Wie is Jaap Karsten uit Edam?
Gijs was bedoeld voor de boeren, maar Gijs, schreef Wouter Klootwijk hier, is niet wijs. Inmiddels gijst Gijs doodgewone fabrikanten die wel een beter blikje willen maken, maar het anders niet bij de super op het schap krijgen.
De redactie van foodlog stelde vast dat onderstaande blikjes de volgende vleespercentages hebben:
- Bicro: vijf
- Plus: tien
- Gijs: dertien
Gijs is te koop bij de Plus en komt uit dezelfde fabriek. AH noemt zijn betere huismerk gewoon Excellent.
Terwijl wij het hier hadden over boeren en hun eigen verhalen naar aanleiding van verhalen in de Rode Hoed, schreef Wouter voor het Dagblad van het Noorden over zijn jongste ervaringen met Gijs.
Ambachtelijk praatje in blik
Soep van Unox kun je moeilijk een streekproduct noemen. Maar waarom eigenlijk niet, het wordt toch ergens gemaakt? Alles wordt ergens gemaakt, dus alles is uit een streek. Neem Bicro. Op een industrieterreintje bij Edam staat al jaren de fabriek van Bicro. Voluit Bicro Food. Overal in Nederland wordt Bicro verkocht in supermarkten. Ragout in blik. Kippenragout, kalfs- en runderragout. Geschikt voor deeltijd vegetariërs want er zit bijna geen kip in, geen rund, geen kalf. Een kalf is genoeg voor meer dan honderdduizend blikjes kalfsragout. Het is voornamelijk zetmeel met zout, bouillon en de roemruchte smaakversterker vetsin ofwel natriumglutamaat ofwel E 621. Een blikje kost ongeveer 70 cent.
In de buurt van het blikje Bicro staat op het schap in de winkel mogelijk ook een ragout van eigen winkelmerk, het huismerk. Ik vond er zo in een Plus markt. Duurder dan ragout van Bicro, iets meer dan een euro, maar er zit dan ook twee keer bijna geen kip of kalf in. Verder is de ragout dezelfde als die van Bicro. Geen toeval, want het komt uit dezelfde kokerij bij Edam. Het staat op het etiket in geheimtaal. In een klein liggend ovaaltje staat een code: NL 206 EG. Het is niet de bedoeling dat burgers weten wat dat betekent, het is voor de keurmeesters van de regering. Als er iets mis is met de ragout kan men de VWA (Voedsel en Waren Autoriteit) opbellen die dan vraagt welke code in het ovaaltje op het etiket staat. Dan weten ze genoeg in Den Haag; het blikje is gevuld door Bicro.
Hele generaties zijn groot geworden met de betrekkelijk goedkope ragout uit Edam. Maar nu is er een nieuwe.
De Brabantse handelsonderneming Streek Selecties heeft een nieuw merk bedacht, Gijs. Als op een verpakking een oranje houten klomp is afgebeeld met de naam Gijs, dan zit er een ‘ambachtelijk’ streekproduct in, zoals eieren of appelsap. ‘De producten van het Gijs assortiment zijn authentieke streekproducten die u normaal gesproken alleen bij de producent zelf kunt kopen’, staat in een Gijskrant.
Gijs brengt streekproducten rond langs de supermarkten van Plus, overal in het land. Ook een authentiek ambachtelijk blik kalfsragout en kip ‘volgens traditioneel recept van Jaap Karsten.’ ‘Lekker van hier’, staat op het etiket. Van waar? Nou van hier, dat zei ik toch. Een heel verhaal staat er bij. Opa Karsten verkocht kroketten in Purmerend in de jaren vijftig. Jaap is zijn zoon. Dus opa was eigenlijk vader Karsten, maar de tekstschrijver nam het niet zo nauw. Jaap leerde van vader opa de ragout maken voor de kroketten en doet het nog steeds volgens dat recept.
Een waarlijk streekproduct, want het is ragout van Gijs (en van Jaap natuurlijk). Er zit ook meer kalf in dan in de industriële ragout van Bicro, drie keer bijna niks, net als in de variant met kip. Ragout van Gijs kost bijna twee euro. Nog niet duur als je bedenkt dat het door en door ambachtelijk gemaakt is. Zonder tovermiddeltjes. In de Gijskrant staat het glashelder: ‘Kunstmatige toevoegingen, daar houden we bij Gijs niet van.’ Ook in de ragout van Gijs zit weliswaar de roemruchte smaakversterker vetsin, ofwel natriumglutamaat ofwel E 621, maar waarschijnlijk een authentieke ambachtelijke soort uit eigen streek, dus van hier.
