Waarom kiezen? Soms is een frietje lekker en soms langgegaarde lamsnek met kaviaar van wortelreductie :)

Met klanten of speciale gelegenheden ga ik naar een sterrenzaak.
Vaker ga ik met vrienden en kennissen naar restaurants waar je als in de ‘eetkamer’ zit
Alle andere dagen hebben we goede ingredienten thuis en maken we iets lekkers..

Ron, adres(en)?

Thuis koken hier natuurlijk favoriet, maar natuurlijk gaan we ook graag uit eten. Niet het sterren restaurant, wel bij een chef die op een goede manier met de ingrediënten omgaat, die fantasie heeft en iets op tafel zet wat ik zelf niet zo gauw zou proberen. En waar ik ook dol op ben: het betere eetcafé met een aantrekkelijke met de seizoenen mee veranderende kaart.

Frietje met pinda-saus bij het Rode Tentje (lelycenter) in Lelystad. :-)

Café Reuring! Bij mij om de hoek op de Lutmastraat in Amsterdam. Elke twee weken een nieuwe kaart, uiteraard met de seizoenen mee. Keuze uit twee voorgerechten, 3 hoofdgerecht (vis, vlees, vega) en twee deserts, waarvan de tarte tin al 3 jaar op de kaart staat vanwege doorslaand succes!

Adressen:
Bazar, Rotterdam
Verkadefabriek, ‘s-Hertogenbosch
Peppermint, Frederikstraat, Den Haag
Juliana’s, Den Haag
De Rode Leeuw, Amerongen
Café Sjiek, Maastricht
Rillette, Maastricht
en niet te versmaden: Landgoed Groenhoven, Bruchem (Ja, inderdaad, om de hoek, nu met een geweldige jonge chef)
Zo kan ik nog even doorgaan, maar is het zo genoeg?

Pollman’s Huis in Utrecht, waar een erg jonge maar zeer belovende chef kok, Jonathan van Zandbergen, fantastisch kookt voor een schappelijke prijs.

Al jaren kom ik bij de Engelberthahoeve aan de Rijn in Leiden: http://www.engelbertha.nl/content/index.php?catid=1010&o pencatid=1010&catgroup=1000
Ongeveer 500 meter van mijn huis. Niet hip, altijd goed, prijzig, maar altijd vriendelijk.

Sinds kort kom ik ook bij Woods: http://www.restaurantwoods.nl/ Mooi, prijzig, maar goed. Koopt in bij de Lindenhoff, bij Anneke wel bekend. Ik vind dat wel een goed teken. Dat is ongeveer een kilometer van mijn huis en daar kan ik met mijn bootje naar toe varen.

Eerlijk gezegd kies ik er liever voor om iets minder vaak goed uit te eten, dan met grote regelmaat goedkoop. Met drie kinderen komt het er op neer om minder vaak uit te eten en helaas wat goedkoper.

Verder kook ik veel en graag met de seizoenen mee. Met goede ingrediënten (ik ben best verwend). Ik vind het leuk om juist traditionele Hollandse recepten op z’n lekkerst klaar te maken.

Een hele grote verrassing was kok Walther, die ons in zijn piepkleine restaurantje heerlijke, uiterst eenvoudige dagmenu’s voorzette. Goedkoop, maar van zeer grote klasse: http://www.pageloisirs.com/le-clot/clot-nederlands/clot-nede rlands.html
Helaas, meer dan 1.000 kilometer van Leiden.

Hadden we niet eerder een lijstje met geheime restaurants? En zelfslachtende slagers?
Ik kom graag bij Het Wachtlokaal in Haarlem, veel en goed Hollands eten. Het eten Luce in Utrecht vind ik smakelijk maar de zaak is wel erg hip en je moet altijd reserveren. Öz Nazari in Amsterdam, BlaBla in Schiedam (goed voor een vegetarische tent), Deeg in Utrecht.

Wat mij erg interesseert: hoe komen jullie aan je geheime adressen?

