‘Rijk aan linolzuur’ - wordt Becel stilletjes bijgebogen?
Weet je nog dat we ons hier ooit druk maakten over Becel? Het was slecht, werd hier gezegd. Het duurde een tijdje voor we de woorden vonden om het simpel te zeggen. Becel was zo goed – volgens Unilever – omdat het zo lekker rijk is aan linolzuur. Linolzuur, inmiddels noemen we het omega 6, verlaagt je cholesterolgehalte. Dat is goed, denken we.
Hele generaties Nederlanders geloven dat alles draait om linolzuur. De reclames van Unilever hebben het er goed ingeramd. Boter is slecht, Becel is goed. Daarom blijven mensen ermee smeren, hoewel inmiddels duidelijk begint te worden dat twijfel op z’n plaats is. De extreem lage cholesterolgehaltes die hartspecialisten nastreven zijn niet natuurlijk voor mensen met een Westerse manier van eten. Die kun je dus alleen maar kunstmatig omlaag krijgen. Bij oudere mensen - let op de vitale grijze haren in de branding hierboven - zou dat wel eens voor meer in plaats van minder doden uit hoofde van hart- en vaatziekten leiden. Zeker is het nog steeds niet, maar idioot kun je de gedachte niet zomaar noemen.
Becel zou dus iets doen wat het helemaal niet moet doen, maar is om nog een heel andere reden een slecht product. Daar draaide het hier om.
Ons eten barst van het plantaardige linolzuur omdat overal plantaardige olie in gaat. Da’s namelijk goedkoper dan vet van dierlijke oorsprong. We hebben het dus niet nodig, want we hebben het al. Veel te veel zelfs, want als we veel omega-6 binnen krijgen neemt ons lichaam de inmiddels ook door de
reclame zo in de mode gekomen omega-3’s niet op. Dát was het grote probleem dat we heel simpel leerden formuleren: van een overdaad een linolzuur krijg je een tekort aan omega-3, zelfs als je dat wel binnenkrijgt. Ons opname-systeem laat nl. de meest voorkomende stof van die twee voorgaan. Vanwege de totale onbalans in de verhouding tussen zesjes (heel veel) en drietjes (veel minder), zijn de drietjes het haasje.
Dankzij de reclame weet iedere Nederlander inmiddels wat dat betekent. Toch?
Medisch wetenschapsjournalist Melchior Meijer, mede geassisteerd door Jacobus de Boer, droeg hier alle argumenten aan om duidelijk te maken dat de Unilever wetenschappers met Becel wel eens een bocht mochten maken. Maar het bleef stil uit Vlaardingen. Doodstil. Hoewel we weten dat ze overwogen toch maar eens wat luiken open te gooien durfden ze het niet aan, terwijl we een prachtige business case voor hen ontwikkelden en bespraken op marketingfacts.nl.
En toch … je zou kunnen denken dat Unilever wél stilletjes omgaat.
Deze week kreeg ik dit mailtje van Jop Brocker:
Je weet de Becel kwestie nog? Linolzuur (omega-6) is goed voor je bloeddruk? Terwijl Melchoir iedereen probeerde te overtuigen dat de omega-3 en -6 balans compleet scheef is.
Grappig om te zien hoe snel Unilever het roer om gegooid heeft, "Rijk aan linolzuur" is geruisloos van de becel website verdwenen en op de engelse wikipedia is vrij weinig positiefs over linolzuur te vinden, maar lijkt helemaal de claim van Melchoir te onderschrijven.
Iedereen lijkt nu te weten dat we aan de vis moeten
voor de broodnodige omega-3.
Nu blijkt echter de kweek-tilapia niet zo gezond te zijn als de andere vis, omdat deze met voornamelijk mais gekweekt wordt bestaat hij uit vooral omega-6 ipv omega-3
Ze gaan in het filmpje zelfs zover te zeggen dat omega-6 slecht voor je is en je nog beter verzadigde vetten tot je kunt nemen. Ik heb het oorspronkelijke artikel hier gevonden.
Wat denken de foodlog.nl lezers. Is Unilever stilletjes omgegaan of liften ze alleen maar mee op de omega-3 mode?
Reacties (17)
Als een consument de reclame goed in z’n hoofd heeft dan zou hij weten:
- Becel is goed voor je cholesterol
- omega-3 is goed je hoofd en voor je hart
Meneer Becel zegt het zo: “Omega 3 vetten helpen je hart gezond te houden, terwijl omega 6 vetten ervoor zorgen dat je cholesterolgehalte op het juiste niveau blijft.”
Vanwege de balanskwestie tussen omega-drietjes en - zesjes kan wat goed is voor je cholesterol zomaar slecht zijn voor je hoofd en je hart. Jaja, je moet je kop er goed bijhouden ;-)
Hoi Dick,
Farm-raised tilapia, one of the most highly consumed fish in America, has very low levels of beneficial omega-3 fatty acids and, perhaps worse, very high levels of omega-6 fatty acids, according to new research from Wake Forest University School of Medicine.”
