Maar als je er niet mee teruggaat (begrijpelijk, want dat doet niemand), dan zal het nooit beter worden bij de AH. Al zal de AH van deze posting ook niet blij worden :)

Het is een oud verhaal, want de voetbalplaatjes zijn al lang vervangen door Eftelingpunten. Maar goed, hetzelfde geldt voor de druiven, en slecht gebakken bitterkoekjes: als je er mee teruggaat krijg je je geld gewoon terug.
Hetgeen onverlet laat, dat ‘vers’ en ‘echt vers’ twee dingen zijn. Is het al opgevallen dat in de netjes met citroenen ook drie verschillende stadia van rijp zitten? Eerst even knijpen zodat je begint met de meest zachte te gebruiken, anders zit je na een paar dagen met een schimmelend exemplaar.
En geheel ander AH-topic: wat is er met de prijs van de bonbons gebeurd? Het lijkt wel of alles een euro of meer duurder is sinds begin dit jaar.

AH zat uiteraard niet op Pieternel te wachten met die rotte tomaten en appels. Het tegendeel zal het geval zijn. Niettemin is het bovenstaand een feit. Hoe is het mogelijk?

Ik twijfel er niet aan dat ik keurig een nieuw doosje Tasty Tom krijg als ik terug ga. Alhoewel, op Koninginnedag? Het gaat me niet om die tomaten. zoiets kan gebeuren. Het gaat me er wel om dat er kennelijk structureel iets mis is, als ik bij in totaal vier versproducten narigheid zie. Alleen het doosje champignons dat ik kocht was tamelijk vers.

Het stemt me wel erg droevig dat kennelijk meer mensen op Foodlog dezelfde ervaring hebben. Het is dus geen ongelukje.

SCHANDALIG !!! Toevallig ben ik ooit met een groep telers in een distributiecentrum van AH geweest. De arrogantie die zich daar ten toon spreidde maakte ons redelijk beduusd. Zij en vooral zij hadden verstand van het product. Tussen de aardbeien die wij op dat moment in het distributiecentrum zagen liggen zaten al beschimmelde. Kun je nagaan dat ze toen nog via de supermarkt en de koelkast naar het bord van de consument moesten. De stelregel van degene die ons daar rondleidde was dat aardbeien maximaal 5 dagen in het distributiecentrum moesten kunnen vertoeven, net als de andere producten die ze in dezelfde categorie hadden ingedeeld. Onze monden vielen open van verbazing. Kun je nagaan hoe oud ze ongeveer zijn als u ze in uw mond stopt. SCHANDALIG !!!

Jan, we hadden het hier laatst over een ‘oogstdatum’ voor eieren. Zijn er vanuit groenten- en fruitproducenten geen initiatieven geweest om een oogstdatum op groenten en fruit te krijgen?

Ik meen me zoiets te herinneren. Als dat zo is, weet jij dan wellicht waarop die pogingen gestrand zijn? Als ik je zo lees, ga ik het bijna raden.

@Pieternel— een vriendin vertelde me juist afgelopen maandag hoe deze AH XL in Leiden de laatste paar maanden enorm gedaald is in kwaliteit. Ze vindt het er zelfs soms smerig (niet goed schoongemaakt dus). Het enige voordeel is de parkeergarage zodat je even snel nog iets kunt halen.

In dit geval ligt het dus aan het filiaal. In “mijn” AH gebeurt dat niet. Niettemin, ik koop ook bijna geen AGF meer in de supermarkt. Kwestie van smaak.

Ja, Jan Robben, je hebt gelijk. Mijn koelkast geurt al weken naar de echte aardbeien die daar een paar dagen in mogen vertoeven (en bijna niet aan te slepen zijn). Ik wil die van jou ook nog wel eens proeven, aan wie lever je in de buurt van Leiden?

