Afgelopen week twitte public health professor Jaap Seidell: "NL grootste stijger kindermarketing in Europa (p.12). Daling in meeste landen met regulering. Werkt zelfregulering ? http://t.co/G4EwH09twn". Seidelll was vorige week te zien in Zoete Verleiders van Zembla.

De grote voedingsmiddelenfabrikanten hanteren al jarenlang onderlinge afspraken over reclame-uitingen naar kinderen. Een systeem van zelfregulering dat redelijk werkt. De afgelopen jaren is de marketingmarkt echter drastisch veranderd. De opkomst van tablets en smartphones biedt ook(jonge) kinderen aantrekkelijke apps en toepassingen in de vorm van spelletjes die verkapte vormen van reclame zijn.

Seidell verwijst naar de tabel in het rapport 'A junk-free childhood 2012 - The 2012 report of the StanMark project on standards for marketing food and beverages to children in Europe', een overzichtsrapport van de International Association for the Study of Obesity. Uit die tabel (plaatje bovenaan het artikel) blijkt dat in de zeven onderzochte Europese landen de 'impact' van reclame gemiddeld met 29 procent gedaald is in de twee vergeleken periodes (jan-maart 2005 versus jan-maart 2011). Maar in Nederland blijkt die impact juist met 38 procent gestegen te zijn.

Ook Foodwatch heeft iets van deze trend meegekregen en zet in op tegenactie. De organisatie start vandaag een burgerinitiatief tegen ongezonde kinderproducten. Het initiatief moet leiden tot 'de eerste wet die de marketing van ongezonde producten verbiedt en een gezond aanbod stimuleert'. In het persbericht bij de actie schrijft Foodwatch:

Door de opmars van kindermarketing eten en drinken Nederlandse kinderen steeds ongezonder en worden meer kinderen te zwaar, constateert Foodwatch in het nieuwe rapport 'Kindermarketing: onverantwoord en ongereguleerd'. De grenzeloze marketing van te zoete, te zoute en te vette bewerkte producten kan al beginnen vanaf de leeftijd van zes maanden. Onderlinge afspraken van de bedrijven om kinderen jonger dan zeven jaar met rust te laten werken niet. De overheid moet kinderen en ouders in bescherming nemen tegen foute kindermarketing.

Redactie
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De actie komt voort uit het vandaag door Foodwatch gepubliceerde rapport: 'Kindermarketing: onverantwoord en ongereguleerd'. In dit rapport besteedt foodwatch aandacht aan de obesitasepidemie, de rol van de voedingsindustrie en de aantrekkelijke propositie die kinderen en hun budget (zowel in het huishoudboekje als in zakgeld) betekenen. Ook is Foodwatch zelf op onderzoek uitgegaan en heeft daarbij de onderzochte producten 'gescoord' op zout, vet en suiker. In het persbericht staat:

Hoe ongezond zijn kinderproducten?
Foodwatch ging na hoe ongezond het aanbod is en kocht tussen oktober 2012 en januari 2013 zeshonderd kinderproducten in twaalf supermarktketens. De producten kregen van foodwatch een verkeerslichtetiket met een rode, oranje of groene score voor gebruik van suiker, zout en (verzadigd) vet. Negentachtig procent van de speciaal voor kinderen gemaakte vaste producten scoorde een keer rood, meestal voor suiker. Een kwart scoorde twee keer rood en veertien procent scoorde onvoldoendes op zowel suiker, zout als vet. Sommige drankjes scoorden op papier groen als er kunstmatige zoetstoffen in zaten, maar houden wel de zoetverslaving van kinderen in stand.

Kindermarketing
Op kinderdagverblijven, op scholen, op tv, sociale media, in spelletjes en zelfs tijdens sportevenementen worden kinderen blootgesteld aan openlijke en verborgen verleiders. Marketeers schakelen kinderpsychologen in om de kinderen met behulp van kindprofielen te programmeren. Een doel is de 2,2 miljard euro die kinderen en jongeren zelf te besteden hebben. Snoep en snacks staan op nummer een in de toptien van zakgeldbestedingen. Kinderen hebben daarnaast ook invloed op twee miljard euro aan gezinsboodschappen.


TROS Radar besteedt vanavond aandacht aan het onderwerp.

Fotocredits: tabel met 'impact'-cijfers uit rapport A Junk-free Childhood 2012
Dit artikel afdrukken