Van waar? Van hier en nu zeg ik het niet nog eens.
Maar waar is hier dan? Nou gewoon, Edam. Jaap Karsten is directeur van de Edamse ragoutfabriek Bicro Food. Het grote verschil tussen de ragout van Bicro en de ragout van Gijs is de prijs. Die betaal je voor de ambachtelijke praatjes er omheen.
Wouter Klootwijk
Reacties (52)
Hoort dit item dan niet in de rubriek ‘Neppers’ thuis? Nep-streek?
En is het niet gewoon kipragout, in plaats van kippenragout?
En wat is er zo bijzonder aan de ragout van papa/opa Karstens? Mag ik het recept even weten om te vergelijken met de talloze kipragoutrecepten uit de huishoudschoolkookboeken uit de jaren vijftig?
@astrid, Ja ik deze ragout geproefd. Prima volle smaak met prachtige kipvulling, is absoluut helemaal niets mis mee. Als je dit product vergelijkt met Unox is dit vele malen beter
Een neppertje? Nee - sinds gisteren mogen die hier trouwens niet meer van de lezers. Dit is ernstiger: hier wordt een nepstrategie blootgelegd die nota bene uit boerenland komt. Een van de boerenkoepels is medefinancier van Gijs, maar wat heeft een boer aan het zoveelste niche-merk dat straks huismerk wordt, cq. het al bijkans blijkt te zijn? Het kan ook anders. Ik riep daar dit weekend iets over in Melkvee Magzine (ik heb het over het einde van die tekst, tav Willem & Drees).
Maak gewoon een goed product, maak het ‘van eigens’ en jok er geen ambacht bij.
Als Gijs nepstrategie is en dat niet onder de rubriek ‘neppers’ valt, waarom brengt meneer Karstens dan geen eigen ‘excellent’ ‘puur’ en ‘eerlijk’ blik op de markt: Karstens Kipragout, volgens opa’s recept? Dat zou dan weer niet nep zijn.
Klopt, dat zou gewoon goeie ragout zonder moeilijk doenerij zijn. Karsten is vast wel wijzer: merkenbouw kost klauwen met geld en met Gijs kun je nog eens wat proberen.
Gijs moet snel uitbouwen, in alle productcategorieën wat, want met een ambachtelijk worstje hier en een ambachtelijk eitje daar bouw je geen zichtbaar en sterk merk. Het moet overal in het schap zichtbaar worden in producten met wat flink wat omzet. Soep en salades (je-weet-wel, van dat Johma-spul) zijn er twee, mensen lusten er wel pap van. Ga maar vast zoeken naar de namen van de bazen van soep- en saladefabrieken.
Jammer dat het hier niet meer mag van de lezers. Nou ja, dan maar onder de neppers.
Goed nieuws: donderdag a.s. maakt foodlog zijn wiki definitief. Dan wordt het makkelijk zoeken en kan iedereen er zijn cases zelf aan toevoegen.
Gijs is niet goed wijs. Waarom nou weer pseudostreekproducten? Als echte streekproductenleverancier zou ik zwaar de pest in hebben, want míjn echte streekproduct krijgt dan dezelfde waarde als het nepstreekproduct uit de niet zo heel ambachtelijke fabriek.
Bankiers de die zaak neppen of bedotten komen in de krant. Als het effe tegen zit gaan ze dan op de fles.
Dat zie ik met Gijs-Jaap nog niet gauw gebeuren al komt ook hij uit de buurt van Wognum. Ook lariekoek is kennelijk een streekproduct.
Wouter schreef het al: “Hele generaties zijn groot geworden met de betrekkelijk goedkope ragout uit Edam.” Met z’n allen gewend geraakt aan blikjes niksigheid zal dit niet tot een nationaal schandaal leiden.
Wel een leuk stuk, trouwens
waneer is het eigenlijk een streekproduct? Ik was ooit bij de “ happy shrimp “ Farm op de maasvlakte.. dat waren tropische garnalen in een kunstmatig warm gehouden basin. Toch was dat volgens hun een Rotterdams streekproduct. Als ik morgen mango ga kweken in een kas kan ik dat dan zomaar verkopen als Brabantse streekmango ?
