Het bleek ook niets te maken te hebben met de Nederlandse versie van het Franse EPODE-programma dat jeugdobesitas bestrijdt door in de omgeving van scholen de verkeerde eetverleiders - zoals snoepautomaten en snackkramen - weg te halen. In Nederland heet dat programma JOGG. Onlangs verscheen zelfs de eerste publicatie over de successen daarvan. Maar daar ging het dus niet over. Lees wat een Nederlandse supermarktondernemer die zijn zaak in de buurt van een school heeft doet om zijn omzetdoelstellingen te halen:

Scholierenassortiment

De Spar aan de Lindenlaan* voerde aanpassingen door in het assortiment vanwege de onmiddellijke nabijheid van een middelbare school. Blikjes fris en gekoelde dranken kregen volop de ruimte. Scholieren worden bij de kassa verleid met impulsartikelen als zakjes chips. Een noodzakelijke zet was de aankoop van een tweede oven. Pietersen*: "De frikadellenbroodjes zijn hier niet aan te slepen. Bovendien is één oven niet handig als je stokbrood wilt afbakken wanneer tegelijkertijd de hamkaascroissants in de oven moeten."


Dat heet nou dweilen met de kraan open. En het staat open en bloot in een blaadje voor ondernemers. Geen uitgever of collega die zich eraan stoort, want de naam circuleert al langer in de vakpers. Supers hebben het al moeilijk zat en iedere euro is er eentje.

Willen we dat begrijpen of toch maar niet?

Redactie
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


In de NY Times schreef Mark Bittman onlangs:

How in the name of the founding fathers can we justify feeding kids healthy food, while at the same time — and in the same place — encouraging them to eat junk?

* De straatnaam is onherkenbaar gemaakt. De naam van de ondernemer is gefingeerd. Het gaat wel om een SPAR-winkel.

Fotocredits: Abhisek Sarda
Dit artikel afdrukken