Een haan voor bijna 100 euro
Op dit moment wordt er gegeten in Frankrijk. Oudejaarsavond heet Saint Sylvestre en is zoiets als onze Kerstavond met eten en cadeaux. Kip kan die avond. Het is zelfs een bijzondere luxe. Let op de prijs. Een kapoen - een gecastreerde haan van 26 weken en rond de drie kilo geslacht gewicht, in dit geval van de illustere Bresse-kip, met kop en al - voor bijna 100 nieuwerwetse europieken (€ 93,97).
Mark my words: de geiten zijn het definitieve startschot geworden, 2010 wordt HET jaar tegen de bioindustrie. En daar staan we dus. Moeten we tegen deze kip zijn die een goed buitenleven kreeg, anders werd geslacht en een prijs kreeg om u tegen te zeggen?
Reacties (16)
@Dick je maakt een grap. Dat is toch wel heel erg aan de prijs. Bang dat ik hier meer voor de naam Bresse betaal. Ga dan liever aan de kemperse hoen :-) man wat een prijs!
Nee echt, dat kost’ie. Kijk maar goed naar de prijs. Ik ben er speciaal even voor op mijn knieën gaan zitten.
Moest je de brillenglazen eerst even poetsen zeker! maar goed, het zal wel gekocht worden, anders lag het er niet. ben wel benieuwd welke mensen dat zijn die zo’n kip kopen. je zal hem maar te droog bakken ....oeps!
Dick gaat achteloos voorbij aan wat een kleinigheid lijkt: het is een kapoen.
Een gecastreerde haan. Ophef in Nederland om ganzenlever. Niemand, bijna niemand boven de rivieren eet ganzenlever, maar we weten er iets van en maken ons (liefst samen onder ons donzen dekbed) kwaad over de behandeling van de vogels. Kapoenen komen al helemaal niet tot boven de rivieren en we weten nog van niks dus kunnen we nog niet kwaad worden. Maar het castreren van een haan is voor het beest niet prettig, bij een beertje (ja mevrouw onder uw dekbed, een mannenvarkentje) is het een betrekkelijk kleine (onnodige) ingreep, bij en haan is het een operatie.
Als het eenmaal gedaan is groeit ie als kool, dat wel.
In dit verband snap ik Dicks voorspelling niet:
‘Mark my words: de geiten zijn het definitieve startschot geworden, 2010 wordt HET jaar tegen de bioindustrie.’
Let op mijn woorden, als de kapoen, ongeacht wat ie kost, naar boven komt heeft Wakker Dier weer werk.
Het castreren van hanen is hier toch al verboden? Maar je hoeft bij Maastricht slechts een kilometer of tien over de grens of je kunt ze gewoon bij de kippenboerderij kopen. De prijs is daar wel wat voordeliger, ik kocht er een paar jaar geleden een voor ongeveer tien euro. Overigens worden de hanenkloten wel gegeten door de boer, en niet weggegooid.
Wouter heeft volstrekt gelijk. De ballen van een varken, rund, ezel en ook die van mens zitten aan de buitenkant en zijn er zo uit te wippen (excusez le mot). Bij een kip zitten ze van binnen. U moest trouwens eens weten: u eet ook nog steeds biologische ossen - waarvan de ballen ‘gewipt’ of, zoals het heet, ‘even gecrushed’ zijn - zonder dat u het weet.
De binnenpostie van de hanenbal, vergt dat er onverdoofd - dat is de gewoonte - in het lichaam ipv in een aanhangend zakje van het jonge dier wordt gesneden om ze eruit te kunnen pulleken. Zo krijg je beesten die niet vechten en opgroeien tot een vleesbeest dat zo groot is als de kalkoen die sommigen met Kerst wel gewend zijn (en verder niet of nauwelijks, terwijl niemand zich dan afvraagt wat er met die beesten gebeurt).
In zuidelijke landen zijn heel wat kapoenen gegeten de afgelopen maand. In supermarkten varieren de prijzen van zo’n 20 euro tot de 93 van die dure en diervriendelijk gehouden en lang levende Bressekip.
Wat ik bedoelde? Dat we rijp en groen door elkaar gooien. Wetendheid over te ruimen geiten en onwetendheid over ziekteverspreiding worden gecombineerd tot een massale oproep om de bio-industrie - wat bedoelt men? - te lijf te gaan. M.n. de Volkskrant heeft zich er zelfs in redactionele stukken in laten meeslepen.
Wat ik ook bedoel? Ik las Jonathan Saffran Foer’s Eating Animals - aan te raden; als je het gelezen hebt, ben je als argeloze lezer overtuigd terwijl menige Nederlandse dierenhouder waarschijnlijk de tranen in de ogen springen omdat hij weet dat dat zo is, maar er iets scheef zit. Foer is tegen het eten van alle commercieel gehouden dieren, zelfs van dieren uit de meest tradionele kleinschalige houderijvormen - waarvan het zg. kapoeneren deel uitmaakte - omdat hij het niet met zijn geweten in overeenstemming kan brengen. Dieren eet je alleen als je je eigen dier eet, want dan alleen kun je het met je geweten in overeenstemming brengen.
Het is een merkwaardig boek vanwege zijn merkwaardige ontknoping. Foer is tegen ‘factory farming’ dat dieren tot een ding maakt voor ons goedkope eetplezier en daarvoor laat lijden zonder dat we dat zelfs maar kunnen weten. Hij gaat op zoek naar de ‘betere’ houderijvormen. Vlak voor zijn boek in print gaat, wordt bekend dat Bill Niman, de oprichter van Niman Ranch die tenminste echt kleinschalig scharrelvlees op een levensvatbare schaal produceert, door zijn directie tot aftreden is gedwongen vanwege ... maatregelen om de productie goedkoper te maken. Daarmee valt voor Foer het eten van producten van alle commercieel gehouden dieren af. Zijn boek is ermee gered.