Restaurant/buitenplaats Wolfslaar in Ulvenhout, Montenapoleone in Den Haag, Visaandeschelde in Amsterdam, Le lion d’Or in Romorantin (F), La table de Jean in Limoges (F), l’Oustaou de la Foun bij Sisteron (F)en nog een paar.... Maar eigenlijk het liefst thuis eten met niet te ingewikkelde dingen, die, gezien hun ongekende kwaliteit, in hun waarde worden gelaten…

Geheime adressen vind je via via, of omdat je er toevallig tegenaan loopt.
Hm, ja, buitenland, daar hadden we het toch niet over? Bitche, Le Strassbourg. Laat ik Italië en Duitsland even buiten beschouwing.

Ben een groot liefhebber van cafés die potten schaffen, maar vind dat in NL nog niet goed ontwikkeld: of het eten is niet lekker dan wel te pretentieus, of het is veuls te duur. Wat dat betreft moet we nog veel van onze Zuiderburen leren, in Brussel bijvoorbeeld barst het van de daghappen met eenvoudige doch smakelijke wijnen. Laten we over Oostenrijk, Italië en Frankrijk in dit verband inderdaad maar niet beginnen.

Mijn lievelingsrestaurant in NL is Yamazato in het Okura hotel. Niet geheim, maar op de een of andere manier is Ciel Bleu altijd het onderwerp van gesprek. En waarom Yamazato? Afgezien van het duizelingwekkend hoge niveau van koken, perfect op elkaar afgestemde smaken en hoeveelheden (ga nooit met buikpijn of overvol gevoel naar huis), beeldschone presentatie, de discrete, uiterst beleefde bediening en de mogelijkheid om van goedkoop tot heel duur te eten, al naar gelang de stemming en de toestand van de portemonnee: DE VIS IS ZO VERS MENSEN! Dat kan mij tot tranen roeren, echt waar. Dezelfde kwalificaties gelden voor het Schathoes in ‘t Noorden: ze zijn inmiddels bekend genoeg, maar nog immer geweldenaren. En had ik al gezegd dat de vis vers is? Maar echt?

Gezanik altijd. De ene wil gewone hap, de andere niet, vindt het te duur, te goedkoopt, teveel gedoe, of het duurt te lang, of het is niet bijzonder genoeg of het is te bijzonder, te pittig, te mild, niet authentiek of juist te ouderwets, te kleine porties, te grote porties, te vriendelijk personeel, te stijf personeel. Te weinig, teveel groenten, geen patat, wel patat, te zout, niet zout genoeg, te rauw, te doorbakken, te overheersend, te flauw, teveel poespas, te rustiek. Ik zou echt nooit een restaurant willen runnen, want mijn god, wat zijn klanten toch zeikerds.

Een algemene aanbeveling van een restaurant is dus ook niet mogelijk.

Robin, heb jij dan geen geheimen voor je verschillende ‘moods’?

EETELITE? Wat een arogant woord. Hoe durf je het te schrijven!

Alleen dierbare vrienden waarvan ik weet dat hun en mijn smaak ongeveer hetzelfde zijn, zal ik meenemen naar een restaurant waar ik graag eet of ze ernaar verwijzen. Ik zou daar niet graag die zogenaamde ‘eetelite’ willen horen converseren over een en ander aan het belendend tafeltje.

Erger nog, Florine, er staat ’echte eetelite’. Het schijnt dat die zichzelf ontkent en gewoon van lekker eten houdt. Of die hier komen valt te betwijfelen. Er wordt wat afgeluld ;-)

Nee, ik heb geen geheime adresjes voor verschillende moods. Alle restaurants die ik bezoek staan ook gewoon op iens.

@ Merel

Overdrijven is een een vak. De vis is zo vers… er zijn hier in Zeeland genoeg plaatsen waar je vis kunt eten die net uit zee komt, net gevangen. Weet je wat je ook tot tranen zou moeten roeren? De blauwvintonijn op de kaart bij Yamazato.

