In april vorig jaar meldde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) dat er 400 varkens dood waren aangetroffen in een stal in Ruurlo (Gelderland). Nadat een deurwaarder bij de boer voor een dichte deur had gestaan, deed de politie onderzoek. Agenten vonden de dode varkens die door honger en dorst waren omgekomen.

In Nederland delen we mogelijk liever taakstraffen uit dan een boer te redden van een touw of diens dieren van een nare dood. SOS-boeren en sociaal-psychologische help voor boeren die moeten stoppen is een taboe. Dat zorgt voor gruwelijk leed bij zowel dier als mens
De dieren waren tien maanden geleden voor het laatst gevoerd en daarna aan hun lot overgelaten. De verdachte zei tijdens de rechtszaak dat hij betalingsachterstanden had en geen hulp kon inschakelen. "Ik snap niets van mijn eigen actie. Ik was 16 uur per dag aan het werk en had druk van een andere werkgever. Ook zat ik met een verbouwing en had ik financiële zorgen. Het is me teveel geworden." De boer krijgt nu hulp van de gemeente, welzijnswerk, een psycholoog en zijn werkgever.

De advocaat van de boer bepleitte een verminderde toerekeningsvatbaarheid van zijn cliënt. Die zou een black-out hebben gehad tijdens zijn daad. De rechter zag foto's van de varkens die elkaar op zoek naar eten hadden aangevreten en oordeelde dat de gruwelijke dood van de dieren de volle toerekeningsvatbare verantwoordelijkheid van de verdachte was. Dat schrijft Omroep Gelderland.

Hoe het precies met de boer gesteld is en was, is via de krant niet te achterhalen. Mogelijk is er sprake van een stoornis, die niets met zijn financiële situatie te maken had. Deze boer had ook een baas waar hij geld verdiende en was maar een kleine varkenshouder. Wel is het een feit dat het boeren slecht blijft gaan in Nederland en dat het niet beter zal worden. Het overgrote deel van de varkenshouders moet verdwijnen. Ook voor de nodige melkveehouders komt dat lot snel dichterbij. Geld om hen uit te kopen, is er niet. De bank zal hun kredieten zoveel mogelijk uitponden. Dat kan leiden tot vaak gekmakende zorgen tot het eindelijk afgelopen is.

Ik hoorde deze week van drie Nederlandse boeren aan een touw. Ze kwamen niet in de pers.

Dick Veerman
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


Het gebeurt stil. We lezen liever lange artikelen over de koeien die boeren dood moeten maken en de schande van de bestuurders die dat niet hebben voorkomen.

In Frankrijk en België is al vele jaren psychologische hulp georganiseerd om het kwaad niet erger te maken dan nodig. In Frankrijk gebeurt dat al bijna tien jaar via de onderlinge verzekering van boeren en via de meer activistische organisatie SOS-boeren. In België bestaat inmiddels al bijna net zolang Boeren op een kruispunt. In Nederland delen we mogelijk liever taakstraffen uit dan een boer te redden van een touw of diens dieren van een nare dood. SOS-boeren en sociaal-psychologische hulp voor boeren die moeten stoppen is in ons land een taboe. Dat zorgt voor gruwelijk leed bij zowel dier als mens.
Dit artikel afdrukken