Uit nieuw muizenonderzoek door voedingswetenschappers van de Cornell University in New York blijkt dat obese muizen een kleiner aantal smaakpapillen heeft dan gewone muizen. Dat zou het gevolg zijn van ontstekingsreacties die samenhangen met obesitas. De ontstekingen veroorzaken een proces dat de smaakpapillen sneller laat afsterven dan regenereren, denken de Cornell-onderzoekers.

Twee groepen muizen kregen gedurende 8 weken verschillende diëten voorgezet, een normaal dieet (met 14% aan vet) en een vetrijk dieet (met 58% aan vet). De tweede groep muizen werd obees. Bij deze muizen bleek het aantal smaakpapillen met 25% te zijn afgenomen. De wetenschappers gingen op zoek naar het mechanisme dat de afname van het aantal smaakpapillen veroorzaakt.

Zou chronische blootstelling aan een vetrijk dieet en de laaggradige ontstekingsrespons die met obesitas gepaard gaat, de vernieuwingscyclus van de smaakpapillen verstoren en daarom tot dikte leiden?
Tien dagen
Smaakpapillen hebben een levensduur van circa 10 dagen. Uit het onderzoek bleek dat smaakpapillen bijzonder gevoelig zijn voor schade als gevolg van ontstekingen. Daarnaast bleek bij de obese muizen het niveau aan TNF-alfa (een cytokine, dat zijn moleculen die een boodschapperrol spelen in ons immuunsysteem) verhoogd was. TNF-alfa heeft een ontstekingsbevorderende werking.

Dat bracht de onderzoekers tot een logisch klinkende hypothese. Zou chronische blootstelling aan een vetrijk dieet en de laaggradige ontstekingsrespons die met obesitas gepaard gaat, de vernieuwingscyclus van de smaakpapillen verstoren? Dat testten ze uit met speciaal gefokte muizen die geen TNF-alfa produceren. Wel-obese muizen zonder TNF-alfa bleken een intact regeneratieproces van hun smaakpapillen te hebben. Niet-obese muizen die een injectie met TNF-alfa rechtstreeks in hun tongetjes kregen, kregen minder smaakpapillen.

"Er zijn een heleboel verschillende factoren die bijdragen aan onze staat van obesitas”, zegt onderzoeksleider Robin Dando. "We denken dat smaakverandering er één van is, maar we denken daar niet meteen aan.”

Hasna Chelhi
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De smaakvervlakking die optreedt bij obesitas zou geen psychologische 'herprogrammering' van de smaakperceptie in de hersenen zijn, waardoor mensen met een hoge BMI steeds méér eten om dezelfde dopamine-'kick' te bereiken als mensen met een gezond gewicht. Volgens de Cornell-onderzoekers is er iets anders aan de hand: de smaakvervlakking zou juist een 'metabool' gevolg zijn van het obees-zijn. De onderzoekers hopen met hun muizenonderzoek nieuwe aanknopingspunten te hebben gevonden om mensen beter te kunnen behandelen.
Dit artikel afdrukken