Ik blijf zitten met die wezenlijke vraag die niemand stel: wat mag ik met een dier uithalen, als ik het zelf hou? En waarom zou het antwoord op die vraag niet tevens een antwoord zijn op de vraag hoe het dan wel op een serieuze schaal kan?
Foer pretendeert die vraag te stellen, maar strandt in romantische argumenten. Als je een dier houdt ‘met liefde’ dan mag het. Je mag dus ook mensen opeten waarvan je houdt. Van Foer dan.
Dick, de dierenbescherming kan je precies vertellen wat je wel en niet met een dier mag uithalen als je het zelf houdt. Ik heb overigens niet de illusie dat de gemiddelde voor eigen consumptie gehouden dieren nou zo’n vreselijk prettig leven leiden/lijden, en over het bijbehorende geweten van de eigenaar wil ik het niet eens hebben. Ik denk dat de behandeling van dieren op professionele schaal beter geregeld is dan het gerommel in de marge dat ik hier om mij heen kan waarnemen in de waard.
Die kan me dat zeker niet vertellen, Lizet, en dat bedoel ik vooral ook. De Dierenbescherming blijkt net als de ‘Board’ van Niman de belangen van de kip - in Nederland houden we er jaarlijks 70 maal zoveel als mensen - te hebben uitverkocht omdat dat de handel wat beter uitkwam.
Die staat dus voorlopig niet alleen moreel, zoals ik m’n vraag bedoel, maar ook formeel - zoals jij het waarschijnlijk bedoelt - buiten spel. Tussen het formele en het morele zit tenslotte een krachtige relatie als het op ‘het voorschrijven van de wet’ aankomt.
Dick, ik denk dat de Dierenbescherming in ieder geval over de papieren voorwaarden beschikt. Juist voor particulier gehouden dieren. Dat is hard nodig, want geloof me, daar is meer rottigheid te zien dan je je kunt voorstellen kennelijk. Ben jij echt van plan op je dakterras pluimvee voor de consumptie te gaan houden, of wat varkentjes? Daar zou jij wel eens helemaal geen tijd voor kunnen hebben.
Lizet, lees nou wat er staat. Dat bedoel ik en dat is waar Foer’s boek mank gaat. En nee, de Dierenbescherming heeft haar moraliteit verbrand door over wetten te onderhandelen met de handel op wie ze van toepassing zouden moeten zijn. Iemand die berecht wordt, mag niet vragen of de wet voor hem een beetje anders mag. Daar hebben we het hier in het linkje uitgebreid over gehad.
Heeft iemand Foer gelezen? Zo tussen de Kerstkalkoen (waarover hij nare dingen schrijft, niet over het dier maar over het houden ervan, en terecht) en de Oudejaarsoesters (die je levend eet)?
OK, kennelijk zijn we het meer eens dan op het eerste gezicht lijkt, maar formuleren we het anders. Foer staat op de verlanglijst voor 2010. Wij aten trouwens noch kalkoen noch oesters ;-).
Wij beginnen een nieuw jaar altijd eerst met iemand de beste wensen toe te wensen!!!
Bij deze. En voor de haan die nog geen kapoen is in het bijzonder.
Als die haan nu mocht kiezen voor 6 kloteweken of 26 niet-kloteweken?
Of voor mensen?
Voor de eunuch in de harem of voor de slaaf op het veld?
Dick, begin maar met het lapin van 4 tot 5 kilo goed vlees: Argenté de Champagne. De hokjes die ze voor twee tot drie konijnen aanbevelen, mwah, wat klein en dieronvriendelijk? http://www.fermedebeaumont.com/lapin-mammifere-c-72.html. Ik kwam hem tegen in l’Ami du Jardin, 1951.
Paul, jij ook de beste wensen, misschien iets voor een aparte draad?
Dick,
Mark your words stonden al in een rapport van 2001 gemaakt door een denkgroep onder leiding van Herman Wijffels: http://tinyurl.com/ydfkgj6
Hieronder een stukje uit een weblog van Marc Chavannes:
Des te harder is de schok als de burger, bijvoorbeeld bij calamiteiten, geconfronteerd wordt met het huidige veehouderij-systeem.
Niman’s ranch wordt in Foer’s boek geroemd om zijn diervriendelijkheid. De regels voor partner farms staan hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Niman_Ranch#Partner_farms
Vraag aan lezers hier: zijn deze anders dan wat in NL standaard praktijk is? Waar precies?
Josien, dat klopt. Maar heb je gezien dat de ontknoping van het boek zit in de toevalligheid dat Niman uit zijn eigen bedrijf wordt gewip? p. 244: “If animal agriculture has become a joke, perhaps this the punch line: even Bill Niman has said he would no longer eat Niman Ranch beef.”
Co, toeval wil dat ik dat rapport uitgeprint heb liggen. Ik kom er maar niet aan toe om er wat over te schrijven. Want ik vraag me iets af: is het wel op basis van voldoende kennis over de feiten en de werkelijke problemen geschreven? En is er daarom niet geen donder van terecht gekomen (hoe blij toenmalig minister van LNV Brinkhorst er ook mee mocht wezen) en zitten we nu met een krankzinnige geitenaffaire die wat mij betreft nog een lange staart gaat krijgen ten aanzien van het gepleegde, want voorzienbare mismanagement.
