George Monbiot is een Engelse milieu-activist. Hij schrijft sinds de jaren '90 een wekelijkse column in The Guardian, waarin hij geen blad voor de mond neemt.
Na het mislukken van de EU top van afgelopen week, schreef hij een vlammend betoog tegen het huidige systeem van landbouwsubsidies. Zijn argumenten (lees de rest van de column in The Guardian, of hier in de vertaling van Jan Messchendorp op Presseurope):

De EU begroting lag 50 miljard euro hoger dan de Britse regering wilde. Het bedrag is gelijk aan de subsidie subsidie die jaarlijks naar de Europese boeren gaat onder naam Gemeenschappelijk Landbouw Beleid. Monbiot noemt de boerensubsidies het '21e eeuwse equivalent van feodale hulp: de belastingen die middeleeuwse vazallen hun leenheren moesten betalen voor het privilege uitgebuit te mogen worden'. Hoe meer land je bezit, des te meer subsidie je krijgt

Monbiot gaat nog een stap verder. Hij stelt, weinig verrassend, dat de grootste landbezitters in Europa ook tot de rijkste toplaag behoren. Het GLB zorgt ervoor dat ook de allerarmsten van Europa er via onze belastingen aan bijdragen dat zij in het zadel worden gehouden. In Groot-Brittannië dreigde het vorig jaar nog erger te worden. Het Lagerhuis wilde naast het grondbezitscriterium opnieuw een zgn. 'headage' invoeren, een vergoeding voor het aantal stuks vee dat een boer houdt. Deze headage was sinds 2003 juist uitgefaseerd, omdat boeren zonder aandacht voor het landschap of het milieu steeds meer dieren (schapen) de heuvels instuurden, waarmee ze hun eigen bestaan ondergroeven.

Monbiot stelt een volgens hem 'idioot' Europese principe aan de kaak: hoe ongeschikter een regio is voor landbouw, des te meer geld er wordt uitgegeven om landbouw daar in stand te houden. De EU gaat er van uit dat landbouw, met name in hoger gelegen gebieden, noodzakelijk is teneinde het milieu te beschermen: verlies aan biodiversiteit tegen te gaan en uitstoot van broeikasgassen terug te brengen. 'Joost mag weten hoe de natuur er in geslaagd is de 3 miljard jaar te overleven voordat de mens op het toneel verscheen om haar te beschermen', zegt Monbiot.

Het systeem van landbouwsubsidies heeft er aan bijgedragen dat hele gebieden ontbost en ontstruikt zijn - met bijvoorbeeld overstromingen tot gevolg. Bijzondere faunahabitats zijn verwoest en met name de diversiteit aan vogels is dramatisch afgenomen. Boeren worden niet aangemoedigd het gemaaide land te bebouwen of er vee te weiden, als ze het maar schoon - en subsidiabel - houden.

Redactie
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De Europese Commissie verdedigt de subsidies onder het mom dat het noodzakelijk is om de boeren te helpen 'bij te dragen aan de groeiende wereldvoedselbehoefte, die in 2050 naar verwachting met 70 procent is toegenomen'. Monbiot vraagt zich af: 'als de wereldvoedselbehoefte met 70 procent gaat toenemen, waarom hebben we dan subsidies nodig? Nog niet zolang geleden was de rechtvaardiging voor de boerenbetalingen dat de wereldvoedselvraag laag was. [...] Het beleid komt eerst, de uitleg later.'

Monbiot: 'Europa zit in een crisis. Het zit in een crisis omdat het geld op is. Er wordt (vaak onterecht en onnodig) gesneden in cruciale overheidsdiensten, terwijl landeigenaren jaarlijks 50 miljard euro toegeschoven krijgen. Dit is zo'n grove, onverdedigbare uitgave dat het onbegrijpelijk is dat activisten uit het hele politieke spectrum zich daar niet druk over maken. Zelden in de geschiedenis van menselijke conflicten hebben zoveel mensen zoveel geld gegeven aan zo weinig mensen.'

Fotocredits: floato
Dit artikel afdrukken