Willem, helemaal mee eens. Het is godgeklaagd dat die vis daar nog op de kaart staat. En dat hij nog gevangen wordt. Enne, op = op.

Merel, misschien dat je het boek van Steven Adolf wilt lezen: ‘Reuzentonijn, opkomst en ondergang van eenwereldvis’. En aansluitend, het boek ‘The end of the line, how overfishing is changing the world and what we eat’ van Charles Clover. Heel verhelderend, om het zacht te zeggen.

The End of the Line is als film te zien:
- woensdagavond 02.12.2009, 19.00-22.00
- Filmhuis Den Haag, Spui 191

Niet om het een of ander, maar heeft nu echt niemand commentaar op de foto? Vond hem wel geestig eigenlijk.... Of mag dat niet?

Flipse, het is maar wat je onder buitenshuis eten en thuis eten verstaat ;-).

Nog veel komischer: een beroemde trendwatcheres vraagt aan foodlog wat de trend is op heden.

@Flipse. Zeker geestig, maar hoe vertaal je een glimlach?

Florine dat vertaal je niet, dat zie je voor je… En dan is je dag weer gemaakt!

Oh Willem, wat zeg je nu. De blauwvintonijn zou ik nooit eten. Zag net de documentaire End of the Line over de uitroeing van deze imposante vis. Er wordt naarstig jacht gemaakt op de laatste exemplaren, uitgestorven volgen zeebiologen.

De leverancier van Yamazato legde hier uit dat de tonijn daar toch met zorg is gevangen: “Het Okura bemachtigd haar vis uit verschillende delen van de wereld waar bepaalde vissoorten optimaal zijn. Mocht het zijn, dat er geen aanvoer is of gezien het feit dat in sommige delen van de wereld de tonijn kuitziek is, dan put men uit een voorraad “shock ‘ gevroren tonijn die afkomstig uit het goede seizoen. Om een indicatie te geven, shock gevroren tonijn is van zeer hoogwaardige kwaliteit en kost in Tokyo op de vismarkt 200 euro per kg…dat is pas bizar!!!.  Wij als Vervishandel Jan van As zijn zeer vereerd met het feit dat Yamazato zich aan het Vis & Seizoen principe verbonden heeft en zodoende een bijdrage levert aan duurzame en hoogwaardige tonijn, door deze vis met rust te laten in het paaiseizoen. Wie oog heeft voor natuur, duurzaamheid en kwaliteit, koopt alleen vis in het juiste seizoen.”

Opmerkelijk toch, hoe een discussie over lekker eten in Nederland altijd geproblematiseerd wordt.

Om het eens om te draaien: geen pleidooi voor gans, waddenoesters en houtduiven, maar wel tegen tonijn.

Voor is leuker dan tegen, maar Nederlanders zijn graag tegen. Ik ben geen tonijnspecialist, maar weet dat er ook met verstand wordt gevist. Ook zonder en zelfs compleet zonder, dat is helaas waar. Net zoals er zonder verstand wordt gecertificeerd. Dat is minstens zo naar.

Een ander adresje. Voor als ik eenvoudig wil eten, maar vooral lekker wil drinken en niet ‘unloaded’ naar buiten wil komen: De Heeren van Leeuw, Twijnstraat aan de Werf in Utrecht. Vraag de Rene, de baas, om bij iedere gang een geschikt glas te verzorgen. De wijnkaart is opmerkelijk en alles is minimaal goed en varieert tot uitstekend. Volstrekt betaalbaar.

Ik dronk er een tijdje geleden Rio Sol, een rode Braziliaan die groeit op 8 graden zuiderbreedte. Ik dacht aan een geweldige Oostenrijker. Als ik het goed heb begrepen staat die wijn inmiddels op de kaart. De baas test me graag en ik kom er daarom graag.

