Nope, niets dan wat de boeren zelf produceren. En de boerensuper liefst aan de rand van de stad of op platteland, zodat mensen ‘van buiten’ er ook makkelijker kunnen komen en geen kapitaal aan parkeergeld kwijt zijn. In het centrum zit niet het grootste deel van de kopers (die nog zelf iets kwalitatiefs willen koken)

Het is misschien een open deur intrappen, maar zou het niet veel zinniger zijn om eens te proberen wat meer transparantie te bewerkstelligen tussen productie en uiteindelijke verkoop? Gewoon: om product x te produceren kost het x. Alle tussenschakels toevoegen (marges van tussenhandelaren, transport, opslag en marge van de detaillist). Zelfs de producenten maken zich schuldig aan verstoppertje spelen. Maar het feit dat producenten met verlies produceren moet toch eenieder tegen de borst stuiten????

Om kort te gaan, de boer’nwinkel is wel leuk als idee, maar ik zie ze nog niet komen. Daarbij komt dat de huidige consument lui (verwend) is, die gaat niet meer zo gauw naar tig winkels om z’n handeltje bij elkaar te sprokkelen....

1e/ er zijn al div. initiatieven van de groene boeren zelf..op eigen erf oa.
en via uitwisseling van produkten met collega`s…
2e/ zo er zijn ook al een paar , nog wel kleine , boerenmarkt winkeltjes…
geef dat meer aandacht en het groeit vanzelf.
3e/ uiteraard moet er goed gekeken worden naar de best bereikbare plaatsen
waar ook de bus enof de fiets kan komen ..
4e/ het zou fijn zijn als de boeren weer echt oude produkten gaan leveren..
5e/ het zou geweldig fijn zijn als de boeren stoppen met ...
E-nummers toe tevoegen in hun produkten , al zal dat nog wel wat EU strijd geven.

“Ik betoogde erin dat ik een boerensuper als oplossing zie voor eerlijke handel tussen supermarkten en Nederlandse boeren.”

Maar de boeren lijken helemaal geen zin te hebben om nog meer te gaan ondernemen, zelfs al teken je hier een compleet businessplan inclusief subsidieaanvraag en wijziging bestemmingsplan uit. Het is dus een beetje vooradig om het nu al over de ideale afmetingen van het fietsenhok bij zo’n boerensuper te hebben.

Vraag liever je supermarkt of ze de boeren wat betere deals willen geven.

Een boerensuper. Stel je dan iets voor a la Marqt? Maar goedkoper? Of een ouwerwetse groentewinkel, maar dan met meer categorieen? Of draait het hier om het rekenmodel? Hoe zou een boerenorganisatie een retailorganisatie kunnen verslaan?

“Ik betoogde erin dat ik een boerensuper als oplossing zie voor eerlijke handel tussen supermarkten en Nederlandse boeren.”

Een fair-trade boerensupermarkt dus? Wat is het achterliggende doel, om de boeren die aan die boerensupermarkt leveren een rechtvaardige beloning te geven? Of ook dat vervolgens alle supermarkten hun leveranciers goede prijzen gaan betalen?

In dat laatste geval moeten de “burgersupermarkten” zich het apelazerus schrikken van zo’n initiatief als de boerensupermarkt. Ik wil niet cynisch zijn over een dergelijk plan, maar ik denk dat het simpelweg teveel gevraagd zal zijn om zowel
1. de boeren een faire prijs te betalen als
2. een professionele bedrijfsvoering op poten te zetten.
Best mogelijk dat het kan,met reclames voor zielige boeren die recht hebben op een redelijke beloning (net als de wereldwinkels).

Flipse ziet meer in transparantie van de prijzenopbouw. Een goed idee. Wat dat betreft zou de landbouwsector samen kunnen werken met bijv. de consumentenorganisaties. Het moet mogelijk zijn om een lijst op te stellen van supermarkten en de marge die zij behalen op groente en fruit. Supermarkten zijn uitermate gevoelig voor dergelijke berichtgeving.
Het effect zal overigens anders zijn dan verwacht/gehoopt. Supermarkten zullen dan niet de consumentenprijs op het zelfde peil houden en meer gaan uitbetalen aan hun leveranciers.
Het effect dat dan zal optreden is dat de inkoopprijs hetzelfde zal blijven maar de consumentenprijs voor groente en fruit zal dalen (en die van wc-papier of wat dan ook zal stijgen). Minder kruissubsidie dus. Gevolg zal zijn dat gezond voedsel relatief goedkoper wordt en er dus een afzetverhoging van zal komen.

Nee geen Marqt, maar een volledige super waarin - zo staat het ook in het interview - waarin de onzinkosten zijn weggesneden. Niks groentenwinkeltje of Landwinkeltje.

Niks kosten transparant maken of kletsen over kruissubsidies maar werken op de plezierige prijsconsequenties als je daarmee aan de slag gaat. Als je je realiseert dat de grote supers veel geld halen uit heun kruissubsidie door vers, ligt daar een kans voor open doel: beter eten voor op z’n slechts evenveel, en misschien wel een beetje minder.

Maar ... in de commentaren hierboven zie ik dat het interviewtje door een aantal commentatoren maar half gelezen is. Lees het nog even: ik zie er het liefst verswerkers - van Stegeman tot de salademakers van supers waar niemand ooit nog hoorde - en A-merken aan meedoen. Dan gaat het er misschien heel anders uitzien. Geen kneuterige huisverkoopwinkeltjes of groentenboerderettes die nu kennelijk de hoofden bevolken.

Kan het werken? ik denk alleen als je juist die producten en categorieen bij elkaar selecteert wat de margemix ruimte laat. Ik vermoed dat je juist komt bij al die categorieen, waar A-merken nauwelijks een rol spelen en retailers zich nu kunnen veroorloven relatief hoge marges binnen te harken (Om die marges vervolgens te investeren in diepe acties op gehakt, WC papier en alle andere zaken waarmee kastjes mee afgevuld worden, waardoor een aantal retailer nauwelijks winstgevend zijn).
Aldi is mijn inziens een schitterende formule, die in staat is gebleken om via een baanbrekend bedrijfsconcept dagelijks kwaliteitsproducten beschikbaar te maken voor uitgeklede prijzen. Daar wordt je toch echt blij van! Ik kan echt genieten van producten (vooral bij Aldi Sud), die ze neerleggen in die winkels. En ja, de rijen bij de kassa is wel een probleem.
Een boerenaldi zou bestaansrecht kunnen hebben als het lukt om genoeg assortiment te selecteren waar bestaande retailers buitensporige marges zich toe eigenen. En alleen die krenten eruit selecteren. Is dat er? Maken retailers echt zoveel marge op AGF, vleeswaren en andere margerijke categorieen als je als kosten mee rekent?
Ik zou klant worden. Grote partijen van Nlse bodem. Alles op pallets en kuubskisten presenteren. Zoals je ziet in sommige cash&carry;zaken in de vaste planten branche.
Is dat wat je bedoeld, Dick?