@Ralph, volgens een moderne definitie mag je iets streekproduct noemen wanneer de ingrediënten goeddeels uit de streek komen. Die definitie sluit niet helemaal aan bij de intuïties van de taalgebruikers. Verder: als iets ergens vandaan komt, mag je er streekproduct opzetten, liefst met de naam van de streek in kwestie.
dat is eigenlijk raar !!.. alles zou dus een streekproduct kunnen zijn ook als het het daar normaal nooit zo kunnen groeien of leven ?
Ralph, in Nederland kun je alles een streekproduct noemen. Er is geen enkel wettelijk kader voor. De Stichting Streekproducten Nederland probeert een zekere bescherming aan te brengen en ijvert zelfs voor een wettelijk kader. De overheid is tot op heden niet van plan geweest daaraan gehoor te geven, zodat het dweilen met de kraan open is. De een probeert streek een basis te geven, de ander nept het waar je bij staat.
Zo is er een handelsfirma Streeck, die Brabantsche jam maakt van vruchten die niet alleen niet in Nederland en al helemaal niet in Brabant groeiden maar er ook niet verwerkt zijn. Zo bont maakt Gijs het niet, al is Unox rookworst vlgs de definitie van Gijs een streekproduct uit OSS. Daar wordt het immers gemaakt. Zet de naam van de bedrijfsleider en Oss erop en het is streekrookworst.
Van wat ik begrijp van GIJS is dat product of ingredienten bij boer of slager vandaan komen. Wellicht gebruikt Karstens ander kipvlees dan het kipvlees van zijn reguliere product. Ik zou graag willen dat jullie je licht eens lieten schijnen over de GIJS bavarois. Absolute aanrader, (h)eerlijk product
@ dick, bedank voor de uitleg. hoe zit het dan met de nieuwe wet over de claims die op de verpakking staat of geld dat dan alleen voor gezondheids claims ?
Dick, dat wordt denk OSSEworst ;-)
Ralph, is ajax geen Hollandse/Amsterdamse club omdat er brazilianen argentijnen etc voetballen?
Is Belgische Chocola belgisch? nog nooit cacaoboon van belgische bodem gezien.
Is beemsterkaas gemaakt van melk uit de beemster?
In ieder geval is het belangrijk dat je als producent of merk de waarheid verteld.
Je mag niet jokken, Ralph, dat zegt de wet, maar de Reclame Code Commissie in Nederland oordeelt daar stelselmatig anders over, zie:
- http://www.foodlog.nl/vandaag/bericht/australian_homemade_de _uitspraak_van_de_reclame_code_commissie/
- http://www.foodlog.nl/neppers/bericht/met_australian_homemad e_europa_in_weer_nul_op_het_rekest/
- http://www.foodlog.nl/vandaag/bericht/reclame_code_commissie _wijst_klacht_tegen_vitaminwater_af/
Volg in alle draden de sporen via de doorkliks. Het is ff lezen, maar dan kom je ook nog eens wat tegen.
De reclamecode zegt dat je de waarheid moet spreken, maar dat dat los staat van de praktijk om een en ander wat aan te dikken. Er wordt hier een beetje aangedikt, maar dat gold al voor de jam met aardbeien van Jan Robben. Als de smaak stelselmatig excellent is, zou het een solide, betrouwbaar merk kunnen worden met traceerbaarheid en kwaliteit als eigenschappen.
Echte streekproductnamen moeten maar voor historische producten gereserveerd worden, tenzij er duidelijk sprake is van terroir. Hoewel, “Kernhem” is toch ook een heel aardige naam..
Heeft iemand ‘de Lage Landen’ al als ‘streek’ ontdekt? Dan zijn we in één klap van het gezeur af :-).
Had dat stuk van Australian al gevolgd.
Het is ook moeilijk om verschil te zien tussen product ( iets wat ergens geproduceerd is ) of puur ingrediënt (wat ergens groeit).
‘Belgische chocolade’ is toch niet zo moeilijk? Je mag verwachten dat mensen weten dat de cacaobonen niet uit België komen (ja er zijn vast massa’s ongeïntereseerden die dat niet weten) en dat het land een grote chocolademaaktraditie heeft. Australian was bedoeld als een parodie om zich te onderscheiden van al die matige chocomakers die zichzelf als Belgisch afficheerden. Er komt zelfs Belgische chocolade uit Nederland..
