Schepers: “Misschien ligt hier wel een deel van het antwoord op ‘voedselschaarste’. Want het is een verdelingsvraagstuk.’
Hoe een open deur telkens opnieuw kan worden ingetrapt.
Het is niet eens een vraagstuk. De wereld is oneerlijk verdeeld onder zijn bewoners.
Wij, lezers en schrijvers van foodlog behoren tot de allerrijksten. En maken ons zorgen vanuit bijvoorbeeld een veilig Belgisch dorpje met goede busverbinding met de stad, over het rijstprobleem op de Fillipijnen.
Maak ik me kwaad? Nee, maar ik erger me aan dit oeverloze geteutebel van aardige mensen over problemen die zij en ik niet kunnen overzien dus al helemaal niet kunnen oplossen.
Lang, taai en volhardend knokken in Brussel, om de saaiste dossiers, om het landbouwbeleid te fatsoeneren. Dat zou ik willen als ik kon. Daar komt de wereld een uiterst klein stapje verder mee, maar verder. En ik wou dat foodlog op dat niveau corespondenten had in Brussel. Desnoods geheime tijgers. 
Ik bedoel maar Steven, je vraag aan foodloggers wat zij (wij) vinden van een of andere taks (tax) die een aardige mens in wanhoop in zijn veilige Belgische dorpje bedenkt, is een vraag voor de salon waar vrienden bij elkaar komen die van toeten nog blazen weten, maar het er reuze graag eens over hebben.
Ik wil van foodlog wijzer worden. 

Vooreerst, ook een goeiedag, mijnheer Klootwijk. En op welke manier maak jij de wereld/ons op Foodlog dan wijzer?

Die Tobintaks is geen gezwans. En wie gaat zo’n problemen dan oplossen, wanneer aardige mensen als jij er zich niet druk over maken?

Dus natuurlijk heb je gelijk dat ik als rijke wereldburger, hier vanuit een luxepositie een probleem aankaart dat niemand op Foodlog kan oplossen.

Grappig hoe jij steeds voor de confrontatie kiest, wanneer iets je niet zint bij wat ik op Foodlog aanbreng. Die ‘militante’ pose op jullie DVD-box, net zoals Amerikaanse Hardcore-groepjes dat plegen te doen, is dat dan toch geen zelfrelativerende humor?

Of Wouter K hier wijzer van wordt, weet ik niet. En Vlaams minister-president Kris Peeters wil wellicht liever met een leeuw dan met een tijger geassocieerd worden, maar toch ter informatie:

Gisteren zei Kris Peeters:
“De doelstellingen van het Europees landbouwbeleid zoals ze werden verwoord in het Verdrag van Rome zijn helemaal niet achterhaald, maar integendeel opnieuw verrassend actueel.

De doelstellingen van het landbouwbeleid zijn nog niet veranderd, het beleid zelf heeft wel een ommezwaai ondergaan. De Unie is geëvolueerd van zes naar 27 lidstaten en er is nu veel aandacht voor maatschappelijke eisen op het vlak van voedselveiligheid, leefmilieu, dierenwelzijn, landschapszorg, enzovoort. De situatie van vandaag noopt echter opnieuw tot een ruime reflectie en een open debat over de te volgen weg in de toekomst.”

Peeters is ook landbouwminister van Vlaanderen. Brussel ligt er in de buurt.

bron: vilt.be

Steven, lieve help, wat staat daar dan? Wat zegt heer Kris Peeters precies in jouw citaat hierboven dat je kennelijk het citeren waard vindt?
Helemaal niks.
Dit kan zo uit het toetsenbord van een reclametekstschrijver vloeien die nu eenmaal van beroep lulkoek moet verkopen: ‘De situatie van vandaag noopt echter opnieuw tot een ruime reflectie en een open debat over de te volgen weg in de toekomst.’
Als hij nou gezegd had dat voortaan in alle gesubsidieerde olijfgaarden onder de struiken kippen gehouden moeten worden die de rotte olijven eten en de schadelijke torren, ja.
Of iets over intelligent oppervlaktewatergebruik door akkerbouwers. Maar niks van dit. Alleen ‘ruime reflectie en open debat’.
En Schepers ligt alweer vol bewondering aan zijn voeten.

Klootwijk is snoeihard. Maar - zoals kennelijk herhaaldelijk gezegd moet worden de afgelopen weken -lees toch ‘ns wat er staat (geschreven met dezelfde scherpte die hij normaal in derde persoon gebruikt als je hem op TV of in de krant ziet): wat is dit voor salonsocialisme? De problemen in onze eigen achtertuin zijn al groot zat en de aanpak daarvan bevat misschien wel de kern van een nuttige richting om iets te verbeteren. Voltaire liet zijn Candide zeggen dat je je tuintje moet onderhouden ipv overal over te kletsen zodat er niks gebeurt.

