Kip met peren
Een hilarische Klootwijk die onlangs in de regionale bladen verscheen. De foto toont de kippen in kwestie, in de ruige werkkeuken van de auteur. De perenbomen zijn helaas wijlen.
Voor vijf euro koop je een jonge kip. Een raskip, tegen de leg. Ik kocht in Culemborg, maar er zijn veel meer adressen, een Brabanter en een Fries Hoen. De Brabantse is leuker, de Friesin mooier. Ze komen graag bij me in de keuken. Ze weten dat ik mors. Ze lusten alles. Ze eten mijn keukenafval en leggen daarvoor wat eieren. Tot ze daar over een paar jaar mee ophouden. Wat dan? Dan pak ik het boekje ‘Kippen’ van Hans Schippers. Het verscheen zopas bij uitgeverij Roodbont. Een fantastisch boekje voor particulieren die kippen willen houden. De schrijver heeft geaarzeld maar het aangedurfd. Hij schreef ook een hoofdstuk over het doden en slachten van kippen. Het kan ook niet-kippenhouders van pas komen. Bij zogenoemde kippenoverlast.
Wat is de overeenkomst tussen kippen en peren? En wat is het verschil tussen overal ter wereld en bij ons? De dieren en peren zijn in Nederland en alleen hier een gevaar voor de verkeersveiligheid.
Eerst de peren.
Ze vallen uit bomen langs de weg op het plaveisel waar voetgangers, fietsers, brommers en auto’s uitglijden in de perenmoes. De peer ontwricht aldus de samenleving.
Een modern sprookje lijkt het. De mensen in de stad hadden zo’n last van vallende peren dat ze van de burgemeester verlangden er een einde aan te maken. Van wie zijn de perenbomen, vroeg de burgemeester. Van niemand, zeiden de mensen. Dan zijn ze van mij, zei de burgemeester en hij hakte de perenbomen om. Nooit meer peren die deuken vallen in de daken van geparkeerde auto’s. Nooit meer mensen uit de bocht gevlogen door de perenmoes. Eigenlijk is het een variant op het verhaal van de kip met gouden eieren. Want nooit meer zullen langs de weg nog peren groeien.
Maar het is geen sprookje. Het is waar gebeurd, kort geleden. In Zoetermeer zijn 100 perenbomen langs de openbare weg gerooid en 25 appelbomen. Omdat mensen er last van hadden. In Zoetermeer weet niemand dat je peren kunt plukken. Ze denken dat peren alleen te eten zijn als het natte halve zijn uit een blik. Hele peren aan een boom zijn ze vreemd.
Met kippen is het eenzelfde liedje. In Maassluis, Alkmaar, Amsterdam, in de bossen van Oisterwijk en op veel meer plekken in Nederland waar ze los lopen.
Recent krantenbericht: ‘Inwoners van Maassluis hebben schoon genoeg van de kakelende kippen en kraaiende hanen die al jaren voor overlast zorgen. Naar aanleiding van aanhoudende klachten heeft de gemeente de Plagen Preventie Dienst (PPD) ingeschakeld om het loslopende gevogelte te vangen.’
Het is niet alleen geluidshinder, ze steken ook de straat over en brengen als Zoetermeerse peren het verkeer in Maassluis gevaar. Meestal zijn het afgedankte kippen die los werden gelaten in een park, bos of op een industrieterrein. Hanen en hennen, verwilderd en met een groeiend aantal nakomelingen.
Drie jaar geleden verscheen een rapport over verwilderde kippen en wat er mee te doen.Wetenschappelijk onderzoek aan de universiteit van Wageningen ging er aan vooraf. In het rapport ‘Populatiebeheer Verwilderde Kippen’ staat hoe het overal behalve in Nederland toegaat met kippen in het wild, die altijd in de buurt van mensen rond blijven hangen. Als mensen er zin in hebben vangen ze een kip en eten die op. Behalve in Nederland. Maar wij hebben ‘een andere relatie’ met kippen. Er zijn hier twee soorten. De plofkip uit de bio-industrie en het gezelschapsdier dat bij overlast diervriendelijk wordt doodgemaakt en weggegooid door ambtenaren van de Plagen Preventie Dienst. Daarom is het nieuwe boekje Kippen zo belangrijk. Om er het slachten uit te leren. We kunnen er de Plagendienst werk mee uit handen nemen. En smullen. Nu nog zo’n boekje over peren.
Wouter Klootwijk
Kippen, Hans L. Schippers, uitgeverij Roodbont, ISBN 978-90-8740-003-3, 14,95 euro.
Reacties (19)
Heel herkenbaar. Ik woon in een straat waar nog heel wat oude mensen wonen (80 en 90 plussers) en stilaan allemaal deze wereld voor een andere verlaten. Die hebben nog perebomen en appelbomen. En zo hebben wij ook nog heel wat fruitbomen geërfd toen we ons huis kochten. Maar het eerste wat er sneuvelt, wanneer nieuwe gezinnen een huis kopen in de straat, zijn de fruitbomen. “Want de inrit wordt zo smerig met al die platgereden bakappels.”