Transparantie in prijsopbouw is een groot goed, maar ik voorzie dat de weg daarna heel lang zal zijn. Er zijn altijd belangen in de keten om juist niet transparant te zijn. Zo herinner ik me ‘open berekeningen’ van benzine prijzen aan de pomp, om uit te vechten wie schuldig is aan de hoge prijzen. Ik kan me niet herinneren dat enige relevante uitkomst resulteerde van die communicatie?

Prachtig om een nieuwe boerensupermarkt uit de grond te stampen, maar het zal de problemen van de tuinders en akkerbouwers niet oplossen. De problemen zitten voor een groot deel aan de produktiekant: er wordt gewoon te veel geproduceerd. Tuinders vlak bij steden worden uitgekocht uit hun bedrijf van 4 of 7 hectare en starten met dat geld een nieuw bedrijf van 25 of 35 ha in Emmen of s’Gravenpolder. Met lagere kosten en hogere productie per hectare, maar wie zit er op dat extra produkt te wachten? Bij dit soort bedrijven gaan (nee moeten) dagelijks trailers vol produkt weg. In België worden op dit moment grote hoeveelheden groente doorgedraaid.

In de akkerbouw sluiten telers contracten af voor de levering van aardappels die lager zijn dan de berekende kostprijs. Alle telers maken zich daarbij wijs dat hun kostprijs lager is dan die van de gemiddelde aardappelteler.

In AGF stond een verhaal over trostomaten die iets meer dan een dubbeltje opleveren (http://www.groentennieuws.nl/nieuwsbericht_detail.asp?id=49151) en een verhaal over kool die niet eens de kosten voor transport en koeling opbracht.

Met een extra afzetkanaal verander je niets. Een paar boeren kunnen misschien een paar dubbeltjes extra krijgen voor een kilo paprika, maar je krijgt hetzelfde probleem als bij de fair trade discussie van een paar weken geleden, dat je het om hele kleine percentages van de totaalproduktie gaat.

Als we als agrariërs iets willen doen aan de prijs van onze produkten, dan moeten we minder produceren en niet terugvallen in de enige reflex die boeren samen met de Rabobank kennen: meer en goedkoper produceren.

Dick zal er wellicht gek van worden: heeft hij een idee om goede producten voor een redelijke (voor boer en consument) prijs te vermarkten, en wat denk je, ze willen niet!
Het oprichten van zo’n boerensupermarkt is geen eenvoudige onderneming. Het is heel iets anders dan een boerderij leiden. Je moet de juiste ondernemerscapaciteiten hebben. En ik geef toe dat ik die niet bezit.
Maar ongetwijfeld zijn er volop mensen die deze kwaliteiten wel bezitten.
Dick, ik zou zeggen doe een oproep - hier of elders (Telegraaf of andere bladen) -aan mensen om tot een initiatiefgroep te komen.
Ideeën: een BV Foodlog met aandeelhouders, leveranciers en een distributiekanaal.
Dat laatste punt zal naar mijn idee het grootste struikelblok zijn. Misschien is in het Westland allerlei soort product te leveren, maar de meeste plaatsen groeit maar een klein assortiment. Om niet alleen sla en tomaten in het aanbod te hebben zal er van her en der product moeten komen.
Dat is allemaal te regelen. Je krijgt dan iets wat in de biologische landbouw gangbaar is: een klein handelskantoor waar alle leveringen worden gecoördineerd en bijhorend transport wordt geregeld. Dat transport houdt dan in: een vrachtauto die hier een palletje kool inlaadt, daar twee pallets uien, enz.
Voor het biologisch product weet ik organisaties als deze genoeg (hele goede!).
Er zijn er ook wel die biologisch en gangbaar combineren.
De organisatie kan dan zo verlopen: een pand opzoeken, een goede bedrijfsleider, een bemiddelingskantoor, telers die leveren en daarvoor een aandeel in het bedrijfsvermogen steken. Consumenten zijn ook van harte uitgenodigd hierin te investeren (tijd, geld en energie).
Morgenmiddag een palletje rode en witte kool dan maar? Nog wat courgettes en knolvenkel erbij?
[Gek, toen ik aan deze reactie begon dacht ik te zeggen dat er wel mogelijkheden zouden moeten zijn maar dat het geen oplossing van de landbouwproblematiek zou zijn]

Mij krijg je niet makkelijk gek. Nederland produceert zowel in tuinbouw als vlees (varkens, kip) nogal voor de export. Voor de tuinbouw is Ndl. zelfs maar een vlekje. Daarom is dit ideetje sowieso al geen een-grote-oplossing-vor-alles.
Maarre ... denk nog eens verder. Wat let nou een samenwerking met multinationale A-merken (Felix Wilbrink liet dat punt een beetje onderbelicht) tot een Europees ideetje?

Een knotsgek misschien, maar het geeft denkruimte. Nou?

Ik interviewde dit weekend Annechien ten Have (tekst komt van de week) die me aangaf dat er echt vernieuwende wegen nodig zijn om uit het probleem kostprijsverlaging-oplossen-door-volume (Jopie’s punt en dat van Gerard Rutte, de supermarktman die de tuinders nu even kunnen schieten omdat ze volgens hem krokodillentranen huilen: het leidt tot overproductie). Ten Have is voorzitter van de varkensboeren die verenigt zijn in de Nederlandse boerenbelangenvereniging LTO. “Volumevergroting willen of niet willen?”, zei ze. “Je moet wel wil je de volgende ronde halen. Hopelijk kun je dan wel inhoudelijker keuzes maken.”

Die samenwerking met die A-merken, dit begrijp ik niet wat je er mee bedoelt.
Immers gebeurt dat al niet: boeren die produceren en leveren aan afnemers die het aan consumenten verkopen?
En als het alleen gaat om mee te snoepen van de gigantische marge in de voedselketen, kun je dan ook niet gewoon aandelen AH kopen?

Winkels met A-merken, boerenvers en verwerkt kwaliteitsvers. Aldi’s en Lidl’s maar dan van boeren en A-merken. Lees het oorspronkelijke verhaal in de Levensmiddelenkrant nog even goed.

Er is maar 1 echt probleem: de A-merken houden van en haten de super omdat hij hun belangrijkste afzetkanaal is. Kunnen ze van been wisselen en hoe snel? De andere vraag is: kunnen boeren onderling, verwerkers onderling (zoals bijv. de Stegemannen) en die onderlinges onderling (ook afhankelijk van de super, net als het A-merk) een manier vinden om samen te werken en beheerst van been te wisselen.

