Weer een gezond-eten label - nu met kleurtjes
foto: zakgollop
Er komt weer een nieuwe versimpelde kleurcode voor gezonde etenswaar aan. In Europees kader is het ontwikkeld door o.m. respectabele organisaties zoals de Europese Consumentenbond, de PvdA, supermarktconcerns en ons ministerie voor Volksgezondheid. Rood is fout. Groen is goed. Zo simpel is dat.
Het voorstel is vandaag aan de Europese Commissie gepresenteerd. Die toonde zich erg geïnteresseerd.
Voor alle duidelijkheid nog maar eens een keer: ik zou er in ieder geval niet in geïnteresseerd zijn als ik een stem in de Commissie had. Waarom niet? Dat is heel simpel: was de wereld maar zo simpel.
Te veel of te weinig vet, suiker en zout zijn uiterst relatieve begrippen. Het gaat om combinaties, wat iemand doet en hoe hij of zij verder leeft. Duidelijk zal zijn dat alleen maar rode stippen, uiteindelijk een rode kaart opleveren. Maar die krijgt de een veel sneller dan de ander. Ik ben bovendien bang dat iemand die alleen maar industrieel gemaakte voeding eet die net door de 'groentest' komt nogal bedrogen uit kan komen. Terwijl iemand die regelmatig 'rood' eet, maar veel beweegt, dol is op groenten, veel beter uitkomt terwijl hij fout leeft. Blind varen op 'rood = fout' zal wel veilig zijn (maar in heel wat gevallen onzin). Groen is en zal altijd problematisch blijven. Groen is helemaal niet zonder meer veilig.
Niet zo makkelijk dus, zo'n simpel systeem! Ongetwijfeld krijgen we straks stoplichten vóór andere stoplichten en wordt het toch nog ingewikkeld.
Ik durf de weddenschap wel aan dat bij een dergelijk systeem iedereen met wat meer achtergrond in biochemie en gezondheid zonder problemen 25 verkeerde 'groene' combinaties binnen een halfuur kan bedenken.
Ik zou liever een beetje meer vertrouwen in de verstandelijke vermogens van onze bevolking zien: die kan best begrijpen wat voor combinaties goed en welke slecht zijn bij welke manier van leven. Het gaat erom de communicatie-vormen daarvoor te vinden. Niet om het zoveelste infantiele stoplicht-systeem de wereld in te slingeren.
Reacties (12)
Ik ben het helemaal met je eens. Ik denk dat een van de foutste dingen die het voedingscentrum bereikt heeft is dat mensen nu denken dat liga’s, sultana’s en ontbijtkoeken gezond zijn. Beide zitten bomvol suiker en hebben erg weinig vitamines (tenzij ze toegevoegd zijn - maar dan kun je net zo goed een volgens datzelfde voedingscentrum onnodige vitaminepil innemen). Natuurlijk is dat niet erg af en toe, maar de meeste mensen eten die dingen dagelijks en tellen ze als onderdeel van de gezonde voeding, waarnaast ze dan nog ruimte hebben voor ongezondere dingen zoals chips en gevulde koeken (want niet alles hoeft gezond te zijn, toch?).
Slaat inderdaad nergens op, die stoplichten. Zou waarschijnlijk betekenen dat sinaasappels een rood stoplicht krijgen omdat er teveel suikers inzitten.
Daar had ik nog niet eens aan gedacht, maar het zou best kunnen. Een kilo wijndruiven zal met aan zekerheid grezende waarschijnlijkheid een rode sticker krijgen.
Ach ja, net als wetenschap zijn zelfs communicatie en de consequenties daarvan een zaak van voortschrijdend inzicht ;-)
Ik ben het met je eens Dick! Een klein voorbeeld. Wat is er in de media lovend geschreven over de granaatappelsap van Healthy People, ikzelf was niet minder enthousiast. Een product als dit verdient natuulijk een groene sticker!
Echt niet! Ik heb gistermiddag een verpakking gekocht. Gezoet met fructose zag ik al in de winkel, maar ja..., toch maar gekocht. De fructose is vervolgens ook het enige wat je proeft, ik heb de driekwart volle verpakking door de gootsteen gespoeld. Wat een ongelofelijke stommiteit van deze fabrikant, en wat een belediging voor de verstandelijke vermogens van de gezondheidsbewuste consument.
Veel mensen denken dat fructose hetzelfde is als suikers uit vruchten, maar dit is niet waar. Fructose komt uit de fabriek! Klik hier voor een artikel erover.
Ik vind het steeds moeilijker worden vertrouwen te houden in fabrikanten die “gezondheidsproducten” op de markt brengen. Mijn eigen regeltje “Wat aan bomen en struiken hangt en op het land groeit is voeding, de rest niet” wordt steeds vaker bevestigd…
Wat Jacobus zegt is waar. Dat spul is erg zoet. Wij hebben echter van het merk Pomegreat ook een vriant gevonden en dat is niet gezoet, ook niet met fructose!! Erg lekker. http://www.pomegreat.com/
Vergis je niet in Pomegreat: er blijft nog altijd ruim 10% suiker in zitten, terwijl de smaak wel degelijk ‘verfrisdrankt’ is. Dat vind ik jammer omdat ik denk dat het pure product wel degelijk snel een markt zou vinden en zich juist deste scherper zou onderscheiden. Bij de winkels van Sanday’s is een variant te vinden met groene thee. Best aardig, hoewel ook weer dicht tegen de smaak van frisdrank aan gearomatiseerd.