Terwijl in Culemborg een nieuwbouwwijk is uitgerust met fruitbomen, waarvan de opbrengst gemeenschappelijk door de buurtbewoners wordt geoogst voor consumptie. Het kan verkeren.
heeft iemand een goed recept voor kip met peer?
Liefst met een aansprekende koksnaam eronder zodat iedereen het na wil doen. Een vorm van fusion problemsolving
Uitgerekend over het slachten gaat het boek “kippen “ van Hans Schippers de mist in.
Conform de wet hierover moet een warmbloedig dier eerst verdoofd worden alvorens je hem verder mag slachten. Hans Schippers blijkt dat gezien zijn boekje niet te weten.
Voor pluimvee komt het er op neer dat je het dier of met een afgeronde knuppel een stevige slag op de kop geeft om hem te verdoven en daarna mag je hem pas de strot doorsnijden om hem te laten verbloeden of je mag het dier verdoven door een stroomstoot door de kop te jagen door middel van een elektrocuteermachine. Die heb ik in Nederland nooit te koop zien staan. Je kan ze wel in Belgie bestellen via [url=http://www.neerhof.be]http://www.neerhof.be[/url]
Met beide methoden heb ik ervaring. De elektrocuteer machine heeft mijn voorkeur want door het dier een klap op de kop te geven met een knuppel sla je meestal de kam stuk en spettert het bloed naar alle kanten. Na het doorsnijden van de halsslagaderen heeft het dier met deze methode veel meer stuiptrrekkingen dan met de stroomstootmethode.
Ook loop je met de stroomstootmethode niet het risico dat je vrouw, als ze de knuppel hanteert en jij het dier vasthoudt, misslaat en dat ze dus een ram op je handen geeft. Dat is me meermalen overkomen.
Voor de verdere verwerking dompel je het uitgebloede dier in een teil met water van ongeveer 55 graden gedurende 40 seconden. Dat maakt het plukken makkelijker.
Daarna snij je op het aanrecht de achterkant open en haal je met de hand de darmen eruit. Houdt het dier daarna on de koude kraan om het van binnen wat af te koelen, stop je hand er in en trek voorzichtig de lever er uit pas op met de galklier die moet je liefst onbeschadigd verwijderen als dat niet lukt meteen onder de kraan houden en de gal wegspoelen, dan de maag die je moet doorsnijden om de inhoud eruit te halen. Ook de gele binnenwand van de maag laat zich heel eenvoudig verwijderen . Daarna trek je het hartje, nieren, bijnieren en longen eruit. de longen zitten tussen de ribben aan de rugzijden van de kip. Je kan hem natuurlijk ook eerst opensnijden dan gaan de ingewanden er eenvoudiger uit.
Weet je hoe wij thuis vroeger slachten?
- kalkoenen door verhanging: strop rond de nek en dan in de lucht tillen tot er geeb beweging meer in zat. Dan nog een halminuutje wachten. Dan onmiddellijk de kop eraf.
- varkens door ze de kop in te slaan : een flinke hamer en een heel erg stevige tik en dan het hart doorboren en laten leegbloeden en ‘s avonds al verse pens met appelmoes.
Ik heb daar nooit iets fout in gezien. En toch ben ik nu al jaren vegetariër. Omwille van de industrie en niemand in mijn omgeving die nog varkens of kalkoenen houdt en ik heb er te weinig tijd voor.
Duidelijk dat er wetgeving voor nodig was om deze wrede slachtpraktijken een halt toe te roepen.
Als psycholoog van de koude grond verbaast het me niets dat je daarna vegetariër bent geworden.
Leg me eens uit: wat is daar dan precies zo wreed aan? De kop van het varken in slaan, ik geef het toe, dat ging wel eens een keertje mis. Maar bij ons in het dorp waren er maar een paar mannen die dat konden. Dat werd niet zomaar aan de eerste de beste onverlaat - zoals ik of zelfs mijn vader - overgelaten. Dat liet de sociale controle gewoon niet toe. Een varken dat geslacht werd, dat was een evenement. Dat trok volk. Ik begreep dat toen soms niet zo goed, maar vanadaag begrijp ik dat dat dus gewoon een vorm van sociale controle was: daar werd niet mee gelachen, een varken diende vakkundig geslacht te worden.
sorry, voor de typefouten hierboven, maar ik zit aan een ‘vreemd klavier’.
De ontwikkelingen hebben niet stil gestaan en ook onze opvattingen niet wat nog wel toelaatbaar is bij de slachtpraktijk. Een varken de hersens inslaan zodat het dier in luttele seconden dood of verdoofd is lijkt me niet mogelijk. Vandaar dat deze dieren nu alleen maar in een slachthuis mogen worden geslacht waar men betere methoden kent om een varken en andere dieren te verdoven.