Oogstdatum of tht datum, daar hoor ik wel vaker telers voor pleiten. Maar er zullen vast redenen zijn om dat niet te willen.
Ik weet dat de Plus supermarkt er nu steeds meer een tht datum op wil hebben. Maar de ene soort groente of fruit is de andere niet. Een oogstdatum vermelden is ook niet voor alle producten zinvol denk ik en ondoenlijk te controleren. Appels, kolen, wortelen, pompoenen en nog heel veel producten kun je goed een hele tijd bewaren zonder noemenswaardig uiterlijk kwaliteitsverlies. Smaakverlies is weer een ander verhaal. Een appelteler vertelde me dat een net geplukte appel veel beter van smaak is dan een lang bewaarde appel.
Bij de AH zal ik nu wel niet meer binnen mogen…

@MrOoijer. Het zal inderdaad per filiaal verschillen. Neemt niet weg dat speculatie met verse producten een ergernis blijft. Mijn vader, je raadt het al: tomatentuinder, ergerde zich veertig jaar geleden al aan dat soort praktijken. Een Westlandse tomaat, ‘s morgens om zeven uur geplukt, direct gesorteerd en geveild, kon om elf uur ‘s morgens de veerboot van Hoek van Holland naar Harwich halen, alwaar hij ‘s avonds al in het distributiecentrum van een Engelse supermarktketen doorgestuurd kon worden naar de filialen. Binnen 24 uur, dus. En dat is niet eens Nederalnd.  De Engelsen wilden onder andere om die reden altijd rodere, dus rijpere vruchten. Die wisten wel dat ze dan veel beter smaakten. Duitse supermarktketens daarentegen eisten de vruchten die nog groen waren, met een licht oranje blosje. Om ze vervolgens lekker lang in het distributiecentrum te laten staan of gewoon groen uit te leveren. Dat opgeteld met een verkeerde rassenkeuze en te veel kilo’s leidde tot de bekende Wasserbombe-crisis. Maar dat is allemaal oude koek, gelukkig.
Bij mijn Hoogvliet fileaal in Voorschoten loopt een goede versploeg, die de producten onder je handen aanvult. Ook daar vind ik wel eens een oude komkommer (die haal ik dus op de markt), maar over het algemeen is de kwaliteit zeer acceptabel.

@Jan. ik denk dat AH mij ook niet meer pruimt, maar ik zal er niet om rouwen. Ik kom er maar één keer per jaar, dus gisteren.
De ene soort groente of fruit is de andere niet, maar daar kan je regels voor opstellen. Liever een houdbaarheidsdatum (=meer vitaminen) dan dat vreselijke Ik kies bewust-logo.

@MrOoijer. Dit heb ik op mijn eigen weblog http://janrobben.blogspot.com staan: Ik ben teler van smaakaardbeien. Eh, wat? Juist ja, aardbeien die vooral lekker smaken. Doorgewinterde vakgenoten en groenteboeren vinden ze vaak té rood, té kwetsbaar, té grillig van vorm, té weinig productief, té enzovoort....Ze zijn ook té lekker en laat ik dáár nou net helemaal voor gaan.

Ik moet de eerste groenteboer en groothandel nog tegenkomen die aardbeien op hun werkelijke waarde weet te schatten en niet alleen maar de doorsnee bulk-Elsanta aardbei als maatstaf gebruikt voor vorm, kleur, grootte, stuitergevoeligheid, bewaarbaarheid, enz.
Voorbeeld: ik teel o.a. de Mara des Bois aardbei. Een heerlijke aromatische aardbei. Redelijk donker van kleur en niet al te groot. De eerste reacties die ik van de handel krijg zijn: overrijp en klein. Dus uiteindelijk willen ze een prijs betalen die veel minder is dan voor klasse 1 Elsanta, terwijl mijn kostprijs juist hoger is.
Dus kent u een groothandel of een aantal groenteboeren die ook enig volume kunnen afnemen en de smaakaardbeien op waarde weten te schatten dan houd ik me aanbevolen.

Waar zit het probleem?
a. ben ik een idioot dat ik deze speciale rassen teel?
b. word ik beduveld?
c. wordt de consument bewust dom gehouden?
d. wil de handel alleen uitwisselbaar product (goedkoopste aanbieder van eenheidsworst)?
e. wie weet het?