Ga eens de markt op en vraag waar Leidse kaas vandaan komt. Wedden dat een grote groep antwoord: “uit Leiden”. Misleiding!!! Wat een kul. Er zijn gewoon heel veel mensen totaal niet bijster geïnteresseerd in voedsel. De Keuringsdienst van Waarde trekt nog wel een 400.000 kijkers, maar er zijn veel meer mensen in dit land.
In de merkenwet is het trouwens vastgelegd dat herkomstbenamingen niet zo snel mogen. Maar Oetker mag zonder problemen “echte Italiaanse pizza’s” bakken. Tja.
Heeft de redactie trouwens een nieuwe Nikon gekocht? Strakke aanrechtfoto! En mooi gestyled met krulpiet.
Liever mensen, ik ga me hier niet weer mengen in een discussie over streken en neppen. Alles wat daarover te zeggen valt, is hier al eens in drie- en mogelijk in viervoud over gezegd. Australian was een case om te laten zien hoe de RCC functioneert en dat lukte wonderwel.
Dit verhaaltje gaat over hoe het kan verkeren met boeren die hun eigen echte verhaal gaan vertellen en straks inderdaad Ossche worst van Unox, naar speciaal recept van ex-medewerker Jan Marijnissen als product van hier gaan verkopen. Niemand die nog vraagt waar het varken, de kruiden of het zout vandaan komen. Maakt ook niet uit, want het is alleen maar differentiatie op het schap. Met iets echts of boers heeft het niets te maken.
Kortom: Koopt Hollandse Waar, al zou je dat willen, kan niet op basis van de informatie op het etiket.
Volgens mij zit hier (ragout)gewoon in wat er op staat. Kan iemand misschien een post wijden aan de Lange Jan van fruitella?
Ik maak er net 1 open en het enige wat lang is aan de Jan is het papier. half lucht half jan. irriteer me eraan, sorry.
Er zijn nu eenmaal beweringen op etiketten die totale flauwekul zijn. “naar traditioneel recept” moet je nooit geloven en iedereen boven de dertien behoort dat te weten. Jaartallen moet je ook nooit geloven en dat hoort ook iedereen te weten. Er is pils dat met een jaartal uit de middeleeuwen wordt verkocht. Je moet wel echt dom zijn om daar in te trappen.
Je moet een etiket opdelen in echte productinformatie en opleukerij. De echte productinformatie hoort solide, helder en controleerbaar te zijn. Opleukerij is er voor de leuk, zoals crepepapier in de slagerij.
Astrid, dan moet je bij Rob Baan zijn las ik gisteren, die heeft fruitella aan zijn bompjes hangen.
Opleukerij is er omdat het meer verkoopt, anders zou het er niet opzitten. Iedere keer als ik hoor wat een logo-verandering kost schrik ik me wild.
Wat is een ‘Lange Jan’ van Fruitella? Waarom zou je die kopen? Lege calorieën en dan ook nog eens gebakken lucht?
Maar wie schrijft er nu ‘goed gevulde’ kipragout? Is ‘gevuld’ niet voldoende? Je zet er toch niet op “slecht gevulde” kipragout, dan zet je er namelijk op ‘met krachtige bouillon’.
Wat doet Bicro eigenlijk: afgekloven kipkarkassen verwerken? Karkassen waarvan de poten, dijen, filets in afzonderlijke ‘vers’bakjes zijn gegaan?
“Opleukerij is er omdat het meer verkoopt”
Ja, toen Grolsch zijn groene flesjes introduceerde, schoot de verkoop omhoog. Daar zul je Veerman en Klootwijk niet snel over zien donquichotten, want hier is het toch wel heel erg evident dat de consument kan zien wat er gebeurt.
Opleukerij is het smeermiddel van de economie. Zonder marketing en sales zouden we er slechter voorstaan.
Ha denk Wouter, Veerman gaat wel happen. Nee hoor. Ik heb alles al gezegd over de theorie van het neppen. Ik ga er maar eens print van maken.
Dat denkt Wouter niet. Hij hoopt alleen dat je in je oude-media-artikel eindelijk eens duidelijk voor ogen krijgt dat er groot verschil is tussen grove misleiding en opleukerij waar de consument door wordt VERleid, maar niet MISleid. VERleiding mag.
Zonder dat onderscheid heb je geen theorie van het neppen, maar ben je wat aan het donquichotten. Je zou ook eens scherp moeten aangeven waar je grenzen zou willen stellen, behalve het vage “gij zult niet jokken”. Marketing is veel breder dan de waarheid spreken of liegen. Zoals Lizet aangeeft: waterige ragout verkoop je als “rijk aan krachtige bouillon”.