Een kalkoen ophangen zodat die een langzame wurgdood sterft, is natuurlijk totaal verwerpelijk. Dat is voor een ieder duidelijk.
Bovendien word het vlees van die dieren door de stress veel taaier dan nodig is.
Chalias, jouw redenering betekent dat tot diep in de twintigste eeuw de mens een barbaars wezen is geweest en dat de ware verlichting pas in de jaren tachtig van vorige eeuw is ingetreden. Mij lijkt die twintigste eeuw de gruwelijkste ooit te zijn geweest.
Voor alle duidelijkheid: hoe pijnlozer hoe beter. Maar - werd dat hier niet al eens eerder gesteld? - door het slachten achter de muren van de slachthuizen te verhuizen, is hetrespect voor het geslachte dier er niet bepaald op vooruit gegaan. Hoeveel voedsel wordt er niet weggekieperd?
De boer bij mij om de hoek verkoopt ook (soms) verse kippen. Dat komt erop neer dat je er een aanwijst en dan wordt ie vastgepakt en vakkundig wordt de hals afgesneden. Het flapperen wordt op de koop toegenomen.
Dan gaat de huid er met veren en al af. Ik houd wel van kip met huid, maar ja, zo slacht men daar nu eenmaal: Het kost 2 euro dus mij hoor je niet klagen.
De beste Cocq au Vin die ik kan maken maak ik met die kippen.
Bij volle bewustzijn een kip de strot afsnijden is verboden. Inderdaad is men tegenwoordig te lui om een kip te plukken en ontdoet men het dier van zijn jasje. Daarmee haal je een groot deel van de smaak weg.
een kip de strot afsnijden, zonder te haperen of te dralen, is gewoon “good practice”. Overéal ter wereld. Het alternatief is “urbane” gillerigheid.
Eén van de verworvenheden van de Franse revolutie was dat men mensen terechtstelde met de valbijl en niet meer door ze op te hangen of hun hersenen in te slaan (over vierendelen zullen we het maar niet hebben). Waarom wil je dat dan verplichten bij kippen? Dat murw kloppen of electrocuteren is nog wreder dan gewoon, beng, kop eraf.
het is zoals het prikken van biggen vooraleer ze te castreren: meer dierenleed, niet minder.
het is niet omdat dit (in Nederland) wet werd, dat het ook nog intelligent was.
Nick, Waar staat die kippenvalbijl precies?
Denk je echt dat mensen die een kip willen slachten het dier zo clean de kop kunnen afhakken als jij nu probeert te suggereren.
Dat kunnen de meesten niet en dan wordt het net zo’n frisse vertoning als toen men Mary Stuart de kop probeerde af te hakken.
Chalias, bij ons in het dorp was er vroeger “Stan van-den-Houb” (Stan Houben), dat was de slager. De ‘slachter’, noemde men hem. GEEN beenhouwer, alhoewel hij ook de beesten al een stuk versneed. Die woonde thuis een beetje verder. Die man slachtte bijna alle beesten in het dorp (500 inwoners). Die had zijn handen vol. Nu heeft ons dorp geen slager meer.
Ik heb mijn kinderjaren doorgebracht in Zoetermeer, een stad, toen nog, met flinke dorpse trekjes. Er was natuurlijk weinig zo leuk als met vriendjes peren en appels pikken, een onschuldig kindermisdrijf. Doorgaans verdwijnt deze gewoonte bij het verschijnen van de eerste puberpuisten. Blijkbaar zitten al die Zoetermeerse jongetjes van nu alleen nog maar achter hun Nintendo, paprikachips te eten.En hun ouders maar klagen, over de luiheid en omvang van hun kroost, én over de deuken in hun four wheel drive.
En zo is die perenkwestie natuurlijk weer, dubbel en dwars, een schitterend voorbeeld van het op dit log zo veel genoemde ua2f. (Zoetermeer is trouwens de eerste stad ter wereld met een stadhuis op ‘second life’, zegt genoeg, niet?)
@Chalias: het lijkt me overigens een voorwaarde, dat je bij vol bewustzijn een kip de strot afsnijdt, als je je kop er niet bij hebt, jas je, voor je het weet een van je vingers er af! ;-)
Steven, ik ben lid van een organisatie die bevordert dat het kleinschalig slachten wordt gedaan door zelfslachtende slagers. Daar zijn er nog wel een aantal van.
Klein pluimvee, geen struisvogels dus, en konijnen mogen nog steeds thuis geslacht worden mits vooraf verdoofd.
Chalias, kun je iets meer vertellen over die organisatie?
Ik koop zelf mijn vlees bij een zelfslachtende boer, het is belangrijk dat deze mensen gesteund worden.
Chalias, “zelfslachtende slagers”: mijn oom en moeder zijn er op dit moment ook enkele aan het slachten. Ja, leg eens uit. Hoe verdoof jij overigens die dieren. Hier krijgt een konijn nog steeds de klasieke slag achter de oren. Dat gaat ook zonder enig probleem hoor.