@ Jan Robben: ik heb geloof ik een misverstand gemaakt: ik weet wie je bent en ik houd van aardbeien met echte smaak. Mijn groenteboer weet wel wat-ie koopt en komt met heel smakelijke lambada’s van Beeker. Misschien te duur, misschien kan het beter, maar het besef is er wel degelijk. Alleen dit komt nu nog uit de kas en ik herinner me Lambada’s van de koude grond midden mei 2006 als nog veel beter. Dus dat wil ik nog eens proeven.  Vandaar de vraag waar in mijn buurt. Op jouw vragen:
a. ben ik een idioot dat ik deze speciale rassen teel?
ongetwijfeld en ik ben een idioot die ze graag wil kopen maar niet kan krijgen
b. word ik beduveld?
ik denk het niet, men snapt het (nog) niet, maar de consumenten raken bewust—zal nog wel een paar jaar duren
c. wordt de consument bewust dom gehouden?
Nee, consumenten houden zichzelf een beetje dom, en de marketing stompt wel verder af.
d. wil de handel alleen uitwisselbaar product (goedkoopste aanbieder van eenheidsworst)?
ja, want dan dalen je logistieke kosten. Zoals je verhaal over het AH distributiecentrum ook aangeeft is dat de belangrijkste factor.
e. wie weet het? Ik niet, ik geef mijn mening als consument—en weet iets een beetje

Groet Jan,

Jan & Jan (MrOoijer), hoeveel idioten heeft Nederland nodig?

Die van Apeldoorn van vandaag kunnen we missen als kiespijn (een heel land en halve wereld in rep & roer voor een individueel drama, dat nu wel erg veel mensen moet raken).

Mensen die iets goeds maken en mensen die dat willen hebben een heel ander probleem: hoe zorgen we dat ze elkaar vinden. Als Jan Robben iedereen zou kunnen bereiken die bereid is om voor een fatsoenlijke aardbei wat meer moeite te doen, zou hij tekort hebben. Als Jan, aka MrOoijer, iedereen zou vinden die wat meer moeite doet om hem kwaliteit te bieden, zou hij knettergek worden.

Hoe elkaar (niet al) te (moeilijk) vinden is het enige probleem. Nee dus, geen van beiden is een idioot. Het probleem zit’m in communicatief bereik en de bijbehorende distributie.

Wouter Klootwijk suggereerde begin dit jaar dat het maar moest via de Welkoop (boven de rivieren) en de Boerenbondwinkels (onder die grote rivieren). Ideetje? Daar komen kwali-mensen die niet de kak van de grachtengordels hebben. Gewoon maar wel goed.

Nu was ik mijn eerste reactie op deze site begonnen met de opmerking dat wel erg veel reacties over die ene super gingen, hebben we er weer één.. Dan wil ik nu wel kwijt, toen ik de boodschappen nog haalde (we hebben nu een andere taakverdeling..) de groente en fruit bij de Jumbo in Hoogeveen vaak erg slecht waren. Wel veel keus trouwens, maar als ze niet goed is, houdt het op. Ik heb een keer zo’n zakje met drie paprika’s, druppend van het rotte vocht, aan meneer de groentechef gegeven.

Die oogstdatum voor eieren ben ik meteen voor, maar voor alle groenten in het algemeen is dat toch lastig. De snelheid waarmee het rijp wordt is namelijk afhankelijk van de bewaaromstandigheden, vooral temperatuur geloof ik. Wat voor invloed het heeft op de smaak weet ik niet.

Johannes Prakken zegt: “De snelheid waarmee het rijp wordt is namelijk afhankelijk van de bewaaromstandigheden, vooral temperatuur geloof ik.”

Een product kan rijp worden aan de plant, boom of struik. Niet als het al geoogst is. Dan kan het alleen nog maar bijkleuren en rot worden.

Tussen de rivieren hebben we én welkoop én de boerenbond, dus ik vind het een geweldig idee! Al haalt menigeen hier zijn aardbeien gewoon bij de teler.

Mijn ervaringen over slechte kwaliteit groente of fruit is eigenlijk overal hetzelfde. Je moet overal opletten en de verpakkingen goed inspecteren voordat je het in je mandje legt. Een overrijpe/gespleten tomaat kan er altijd tussen zitten, bij de groentenboer, de turk of de albert heijn. En die appel lijkt me een ander verhaal, ik heb zoiets een paar keer met een bepaald merk aardappelen gehad. Aan de buitenkant valt niks te zien, dus ja, hoe moeten ze dat bij appie dan wel weten? Die kunnen ook niet anders dan je je geld terug geven in zo’n geval.