Ja Steven, er is een ‘verkeerde’ maar tamelijk feitelijke machtsverhouding in de keten. Producenten produceren bulk en kunnen dus altijd worden uitgebuit door degenen die hun spullen onder hun merk of in hun winkel verkopen: ze kunnen het zo bij een ander inkopen en jouw spullen rotten weg want ze hebben een beperkte houdbaarheid.

Van zo’n Tobintaks valt daarom idd helemaal niks te vinden. Het probleem is de structuur van de markt die een correctie nodig heeft. De vraag is hoe je dat vlgs de beginselen van de liberale economie bereikt. Is dat antwoord er niet, dan kun je kniezen en vragen stellen, maar het heeft geen zin. Een dergelijke belasting tegen de stroom van de markt in is dan ook op z’n best een doekje voor het bloeden bij een bloederpatient. Daarom is het nog niet onnut, maar ook geen oplossing. Punt aan de lijn.

Het moet ‘ns gezegd worden want het komt de laatste tijd regelmatig voor. Klootwijk mag hier kennelijk niet doen wat hij in de derde persoon wel mag. We vinden hem leuk op TV of in de krant, maar reageert hij hier vanuit diezelfde houding, dan is het opeens persoonlijk en is het schrikken geblazen. Hij heet dan over de schreef te gaan. Ik vind dat onzin, want hij blijft doen wat hij altijd al deed: op holle vaten en frasen kloppen. Hier komt het komt het opeens erg dichtbij. Da’s de dynamiek van een interactief medium.

Steven schreef:

De Filippijnen zijn de grootste importeur van rijst ter wereld. Omdat projectontwikkelaars de landbouwgrond volbouwen. Ondertussen slaan vooral speculatieve rijsthandelaars dan weer munt uit steeds schaarser wordende rijstvoorraden.

Is dat echt zo? Denk het niet. De plekken waar projectontwikkelaars belangstelling vor hebben zijn vaak helemaal niet geschikt voor landbouw.
(pal aan de kust b.v.) Daar komt nog bij dat ons het wijzende dominee vingertje helemaal niet past.
Mogen die mensen zelf uitmaken wat aldaar de prioriteit heeft?
Geitenwollensokkengeneuzel ( leuk scrable woord)

Op holle vaten en frasen kloppen is niets mis mee, sterker nog, ik vind het een opluchting dat er nog steeds mensen zijn die de energie en aandacht hebben om dat steeds maar te doen.
Alle hulde wat dat betreft voor iedereen, dus ook Wouter Klootwijk, wie ik overigens ook hier, om zijn scherpe observaties en opmerkingen weet te waarderen.
Maar, mijn maar zal geen verrassing zijn, ik vind ook wel dat mensen zich bezig moeten kunnen houden met de grotere dingen in de wereld. Het is maar waar je focus ligt; de kans dat je iets kan veranderen is niet zo groot, dit in tegendeel tot als je je bezig houdt met regionale of plaatselijke ‘issues’, maar dan nog, een focus op ‘de wereld’ is niet iets ‘slechts’.

Veel mensen lezen ook de VK of NRC of NYTimes (of en-en-en) ipv alleen maar het plaatselijke krantje of bv De stem (BN De Stem?). En dat is dan wel opeens iets wat ‘correct’ is in veel kringen..

Wat mij betreft mag dat ook nog iets scherper. Je hebt allebei de mensen nodig, lokale denkers en mensen die denken over de grote lijnen.

Het moet ‘ns gezegd worden want het komt de laatste tijd regelmatig voor. Klootwijk mag hier kennelijk niet doen wat hij in de derde persoon wel mag. We vinden hem leuk op TV of in de krant, maar reageert hij hier vanuit diezelfde houding, dan is het opeens persoonlijk en is het schrikken geblazen.

Eens!!!!! Schande dat mensen er schande van denken.

Klootwijk mag doen en zeggen wat hij wil. Wat is me dat nu. Alleen bestaat er nog zoiets als beleefdheid. Maar over stijl bestaan er vele meningen. Wat ik als schelden ervaar, zal in Nederland wellicht als mondigheid ervaren worden? Laat ons dan eens een foodlog-bijeenkomst organiseren, zodat we elkaar eens kunnen ontmoeten. Ach.

“Geitenwollensokkengeneuzel”, beste Harry, is in clichés en hokjes denken.

Dick, de dynamiek van een interactief medium, daardoor trekt ook foodlog me aan.

“Klootwijk mag hier kennelijk niet doen wat hij in de derde persoon wel mag.”