Kok en De Bruin in Tricht
Rumah Makan Melati in Amersfoort
De Schans in Montfoort

En wat ik nu helemaal vergeet, is het best bewaard Chinese geheim van Utrecht: Het Paradijs aan het Vredenburg. En Indonesisch eet je in Oisterwijk, bij Rasa Senang. Helaas moet ik zeggen ‘at je’, want ze gaan helaas dicht (de baas en bazin hebben het 40 jaar gedaan en vinden het nu mooi geweest). Tot eind dit jaar kun je er terecht. Doen als je de kans krijgt.

Maar dan wel tussen de middag (yum cha). Bij het Paradijs bedoel ik

Yamazato! Fantastisch restaurant, de bediening is hopeloos maar het eten is kunst. Geen sushi gaan eten maar het seizoensmenu nemen.
Om te compenseren voor het uitsterven van de blauwvintonijn fietsen we er altijd heen.

@Jurgen. Wat een wrange humor ventileer je hier.

@Florine: Waarom ben je tegen wrange humor? Wordt wrange humor overbejaagd, of overbevist, of staat het anderszins op uitsterven? (Ter compensatie wil ik wel sandalen aantrekken, hoor....)

Niet zozeer tegen wrange humor hoewel ik veel liever ergens om lach. In dit geval vindt ik het extra wrang omdat het hier indirect gaat over de teloorgang van de blauwvintonijn. En dat is meer dan wrang…
Dat is te danken aan geldhaaien en dogmatische eters in Japan die het zich denken te kunnen veroorloven zo’n schitterende vis te kunnen laten uitsterven omwille van hun eigen domme genot.

Ach ik kan de humor er wel van inzien. Meer vragen stel ik bij het verhaal over die verantwoorde vangst, ik denk namelijk dat er weinig goede seizoenen zijn om de blauwvintonijn te vangen, misschien nog enigszins de pacific bluefin, verder zou een decennium rust beter zijn.

Is dat nou echt zo erg, Florine? De teloorgang van de blauwvintonijn? Genoeg vis in de zee, zou ik denken. Kan me niet voorstellen dat het echt iets doet met “het evenwicht” in de zee. Jammer dan, doeg he?

Ik weet het niet hoor, ik vraag het maar. Ik vind het in ieder geval niet altijd vanzelfsprekend dat het erg is, als een of ander dier uitsterft.

Als stille lezer van deze site, wil ik dan toch graag op de Kiewit in Dedemsvaart wijzen.
Superkwaliteit van de gerechten en een hele correcte en nette bediening.

Ik denk dat men in de eigen regio zo ongeveer wel weet waar Abraham de mosterd haalt. Trendy restaurants of ‘daar moet je naar toe’, vielen ons meestal tegen. Stinken we niet meer in. De echt dure, exclusieve restaurants (Sluis, Brugge; Knokke) moeten het voornamelijk hebben van zakelijke diners of van personen die wat meer vrijheid genieten om privé hun zakenkaart te gebruiken. ;-)
Na een, twee keer heb je het wel gezien in zo’n tent, en ben je met z’n vieren al gauw meer dan 1000 euro kwijt. En dan trek je je zakenkaart. Privé kun je er beter 2-3 dagen van naar Frankrijk gaan.

Rondkijkend in mijn kring van smulpapen zien we sinds de ‘vrije val der aandelen’ de volgende ‘trends:

1. Het beste van het beste thuis klaar maken; geen jubelend getruuk en genep meer, maar eerlijk subliem. Echter, reken dan ook gauw op 50-60 euro per couvert incl. drank als je thuis eens echt goed wilt koken. Goed spul is gewoon duur. Zo koken doe je ook niet meer voor iedereen; alleen voor je hartsvrienden. Ik hoorde van de twee beste keukengereedschapwinkels in Zeeuws-Vlaanderen (Bianca Bonte in Oostburg, Tom Versloot Terneuzen), dat mensen eieren voor hun geld kiezen en er meer betere pannen en messen gekocht worden.
2. De ‘Vaste Stek’, waar je niet meer à la carte eet, en ook de wijnkaart niet meer hoeft te vragen, maar waar je een babbel maakt en vraagt of ze ‘iets’ lekkers hebben. Ze kennen je smaak. Proberen zelfs iets uit voor ze het op de kaart zetten. En buiten de wijnkaart suggesties in de range van 40-50 euro per fles. Val soms achterover van wat ze nog hebben, en dat reserveer je dan. Voor de volgende keer. Maar je moet elkaar dan goed kennen.