En zeuren over te weinig lente-uitjes of een beduimdelde prei is zeuren om het zeuren. Moet je ze niet in je mandje leggen.

@Jan Robben: je stelligheid dat producten van de plant af niet kunnen rijpen gaat toch tegen de geaccepteerde notie in dat appels, peren, bananen en ander fruit rijpen onder invloed van etheen?

En de consument wordt niet dom gehouden, die is gewoon dom, Jan. IJdele hoop te denken dat je die ooit nog slim kunt krijgen. Dus ik zie het somber voor je in.

Robin, ‘de consument is dom’, zeg je. Dat betekent dus dat je het gros van de mensen ‘dom’ vindt, behalve die paar die zo gek zijn om - omdat ze het leuk vinden, ziek zijn, nieuwsgierig zijn of weet ik waarom - ergens wat meer van te willen weten.

Natuurlijk kun je overal achter komen als je het weten wilt, maar weet jij bijv. hoe je stofzuiger precies werkt? Zo nee, ben je daarom dom? Nou, ja, eigenlijk ben je dan pas echt dom.

Je kunt het nl. weten en komt het te weten als je een nieuwe gaat kopen. Meneer Dyson legt bijv. haarfijn uit hoe het zit en waarom de zijne beter zuigt. Niet-domme stofzuigsters kunnen zich informeren.
Maar waar kan iemand zich informeren over aardbeien? Niemand in de winkel die het je vertelt, terwijl het bij een stofzuiger de gewoonste zaak van de wereld is. Bij aardbeien vreet je maar wat er ligt. Rijp, rot of groen, keihard en smakeloos.

Maf he?

Je hebt dus ongelijk: we geven een consument geen enkele ruimte om in vers het onderscheid tussen beter, slecht en daartussenin te maken. Niettemin moet’ie er wel de hoofdprijs voor betalen, want de meeste supers hebben dat geld nodig om hun waspoeder en WC-papieraanbeidingen mee te financieren.

Als je er goed over nadenkt is het eigenlijk echt maf: er ligt een kans voor een premiumsegment en keuze in vers. Het zou prachtig zijn als dat bij de Welkopen en Boerenbond-winkels kwam te liggen. Of op de markt. Voor minder dan ‘regulier’, want dat kan dan.

Daar heb je mij weer (uit een ander land): in Franse supers kan ik nu kiezen tussen verschillende soorten Spaanse aardbeien (w.o. meer dan uitstekende) en de fameuze Franse Garriguettes. Allemaal andere prijzen. Mensen bepalen wat ze over hebben voor wat lekkers. De Garriguettes (op dit moment ook nog niet op volle smaak, maar dat terzijde), de duurste, gaan hard. Wie is dom? De Nederlandse consument of zijn super?
Die laat je in ieder geval geen keus, behalve dan naar een andere winkel gaan. Maar da’s toch stom van ‘m?

De laatste tijd koop ik nog nauwelijks groente en fruit bij de AH, omdat ik sinds een paar maanden een (biologisch) groenteabonnement heb. Daarvoor kocht ik (een deel) van de groente bij de AH (de XL in Arnhem) en ik heb daar nooit problemen gehad met de kwaliteit. Wel bij de Lidl, daar liggen geregeld beschimmelde sinasappels (die ik dus niet koop).
Een opmerking die ik in bovenstaande draad tegenkom is “daarvoor ga ik naar de markt”. Maar net zoals je goede groente/fruit-winkels hebt, zo heb je ook op de markt goede en slechte kwaliteit. Ik kom er ook geregeld. En ik weet dat je bij een bepaalde prijs een bepaalde kwaliteit kan verwachten: soms kies ik die bewust (;.)) omdat ik fruit wil pureren.
En laatst zag ik asperges nog in de AH-wikkel liggen bij een groentekraam op de markt. Dan vraag ik me echt af hoe lang die al onderweg zijn.

Verse groente en vers fruit blijft een natuurproduct dat je qua rijpheid wel chemisch (bananen)kunt sturen, maar seizoen- en productafhankelijk zal een natuur niet precies doen, wat jij wenst.
Gelieve daar altijd rekening mee te houden.