Huib, voor de grote telers los je niets op. Er is teveel groente, vlees, kaas en melk en met 20 extra supermarkten erbij wordt er niet meer of minder van verkocht, je zuigt ergens anders de klanten weg. Nu al moet een heel groot gedeelte van de produktie naar Duitsland, Engeland of Rusland. Laat producenten eerst nadenken of er redelijke afzet is voor je produkt, zo niet, dan laat je productie capaciteit liggen. Liefst collectief, omdat het dan snel invloed op de prijs heeft, maar het schaapachtig wachten tot er iemand komt die je 400 ton aardappels komt ophalen heeft in mijn ogen geen zin.

Ik teel zelf ongeveer 40 ton aardappelen, omdat ik weet dat ik die voor een goede prijs kan verkopen kneuterige huisverkoopwinkeltjes of groentenboerderettes en geen 400 ton, omdat ik vooraf niet weet of ik die voor een goede prijs kwijt kan. Dat de supermarktwereld geïnteresseerd is in zo’n concept geeft alleen aan het marketingtechnisch voor hen interessant is.

Wellicht goed om het nog even kort en bondig te zeggen: ik deed geen reddingsvoorstel voor tuinders en telers, maar voor een fatsoenlijk eetaanbod met voldoende diversiteit en voor een nette prijs.

“een coöperatie waarin de boeren en verwerkers een eerlijke prijs krijgen voor hun artikelen” lees ik onder de foto die bij het interview geplaatst is, daar wek je toch wel enigszins de suggestie dat het voorstel gericht is op tuinders, telers en verwerkers.

Daar staat nog wat achteraan dat sneert naar eerlijke handel. Voorts staat ergens: “We betalen het meeste voor kosten die niet gerelateerd zijn aan voedingswaarden en dat zorgt ervoor dat het echte product steeds armer, want minder gevarieerd wordt. En van de weeromstuit wordt de zoveelste variant borrelnoot, koude koffie en kant-en-klare-saladesoort uitgevonden.”

Het verbaast mij altijd weer hoe moeilijk een net wat andere manier van opknippen van de wereld te communiceren is. En dat is zeker niet persoonlijk bedoeld.

Ik ben het met jullie beiden eens. Een dergelijk initiatief is niet de redding voor de landbouw. En dat kan het ook nooit zijn, omdat de oorzaken van het probleem op een ander vlak liggen.
[Als er een initiatief komt waardoor boeren wel een kostendekkende prijs krijgen gaan zij alleen maar meer onverkoopbare overschotten produceren]

Maar ik voel wel wat voor een experiment volgens het plan van Dick. Mijn voorstel:
we starten een nieuwe draad en gaan het plan concreet en praktisch uitwerken. We laten dan even in het midden of dit slechts als gedachtenexperiment gestalte krijgt of dat er daadwerkelijk iets van de grond gaat komen. Allebei de mogelijkheden zijn wat mij betreft even interessant.
Wat randvoorwaarden: op deze draad mogen er geen vragen gesteld worden of het wel of niet de oplossing voor de problemen van de landbouw vormt, of dat het de vraag is of het er praktisch gezien wel van kan komen. Niet omdat die vragen niet relevant zijn; voor dergelijke vragen moet dan maar een parallelle draad voor gemaakt worden.
Nee, gewoon een creatief proces met inbreng vanuit diverse betrokkennen - hoe meer hoe beter - en ons laten verrassen van wat er uit komt (of niet).
[Of moeten we wachten tot er meer mensen terug zijn van vakantie?]
Als groep bijeen geraapt zooitje is het mogelijk een kroten-mob te organiseren.
Idee voor een naam voor het plan van Dick: Moby Dick

Het idee van een boerensuper is een creatief idee. Niet de oplossing voor allen, maar wellicht een goed begin voor een aantal boeren.

Ik wil er iets anders naast leggen.
Onlangs was ik in Zweden. Daar bezocht ik ICA (50% Ahold). ICA wil samen met de Zweedse boerenorganisatie de lokale producten in het winkelschap leggen. De supers onder de ICA formule zijn vaak franchise ondernemers die voor 70% via ICA inkopen en ook ruimte laten voor andere inkoop. Het project gaat zijn tweede jaar in. In het eerste jaar was er een wedstrijd voor recepten. Gevraagd werd om typische streekrecepten in te sturen. Er was een respons van 10.000 recepten.
Van een selectie van deze recepten is een kookboek gemaakt. Iedere morgen gedurende een half jaar is er in de goedemorgen show op de Zweedse TV één van deze recepten gemaakt. Daarbij werd ook met de producent van de producten die in het recept gebruikt werden gepraat en op zijn bedrijf gefilmd. Zo maak je mijns inziens de verbinding tussen producent en consument. De Zweedse LTO en ICA streven er naar om ook lokale producten in de super te leggen en willen een faire prijs voor de producent. Dat klonk mij als muziek in de oren! Het idee is super, maar de praktijk.....

Ik bezocht daarna ook een ICA super. Op mijn vraag waar ik het lokaal geproduceerde varkensvlees kon vinden, antwoordde de super dat dit er nog niet was. Overigens onder lokaal verstond men de productie in een straal van 250 km!
Als achtergrond informatie is het goed te weten dat de Zweedse varkenshouderij zeer onder druk staat. De Zweedse varkenshouders kunnen niet mee concurreren met de andere Europese varkenshouders. Hun kostprijs is te hoog. Zweedse varkenshouders doen het top qua dierenwelzijn. Hun standaard hoort bij de hoogsten in Europa. In grote letters staat er op de verpakking als het uit Zweden komt, maar..... De varkensprijs in Zweden ligt lager dan in Nederland en Duitsland… De Zweden zelf hebben geen slachterijen meer, die zijn in buitenlandse handen.

De moraal van mijn verhaal is: Nederlanders let op uw zaak. Laat de productie niet uit eigen land verdwijnen. Dan heb je geen grip meer op de productievoorwaarden. Zorg dat de verwerking in eigen hand blijft, dan houd je grip op je zaak. En ook al lijkt het soms heel mooi zoals in Zweden: Er is nog een lange weg te gaan alvorens ook productenten een faire prijs krijgen.

Ook supermarkten hebben hierin een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Consumenten moeten supermarkten aanspreken op hun verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid moet niet alleen met het woord worden beleden, maar ook in daden worden omgezet. Als varkenshouder wil ik wel extra’s leveren: meer welzijn, meer smaak, maar wel voor een faire prijs. Ook U bent aan zet!

Annechien ten Have Mellema@
“...wil ik wel extra’s leveren.. meer smaak, maar wel voor een faire prijs.”

Hoe doe je dat ‘meer smaak’ leveren ? Bezuinig je nu op smaakkwaliteit ? Door goedkoper voer ? Met welk voer creeert u meer smaak ?

