Hoe leg je boeren uit dat hun stikstofuitstoot door de overheid in rekenmodellen sneller als schadelijk wordt beoordeeld dan mobiliteit? Niet, want het is een kwestie van modelinstellingen en arbitraire politieke keuzes. EenVandaag bracht dat nieuws enige tijd geleden in een eerste uitzending.

Voor de uitzending van gisteravond liet EenVandaag een rekenkundige narekenen hoeveel wegen en huizen het kabinet extra kan laten door het effect van de uitstoot van verkeer op nieuwe wegtracées uitsluitend binnen 5 kilometer mee te tellen (omdat stikstof in de vorm van NOx vluchtiger is dan in de vorm van ammoniak zoals die uit boerenstallen komt, terwijl ook NOx buiten de 5 kilometer wel degelijk een natuureffect heeft, ook binnen Nederland). Daarentegen blijkt de uitstootreductie als gevolg van de snelheidsbeperking tot 100 kilometer op snelwegen weer ruim genomen.

EenVandaag: De bespaarde stikstof uit de 100-maatregel wordt ruim berekend. De stikstof die er door een wegproject bij komt, wordt maar heel beperkt in kaart gebracht. Het resultaat: er kunnen meer wegen worden aangelegd. Rekenkundige Sieward Nijhuis rekende op verzoek van EenVandaag het verschil tussen de twee methoden uit. Volgens hem is de opbrengst van de 100-maatregel met het door het kabinet gekozen rekenmodel 'een factor 3 tot 4' groter, dan wanneer wel met de 5 kilometer-afstandsgrens zou zijn gerekend.

"Dat lijkt me niet houdbaar," zegt advocaat Marieke Kaajan. Ze is gespecialiseerd in Natuurbeschermingsrecht. "Ik denk dat je je daarmee te rijk rekent en dus stikstofruimte op papier creëert die er feitelijk niet is. Je moet de opbrengst van de 100km-regeling met hetzelfde model uitrekenen als de aanleg van nieuwe wegen. Je rekent nu op twee manieren, dat is niet consequent. Het is in die zin een dubbele boekhouding." Kaajan denkt dat de natuurorganisaties die de vergunningen voor de 7 infra-projecten aanvechten goede kansen hebben bij de rechter.

Bron: EenVandaag - Verbreden snelwegen kan ondanks stikstofcrisis doorgaan dankzij 'rekentruc' kabinet