Zelfs kritisch kopen kan resulteren in een paar dagen later de vloek dat de zeer dure prachtige tomaten wel erg snel er doorheen zitten.
Waar ik me wel godsgloeiende aan kan ergeren zijn onze nieuwe dierbare nederlanders met een doekje op, die, voor ze 2 tomaten kopen, er eerst 78 bepampelen en beurs nijpen om te controlen welke de beste is. Moest verboden worden.

Inderdaad, Dick, ik typeer het gros van de mensen als dom. Sterker nog wij hebben daar thuis een term voor, namelijk “de eerste wet van Walter: mensen zijn dom”. Als je die wet accepteert wordt het leven een stuk begrijpelijker. :-)

Verder geloof ik niet dat het gros van de consumenten voor kleine, kwetsbare, snel schimmelende, donkergekleurde Mara des Bois aardbeien zal gaan, ook niet als je ze dagelijks voor zou lichten. Lekker is niet altijd het belangrijkste criterium. Beste ook niet. Dat weten jullie toch ondertussen ook wel? 

PS-1 Ik las laatst nog ergens dat iemand boos en verontwaardigd was dat zijn aardbeien na slechts 5 dagen in de koelkast al helemaal beschimmeld waren. Hij wilde ermee terug naar de supermarkt. :-)

PS-2 Ik heb wel een redelijk idee hoe een stofzuiger werkt ja.

Robin, dom én lui ;-). Enne… er is altijd verschrikkelijk hard gelachen bij stofzuigerproducenten als die werden verkocht om het aantal ‘toeren’ dat ze draaien, zuigt nu nóg harder....

Je moest eens weten wie en wat ik allemaal ‘dom’ noem als niemand het hoort. Maar als je burgers zo dom en lui noemt als jullie, mag en kan alles. Iedereen mag zich dan kapot lachen op de ontelbare manier waarop je voor het lapje kunt worden gehouden en tot koopvee gereduceerd wordt.

Daarom is dom en lui gedrag geen reden om alle verkoopethiek aan je laars te lappen.
Toch?

@Robin. Met etheen kun je bijvoorbeeld tomaten fantastisch laten neprijpen. Smaak is niet belangrijk, als de consument maar denkt dat ze rijp zijn. Heb je aan het eind van het seizoen geen geduld meer om de natuur af te wachten? help ze dan een handje: http://www.sosef.nl/newsdetail.asp?aID=668&cID=3&archID=0

Je zegt: “Lekker is niet altijd het belangrijkste criterium. Beste ook niet. Dat weten jullie toch ondertussen ook wel?”

Moeten we dat dan maar accepteren? Wat is dan wel het belangrijkste criterium? de prijs zeker?

Dick, ik hoop dat je je stofzuigervoorbeeld als stijlfiguur hebt gebruikt, want het slaat natuurlijk nergens op :) Dyson heeft puur een (marketing-)doel met zijn stofzuigereducatie voor ogen, en dat is onderscheiding op werkingsprincipe waardoor de prijs ridicuul omhoog kan. Het onderscheid zit m, ook bij die dure stofzuigers, niet in de zuig- of fabricagekwaliteit.

Gisteren kocht ik voor de ingang van de Intratuin tussen de kassen een doosje aardbeien, “vers van de kweker”, zeg maar.

“Wat is dit voor een ras aardbei?”
“Hollandse aardbei, meneer”.

Wat moet je als zelfs de verkoper niet meer weet wat hij verkoopt? (Ze zijn wel erg lekker, overigens)

Ik bedoel natuurlijk @Mrten, waar het ging om het rijpen.

@Mrten. Al knap van die verkoper dat hij weet dat er Hollandse aardbeien en andere zijn. Laatst bij een restaurant gevraagd aan de serveerster: “kunt u mij vertellen wat voor ras aardbeien dit is?"..."ogenblikje, ik ga het even in de keuken vragen.” Komt ze terug: “het zijn zomerkoninkjes meneer.” “okay, dank u wel”

Dom heeft in deze context niets met IQ te maken, veel meer met “willen”. Als je maar voorgelicht *wil* worden. De meeste mensen die ik ken interesseert het geen zak welk ras aardbei ze kopen. En dat is hun goed recht, ze steken hun tijd liever ergens anders in.

Maar als je dan aan de andere kant een verkoper hebt staan die je waterbommen voor aardbeien kan verkopen, tja, wie is er dan dom?