Het verhaal van Annechien te Have is tekenend voor de hele agrarische productiekolom. Ik heb al eerder betoogd dat er inzicht zou moeten komen in de prijsopbouw. Ik noemde dat transparantie. Iemand anders zei toen iets in de orde van lijsten publiceren.

Ik denk niet dat dat de methode is. Wat er moet gebeuren is dat, met de varkensmester als voorbeeld, er een kostprijsberekening moet komen als minimum. Dwz, inclusief de arbeid van de mester. Vanaf daar moet er dan tot een verkoopsprijs gekomen worden. Die kostprijs kan best variabel zijn als bijv. voerkosten gedurende een bepaalde periode duurder of goedkoper zijn. Maar het moet niet zo zijn dat de mengvoederindustrie zijn voersamenstelling veranderd omdat bepaalde ingredienten duurder zijn geworden, om als zodanig toch dezelfde winstmarge te houden.

De verhalen van boeren die beneden de kostprijs produceren is eigenlijk te gek voor woorden (en kunnen een bron zijn van handelingen die misschien niet geheel en al door de beugel kunnen).

@Flipse, “De verhalen van boeren die beneden de kostprijs produceren is eigenlijk te gek voor woorden (en kunnen een bron zijn van handelingen die misschien niet geheel en al door de beugel kunnen).”

Ik durf te stellen dat op dit moment vrijwel elke boer of tuinder ver onder de kostprijs produceert. Als er niet snel iets ten goede verandert zal er een heel grote koude sanering plaatsvinden. De kleine bedrijven zullen in algemene zin als eerste het loodje leggen, een proces dat ook al jaren aan de gang is. Gevolg is een versnelde toename van grootschaligheid, met parallel daaraan een sterke verarming van de diversiteit aan producten en binnen productgroepen. Er zal totaal ongeveer evenveel product geproduceerd blijven worden maar door een drastisch veel kleiner aantal ondernemers.

Jan, als ik je reactie iets anders interpreteer, zeg je dus dat je geld verliest op je verkopen aan de distributie organisaties/veiling en marge terughaalt op de huisverkoop? Moet toch knap frustrerend zijn....?

Flipse, de huisverkoop maakt het echt niet goed hoor, dus er wordt op heel veel bedrijven flink ingeteerd op het eigen vermogen. Aan het eind van het jaar is alles wat je bezit dus minder waard dan in het begin van het jaar.

Waarom leveren al die boeren tuinders hun product dan toch? Je kunt het niet bewaren, als het oogstrijp is moet het eraf. Komkommers worden te dik, tomaten scheuren, sla schiet door, die koeien blijven maar melk geven, enz.

En daarom wordt alles bijna voor niks weggegeven. Een paar centen is nog beter dan niks. Kun je misschien je personeel nog betalen. Maar iedereen kan op zijn klompen aanvoelen dat je voor 10 cent geen kilo tomaten kunt telen en ook geen melk kunt leveren voor 20 cent, of een kilo prei kunt telen voor 15 cent. De prijs van het plantmateriaal is al hoger.....Nee, fairtrade is nog ver te zoeken, het lijkt af en toe meer op gelegaliseerde heling. Die boeren en tuinders geven het wel vrijwillig weg voor die prijzen, maar wat moeten ze anders?

Zou het misschien een idee zijn om weer terug te gaan naar het “ouderwetse” veilingsysteem? Even los van wat de kruideniers ervan vinden!

De kostprijs van een kilo varkensvlees is zeker wel inzichtelijk. Kan overigens wel per boer verschillen, omdat niet iedereen het ‘even goed’ doet. We doen alleen niets met deze inzichten.

Ik weet dat in de beginfase van de biologische varkenshouderij er prijsafspraken waren tussen AH en de biologische sector. De kostprijs werd berekend en aan de hand daarvan werd de prijs bepaald. Dat werd geregeld in het convenant biologische varkenshouderij. Op een gegeven moment was er te veel biologisch varkensvlees. Dat heeft toen AH als convenantspartner geld gekost. Dus soms steken ook supers hun nek uit.

Het maken van prijsafspraken is niet toegestaan in NL. Anders krijgen we de NMA op onze nek.

Meer ‘smaak’ kan door de dieren op een bepaalde manier te voeren. Maar heeft ook wel te maken met welk soort varken je op het hok hebt. Als je meer intramusculair vet hebt in het vlees, krijg je een betere smaak.

Annechien, naar mijn bescheiden mening zal het onvermijdelijk zijn dat prijsafspraken door Producenten Associaties van primaire landbouw producten gedoogd zullen gaan worden. Een proefproces zou in elk geval mijn warme aandacht hebben. We weten toch onderhand dat landbouweconomie toch net iets anders werkt dan welke andere economie dan ook.
Overigens goed dat je het AH/biologisch voorbeeld aanhaalt.

wat zijn de ervaringen van Agrimarkt?
Agrimarkt is een dochteronderneming van CZAV, dé agrarische coöperatie van Zuidwest Nederland.. Agrimarkt is een detailhandelorganisatie met de formules Agrimarkt supermarkt en Agriland vakdiscount voor tuin, plant en huisdier.
De sneltankformule AgriSneltank is geen dochteronderneming, maar is volledig onderdeel van CZAV.
Met heel veel vers, én A-merken en behalve wc papier de hele santekraam, tot geneesmiddelen aan toe. (van de website)

Annechien te Have Mellema@ ‘Meer ‘smaak’ kan door de dieren op een bepaalde manier te voeren. Maar heeft ook wel te maken met welk soort varken je op het hok hebt. Als je meer intramusculair vet hebt in het vlees, krijg je een betere smaak.’

Eten varkens met intramusculair vet meer of ander voer en duurt het langer voor ze op slachtgewicht zijn? En is anders voeren bewerkelijker? En zoja, in welke mate heeft dit alles invloed op jouw verkoopprijs? Een paar centen per kilo meer of heel veel centen meer? En als het een paar centen meer betreft, waarom heeft niet iedere varkensfokker dan varkens met smaakrijker vlees en hanteert een andere voedermethode?

Josien, Agrimarkt ken ik onvoldoende van binnenuit om er een goed oordeel over te hebben, maar 1 ding is heel zeker: dat begint er heel duidelijk op te lijken, hoewel de A-merken er geen belanghebbende in zijn.

De inhoud van het bovenstaande interview bracht ik aan de orde in de discussie die volgde op de presentatie van het jongste jaarbericht van het LEI. Toen ik daar de boerensuper aan de orde stelde kwam er een instemmende knik uit de zaal van de voormalig directeur. Ik schoot hem later even aan en hij zei toen: ‘Agrimarkt, daar moet je eens gaan kijken’.

Ik vermoed dat ik nog graag zou willen prutsen aan de cooperatie-statuten om die een beetje te moderniseren. Ook zou ik ernstig willen pleiten voor zo’n ‘ongehoorde combinatie’ van A-merken en boeren.