Dat de scheve balans tussen omega-6 en omega-3 negatieve gezondheidsconsequenties heeft, is achter de schermen al zeker dertig jaar genoegzaam bekend. Net als de waarneming dat vrouwen die veel verzadigd vet gebruiken schonere coronairvaten hebben dan vrouwen die ‘prudent’ eten. Maar nu dit voor deze voor de voedingsindustrie minder welkome informatie langzaam maar zeker in bredere kring doordringt, worden meteen ook de gekste conclusies getrokken. Het vet in tilapia bestaat voor een groot deel uit n-6, oke. Maar tilapia is zo mager als mijn oma’s ... Er zit bijna geen vet in, dus ook heel weinig n-6! Allerlei veel populairdere voedingsmiddelen bevaten veel meer. Becel ondanks alles ook nog altijd.
Michel, ik vermoed dat de ‘maistilapia’ die in dat artikel zwart wordt gemaakt uit een ‘pollaneske’ hoek komt: de amerikaan leeft van voeding die voor 80% uit mais bestaat. Dat gold voor vlees, maar nu dus ook voor kweekvis.
Tilipia schijnt met omega-3 rijke planten een gezondheidskundig uitstekend visje op te leveren.
Blader in het kader van cholesterolverlagingshype de reacties op dit bericht van Melchior maar eens door. Ik blijf er in ieder geval erg verdrietig van worden…...mede geassisteerd door Jacobus de Boer…
Hebben jullie deze langetermijn vergelijking van drie diëten in het NEJM van gisteren al gezien?
http://content.nejm.org/cgi/content/full/359/3/229
In de hele wereld aanleiding voor krantenkoppen en verhitte discussies, behalve in het brave, blinde, dove Nederland. Te pijnlijk voor Voedingscentrum, Hartstichting, Diabetes Vereninging Nederland en de voltallige medische stand. But the times, they are changing!
Inderdaad Jacobus, tragische anecdotes. Maar het interesseert geen hond, omdat de TROS er over heeft bericht.
Uit dat artikel: “the mean weight loss was 2.9 kg for the low-fat group, 4.4 kg for the Mediterranean-diet group, and 4.7 kg for the low-carbohydrate group “.
Zoals we het hier al eens samenvatten: vet is al vet, maar van geraffineerde suikers wordt je vet. Een ondersteuning voor de analyses van Taubes.
En wat denk je van de lipideprofielen? Het HDL-gehalte steeg in alle drie de groepen, maar het meest in de lage-koolhydraat-inname-groep. De triglyceridespiegel verminderde het meest in de lage-koolhydraat-inname-groep.
De ratio totaal-hdl-cholesterol zakte in de lage-koolhydraat-inname-groep ook het snelst, met zo’n 20%. Voor het vergelijk, in de lage-vet-inname-groep met 12%.
Weinig koolhyraten geeft meer voordelen ten opzichte van weinig vet.
Een leuk voorbeeldje hoe de Nederlandse media het weer voor elkaar boksen geen enkel positief woord over vet uit hun strot te krijgen.
Het woord vet is vervangen door calorie [geen vetarm dieet in vergelijking met een koolhydraatarm dieet, maar een caloriearm dieet].
Het Mediterrane dieet werkt net zo goed als het koolhydraatarme dieet en in de laatste alinea uiteraard een sneer naar het Atkinsdieet, met de opmering erbij dat koolhydraatbeperking zeer omstreden is. Door dit soort verdraaierijen zal de anti-vetlobby het altijd blijven winnen.
The times, they are changing...
Als het aan artsen, diëtistes, Voedingscentrum [Schuttelaar & Partners], regering en media liggen nog láng niet. We zullen het zelf moeten doen…
Het is inderdaad bijna lachwekkend Jacobus hoe er om het woordje ‘vet’ heen gedraaid wordt. Het is gewoon te veel gevraagd voor de heren en dames om de feiten onder ogen te zien, zeker als die feiten je niet bevallen…
Jacobus en Mirjam, vooral de journalistiek blijft inderdaad ernstig in gebreke. Die zou zo langzamerhand in de gaten moeten hebben dat de huidige adviezen aan herziening toe zijn, iets wat je van de intellectuele fossielen die ze hebben bedacht en die er hun bestaansrecht aan ontlenen (Katan, Seidell, Saris, Schutte) niet mag verwachten (lees Taubes). Zelfs mensen als Meir Stampfer en Eric Topol kiezen nu haastig de kant van de data. Nu kan het nog zonder gezichtsverlies.
