Bij de productie van zwarte thee wordt een mogelijk kankerverwekkende stof gebruikt: antrachinon. De Duitse consumentenorganisatie Stiftung Warentest trof de stof bij een test van Darjeeling en Ceylon-Assam theeën in alle 27 geteste theeën aan. Daarbij overschreden 16 theeën de grenswaarde van 10 microgram per kilo. ,
Verdoezelen van het probleem
De EU is echter van plan deze voor thee op te trekken naar 20 microgram per kilo. Als die waarde nu al werd gehanteerd, dan waren er nog maar 2 theeën 'in overtreding': een 'gewone' van het merk Goldmännchen en een biologische van Alnatura. Beide producenten zijn inmiddels de oorzaak van de 'vervuiling' aan het onderzoeken.
Volgens de Stiftung Warentest is het optrekken van de algemeen geldende grenswaarde een vorm van het probleem van verdoezelen. Wie dat doet en afwacht neemt het risico om kanker te krijgen, schrijft taz.de.
Alleen dierproeven
Antrachinon wordt niet direct gebruikt bij de teelt van thee, maar kan in de thee terecht komen als er bij het drogen van de bladeren kolen worden gestookt. Een aanwijzing daarvoor is dat er ook verhoogde gehalten aan PAKs werden aangetroffen, die ontstaan bij verbrandingsprocessen. Uit dieronderzoek is gebleken dat antrachinon kanker kan veroorzaken aan de lever en nieren. Hoe dat risico voor mensen ligt, en hoeveel thee je daarvoor zou moeten drinken, is (nog) niet onderzocht.
Als je het risico wilt uitsluiten, kun je geen thee meer drinken. Zelfs geen biologische, zo blijkt uit de analyses van Stiftung Warentest.
Fotocredits: yoppy
Dit artikel afdrukken
Verdoezelen van het probleem
De EU is echter van plan deze voor thee op te trekken naar 20 microgram per kilo. Als die waarde nu al werd gehanteerd, dan waren er nog maar 2 theeën 'in overtreding': een 'gewone' van het merk Goldmännchen en een biologische van Alnatura. Beide producenten zijn inmiddels de oorzaak van de 'vervuiling' aan het onderzoeken.
Volgens de Stiftung Warentest is het optrekken van de algemeen geldende grenswaarde een vorm van het probleem van verdoezelen. Wie dat doet en afwacht neemt het risico om kanker te krijgen, schrijft taz.de.
Alleen dierproeven
Antrachinon wordt niet direct gebruikt bij de teelt van thee, maar kan in de thee terecht komen als er bij het drogen van de bladeren kolen worden gestookt. Een aanwijzing daarvoor is dat er ook verhoogde gehalten aan PAKs werden aangetroffen, die ontstaan bij verbrandingsprocessen. Uit dieronderzoek is gebleken dat antrachinon kanker kan veroorzaken aan de lever en nieren. Hoe dat risico voor mensen ligt, en hoeveel thee je daarvoor zou moeten drinken, is (nog) niet onderzocht.
Als je het risico wilt uitsluiten, kun je geen thee meer drinken. Zelfs geen biologische, zo blijkt uit de analyses van Stiftung Warentest.
Fotocredits: yoppy
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 5 april krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 5 april krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
Dick #9; De stukjes fruit die in de thee verwerkt worden vallen onder de warenwettelijke bepalingen voor wat betreft de maximale residu limieten (MRL) voor de restanten van de gewasbeschermingsmiddelen. Citrusfruit wordt veel behandeld met Imazilil om de houdbaarheid tijdens het bewaren te vergroten. Een fungicide dat toegelaten is en waarbij de maximale residulimiet (MRL) 5mg per kg citrusfruit is. Gemakshalve ga ik ervan uit dat deze MRL ook voor het theezakje geldt. Vroeger was bifenyl (Joep #14) erg populair maar die is inmiddels van de lijst goedgekeurde middelen geschrapt. Het is maar goed ook want deze stof bevat twee benzeenringen in de molecuulformule en Imalzilil maar eentje.
Over het algemeen kun je aromathee beschouwen als een tweede of zelfs derde keus thee. Als je toch aroma toevoegt (kunstmatig of natuurlijk) dan doet de kwaliteit van de thee die als drager dient er weinig meer aan toe. Je ziet dan opeens Argentijnse thee opdoemen die hiervoor gebruikt wordt of mechanisch geoogste theesoorten en andere oude partijen of oogsten waar niet al teveel smaak meer aan zit. Deze klooitheesoorten vallen allemaal onder de Warenwet, die ervoor waakt dat het product niet ongeschikt of schadelijk mag zijn. De theesoorten uit China leveren in het lab vaak spannende uitkomsten op voor wat betreft gehaltes en soorten aan gewasbeschermingsmiddelen. De Aziatische benadering van voedselveiligheid staat hier wel garant voor.
Otto #14, in een thee test (60 Millions de Consommateurs (2012) werden groene theeën getest. In de groene theeën werd tot 10x de maximaal toelaatbare hoeveelheid 2-phenylphenol (een fungicide) aangetroffen. Tevens teveel residuen van pesticiden en zware metalen aangetroffen. Het slechtst scoorde Thé Vert Nature Darjeeling met Bio vermelding, van Alter Eco.
#13 Joep, dat zijn dus nog wel steeds de *zwarte* theeën, maar hoe zit dat dus met de groene? Het proces is anders dan bij het maken van de groene theeën (gefermenteerd & gedroogd vs ongefermenteerd & stomen), waardoor het zou kunnen dat er minder/geen schadelijke stoffen meekomen, dat gebeurt (volgens het artikel) dus bij het drogen.
Otto #12, je kunt daar niets uit afleiden.
Van de 27 geteste theeën uit deze test, scoorden de 6 Bio merken niet beter dan de anderen. EU/non-EU zegt al helemaal niets; zeker niet voor een product dat niet uit de EU komt. Eigenlijk zou je test op de aanwezigheid van zware metalen en de hoeveelheid Catéchine hieraan moeten toevoegen, temeer daar velen juist groene thee drinken omdat dat gezond zou zijn.
#5 Joep, mijn groene thee is veelal van het biologische merk Pyramide; herkomst is bij de helft Vietnam, andere helft staat er niet op (iets van 'EU/non-EU', maar geen idee wat je daaruit kan afleiden..).