Je moet ook maar eens (en dat moet de reclamecodecommissie ook doen) aangeven van welk intelligentieniveau en eigen verantwoordelijkheid van de consument je uitgaat. Als je de wereld aan gaat passen aan de domste en meest onoplettende consument blijft er weinig over. Ik zal daar eens een voorzet voor geven.
Typisch trouwens dat het ok wordt gevonden dat boer Jan wel met zijn voornaam op de pot mag en ragoutfabrikant Jaap niet. Een industrieel product wordt toch niet noodzakelijk zonder persoonlijke aandacht gemaakt? Want daar staat deze opleukerij voor.
Wouter, ik schrok al van je stukje van kort geleden. Gelukkig hou je voet bij stuk en het theater in stand.
Enne ... nergens op foodlog wordt beweerd dat er geen Jaap Karsten op de pot mag staan. Ik zou het zelfs geweldig vinden als Unileverbaas Paul Polman op een potje Knorr Vie zou staan. Alleen zou het publiek dat raar vinden omdat ze weten dat die in een keurig pak met auto en chauffeur wordt rondgereden. Of Jaap met een chauffeur wordt rondgereden weet ik niet, maar wel dat hij niet in de ragout roert en zijn keurige pak dus net zomin als dat van Polman vies kan worden. Ook Gijs beweert dat niet en foodlog beweerde weer niet dat Gijs dat wel beweerde.
Jaap zorgde alleen maar voor het recept. Zijn fabriek maakt het. Al jaaaaaaaren.
De vraag is alleen waarom Jaap wel en Paul niet zo’n potje staat. Jaap en Paul zijn gewoon de baas. Zoals er nog honderden eetbazen zijn, waarvan niemand bedacht dat ze op het potje moeten omdat dat volledig automatisch uit hun wonderbaarlijk efficiënte en geautomatiseerde productielijnen rolt. Daar valt pas een prachtig verhaal over te vertellen op zo’n potje. Maar dat doet niemand. Ook weer zoiets geks.
Maar ik zei het al: ik hou erover op. Joy had daar gisteravond behartenswaardige uitspraken over.
Maar Dick, blijft de vraag: mogen we bij Bicro in de keuken kijken? Om te zien wat er in de ragouts gaat, die verschillende dus? Is de kip in het blik van Gijs een andere die langs de andere blikken is gevlogen? Dat wil ik nou wel weten. En wat is dat recept dan? Iemand dat al ontrafelt? Is er verschil in recept tussen Gijs en de rest? Of alleen de verhouding in ingrediënten?
Je zou er een telefoontje of briefje aan kunnen wagen.
Wat je dan zeker niet moet vergeten te vragen is of de kip gevaren of gereden aangevlogen kwam. Of’ie dus is van bij ons of van daarginder. Uit Thailand of Brazilië, want dat is vaak het geval met verwerkte kip, al kan het in dit geval ook gaan om schoongekookte karkassen uit Nederlandse kipuitsnijderijen. Ik hoop maar het laatste, maar zou er niet zonder meer op durven vertrouwen.
Maar laat het gezegd zijn, eer Wouter er iets mis in zou verstaan: met Thaise en Braziliaanse kip is niets mis. Hij is alleen niet van hier, maar dat is nogal wiedus.
Ze hebben geen website, vemelden geen e-mail, schijnen ook ‘gevulde’ champignonsoep te maken, die negatief beoordeeld is door een consument lees ik bij hun virtuele telefoongidsvermelding.
Kunnen ze hier niet even zelf reageren? Ik kan op dit moment niet veel uitrichten.
Maar er staan toch een telefoonnummer en adres?
Energiestraat 7
1135GD
Edam
0299-371151
Het is een hartstikke eerbaar bedrijf dat van de resten van dieren ragout maakt. Laten we alstublieft waken voor het zwart maken van ragoutmakers. Potsenmakers zijn van een heel ander soort, maar die kunnen meestal nog geen ei bakken.
Ik kreeg inmiddels van Brabantse boeren wat protest door. Gijs, schrijven ze me, gaat over de schreef. Ze citeren het uitgangspunt van Gijs: “Het label GIJS wordt ondersteund door StreekSelecties, een onderneming die primaire producenten van lokale producten de kans wil bieden om met hun producten een groot publiek te bereiken.” Achter de foto van Jaap, voor de gelegenheid in kokspak, bij Gijs zien we een tegeltableau van koeien. Edamse waarschijnlijk. Dat vinden die Brabanders te gek. Of misschien ook wel niet, als ze maar wisten van wie die koeien waren, dan konden ze ermee leven.