Peter, waarom denk jij dat prijsafspraken tussen boeren en tussen boeren en supers gedoogd zullen worden? Markttechnisch zijn ze wellicht gewenst, maar het is een ideologische keuze die bijna zo diep gaat als de discussies over euthanasie en abortus.  Dat zijn niet voor niets hoofdpijndossiers voor ministers. Reden om ze te laten liggen en het recht het recht te laten. Volgens ons recht mag het niet.
Jij wilt dus tornen aan de liberale economie en een uitzonderingspositie creeren voor voedingslandbouw. Waar stop je, want je moet het ook willen voor de verwerkende industrie, die loopt van Campina en Cono tot vleeswarenmaker Stegeman en slachter en verwerker Vion tot groentensnijder Hessing (onbekend voor Nederlanders, hoewel aanwezig in menig makkelijke groente of k-en-k salade)? Ook zij zijn door hun afnemers tot inwisselbare bulk gemaakt.

Dogen van prijsafspraken: Omdat ik geloof (ideologie?) dat primaire landbouwproducten slechts voor hooguit een deel eigendom kunnen zijn van de teler of boer, en voor een deel eigendom van iets anders zijn, van wat? Tja, mogelijk van de “commons”. Voorbeeldje:
Varkens in Nood schreef laatselijk dat ook zij vonden dat de varkenshouder meer betaald zou moeten krijgen voor het VARKEN. Ik aarzelde toen of ik daar op moest reageren. Ik denk immers dat de varkenshouder meer betaald moet worden voor haar WERK en risico, en niet omgeslagen naar het geproduceerde product. (Oei je voelt al het “basisinkomen-idee” voorgloeien)
Het varken is allereerst eigendom van zichzelf en dan misschien van de soort en daarna misschien van iets als jouw metastabiele natuur. Maar het is wellicht niet van “ons”.
Ik stel me voor dat we over enkele decennia “dieren en planten” als bezit zullen zijn gaan zien van de “commons” en waar de boer beloond wordt voor het rentmeesterschap -ik denk dat er aanwijzingen zijn die aangeven dat we binnen enkele generaties echt zo gaan denken-.
De prijsafspraken die een erudiete rechter zal gedogen gaan alleen over producten met “lage” toegevoegde waarde en vooral primaire producten die op een intuitieve manier “toebehoren” aan de commons.

En Dick: Ik wil geen uitzonderingspositie CREEEREN voor de voedingslandbouw; die had zij al maar was slechts “even” ondergesneeuwd de afgelopen twee eeuwen. Ik wil hem gewoon weer terug!

Ik mis in de discussie “wat wil de klant”.
In Nederland liggen de supermarkten vol met kant-en-klaar of bijna-klaar maaltijden. Kijk bij AH, C1000, stapels koelverse maaltijden en voorgesneden groente. Zelf te wassen en snijden seizoensgroente worden nauwelijks aangeboden.
In onze buurlanden zijn koelverse maaltijden en voorgesneden groente mondjesmaat beschikbaar. De groente die er is, is meestal afkomstig uit eigen land. In Nederland spelen we het klaar om in het “peultjes-seizoen” uitsluitend peultjes uit Kenia aan te bieden.
Zelf zou ik er een groot voorstander van zijn als er een groter aanbod van producten uit de eigen regio zou zijn. Dan bij voorkeur in alle supermarkten. Als het niet anders kan in de Agrisuper. Alhoewel je je dan al direct richt een op een selecte groep mensen.

Maar zal het worden gekocht? Ik heb het idee dat de Nederlandse consument meer uit is op goedkope groente en goedkoop vlees en veel minder aandacht heeft voor de wijze van produceren etc.

“Het varken is allereerst eigendom van zichzelf”

Dan zou je het niet zonder zijn toestemming mogen doden, toch?

Is er trouwens echt geen ruimte voor boeren/telers om hun verkoop te bundelen? Als er een ruime handvol verkoopverenigingen zou worden opgericht, zou dat niet tot een minder ideaal verlopende markt leiden, integendeel.

En marktrisico’s zoals nu opspelen, zouden ook verzekerbaar kunnen zijn, al dan niet met een staatspotje voor tijdelijke inkomenssteun voor boeren.

Janny, op gewone groenten, dus niet gewassen, gesneden enz, is weinig marge te maken. De huidige ontwikkeling van gebruiksklare groenten dateert toch al uit de 60er jaren, begonnen met soepgroenten en gesneden andijvie en boerenkool. Geschrapte krieltjes en peentjes niet te vergeten.

Ik weet overigens niet over welke buurlanden je het hebt, maar de trend in Nederland is (althans gedeeltelijk) uit die landen afkomstig....

De huidige consument wil afwisselende voeding. Dus 1 maand bonen eten omdat die op dat moment geoogst moeten worden, daar zal je niemand meer warm voor kunnen krijgen…

Als ik het over buurlanden heb, bedoel ik België, Duitsland, Frankrijk, Spanje.
Daar is het aanbod van verse groente, zonder enige voorbehandeling, aanzienlijk groter dan voorgesneden, koelvers.
M.n. koelverse maaltijden zie je daar nauwelijks. Wel heel producten van eigen bodem. Ik begrijp dat de marge op een koelverse maaltijd veel groter is, maar de consument kiest hier blijkbaar meer voor gemak. Ik heb er geen onderzoek naar gedaan, maar heb door het aanbod in de winkels in het buitenland wel het idee dat daar veel meer tijd aan eten bereiden wordt besteed. Dan smaak gaat boven kwaliteit.

Niet om het laastste woord te hebben, maar ik ben verbaasd over hetgeen je hebt geconstateerd. In België is het k&k;segment maaltijden toch minstens even groot als hier. Vaak wel betere kwaliteit, dat wel.

In Frankrijk is dat eveneens het geval. Veel groter assortiment k&k;. Veel producten met een hoog smaakkwaliteitsgehalte. Veel componenten ook, waarmee je zelf je maaltijd kan samenstellen.

In Duitsland hangt het van het gebied af. In de grote agglomoraties is het aanbod behoorlijk uitgebreid.

Voor Spanje geldt eigenlijk hetzelfde. De supers en hypers voeren een uitgebreid assortiment k&k;maaltijden in en rondom de grote steden.

Het assortiment groenten is inderdaad minder ontwikkeld op het gebied van klaar voor gebruik. Maar kijk eens naar Frankrijk met het assortiment 5ème gamme? (kant & klaar gekookte groenten in vacuum verpakking). En wat dacht je van de gebruiksklare sla in met name Frankrijk? Super kwaliteit, waar ze hier nog een puntje aan kunnen zuigen…

“Is er trouwens echt geen ruimte voor boeren/telers om hun verkoop te bundelen?”, vraagt Wouter zich af.

