Een team van Britse onderzoekers gaat 7 weken lang in de Zuidelijke Oceaan bij Antarctica de uitwerpselen van de blauwe vinvis, het grootste dier op aarde, verzamelen, meldt The Guardian. Het onderzoek zal zich focussen op de impact van de poep op biodiversiteit en klimaatverandering.

De voedselketen
Walvispoep zou een essentiële rol spelen bij het behoud van het marine ecosysteem en daarbij ook de eigen voedselketen van de walvissen in stand houden. In de poep, ofwel ’ontlastingswolken’, zit onder meer een hoge ijzerconcentratie. Dat is een belangrijke voedingsstof voor plankton. Krill (kleine kreeftjes) leeft van die plankton en is op zijn beurt het belangrijkste voedsel van de walvis. Het is een korte voedselketen.

Marien bioloog Asha de Vos vertelt in haar Tedtalk over deze verticale verplaatsing van nutriënten. Omdat walvissen naar het oppervlakte zwemmen om te poepen verplaatsen ze mest, en daarmee de nutriënten, van het diepste van de oceaan naar het oppervlakte. Als de walvissen sterven, zakken de karkassen naar de bodem en vormen op hun beurt weer een belangrijke voedingsbron voor zo’n 400 diepzee-organismen.



CO2 opname uit de lucht
Walvispoep heeft ook een ontlastende werking op koolstofdioxide (CO2) in de atmosfeer. Het voedt CO2-verwerkende microbacteriën en fytoplankton – dat is van belang voor de koolstofvastlegging in de oceanen. Fytoplankton neemt CO2 op, sterft, en zakt naar de diepste van de oceanen. De diepzee is een van de belangrijkste opslagplekken voor CO2. Hoe groot dit effect is op de CO2 in de lucht en uiteindelijk klimaatverandering is nog niet duidelijk. Het onderzoek hoopt daar een antwoord op te vinden.

Lin Batten
Word lid

Fijn dat je Foodlog leest! Dit artikel is gratis. Wil je dat wij kunnen blijven bestaan? Steun ons dan en word lid. Dat kan al vanaf €5,- per maand.


De wetenschappers zullen tijdens hun tocht door Antarctica sensoren gebruiken om de walvissen op te sporen en drones om de walvispoep te verzamelen.

Van mooi naar nuttig
Dit onderzoek onderstreept een belangrijk argument voor het behoud van walvissoorten in de oceanen. In de jaren '70 benadrukte de anti-walvisjachtbeweging voornamelijk de intrinsieke waarde van de walvis. Het zijn mooie, indrukwekkende en inspirerende dieren. Dit onderzoek zal meer duidelijkheid geven over de nuttige waarde van de walvis, ofwel de ecosysteemdiensten die het dier levert. Of de dieren daarmee een daadwerkelijk gesloten keten kunnen realiseren, is nog altijd een open vraag. Dát ze een wezenlijke rol hebben in het beschikbaar houden van nutriënten via hun poep is echter wel een aannemelijke hypothese.

Dit artikel afdrukken