Nou: “En Schepers ligt alweer vol bewondering aan zijn voeten.” Da’s werkelijk zo plat als een pannekoek. Ik neem zo’n uitspraken wel persoonlijk, omdat ze gewoon belachelijk zijn. En Wouter weet dat zelf goed genoeg. 

Nou: “En Schepers ligt alweer vol bewondering aan zijn voeten.” Da’s werkelijk zo plat als een pannekoek.

Hahaha, nee joh! Dat is opbouwende kritiek. Ik moest er hardop om lachen. Misschien zou jij dat ook moeten doen…

Steven, ik herinner me dat De Boer en De Cocq in Ndl. een nwe vorm van feitelijke restaurantkritiek startten. Een van die twee was een pseudoniem voor Klootwijk. Ze waren heel feitelijk en droog. Als foie gras huisgemaakt heette, maar bij de groothandel vandaan kwam zeiden ze dat. Als de Cola warm was meldden ze dat.  Niks schelden, niks beledigen. Ze schreven wat iedereen kon opmerken, maar nooit beschreef. Andere restocritici schreven vnl. over zichzelf en hun kennis van de cuisson van een tarbot die ze toch anders gedaan zouden hebben dan de grote chef bij wie ze aanschoven. Zulke zijn er nog steeds. Het is een behoorlijk leger.

DB & DC kregen navolgers die vonden dat ze wel moesten schelden op restaurants, terwijl DB & DC ongewoon aards en feitelijk waren. Raar dus dat dat wordt opgepakt als schelden.  We houden kennelijk niet van feiten, maar wel van gezwollen doen.

Hier eenzelfde fenomeen. Jij komt met een weinig scherp afgebakend onderwerp. Krijgt dat te horen en vindt dat een belediging. Je doet immers een poging tot ‘discussie’. Dat het uiterst confronterend is, kan ik me indenken.  Maar plat is het beslist niet.  Ik moet oppassen met meta-analyses maar die dan ook maar een keer: Klootwijk neemt hier een ongerichte manier van denken die zichzelf nogal serieus neemt op de hak. Dat denken heeft op de keper beschouwd niet zoveel te vertellen/levert weinig op.  Dat de eigenaren van dat denken zich aangesproken voelen is helder. Ze houden het al zo’n 50 jaar in de lucht in eigen kringen; met alle gevolgen van dien.
Plat is het niet. Het reikt waarschijnlijk nogal diep zelfs en zou wel eens heel vruchtbaar kunnen zijn. In menig restaurant kreeg je de Cola voortaan op de goeie temperatuur, terwijl de cuisson van de vis dezelfde bleef.

Okee Jacobus: hahahaha. Ik zei het al: misschien is het een cultuurverschil. Ik begrijp dat soort humor niet want ik ken bijv. ook Klootwijk niet. Behalve van het krantenartikel dat ik meeneem naar scholen. Maar misschien begrijp ik Dirk Barrez weer wat beter, wanneer hij zegt niet in dit soort taalspelletjes te willen verzeilen. Nu, ik zal er seffens nog eens bij een goeie Duvel met mijn vrouw over leuteren en dan is het weer weg.

Dick, ik respecteer jouw analyse. Ik kan er zelfs makkelijk inkomen.

Voor die cola en cuisson ben ik te dom, dat begrijp ik niet.

Jouw mening over dat Tobin-taks verhaal laat ik voor jezelf. Ik kan je enkel zeggen dat het een thema is dat veel meer leeft dan je vermoedt (volgens wat ik van je hoor) bij ondernemers die echt willen gaan voor MVO. En misschien is Foodlog daar dan niet het forum voor. Of ben ik te lomp of te veel een keikop om dat daarbij te laten.

Maar voor de rest heb ik een schitterende dag gehad vandaag. Echt waar! (Mede dankzij mijn vertoeven op Foodlog, maar da’s een apart verhaal.)

Verder hebben UNIZO en VOKA op de dag van Eerlijke Handel ons ook nog eens de levieten gelezen. Nana. Ik had het op Foodlog willen posten (het verhaal is doet denken aan dat wat het Adam Smith Institute een tijd terug deed, maar dan op zijn klein-Vlaamsch). Maar laat het er maar bij.

Ah, en morgen is het Moederdag. Zij zal altijd onvoorwaardelijk van me houden.

“die echt willen gaan voor MVO” - misschien gaan we het daar nog eens over hebben in de toekomst. Ik hoor er zelf nl. ook bij, maar ben zowel wars van zweverij als van de commerciele suggestie die menig grootbedrijf er plots in ziet. Van de MVO-baas van Rabobank in Nederland (Bart-Jan Krouwel) heb ik trouwens een mooie voor je: ‘er is alleen maatschappelijk onverantwoordelijk ondernemen, want ondernemen is per definitie maatschappelijk’.