Een ervaring uit de biologische landbouw: Ruim 10 jaar geleden werd de coöperatie Nautilus opgericht. Dit was een fusie van twee afzetgroeperingen, een biologisch-dynamische en een eko groep. Daar kwamen een aantal nieuw omschakelende boeren bij. Op de top waren er bijna 150 boeren aangesloten, waarmee de grootste afzetorganisatie op bio-gebied ontstond in heel West-Europa.
Wij hadden bijna een monopoliepositie, althans zo werd het gevoeld door de afnemers. Zij probeerden om Nautilus heen te gaan, niet eens vanwege de prijs, maar omdat zij niet te afhankelijk van één organisatie wilden zijn.

Voor de boeren functioneerde Nautilus jarenlang uitstekend. In de winter kon je een plan indienen van de producten die je wilde telen. Dat werd opgeteld en dan werd bekeken van welk product te veel was ingetekend. Daar moest dan van worden ingeleverd (vrijwillig dan wel op basis van oude rechten.) Van andere producten was dan vaak extra teelt mogelijk. Op deze manier werd de markt gereguleerd.
Een perfect systeem vonden de telers, dat wil zeggen zo lang de markt goed was. Achteraf waren er al langer scheuren in de organisatie (drie directeuren in 5 jaar tijd, dure computersystemen die niet werkten, etc.).  Op het moment dat de markt stagneerde - terwijl er nog steeds nieuwe telers bij kwamen - zakte de hele organisatie in elkaar. Opeens was er van alle producten te veel en waren er geen alternatieven meer. Sterker nog: Nautilus was de prijszetter en andere organisaties/individuele boeren konden onder die paraplu schuilen door net onder het Nautilus prijsniveau aan te bieden.

Onder (oud-)leden is veel gediscussieerd over de hele gang van zaken. Populair is de theorie dat Nautilus ten onder ging doordat leden uitstapten. (de “kruiwagen met kikkers” theorie). Ik ben het daar niet mee eens. Die leden zagen de tekortkomingen van de coöperatie al veel eerder dan de rest. En bovendien kun je de schuld van falen nooit afschuiven op de concurrentie.
Ik heb zelf een andere conclusie: in de tijd dat de markt gunstig was hadden wij als telers het ook zonder Nautilus wel kunnen redden. Later toen de afzetmogelijkheden tekort waren voor het aanbod kon de krachtenbundeling ons niet redden. Kortom: afzetbundeling is nauwelijks relevant.

Peter, wil jij een proefproces omtrent de prijsafspraken voor de agrarische sector gaan beginnen? Ik vind het een interessante case. Ik ben benieuwd. Stel je daarmee je kostprijsafspraken niet in de waagschaal? Of wil je ze bestendigen?

Kunnen we binnenkort ook een inval van de NMA verwachten? Zie hetgeen nu gebeurt in de glastuinbouw. Ook daar is de NMA op jacht.

De NMA moet de consument behoeden voor ongehoorde prijsafspraken en een marktconforme prijs. Maar wie beschermt er de producent van agrarische producten?

We leven in een interessante tijd. Te meer daar er bijvoorbeeld in Belgie en Frankrijk rondom de prijs van de melk geprobeerd wordt om een soort ondergrens voor de prijs van melk af te spreken.

Een garantieprijs of een minimumverkoopprijs mag niet. Jaren geleden is dat afgeschaft.

Kunnen we terug gaan naar de minimumverkoopprijs van agrarische producten om de boer te beschermen? Zie jij dat gebeuren in een liberale economie?

Annechien !
Een gat in de markt !
“Als je meer intramusculair vet hebt in het vlees, krijg je een betere smaak.”, schrijf je.
“Wagyu du porc”
Jij levert de varkens, en ik masseer ze het vet in het vlees…
Of is dat water naar de zee dragen ? Een gezond slachtvarken van 180 kilo is toch al vet genoeg ? Of moet je ze misschien toch een langer leven gunnen om op gewicht te komen ?

En prijsvergelijken.
De Hollanders zijn er in buitenland berucht om. En het heeft niets te maken met kritisch kopen, maar met..... ? .... voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. En da kan nie !

@Annechien, Je zegt: “Te meer daar er bijvoorbeeld in Belgie en Frankrijk rondom de prijs van de melk geprobeerd wordt om een soort ondergrens voor de prijs van melk af te spreken.”

Hebben ze daar dan geen tegenwerking van de Belgische variant van de NMa, hebben ze die daar niet of tarten ze gewoon het noodlot? Kennen ze in België ook geen doordraaiprijzen meer op de veiling? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten.

@ Guillaume, “Of is dat water naar de zee dragen ?”

Als je varkens enigszins zout water te drinken geeft, of zoute chips bij het eten geeft, heeft dat dan invloed op de smaak of structuur van het vlees? Zout onttrekt toch vocht aan het vlees? Of is dat dierenbeulen?

Annechien@
Maar zout water heeft toch geen invloed op intermusculair vet ?
Tuurlijk verhoogt vet de smaak. Ik grill ook liever dikke, wat vette halskarbonades (min. 2 cm. dik) om ze sappig, vol van smaak en rose te krijgen. Zo’n dun mager schaamlapje heeft geen body. (vooraf insmeren met een mengsel van zonnebloem of arachide-olie peper, mosterd en geperste knoflook en gezeefde gedroogde provincaalse kruiden)

Terug naar de topic.
Wie gaat een boerensuper exploiteren ? Een boerencongsi van boerendeernen ? Een cooperatieve met personeel ? Het loopt al fout met de leveranciers…
Stel… een aantal (cooperatieve) boeren opent een een boerengroentesuper in zeeuws-vlaanderen. Vanwaar komt de dille, de appelsienen, krootjes, snijbonen, verse kruiden, tauge, artisjokken, etc. etc., als de regio slechts bruine bonen, bieten, gerst, aardappelen en juun doet ?
Een paralelle landelijke distributie opzetten ?
Dan ontkom je niet aan frisdrank, maandverband en chips in de schappen.
De zoveelste super. Proficiat (Met de dezelfde dure logistiek...)
Dromen is heerlijk, maar je schiet er meestal niet zo veel mee op.

sorry, die reactie over zout was voor Jan Robben en niet voor Annechien

Het lijkt een goede of in ieder geval rechtvaardige gedachte om een minimumprijs voor voedsel in te stellen. En de gedachte er achter is juist: boeren zowel als consumenten hebben recht op een faire prijs. Alleen heb ik niet het idee dat dit zodanig uitpakt.

Volledig liberaal beleid geeft – in de huidige marktsituatie - het effect dat de prijzen heel laag zijn. Niet omdat afnemers niet meer willen betalen, maar omdat anders geen marktevenwicht ontstaat. Er moet immers productieuitval zijn als er geen overschotten willen ontstaan.
Met productieuitval bedoel ik niet dat er boeren failliet gaan [ de boeren worden immers niet geconsumeerd ;-) ] Nee, er moet land uit productie worden genomen cq veestapels moeten worden afgeslacht.