Ik kijk even op het pak: Vruchtensappen uit concentraat 37% (granaatappel 30%, aroniabes), water, geconcentreerd vruchtenextract, smaakmiddelen, vitamines: A, C, E & foliumzuur.
per 100ml: 11,1 gr koolhydraten waarvan 10,6 g suiker.
Ik lees dat als volgt: er zit geen suiker toegevoegd of het zou vermomd moeten zijn als “smaakstof” wat volgens mij niet mag, en zijn de genoemde suikers de suikers uit de vruchten zelf.
Graag jouw visie Dick.
“Smaakmiddelen” is inderdaad lekker vaag omschreven. Dit kan betekenen dat het echt om een smaakstof gaat, óf om een zoetstof. Dat wordt niet goed duidelijk gemaakt. Wat in dit geval rest is een telefoontje naar de fabrikant!
Jacobus
Als je op het pak kijkt, zie je de eerste bedenking: 30% granaatappel? Terwijl het - in het Ndl vertaald - toch echt ‘geweldig granaat’ (oid -ik ben geen reclamevertaler) heet.
Voorts: die suiker kan best natuurlijk zijn. Ik heb nu zo snel even geen inzicht in het natuurlijke suikergehalte van granaatappel. Maar wat dan nog: echte riet- of bietsuiker is ook echt natuurlijke suiker. Laten we daar vooral geen verhalen over ophangen: voor ons lichaam maakt dat echt geen verschil.
Ik heb een heel ander probleem met dit drankje: de daadwerkelijk actieve stoffen zitten niet in het sap maar in de harde bestanddelen van de plant/boom: de pitten, de bast en - vooral - de wortel.
Het toeval wil dat we hier - in Frankrijk - een ‘grenadier’ (zoals een granaatappelboom in het Frans heet) voor de deur hebben staan waar we ‘s winters graag de vruchten van plukken (nu staat hij prachtig in bloei met kleine oranje bloemetjes waaruit zich die enorme vrucht ontwikkelt).
Je opent de vrucht en doet juist de pitjes door bijv. de yoghurt. Smaaktechnisch heeft dat dezelfde aantrekkelijkheid als de alom verguisde chips: het kraakt zo lekker (probeer maar eens met dunne pure chocolade tabletjes direct uit de koelkast of zefs diepvries: je wilt nooit meer melkchocolade).
Dié manier van de vrucht eten geeft al die gezondheidsbenefits waarmee de granaatapel in the UK en de VS de superfruit status behaalde. Het sap is daar eigenlijk maar een aftreksel van. Tenzij het ‘extract’ waar sprake van is, een pitextract betreft.
Een ander punt: het smaakt nogal naar frisdrank terwijl ik denk dat de echte smaak van granaatappel óók een hoge acceptatie zou hebben onder het brede publiek. Wat mij betreft is het een gemiste kans: het product is dusdanig kostbaar dat het sowieso een niche-frisdrank is, waarom dan de concessie om de smaak toch relaief sterk te boetseren naar de algemene frisdrank-markt.
Ik heb sterk de indruk - maar dat slechts op basis van proeven en wat ik weet van de effecten van heel weinig aroma-stof (minder dan 0,5%) - dat de smaak enorm is uitgemiddeld om het drankje juist middle-of-the-road te krijgen. Probeer straks in het najaar maar eens een echte granaatappel en kijkt waar de aroma’s divergeren!
Ik vermoed dat er citrus en kanelige aspecten zijn toegevoegd. Voor de gein, maar het is echt waar: dat is ook wat Coke Coke maakt. Commercie is overal en dat moet ook, want producten worden gemaakt om gekocht te worden.
Het lijkt me leuk om daar eens een boom over op te zetten. Riet- en bietsuiker die volledig geraffineerd is zoals wij die als witte suiker in onze koffie doen is chemisch gezien misschien wel hetzelfde als de suiker in vruchten, maar toch reageert het lichaam daar heel anders op. Ik zie en spreek dagelijks mensen in de winkel waar ik werk dat het wel degelijk uitmaakt.
Brigitte, ik geef toe dat dat verwarrend was,, mede na Jacobus’s verwijzing naar fructose. Ik bedoelde: er kunnen ongeraffineerde suikers uit andere planten dan Granaatappel in Pomegreat zitten.
Alles wat vezelloos is gemaakt, geeft vlgs mij niet zozeer een andere verwerking in het lichaam als wel de wens om er meer van te eten omdat het lichaam niet verzadigd raakt. Daar zit het grootste probleem van raffinage. Een probleem dus dat hand over hand toeneemt en - al weer - op geen enkele manier door die rood/groen ‘ ik kies bewust’ etc. stickertjes in aanmerking wordt gemomen.
Los daarvan: geraffineeerde suikers hebben niet de smaakdieptie van natuurlijke suikers. Dat vind ik een nog veel interessantere discussie!
