Cécile Janssen
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De bij de jongste verkiezingen met 21.510 voorkeurstemmen gekozen CDA-parlementariër Maurits von Martels bekritiseerde onlangs een in 2016 aangenomen motie om pasgeboren kalveren langer bij de moederkoe te willen laten. "Neem zo’n motie van de Partij voor de Dieren waarin het kabinet werd gevraagd met een plan te komen kalveren langer bij de moeder te laten. Zo onzinnig: dat zorgt juist voor dierenleed. Als je het kalf binnen zes uur weghaalt bij de moeder, dan gaat dat geruisloos. Gebeurt het na een dag, dan is de koe daar wekenlang door van slag", zei hij in de NRC.

Von Martels, zelf melkveehouder, voerde ter ondersteuning van zijn uitspraak verschillende onderzoeken aan. Daaruit blijkt dat hoe langer het kalf bij de koe blijft, hoe heftiger de moederkoe na scheiding reageert. De moederkoe gaat hard en vaak loeien, is onrustig en blijft langer zoeken.

Brambell liet die keuze aan de samenleving en haar interpretatie van zo natuurlijk mogelijk gedrag en de zo natuurlijk mogelijke ontwikkeling van een dier. De NRC zoekt een feit dat niet bestaat omdat het om een keuze gaat
Perspectief
Geruisloos is de scheiding nooit, ook als het kalf al na 6 uur bij de moeder weggehaald wordt, concludeert NRC Checkt. Von Martels bekijkt de zaak vanuit het perspectief van de moederkoe. Kies je voor het perspectief van het kalf, dan kun je op grond van deze zelfde onderzoeken ook iets anders concluderen, schrijft de krant. Kalveren die langer bij hun moeder blijven, blijken namelijk actiever en socialer in de stal.

Volgens de NRC is de uitspraak is 'grotendeels waar', met de kanttekening dat "deze onderzoeksresultaten ook te interpreteren zijn als een reden om moeder en kalf helemaal niet te scheiden". Die toevoeging maakt het oordeel van de krant volgens de ethiek voor het houden van dieren problematisch. Die ethiek werd opgesteld door de Britse hoogleraar Roger Brambell en staat bekend als 'de vijf vrijheden'. De vierde en vijfde vrijheid gaan over het vertonen van gedrag naar de natuurlijke aard van het dier en de afwezigheid van angst en pijn en mentaal lijden. Wie dat wil, mag de uitkomst van de NRC check vanuit het perspectief van het kalf als grotendeels onwaar beschouwen. Het dier wordt kennelijk anders van aard door de vroege scheiding.

De krant vergeet dat je vanuit twee perspectieven kunt kijken en maakt ongemerkt een keuze voor de koe en het belang van de melkveehouder. Het kalf bij de moeder houden is onpraktisch en financieel onhaalbaar in de Nederlandse melkveehouderij. De journalisten van de NRC doen of ze feiten checken op basis van objectieve overwegingen ten aanzien van dierenwelzijn. Dit is zo'n zaak waar je niet uitkomt omdat het een kwestie van ethiek en keuzes maken is. Brambell liet die keuze aan de samenleving en haar interpretatie van zo natuurlijk mogelijk gedrag en de zo natuurlijk mogelijke ontwikkeling van een jong dier in commerciële gevangenschap. De NRC zoekt een feit dat niet bestaat omdat het allereerst om een keuze gaat. Eenvoudigweg gezegd: je moet er iets van vinden. De boer vindt het één en de tegenstanders iets anders. Het is een keuze waarin feiten weliswaar een rol spelen, maar het kiezen zelf de doorslag zal moeten geven. Waar/onwaar speelt geen rol in de vraag die Von Martels opwerpt. De vraag is wat we willen.
Dit artikel afdrukken