Voor wat jij wil, Dick, moet je lobbyen bij het ministerie van Onderwijs. Geef die koters maar een uur per week les in AGF. Beetje boerenverstand kweken kan geen kwaad ;)

Wil toch even gezegd hebben dat ik nooit zal beweren dat alle mensen lui zijn.  Wel dom. En dat is geen laughing matter, Dick, domheid. Het is gewoon handig om te begrijpen waarom mensen doen wat ze doen, denken wat ze denken. Consumenten, inkopers, telers, verkopers, allemaal mensen.

@Jan. Ja, lijkt me handig als je dat accepteert ja, dat smaak niet altijd het belangrijkste criterium is, want het is zoals het is. En wat dan wel het belangrijkste criterium is, dat kan van alles zijn natuurlijk, dat ligt maar net aan de persoon en de reden van aanschaf. Prijs, uiterlijk, houdbaarheid, you name it. Ik zou bijvoorbeeld zelf geen zin hebben in een bakje vol kleine aardbeitjes. Ik vind kroontjes afhalen een vervelend werkje. Maar voor een ander is dat weer geen bezwaar, die denkt, hoe kleiner hoe lekkerder. Dat hollandse aardbeien snel schimmelen vind ik ook vervelend, vroeger toch vaak meegemaakt. Dan legde ik de aardbeien verspreid over een groot pizzabord, zorgen dat ze elkaar niet aanraken, voorzichtig de ijskast in en nog dat ze een dag later al aangetast waren. En last but not least inderdaad de prijs, ik ga geen 5 euro of meer voor “een bakkie aardbeien” betalen.

Nou gaat het helemaal niet om mij persoonlijk natuurlijk, maar denken dat de consument “eigenlijk best jouw dure aardbeien wil”, maar het zelf nog niet weet of dwars wordt gezeten door evil inkopers komt op mij een beetje euh donquichotterig over.

Natuurlijk mag niet alle ethiek uit de marketing verdwijnen, maar het is kennelijk zomaar gebeurd.

@Jan Robben: Ah, er is rijpen en neprijpen :) Tja, ik denk dat er geen ideale oplossing is, dat er altijd compromissen gesloten moeten worden. Aan de ene kant heb je groene tomaten die nagerijpt worden met etheen, aan de andere kant rijp geplukte tomaten maar lastig vervoerbaar. Dat blijft altijd schipperen, en voor de massa zal eten toch een massaproduct blijven. Discussies over of dat wel of niet goed is zijn wat mij betreft onbeslisbaar, tussentijdse uitkomsten zijn in elk geval van mode afhankelijk.

Gelukkig hebben we mensen zoals jij in de niche met geweldige aardbeien voor mensen die bereid zijn iets meer moeite te doen, maar de meute, tja.

Maar over dat ‘wat meer moeite doen’ betreft; tot voor foodlog (dank je wel Dick) had ik, consument, me uberhaupt niet gerealiseerd dat er verschillende rassen aardbeien bestonden en wat de verschillen dan wel niet waren. Ik denk dat het oude spreekwoord “wat de boer niet kent dat vreet -ie niet” hier heel goed opgaat, maar dan meer als “waar de boer het bestaan niet van kent dat vreet -ie niet”.

De consument kent alleen “aardbei”, al dan niet in combinatie met “Hollands”; de consument kent niet “Mare des Bois” of “Lambada”. Weet de consument veel dat de ene lekkerder is dan de ander? Educatie is essentieel als je vooruitgang wil bereiken, en waarom doe je dat niet zelf? Internet is een vrijwel gratis distributiemedium.

Als de vraag er niet is zal het aanbod ook niet komen.

Nu wil ik wel reageren op de vorige berichtjes van Mrten en Robin, maar er staat me iets teveel onzin in een paar regels en daar heb ik even geen zin in. Daar is geen beginnen aan. Vechten tegen de bierkaai denk ik en anders wel tegen windmolens. Dus ik ga weer gauw op de trekker.

