Nieuws
-
Als het erom gaat de boodschap van de Nederlandse zwaarlijvigheid uit te dragen, gaat het Voedingscentrum ver, heel ver. We zagen al dat een college jeugdartsen werd weggezet als een clubje dilettanten toen ze waarschuwden voor ondergewicht bij Nederlandse kinderen, vermoedelijk als gevolg van een overmatige vetfobie bij de ouders. Nu blijkt dat het Voedingscentrum diezelfde gegevens ook al een jaar lang in huis heeft. Het rapport waarin ze liggen vervat—hetzelfde nota bene als dat waarmee de jeugdartsen om de oren werden geslagen—lijkt echter uitsluitend te worden gebruikt om de problematiek van overgewicht in de schijnwerpers te zetten. Over ondergewicht geen woord.
De hier afgebeelde tabel staat op pagina 18 van het RIVM-rapport 2005-2006, gepubliceerd in 2008. We zien inderdaad dat 11% van de kinderen overgewicht heeft en 2% zelfs zwaar overgewicht. We zien in dezelfde tabel echter ook dat 6% van de kinderen kampt met ondergewicht. In 1% van de gevallen is er zelfs sprake van ernstig ondergewicht. Met andere woorden: het probleem van ondergewicht situeert zich in de orde van grootte van 50% ten opzichte van het probleem van overgewicht. Van het Voedingscentrum krijgt het echter 0% van de aandacht. Sterker: het Voedingscentrum ontkent met zoveel woorden dat dit probleem bestaat.
Overgewicht is in Nederland beslist een probleem. Als we het Voedingscentrum (een door de overheid in het leven geroepen instantie) moeten geloven, is het echter het enige probleem: de voorlichtingconcentreert zich vrijwel uitsluitend hierop. Toevallig is dit ook het probleem waaraan de producenten van dieetmargarines en ander voedsel met gezondheidsclaims (vooral Unilever) het meest verdienen. En toevallig was de directrice van het Voedingscentrum voorheen net bij deze voedingsgigant werkzaam.
Het hoeft niets te betekenen en het hoeft niet eens per se op kwade wil te duiden (wie weet is het gewoon een gevalletje tunnelvisie), maar als je het opzichtige wegwuiven door het Voedingscentrum van een gezondheidsprobleem waar volgens de eigen rapportage één op de vijftien (!) Nederlandse kinderen mee te maken heeft afzet tegen deze achtergrond, dan moet je toch wel constateren dat enig onderzoek en wat energieker toezicht gewettigd is. Is het Voedingscentrum eigenlijk wel zo eerlijk over eten? Of is het verworden tot een lobbygroep op zich, een productschap halvarine dat zich ter meerdere glorie van de Goede Zaak opzettelijk bedient van halve waarheden?
De vraag is nu alleen nog welk Kamerlid het gezapige gezondheidsgedoe in Kamer, regering en VC gaat doorbreken.
36 reacties
Ik vind deze reactie
Ben blij dat jullie dit eens haarfijn gaan uitzoeken. IKB logo brengt consument op een dwaalspoor. Bij de groenteboer nog nooit een IKB logo op de spruiten gezien, maar gelukkig staat het wel op mijn mayonaise. Dus ik eet gezond.
Ik vind deze reactie
nou wie weet, ik ben wel heel nieuwsgierig! maar of dat morgen lukt?
uw commerciele correspondent, Karine
Ik vind deze reactie
Dat doe jij dus?
Ik vind deze reactie
nou, dan maar morgen marcel schuttelaar en paul rosenmoller bellen?
uw commerciele correspondent, Karine
Ik vind deze reactie
Het secretariaat is hetzelfde: Schuttelaar. Verder kom je bij Choices grotendeels dezelfde Nederlanders tegen als bij Ik Kies Bewust. Da's logisch want het gaat, vwb de bepalende partijen, om producten die in grote aantallen op hooguit 2 plekken in de wereld gemaakt worden.
Zij verschmerzen die 250/125k over omzetten van die geschreven worden met 8 nullen en hebben meteen een leuke binnenkomer: minder meukige meuk kan als gezonder worden neergezet. Inmiddels kan ook ongezonder water als juist gezonder worden verkocht. Da's helemaal ideaal. Die 250k zijn er zo uit. Sterker nog: ze worden met gejuich betaald. 1 advertentie in de bladen kost al heel fors meer.
Neem nou die broodjessmeerder die voor nog geen 30k levert aan een bedrijfskantine. Hij moet eerst zijn hele keukentje op de kop zetten om een nieuw broodje te bedenken. Zijn afnemer eist immers IKB omdat'ie denkt dat dat beter is. Dat broodje moet dan goedgekeurd worden door zijn klant, die natuurlijk ook even een concurrent laat offreren. Gouden kans tenslotte ook voor hem. Tijd- en risicokosten te over dus voor het kleine smeerdertje. Hij heeft geluk, want kost het hem 'maar' 10% van zijn omzet. Haha. Ik geloof dat internationaal nog geen labels op broodjes worden geplakt. In Nederland is het een pest.
Schuttelaar heeft een leesteam. Ik begreep onlangs van iemand van Schuttelaar dat ze ons dagelijks volgen. Als we hier iets fouts beweren, willen jullie het dan wel corrigeren?