De blabla is ‘out’. We gaan dan ook b.v. op een dinsdag- of donderdagmiddag. Lekker rustig. We hoeven niet meer gezien te worden en ook niet meer te kijken. We gaan gewoon om lekker te eten. Wisselen zelfs geen tips meer uit. Heeft een ander niets mee te maken.
Vrezen, dat voor velen het chique uit gaan eten een vorm van status-exhibitionisme is. Dom.

Ik ben verbaasd Guillaume. Ik heb net een dîner georganiseerd voor gelijkgestemde zielen. Op het menu stond een soort souffleetje met een stukje geitenkaas en wat oude kaas, soep van pastinaken* met gemengde paddestoelen(gedroogd); met als hoofdgerecht geroosterde tamme eendepoot (bijgerecht kwarten aardappels (opperdoezen)en gegrillede tomaten. Vier soorten rauwmelkse kaas en als nagerecht verse ananas (au point) met een likkie roomijs. Lekker espressootje toe met de slechtste chocolade die je in Nederland kunt krijgen, Lindt (althans volgens de Consumentenbond). Mooi flesje Menetou Salon 2007 erbij, daarna doorgegaan met Bourgueil 2006 en een aantal leuke likeuren en andere ongein bij de koffie. Als ik ruim reken kom ik op zo’n 25€pp. *uit de tuin

Men kan in Yamazato prima om de tonijn heen eten, blauw dan wel geel gevind.

Maar net zo zielig als gemaltraiteerde vissen vind ik gemaltraiteerde zoogdieren, uitstervend dan wel in miljoenenpopulaties gefokt. Te vroeg geplukt fruit vind ik zo mogelijk nog erger. Aan het eigen fornuis ben ik orthodox, maar buiten de deur vind ik dat niet vol te houden. Jullie wel? Zelfs op een Slowfood diner werd paling geserveerd. Ik bedoel maar.

On topic: aan uw norse reactie te zien kunt u het zich maar moeilijk voorstellen, Zeeuwse Willem, maar sommige delen van dit land is écht verse vis een zeldzaamheid. Dus maak een meisje blij en vertel eens, waar moet ik in Zeeland zijn? Want ook daar heb ik vaak genoeg ‘vanochtend zwom ‘die nog, mevrouwtje’ gehoord, terwijl een muffe ammoniaklucht van mijn bord steeg.

Graag wil ik toch melden dat na 23 jaar ervaring de sterren (normaal) aan de hemel staan…
en het toch wel lekker koken veer een mooie prijs weer iets meer in de huishoud richting komt.
dus waarom niet voor net geen 20 euries eten bij een leuk restaurant met toch “ster” alure..
neem als voorbeeld Dino’s arnhem. op het uitgaans plein de korenmarkt kunt U toch lekker zitten en met veel plezier genieten van een goed diner voor bijna 20 euro.
of U gooit er nog 5 tegen aan en neemt een totale verrassing van het huis DINO’s menu geheten.
meer dan een proeverij !!
kortom…
the place to be
Dino’s arnhem
gr. paul

@Dino’s, heeft u Tagatose?

beste wouter, wij hebben tagatose. echter als U ons niet gelooft moet U zelf een micoroscoop mee nemen, evt. met 2 oculairen.
vriendelijke groet,
Team Dino’s

Zalig indonesisch in Utrecht: Blauw op de Springweg. Is helaas niet zo geheim: reserveren dus!