Vrouwen terug achter het TV-aanrecht
Volgens Loek Essers is het recente verleden weer heel actueel. Weg met kerels als Ainsly, Rudolph, Jamie en wie heb je nog meer? Terug naar die menselijke, maar wat aanrotzooiende vrouwen als Julia. Zou het dat geheim zijn?
Kijk even naar de video's. Ze zijn zo mooi ongelikt.
Lang voordat tv-chefs er zo gelikt uit moesten zien als Rudolph van Veen was de keuken het terrein van vrouwen. Ook op televisie waren het de vrouwen die de scepter zwaaiden over potten en pannen.
Die tijd is helaas voorbij. Begin jaren zestig kwam het summum van de Amerikaanse kook-tv in handen van Julia Child. Een soort vrouwelijke Jeremy Clarkson met twee linkerhanden die als verveelde expat-huisvrouw in Parijs een opleiding ging volgen aan de prestigieuze Parijse kookschool Le Cordon Bleu.
Omelet verpesten
Deze ervaring gebruikte ze om de Franse keuken te introduceren in de VS met het boek Mastering the Art of French Cooking. Dit was zo'n succes dat ze in Boston werd gevraagd om in een tv-programma uit te leggen hoe je een omelet bakt. Child verpestte dit op ongeëvenaarde wijze door de omelet tijdens het gooien naast de pan te laten vallen.
Ook dit legde de boomlange, enigszins gebochelde vrouw met extreem bekakt accent en hoog uitslaand stemmetje, geen windeieren. Na dit optreden kreeg ze een eigen kookshow: The French Chef.
Babbelen met doorrookte sherrystem
Ondanks dat de regie haar leerde een arm op de rug te houden tijdens het uitleggen van recepten krijgt ze het keer op keer voor elkaar een geweldige bende van de keuken maken. Pannen vliegen over het aanrecht, het meel spat tegen de muren en in haar enthousiasme gooit ze zo nu en dan met een grote armzwaai een pot met spatels om.
Ongestoord kookt ze verder, babbelend met doorrookte stem die de consumptie van minimaal één fles sherry doet vermoeden en hapt ze naar adem op een manier die Ron Brandsteder alleen kan evenaren als hij de slappe lach krijgt. Zoals iedereen zal begrijpen: deze top-tv is nog jaren vertoond.
Haar verhaal is samen met dat van Amerikaanse Julie Powell verweven in de film Julie and Julia waarin Powell in een jaar alle gerechten van Child kookt en daarover blogt. Meryl Streep zet een overvalste Julia Child neer en kreeg daarvoor een terechte Oscarnominatie.
Video
Gelukkig voor ons staan de oude afleveringen van The French Chef gewoon online. Net zoals de persiflages. Kijken dus.
Hieronder wat YouTube-video, maar de real deal staat bij PBS. En kijk even naar hoe je een Tarte Tatin laat mislukken.
Reacties (14)
Zij had een zeer beroemde Britse collega-voorloper in Marguerite Patten, de eerste vrouw die BBC-celebrity werd met haar kookshow. Met meer dan 160 kookboeken op haar naam. Een veel interessantere vrouw, zij leerde de Britse natie koken, dat is leuk. Maar spannender is dat ze de Britse natie leerde koken met niets, in de tijd van couponboekjes, distributie, ersatz en tekorten. Hongaarse goulash van walvisvlees zal ik niet gauw proberen, maar de gevulde schapenborst klinkt heerlijk. Met een vulling van saucijzenvlees, appel, prei, tijm, peterselie, munt. En de toetjes met geroosterde tamme kastanjes ook. Misschien minder glamour dan Child, maar soms word ik moe van de manier waarop we uit Amerika als ‘nieuw’ krijgen teruggeserveerd wat we hier allang hadden.
http://en.wikipedia.org/wiki/Marguerite_Patten
Ha, ha, ha. Het eerste filmpje moet wel een spekkie naar het bekkie voor dr.Frank zijn. Eieren voor elk moment vd dag nog wel. Sorry, meneer Frank, niet kwaad bedoeld, maar het schoot mij gewoon als eerste te binnen. Herkenbaar idd hoe wij GeWoon nog Eieren aten, zonder al het gedoe van slecht en weet ik veel. Ongecompliseerd lekker, een ei.
Het tweede filmpje vind ik echt heelll leuk. Zo gaat dat in werkelijkheid tenslotte ook. Verloopt ook niet alles correct. Bij mij gelukkig niet tenminste.