LTO zegt dat ze in de huidige situatie alles doen om de boeren te steunen. Vervroegde uitbetaling van inkomenssteun, uit de markt halen van overschotten (en die opslaan als melkpoeder), exportverzekeringen, etc. Alles om maar te zorgen dat de boeren door kunnen gaan.
Het punt is dat waarschijnlijk over de hele wereld LTO’s exact dezelfde maatregelen proberen te bereiken.  Gevolg hiervan is dat er geen productieuitval ontstaat, immers boeren blijven maar doorproduceren. Gevolg daar van is dat de prijzen op een laag niveau blijven.
LTO is trots op wat ze bereikt heeft. Maar wat er feitelijk bereikt is volgens mij: nul, nul

Interessant is de vergelijking met de auto-industrie. Vorig jaar was daar ook een enorme vraaguitval. Ook daar de roep om protectionisme.  Maar het effect is steeds hetzelfde. Als autofabrikanten steun krijgen om door te kunnen produceren komt er niets van marktherstel. De regering Obama pakt het goed aan. Geen protectionisme, maar steun aan zaken waar wel behoefte aan is: investeringen in milieuzaken om tot een duurzame samenleving te komen.

Nu de pogingen om redelijke prijzen te vragen voor voedsel. Er is verontwaardiging als afnemers niet deze faire prijzen betalen. Ook zijn er oproepen om kostprijzen en marges van de schakels in de voedselketen te publiceren.
Vraag: gaat dit dan ook gebeuren in de autobranche, inclusief oproepen aan consumenten om niet minder maar meer voor hun nieuwe auto te betalen. En verontwaardiging als er gestunt wordt met goedkope modellen. (“Stunten met vervoersmiddelen is onethisch?!?)

Als supermarkten hogere prijzen gaan betalen ontstaat er wederom geen productieuitval. Het gevolg zal zijn dat de prijs voor het deel wat niet aan de supermarkt wordt geleverd alleen maar lager wordt. De gemiddelde prijs (gemiddelde van supermarkt/niet-supermarktafzet) zal hetzelfde zijn als van de huidige situatie.

Vraag aan Annechien: ik heb alle begrip voor het feit dat LTO pogingen onderneemt om het beste voor haar boeren te bereiken. Maar heeft LTO ook een visie op het grotere geheel en wat zijn daarbij demarktinstrumenten die zij in wil zetten?
[Ik bedoel deze vraag niet vervelend, integendeel, het lot van boeren waar dan ook trek ik mij aan]

Huib, we hebben het over voedsel als eerste levensbehoefte. Automobielen en aanverwante producten die ons leven verder veraangenamen vallen hier, dunkt me, toch niet onder.

Ik heb eerder betoogd voor transparantie in de prijsvorming. Ik denk nog steeds dat dat een van de manieren is om de producenten te motiveren een goed, maar vooral onderscheidend product te maken/leveren.

Naar de consument openheid van zaken geven? Lijkt me tot niets leiden. Producent naar afnemer wel. Mijn product kost zoveel (uitgangsmateriaal, arbeid, marge en transport). Onder die prijs kan ik niet overleven. Leven en laten leven, zou het motto moeten zijn. Echter..., er is een storend element waardoor het waarschijnlijk niet werkt.

1)Nederland produceert eigenlijk helemaal niet voor de NL markt. Het exportgehalte van onze agrarische productie zou, alles door elkaar genomen, wel eens op 80% kunnen uitkomen.

2)De NL producten zijn in weze niet onderscheidend t.o.v. de anderen. De NL producenten hebben vaak een streepje voor omdat zij de optische kwaliteit van de producten goed onder de knie hebben. Maar als het op inkoop aankomt, zijn deze criteria secondair. De goedkoopste wint gewoon. En, waarschijnlijk met de nieuwe regelgeving zou dit criterium nog wel eens versterkt kunnen worden.

Een klasse 1bis (een NL uitvinding geloof ik) kost maar een fractie minder als een klasse 1 extra. Dus wordt er voor de goedkopere (en nog redelijk uitziende) klasse 1 bis gekozen. Weet de consument veel?

En tot slot nog dit: het verschil in opbrengstprijs lijkt me nu niet van dien aard dat de consument daarover zou vallen. Hoewel dit probleem misschien makkelijker in de dierlijke productie lijkt te teckelen dan in de plantaardige productie.

Het lijkt een grote vicieuze cirkel, waar, dunkt me, op UE niveau over onderhandeld zou moeten worden.

Guillaume heeft het over dromen en dure logistiek. Heeft’ie wel eens gezien dat Agrimarkt - een klein supertje in Zeeland - zich positioneert als een een discounter?

Het proefproces van Peter Jens: uiterst interessant en aan te bevelen. Maar ... ik vrees dat de rechter zich niet bevoegd zal verklaren. De vraagstelling is nl. politiek. Het recht kan niet beslissen. Hoe zorg je er dus voor dat het een casus wordt in plaats van een beleidsvraagstuk?

Proefproces: Begint de politiek niet NADAT een rechter zich onbevoegd verklaart? Ik bedoel dan bij een NMA zaak? Leest er iemand mee die verstand heeft hiervan?

uit de Telegraaf van vandaag (T3) :"Om boven de minimumgrens te functioneren moet iemand volgens de meerderheid van de bevolking in elk geval zelfstandige woonruimte hebben, gezond kunnen eten en nieuwe kleding kunnen kopen. Ook een eigen computer met internet, een televisie en telefoon worden beschouwd als eerste levensbehoeften. Dit blijkt uit het gisteren gepresenteerde onderzoek ‘genoeg om van te leven’ van het SCP” ... “Nederlanders menen dat sprake is van armoede als mensen louter geld hebben voor de meest primaire zaken. Om het leven een beetje kwaliteit te geven, moet er ook geld zijn voor verzekeringen tegen ziektekosten, brand en inbraak. Elke dag warm eten achten we niet noodzakelijk, maar verjaardagen moeten wel kunnen worden gevierd” .... “Maaltijden moeten veel verse groente en fruit bevatten en er dient financiele ruimte te zijn voor kleding, speelgoed en school”.

Enfin, een verzekert dak, gezond eten, gezondheidszorg en een computer met internet zijn eerste levensbehoeftes. Auto’s niet.

Als boeren samenwerken (bijvoorbeeld het voorbeeld van Huib) en samen een inkooporganisatie vormen lijkt me dat juridisch geen probleem. Mocht dat wel het geval zijn dan zou ik eerst willen weten wat de status is van FrieslandCampina, The Greenery en de Rabobank. Dit zijn toch immers ook coöperatieve samenwerkingsverbanden? Nee, als ik boer was zou ik me juist actiever als aandeelhouder gaan opstellen richting betreffende co-operaties. Lagere kosten (een flinke bezuiniging op de hoofdkantoren?) en meer rendement op de aandelen?