Goeie moederdag!

O ja, vertel Barrez dat hij Lyotard of Wittgenstein II nog eens zorgvuldig moet nalezen. Over taalspelletjes gesproken. Ik ken hem niet, maar vermoed dat de zaak precies omgekeerd ligt. Dat zie je maar al te vaak in gepolitiseerde kringen.

Nu kriebel je me en haal je de slechterik weer in me boven, wanneer je die ouwe en nieuwe denkers erbij haalt: Oorlog voeren is ook maatschappelijk, je klanten bedriegen als restauranthouder is dat ook,… Kom nu Dick.

Wanneer vieren Nederlanders Moederdag?

Morgen en dan zoenen we ;-)

Ben bang dat je me op een aantal punt flink verkeerd begrijpt, maar dat laten we maar even. Het wordt een mooie avond.

Toch ff deze, want een verkeerd begrip daarover zou ik vervelend vinden. Tobin is wmb prima, maar dat doet niets af aan het probleem. Het is een doekje voor het bloeden aangereikt door een goeie pragmaticus. Verder is er bitter weinig over te zeggen. Ik heb achting en tijd voor weer nwe inzichten en verder pogingen iets voor elkaar te krijgen.  Naast Lyotard (mijn oude leermeester, hij begon zijn actieve leven ver links van de PCF en heeft me de nodige verhalen verteld over de ideologische taalspelen van klassiek links) en Wittgenstein II ben ik vooral dol op Kant maar nog meer op die praktische Candide.

Lyotard had trouwens in beginsel een prachtige oplossing voor oorlog: het niet met elkaar eens hoeven te worden en eerst ‘ns begrijpen waarom de ander doet wat’ie doet vanuit de setting van waaruit hij werkt (Bush had er veel van kunnen leren en er nog aan kunnen verdienen ook).
Een vd grote denkers van hedendaags klassiek links, Juergen Habermas, moest er niks van hebben. Hij wou het primaat van zijn eigen taalspel. Barrez ook geloof ik. Dat is een tamelijk gevaarlijk leven in een droom, want als de realiteit erdoorheen breekt, krijg je ruzie. En oorlog. Daarom is het beter, wat eerder praktisch naar de wereld om je heen te kijken en aan je tuintje te beginnen. 

Dick, waar je op doelt met links en taalspelletjes begrijp ik. Maar over vette vis en borrelnootjes heeft rechts het hier in Vlaanderen. Wat is dat dan? Scheikunde?

Ik heb vooral veel lol beleefd aan traktaten van Arthur Schopenhauer. Dan verzeilde ik bij Lou Salomé en dus bij Rainer Maria Rilke en op zijn gedichten zette ik muziek en toen was het over.

Oowww, maar nou begrijp ik waar het misgaat. Kheb wat minder met romantici ;-)

NB: Taalspel = een wijsgerig begrip, dat startte bij Wittgenstein. De facto stamt het vlgs mijn bescheiden mening uit de Middeleeuwen. Maar dat zijn onderwerpen voor een heel ander soort high brow blog ;-)

Was Schopenhauer een romanticus? Nou, veel candlelightdinners heeft ie niet gehad in zijn leven. Of toch, omdat het niet anders kon.

Wittgenstein kostte me teveel energie. De teksten van Stiff Little Fingers kon ik zelfs uit hoofd meebrullen. Daar had ik toen meer aan.

Voor nu: eer je moeder!

Ja, dat was Schopenhauer, een keiharde zelfs. Als je dat nu nog vraagt, had je net zo goed meteen je basgitaar kunnen pakken ;-)

Nu stop over wijsbegeerte. Ik had er ook niet over moeten beginnen.

Een zwoele avond gewenst!

Nu stop over wijsbegeerte.

Maar Candide is ook lekker met een glas rosé en een plekje op het terras. Leest sneller dan Kluun. Nederlandse vertaling is nog bestelbaar. Schopenhauer is ook vlot, maar iets meer werkvlees.

Kweet niet of de lezer dan ook pakt wat er staat, maar je kunt overal vermaak van maken. Da’s waar ;-)

Btw, de verzamelde werken van Voltaire liggen al jaren naast m’n bed. In de Franse Folio-uitgave, die geen fluit kost. Er staat zo’n mooie blote dame op, vandaar (decente pose hoor).

Fluit? nounou

Ben je nou nog niet aan de couscous met eerlijke bananensoep ;-)

In franstalig België was een Tobintaks, als “antwoord” op de voedselcrisis, eind april blijkbaar al goed voor enige publieke discussie. (Shame on me, dat ik dat toen gemist heb, maar ik lag met kiespijn in bed.) De Walen zijn altijd heftiger geweest in dingen als deze. Ik heb het hier allemaal nog es samengebracht.