Ik herhaal het nog maar eens. En die ervaring gaat ook op voor eigen fruit en groente. Maar helaas, velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren te lezen…

“Verse groente en vers fruit blijven een natuurproduct dat je qua rijpheid wel (een beetje)chemisch (bananen)kunt sturen, maar seizoen- en productafhankelijk zal de natuur niet precies doen, wat jij wenst. Gelieve daar altijd rekening mee te houden”

Ook wel eens veel te harde avocados gekocht, die op het moment suprème verwerkbaar bleken. Was het omdat ik ze in de zon legde, of omdat mijn geliefde ze gedurende een uur tussen haar dijen opwarmde ?

Maar Guillaume, wat doe je dan als mensen hartje winter om appels vragen? Verklaar je die mensen voor gek, of probeer je ze bewaarde, eventueel bijgerijpte (en wellicht minder smakende) appels te verkopen? Het eerste is minstens zo onvriendelijk als het tweede.

Voor de liefhebbers:

Er zijn climacterische en niet-climacterische vruchten. Voor climacterische vruchten geldt dat “na-rijpen” (of te wel op smaak komen nadat de vrucht is geplukt) met het plantenhormoon ethyleen kan worden geregeld. Naast de concentratie zijn rijptijd en temperatuur ook van belang. Voorbeelden van climacterische vruchten : appel, banaan, mango, advocado. Voorbeelden van niet-climacterische producten : sinaasappel, annanas en meloen. Hoe het zit met aardbeien zit weet ik niet uit mijn hoofd (al vermoed ik niet-climacterisch). Om het nog ietsjes ingewikkelder te maken : voor sommige climacterische vruchten geldt dat er een autokatalytisch proces plaatsvindt. Met C2H4 wordt de rijping in gang gezet, hierdoor wordt er door de vrucht C2H4 gevormd, waardoor rijping nog sneller plaatsvindt.

Binnen ons bedrijf zijn we geintrigeerd door (a) hoe kunnen we rijpingssnelheid inschatten en beinvloeden, (b) hoe bepalen we of een vrucht rijp is (gericht op het attribuut ‘optimale smaak’). De rijpheid van een banaan bijvoorbeeld wordt bepaald op basis van kleurkaarten. Wat we wel weten is dat brix/kleur/zuurgraad/… slechte voorspellers zijn van rijpheid. In de industrie hebben we derhalve geen objectieve kwaliteitscriteria die in een specificatie gezet kunnen worden. Mede hierom is het zo moeilijk om hoog kwaliteitsproducten in de winkels te krijgen.

Rijpheid is best complex en vaak kijken we alleen naar het attribuut “hardheid”. Rijpheid is spijtig genoeg bijna net zo “kwalitatief” en “mens-afhankelijk” als het begrip “lekker”. Smaak en geur worden soms wel maar niet altijd beter als we rijping controleren met ethyleen, ook de rijpingssnelheid en de rijpheid op het moment van plukken hebben grote invloed (en natuurlijk ras ;-) ). De industrie, handel en logistiek willen best grip krijgen op rijpheid maar weten eigenlijk niet waar ze moeten beginnen.

oja, er wordt al lang wereldwijd gesourced. Het is best mogelijk om jaar-rond goede kwaliteit vruchten/fruit te krijgen.

Ben ik een dagje op stap en kijk wat er gebeurt. Mijn kattebelletje heeft heel veel stof doen opwaaien. Het blijft een gevoelig onderwerp.

@Jan: rijp van de struik of boom is natuurlijk het lekkerst. Mijn vader at altijd de superrode tomaten met een scheur er in, die hij uitraapte op de sorteermachine. En zo geldt het ook voor die appelteler, die een vergeten vrucht van de boom plukt en oppeuzelt. Maar ja, we zullen toch naar een consensus moeten tussen rijp/smaakvol en vervoerbaar/bewaarbaar.

@Robin: ik had haast, weet je nog? Het valt me tegen dat ik op een versafdeling, alleen al zo groot als een doorsnee supermarkt, geen goede bosui of prei kan vinden.
Of consumenten dom zijn of niet, laat ik graag in het midden. Als telers, handelaren en supermarkten/middenstanders zich verschuilen achter zo’n argument zijn ze zelf dom.

@Joanneke: de markt is een plaats waar goed en minder goed naast elkaar liggen. Als consument kan je dus kiezen. En ik koop er inderdaad ook graag overrijp fruit voor jam, uiteraard tegen een lagere prijs.