Grappig hoe het mediterrane dieet (niks mee trouwens) gretig als gunstigst voor diabeten wordt aangemerkt, terwijl het HbA1c het sterkst daalde in de low carb groep (nuchtere glucoses zijn bij koolhydraatbeperking meestal iets hoger vanwege wat meer nachtelijke gluconeogenese, maar HbA1c is de beste over all spiegel, correlleert keihard met vooral cardiovasclaire eindpunten). Low carb moeten we hier trouwens met een flinke korrel zout nemen. Bestudeer de bijlagen maar eens, het was allemaal niet zo drastisch. Waaruit blijkt dat zelfs een bescheiden vermindering van de inname van met name tarwe en suiker grote metabole voordelen geeft.
“Low carb moeten we hier trouwens met een flinke korrel zout nemen.”
Michel, zou het kunnen dat low carb vooral gelezen moet worden als: geraffineerde koolhydraten uit granen vermijdend? Eea los van het witte goedje dat we suiker noemen en de uit mais gewonnen HCFS die in de frisdrank gaat.
Dick,
Het zou interessant zijn dat te testen in een gecontroleerde studie. Steeds meer waarnemingen suggereren dat gluten, Wheat Germ Agglutinine en enkele andere fijne graszaadlectinen en -opiaten ook bij mensen zonder klinische coeliaki ongewijzigd in de bloedbaan komen en ondermeer via molecular mimmickry insulineresistentie, leptineresistentie, cardiomyopathie, athero/arteriosclerose, autoimmuniteit etc etc kunnen uitlokken. Epidemiologisch zie je dat overal waar tarwe zijn intrede doet, overgewicht en andere ‘welvaartsziekten’ volgen. Puur speculerend zeg ik dat de combinatie van xenobiotica (tarwe), suiker en linolzuurrijke vetten rampzalig is, maar dat een voeding die zwaar leunt op tarwe de ellende op zich al kan induceren. Interessant in dit verband is een recent onderzoek naar de veranderende eetgewoonten in China, dat momenteel wordt overspoeld met tarwe (rijst bevat ook lectinen, maar mogelijk niet zulke gemene). Overgewicht en glucoseintlerantie en nemen het snelst toe in de groepen die de meeste groenten en fruit, het minste vet en de meeste volle granen nuttigen ;-)
Bij traditionele bereiding van tarweproducten, zoals een volledig zuurdesemproces, gaan sommige xenobiotica kapot. Het tarwemeel in ons belabberde dagelijks brood (in de ruimste zin des woords) is echter volledig onbewerkt en daarmee oneetbaar.
Die diëtistes in een andere posting die bij zo’n overgewaardeerde topkok het brood lieten staan, zijn niet helemaal mesjogge, iets wat je de laatste tijd wat vaker waarneemt binnen deze traditioneel nogal dommige groep. Sommigen lijken godzijdank de deur naar pubmed te hebben gevonden.
Linolzuur verlaagt je cholesterolgehalte. Dat is goed, denken we.
Soms denk je dat het niet droeviger kan. De praktijk wijst echter uit dat het altijd droeviger kan…
wat is beter becel of echte boter ik weet het niet meer de een zegt dit de ander dat
@h_kuipers@msn.com, dat ligt aan je visie op voeding. Roomboter is een natuurlijk product, Becel een chemisch product. Persoonlijk eet ik iever een natuurlijk product. Ik denk dat mijn lichaam daar beter mee om kan gaan. In de meeste Becel is zowel omega 3 (alfalinoleenzuur) als omega 6 (linolzuur) toegevoegd. Dat is vreemd. In het algemeen krijgen we in Nederland veel te veel omega 6 binnen en veel te weinig omega 3 (verhouding 20:1 en was in oertijd 1:1). Het gaat bovendien om de verhouding omega 3 en omega 6. Als je te veel omega 6 binnen krijgt, wordt omega 3 niet goed afgebroken.
Er is zo vaak gecommuniceerd dat Becel het beste is. Door herhaing op herhaling zijn we de dat ook gaan geloven. Het bijzondere is dat Becel in de loop van de tijd is aangepast doordat onze visie op gezondheid veranderde. Eerder zat er linolzuur in, omega 6. Als je Becel at heb je dus jaren extra omega 6 binnen gekregen. Waarvan we nu weten dat we dat al te veel binnen krijgen. Ook dat zou pleiten voor natuurlijke producten. Daarmee verstoor je het natuurlijke evenwicht niet.
Als je die theorie niet wil weten. Als je natuurlijk wil eten, dan heeft roomboter de voorkeur, aangevuld met twee maal per week vette vis.
Hoe is het mogelijk dat de VMT dit schrijft
http://www.vmt.nl/index.php?page=nieuwsartikel&id=6657
Ik heb uiteraard de redactie een mail gestuurd met het verzoek om een toelichting te geven
