komen nieuwe, goedkoper werkende bedrijven in de plaats van leveranciers die niet goedkoop genoeg kunnen werken. Of die komen er niet.

In het tweede geval leven we nu op de pof van al die aanstaande faillissementen en is er straks veel minder te koop. In het eerste geval komt het toch nog goed en kunnen we nog meer kopen voor nog minder. Dat heeft wel als consequenties dat niet mensen, maar machines het werk moeten doen. Mensen zijn immers te duur. Al dat goedkopere spul kan dus maar door een paar nog werkende mensen gekocht worden. Dat geldt niet alleen voor eten en al die nu nog betaalbare Hema kleren, schriften en stiften maar natuurlijk ook voor auto's. Alles wordt goedkoop, maar onbetaalbaar.

Dick Veerman
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


Op welk scenario gokken we?

Fotocredits: Hema - the Musical, uitsnede, Hindrik Sijens
Dit artikel afdrukken