@Jan, ik kocht vanmiddag een bakje Hollandse aardbeien. Het ras stond er niet op, dus ik-ook domme consument- ging weer voor gaas. Ze waren zuur. Wat mij betreft morgen rasnamen op de aardbeien, net zoals bij appels.

@Mrten. Zover ik weet worden er in Nederland geen groene tomaten nagerijpt met ethyleen. Dit soort praktijken vinden wel in de VS plaats, las ik tot mijn verbazing. Ethyleen wordt soms aan het einde van de teelt gebruikt, om de laatste vruchten te rijpen als het gewas wordt gerooid. Het levert geen super kwaliteit op. Telers zullen dat nooit tijdens de teelt doen, want dan zouden alle vruchten afrijpen en kan je meteen stoppen. 

Vanmiddag was ik bij Hoogvliet in Voorschoten. Op de versafdeling een mooie aanbieding van Harvest of Health, een tomaatje van het Tasty Tom-type. Een fractie minder van smaak, maar met een hoog lycopeengehalte (ook daarover kan je nog een hele topic vol schrijven). Maar het allerbelangrijkste: kraakvers èn 1,99. Die slechte Tasty Tom kostte me 2,99.

En voor ik het vergeet: Die overrijpe tomaten gingen bij ons thuis altijd in de soep of naar de kippen. Die waren er razend op. Mooie donkere dooiers dat je er van kreeg. Nee Dick, niet bepaald plofkippen. In de tomatenkas liep altijd een koppeltje kippen. Die pikten alle overrijpe vruchten op en hielpen pa bij het bestrijden van ongedierte. Biologische bestrijding, dus. En de jonge hanen gingen na de tomatenteelt de pan in. Errug lekker

Geachte redactie,

Het getoonde prutje, de bedorven troep is scheering en inslag in de buurt super.
Er mee terug gaan heeft heel weinig zin, tenzij er een filiaal/vestigingshouder is die wel bereid is om de puntjes op de i te zetten. Over het algemeen is het personeel bij o.a. A.H. jong, laten we zeggen heel jong.

Al die jongeren die daar werken, werken er voor hun centen en niet om een goed product te verkopen laat staan dat het ze iets interesseert of een tomaat of paprika bedorven is of geheel verrot.

Komen er klachten dan gooi je het pakketje in de container en boek je het af of geeft het door aan je chef.

Anders gaat (ging) het bij de buurtwinkel, waar de eigenaar als een kloek over haar kuikens waakt, de rotte appels verwijderd en alles weer rangschikt, de appels oppoets tot ze glimmen als zonnetjes. De aardbeien nog even rangschikt, de slechte eruit haalt en een mooi product wil verkopen.

Maar hij is duurder dan Appie Hein, waar we de appels in een plastik draagtas krijgen voor een habbekrats, Albert Hein, C1000, Hoogvliet waar waren kennis niet of bijna niet aanwezig is.

Ooit op de fruit afdeling een stukje appel, sinasappel of meloen te proeven gekregen? Dacht het niet!

De buurtwinkel, tenminste de winkels waar ik graag kom kennen hun klanten, weten wat ze kopen en weten vaak wat ze lekker vinden en spelen daar op in. Ach en dan ga je weer met een bakje of zakje meer naar huis.

En de prijzen, dat valt wel mee, de prijs per kilo of per stuk ligt wat hoger, van een kilo uien gaat niet de helft in de vuilnis, de paprika’s hebben geen rotte plekken en de champignons zijn vers en loei hard .
Bij de Slager mag en kan ik zelf bepalen welk stukje vlees ik krijg en bij zijn broer de poelier geldt de zelfde regel, Dan nog de vishandel, het zelfde laken in pak. En natuurlijk onze Haagse Markt aan de Herman Kosterstraat, een aanrader eerste klas.

Remi

Bewijs voor de langer-laten-zitten-is-toch-lekkerder-theorie: Vine-ripened tomatoes are officially tastier than gas-ripened supermarket equivalents, and it’s all down to their umami.

Dat geeft me trouwens te denken; ik haal, voor tomatensalade, altijd vocht en zaadjes uit de in stukjes gesneden tomaten met hulp van de slacentrifuge. Maar dat sap moet dus weer terug de salade in! Iemand tips?