Eind augustus afgelopen jaar verzopen er bij boeren in West-Brabant gewassen door de overvloedige neerslag. Er viel meer dan 100 mm op sommige plekken.
Sinds 1998 hebben we hier regelmatig te maken met extreme neerslag. Vóór 1998 eigenlijk nooit. Het klimaat verandert, en dat resulteert in schade voor gewassen. Ook bij mij. Ik teel onder meer aardappelen, peen, uien, knolselderij, suikerbieten, wintertarwe.

Sind 1998
Sommige van deze gewassen verrotten als ze 24 tot 48 uur onder water hebben gestaan. In 1998 werd Zuidwest-Nederland getroffen door extreem veel regenval, en in 2002 waren we hier rond Zevenbergen-Zevenbergschenhoek weer aan de beurt. Ook in 2005, 2006, 2011, 2013 en 2015 was hier schade. Waarschijnlijk zie ik nog een jaar over het hoofd. Ik ben onderhand een ervaringsdeskundige aan het worden. Geulen graven met greppelfrees en schop om het overvloedige water van het perceel naar de sloten af te voeren; het is intussen een normale terugkerende jaarlijkse bezigheid aan het worden.

Door het vonnis dat de rechter vorig jaar uitsprak in de zaak die Urgenda aanspande tegen de Nederlandse staat, voel ik me gesteund in mijn mening dat de schade door weersextremen bij ons geen normaal ondernemersrisico is
Geen ondernemersrisico
Het wordt beschouwd als een normaal ondernemersrisico, maar dat is het niet omdat het ligt aan de klimaatverandering. Die wordt volgens onze overheid en wetenschappers veroorzaakt door uitstoot van broeikasgassen als gevolg van overvloedig verbruik van fossiele brandstoffen door de gehele bevolking.

Toch komen in ons land de economische gevolgen van de verandering van het klimaat via gewasschade voornamelijk op het bordje van akkerbouwers en tuinders.

Die schade beheerst inmiddels een groot deel van mijn werkzame leven. De klimaatverandering vergal mijn leven en - hoera! - wat voor mij geldt, geldt voor meer boeren en hun gezinnen.

Piet Hermus
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


Zorgplicht staat
Door het vonnis dat de rechter vorig jaar uitsprak in de zaak die Urgenda aanspande tegen de Nederlandse staat, voel ik me gesteund in mijn mening dat de schade door weersextremen bij ons geen normaal ondernemersrisico is. De rechter oordeelde dat de Nederlandse staat meer moet doen tegen de uitstoot van broeikasgassen. Ook wees hij de staat op zijn zorgplicht jegens burgers.

Boeren zetten via zonlicht CO2 om in O2 en voedingsmiddelenenergie. De landbouw is de enige maatschappelijke sector (naast bosbouw) die dat kan. Alle andere maatschappelijke sectoren nemen O2 en produceren alleen maar CO2
De staat als representant van de consumerende en dus vervuilende burger kan zijn handen moet zich dat realiseren.

Ik denk dat een integrale benadering nodig is waarin de plantaardige landbouw de gevolgen klimaatverandering en de weersextremen helpt oplossen. Boeren zetten namelijk met hun planten en gewassen via zonlicht CO2 om in O2 en voedingsmiddelenenergie. De landbouw is de enige maatschappelijke sector (naast bosbouw) die dat kan. Alle andere maatschappelijke sectoren nemen O2 en produceren alleen maar CO2.

Dat de boer kritiek krijgt van tal van mensen die zelf alleen nemen en vervuilen, heeft dan ook iets raars in zich, iets vreemds, iets brutaals en zelfs iets immoreels.

Dit artikel is een bewerking van een bijdrage die eerder in Trouw verscheen.

Fotocredits: 'Natte boel op de akkers', Weerplaza
Dit artikel afdrukken