Verder vind ik de gedachte van Peter Jens (betaald worden naar WERK en RISICO) een aardige. Al moet ik wel zeggen dat ik niet veel heb met het concept van een ‘basisinkomen’.

auto’s zijn geen primaire behoeften. En voedsel wel. Maar vanuit de producentenkant gaat het in beide gevallen om een economische activiteit.
Wat dat betreft zie ik geen verschil tussen productie van het een of van het ander.
Misschien is iedereen hier het met mij oneens, maar ik vindt het getuigen van krokodillentranen als boeren ten koste van alles door willen produceren en vervolgens de afnemers het kwalijk nemen dat die niet de kostprijs willen betalen. Hoe zeer ik ook de gevoelens en motivatie in de landbouw begrijp.

Ik heb geen enkel bezwaar tegen welk systeem ook. Of het nu gaat om iets met een basisinkomen voor boeren, een soort van abonnementensysteem. Alles is te overwegen. Maar ieder van die systemen ontkomt er niet aan om te overwegen wat er moet gebeuren met die productie(capaciteit) waarvoor geen afzet is. Het inzetten van subsidies om productie vol te kunnen houden zonder die afzetmogelijkheden kan niet anders dan leiden tot prijzen die bedroevend zijn. Iemand buiten de productiezijde daar de schuld voor geven - afnemers, consumenten, toeleveranciers - is absurd.

Ik vrees voor een misverstand. Agrimarkt is geen boerensuper. Het is een gewone ‘super’-formule zoals al de andere.
Uit niets blijkt uit hun winkel of hun website, dat ze producten van de regioboeren verkopen. Of althans, niet meer dan andere supers.
De C1000 in IJzendijke verkoopt ook worst van lokale slager, Belgisch brood, etc. ect.
De CZAV verkoopt zoals boven al genoteerd het gewone standaard pakket tegen scherpe prijzen. Van Unox tot Mailibu drank.

De enige biologische producten die CZAV (niet de Agrimarkt) verkoopt vind je hier : http://www.czav.nl/nl/ons-aanbod_producten_biologische-produ cten.htm
Maar ik kan je helaas niet helpen aan goede recepten voor haver, italiaans raaigras en klaver......

Graag reactie, want ik vind het veel te suggestief om Agrimarkt als een boerensuper te nomineren.

Agrimarkt is eigendom van een boerencoöperatie. C1000, Albert Heijn en zelfs Super de Boer niet.
Of het een boerensuper is in de zin die ik voorsta? De eigendomsstructuur komt in de richting. Verder is het een gewone super en nog niet eentje met het heruitgevonden vers in combinatie met A-merken zoals ik het in interviewtekstje voorsta en af en toe tijdens spreekbeurten ten tonele voor.

Dick, ik ga toch eens vragen aan de boeren hier of de opbrengts van hun CZVA belang (aandelen heeft een coopertieve niet in die zin; er is ook nog nooit een boer rijk geworden van die cooperatieve boerenbank), hun lage marktprijzen een beetje compenseert. Ik vrees er voor....

Ik blijf bij mijn standpunt, dat de ‘mono-cultuur’ van de boeren een gevarieerd aanbod in een ‘eigen’ andelijke super, zelfs een regio super, geweld aan doet. Nog niet gesproken over het feit, dat je meer moet winkelen om je totale pakket samen te stellen.

Ik ken maar een grote groentesuper, die ook eigen producten verkoopt, en regionale, maar tevens heel europa afstruint, om aan haar gamma te komen. Ze hebben dan alles van tropisch fruit tot surinaamse groente en artisjokken.
“Het Boertje” in de volksmond oftewel fa. de Feijter in Terneuzen.

Zij maken (als enige) jullie verhaal waar :
“Een ander groot voordeel van onze formule is dat het traject van oogsten tot verkoop veel korter is dan bijvoorbeeld in de supermarkt.
Wij telen zelf, kopen in bij collega telers, bij veilingen in binnen- en buitenland, en bij een groot aantal importeurs.”
link: http://het-boertje.nl/assets/s2dmain.html?http://het-boertje.nl/

Peter en Annechien, ik heb de vraag doorgespeeld aan een jurist die goed op de hoogte is van het functioneren van de rechterlijke macht.

Het eerste vermoeden is dat de werkelijke onderliggende vraag inderdaad politiek is en dus onbeslisbaar voor de rechter. Zou dat zo zijn, dan kan de rechter dus hooguit een uitspraak doen over de rechtmatigheid van de invallen en de motieven daarvoor. Binnen de bestaande wettelijke kaders en de interpretatie daarvan.

Als het echter in een Europees kader staat, zou een proefproces over de interpretatie van Nederlands en Europees recht tav prijsafspraken wel degelijk als een juridische aangelegenheid kunnen gelden en er een zinvol proefproces over te voeren is.

Agrimarkt@ Die super in eigendom van de ‘boeren’, die de keten tussen boeren en burger zou moeten slechten, zodat de eersten eerlijker participeren in de winst… biedt vandaag in de PZC heerlijke goedkope entrecotes aan….
Zie hier

Opmerkingen:
a. dit zijn geen entrecotes; waar ze van gesneden zijn weet ik echt niet; wie het weet mag het zeggen
b. voor mooie entrecotes van zeeuw-vlaamse beesten die zelf hier echt gekweekt zijn betaal ik al gauw voor 1,5 kg meer dan 20 euro…
c. je moet zeer argwanend zijn tegen voorgemarineerd entrecotes; wordt mals ‘geprikt’, en betreft meestal geen topkwaliteit; proef je met die marinade saus toch niet meer. Nog afgezien van het feit dat het hier geen entrecotes betreft. Wie haalt het overigens in zijn botte harsens om een goede entrecote met industriele prut uit een 10 litertank te marineren ?

Valt me vies tegen van een boerenorganisatie die, zoals ik hier begrijp, van het land op het bord zou leveren. Eerlijk en regionaal….

Guillaume, lijkt op gekuiste riblappen....

Guillaume en Flipse.
Zo te zien lijkt dit vlees op sucadelappen die wat in de vorm van een entrevote zijn gesneden. Waarschijnlijk is het vlees niet alleen geprikt zijn ook gemarineerd (met rinse marinade)om het vlees wat malser te maken. Want sucadelappen moeten zeker een drie kwartier langer stoven dan riblappen wil je ze zacht krijgen als draadjesvlees. Als je rib- en sucadelappen maar goed dun snijdt kan het vlees snel gebakken worden als was het biefstuk maar echt mals en sappig wordt het nooit. Maar ja, met een sausje gaat zelfs de taaiste bieflap er wel in in Nederland.