Mooi te zien, hoe idd iedereen beinvloed wed door de Franse kookstijl jaren 60-tig/70-tig.
Sommige pannetjes, souffle bakjes heb ik nog steeds. Niet af te krijgen. Man oh man, duurzaammm;-). En natuurlijk kookboeken van Le Cordon Bleu in mijn huis.
Wat een leuke humorvolle vrouw en idd die onverstoorbaarheid. Geweldiggg.
Child’s programma is heel wat minder steriel dan tegenwoordig het geval is met dergelijke kookprogramma’s. Maar je moet het ook wel in de tijd zien. Dertig jaar geleden waren wij in Nederland overgeleverd aan ‘De groenteman’ op de radio, dodelijke tuttigheid voor wie inspiratie zocht.
Child weert zich in het geval van de tarte tatin goed met de onzin die de stylisten van dit programma haar aandoen: Al die ondingen op haar werkplek plaatsen,bedoeld als visuele aankleding maar die haar gewoon in de weg staan. Overigens houd wel van het onverwachte.Wat er ook gebeurt - totaal mislukte tarte tatin - Child hapert niet en maakt er nog iets van met een grapje. Doe haar dat maar eens na. In dit filmpje zie je trouwens onbedoeld wat er allemaal mank gaat aan haar tarte tatin. En dat is veel.
De groenteman is trouwen terug, elke middag rond 13.00 a 14.00uur? radio 1 te beluisteren. Inmiddels een groenteman die multi cultureel ingesteld is, zo begreep ik eruit.
Florine het is zeker een tijdsbeeld. Ik heb er warme herinneringen aan.
De groenteman was voor mijn moeder en vele andere vrouwen toch echt heel erg leuk. Wij zongen het deuntje altijd luidkeels mee. Het deuntje zing ik zelfs nog weleens met mijn kleinkinderen. Groenteman vervangend voor wie eraan de beurt is om te mogen zeggen wie er wat wil eten.
Er waren toch twee deuntjes? “Zeg groenteman, zeg groenteman wat eten we vandaag?” en “Cha cha cha, tja wat zullen we eten? cha cha cha, tja, wie zal dat weten?” Nou dat was dus de groenteman. De nationale foodcoach van de jaren vijftig en zestig.
Two Fat Ladies, die mis ik op de televee… Hoe je met reuzel en enorme hoeveelheden vlees een prachtige overdosis voedsel op tafel zet. Volgens mij is een van de twee overleden, maar oude afleveringen mogen ze wel weer eens herhalen.
Jennifer Paterson is jammer genoeg gestorven,in 1998. Ja, en nog missen we haar!
Prachtig....! Maar Streepje pikt het ook perfect op. Da’s humor.
Heel actueel en significant ook voor de keukenkennis van de moderne hollandse vrouw.. Waarvan sommige exemplaren zich soms een prangende vraag stellen als volgende .... ;-)
Inderdaad, wat een sukkel zeg. Het moet voor de makers van de film wel pure nostalgie zijn geweest zonder veel culinaire interesse.Op de Vlaamse televisie was van 1968 tot 1973 wel iemand actief die kon koken en een zeer brede kennis had van culinaire wetenswaardigheden: John Bultinck
http://nl.wikipedia.org/wiki/John_Bultinck
Jammer genoeg, kan ik van de uitzendingen van “Kijk en kook” niet veel meer terugvinden.
http://www.imdb.com/title/tt1106719/
,, Weg met kerels als Ainsly, Rudolph, Jamie en wie heb je nog meer? “
Nou , deze Chef natuurlijk eenzaam aan de top , heeft eeuwige roem vergaard .....
http://www.youtube.com/watch?v=9OfsABOGw3c
The Swedish chef, natuurlijk, onvervangbaar. Moest bij dat geprak en geknoei van Child ook meteen aan hem denken. Maar welke vrouwen zouden we dan wél op de televisie willen zien koken? Groningse moeders? Of Janneke Vreugdenhil? Of Karin Luiten (Koken met Karin)? Of willen we eigenlijk helemaal niemand op televisie zien koken? Moet het maar eens afgelopen zijn met kookprogramma’s?
Want ook Child werd natuurlijk gesponsord door het Amerikaanse equivalent van het Producschap voor het Ei.
Lizet, kijk eens op http://programmes.france3.fr/tout-a-cote/cote-cuisine/. Dan zie je hoe het ook kan....