Oeps, er zitten kippen in die ragout.
“GIJS zoekt, proeft en selecteert de lekkerste Nederlandse streekproducten. Wij van GIJS brengen de lekkerste streekproducten van boer, bakker of slager rechtstreeks naar de liefhebber.
We zijn gek op pure en smaakvolle producten. Puur omdat we zo min mogelijk gebruik willen maken van geur-, kleur-, smaakstoffen en conserveermiddelen bijvoorbeeld. Smaakvol omdat we een voorkeur hebben voor producten met een onderscheidend lekkere smaak. Producten met een herkenbare herkomst en verhaal ook.” Bron: http://www.vangijs.nl/overgijs.php
Ze verleiden wel heel erg deze keer… maar goed het mag waarschijnlijk wel. Kijk maar naar de Kleinste soepfabriek is ook niet meer de kleinste.
Overigens wel jammer dat Gijs zich hiervoor leent. Het doet afbreuk aan de naam. Het product kan nog zo goed zijn, het is niet de insteek.
Niets tegen goede ragout in blik, maar die drie geheel verschillende kwaliteiten uit één en dezelfde fabriek verwarren me een beetje. Zeker als daar een Gijs-product bij zit.
Een mooi stuk werk van Wouter Klootwijk. Enne Lizet, bestaat dat in Nederland verkrijgbare goede ragout in blik? Ragout is toch een restverwerkend gerecht in de klassieke keuken? Dus wat moet ik me dan voorstellen hoe dat bij die industrie eraan toegaat? Beter maar zelf het schort voorgebonden.
Florine, zeker is ragout restjes-eten en daar is niets mee mis, want weggooien erger. Ik kan me echter voorstellen dat er een markt is voor goed ragout in blik. Natuurlijk maak ik zelf, al was het maar omdat zulks moet vanwege de ingrediënten. Maar wanneer je een leuke portie maakt, kun je van een deel prima kroketten maken :-).
In principe ben ik een voorstander van het ook op industriële schaal verwerken van restjes, mits zorgvuldig en smakelijk.
Zeg Gijs en de consument slikt het allemaal als zoete koek
Soep van Unox kun je moeilijk een streekproduct noemen. Maar waarom eigenlijk niet, het wordt toch ergens gemaakt? Alles wordt ergens gemaakt, dus alles is uit een streek
Beetje laat wegens opkrabbelend uit de lappenmand, maar dit klopt natuurlijk niet. Alles wordt weliswaar ergens gemaakt, maar de vraag is ook waarmee. Die ingrediënten van Unox soep komen van overal en nergens, misschien wel uit Zimbabwe--we weten het niet. Dan kun je toch echt bezwaarlijk meer van een streekproduct spreken.
Hoewel de wetgever hierover bij mijn weten niets zegt, denk ik toch dat je pas van een streekproduct mag reppen als het gaat om een specialiteit van de streek die met producten uit diezelfde streek volgens de traditie van die streek wordt gemaakt (de plaatsa waar dat gebeurt doet er eigenlijk minder toe). Volgens die criteria valt de soep van Unox toch echt buiten de boot.
@Lizet: Van een deel van ragout kroketten maken, zoals je schrijft,lijkt me lastig. De consistentie van een ragout is toch wel wat soepeler (minder gebonden)dan de ‘appareil’ waarmee kroketten gemaakt worden. Opgesteven ragout is volgens mij te slap om vormvaste kroketten mee te kunnen maken. Maar ja,de vraag is natuurlijk, hoe ‘dik’ maakt ieder zijn ragout.
Waarom niet gewoon een surplus van je zelfgemaakte ragout invriezen?
Florine, bij mij gaat dat dus andersom: eerst de ‘dikke’ ragout voor de kroketten, dan de rest verdunnen. En waarom niet ingevroren? Ik ben dol op kroketjes :-).
Oh, ik dacht dat je van de ragout uitging die je in een ‘leuke portie’maakte.
Meestal dubbeldoel. Aangezien ik dat met kleefrijstmeel doe, is het allemaal heel gemakkelijk.
Florine, sssttt, daar mag ik het hier niet over hebben, dan gaan ze schelden tegen me en lelijke dingen zeggen.
