Dar zit hem de truuk.  Een overheid doet jaren moeite om een bepaalde visserij te bestuderen en de vangsten bij te sturen en een theoretische poging om het vissen “duurzaam” te maken (niemand kan berekenen of een visserij echt duurzaam is, maar kom).  Alaska is een mooi voorbeeld. Daar staat duurzaamheid gewoon in de grondwet.

Dan komt MSC voorbij.  Zij doen NIETS, maar eisen fortuinen om het labeltje te mogen dragen.  Geld verdienen met de inspanningen van anderen.  De uitdrukking “door derden” komt wel heel vaak voor in de verdediging van MSC Nederland.

De schuld ligt in deze ook bij de Nederlandse overheid die een beate aanbidding van het MSC label stimuleert.  Zo’n label zou automatisch moeten afgeleverd worden, niet commercieel zoals MSC doet.  Dat zijn afzetpraktijken. MSC kan de prijs die zij voor een label eist niet verantwoorden. Welke kosten maken zij? Tenzij als dubbel werk voor die kosten welke door de controlerende overheid en de sector zelf al werden gedragen.

Als de Schotse visserij duurzaam is, dan betekent dit dat de makreelbestanden waarop door de Schotten gevist wordt, duurzaam zijn.  Dus is ook elke andere makreelvisserij op dezelfde populatie (makrelen trekken van Noord naar Zuid en terug) dat automatisch ook, in welk ander land en met welke vangstmethode dit ook gebeurt(er is geen bodemberoerende visserij op makreel).  Geef de Franse, Noorse en Deense makreelvisserij dus ook zo’n label.  Waarom zouden zij daarvoor extra moeten betalen als het nu al vaststaat dat de hele Oost-Atlantische makreelvisserij duurzaam is?

MSC certificering moet GRATIS zijn!

Het is precies wat ook de Noren overkomt. Ver voordat Unilever en het Wereld Natuur Fonds de koppen bij elkaar staken om te komen tot zoiets als het MSC-keur (Captain Iglo was de eerste die het keur kreeg op een gepaneerde visstick), hadden de Noren al een streng visserijbeleid en een goed controlesysteem. Noren zijn strenger voor hun vissers dan de Europese Unie, en ze waren al met goed visstandbeheer bezig toen in Nederland nog een minister moest vallen (Braks) om zijn slappe visserijbeleid.
De Noren voelden niets voor certificering door een nieuwbakken keurmerkstempelaar met een kantoorje in Londen. Toch wordt nu ook door de Noren overgegaan op stempelen, waarvoor veel betaald moet worden aan MSC omdat het om grote hoeveelheden vis gaat. Aan de visserij door de Noren is niets veranderd, maar de druk vanuit de Europese vishandel op de Noren deed ze overstag gaan. Puur uit commercieel belang doen ze mee met MSC. Hun puike verstandig gevangen vis is in de handel minder waard geworden zonder keur. Met het keur is het nog steeds dezelfde vis uit Noorwegen die aldus wat duurder is geworden. En het kan niet anders dan dat de extra kosten betaald wordet door degenenen die de vis eten, de burgers, maar op zee blijft alles voor de Noren zoals het was.
Zijweg: Vis met MSC-keur is wat duurder inkopen voor de detailhandel. En wat doet de kruidenier? Die rekent marge bovenop de inkoopprijs, dus maakt ook winst op de extra MSC-kosten. Vraag maar aan Eko, Fair Trade en andere goede bedoelingeninstellingen. Zo werk dat.

Vraag aan Nick, die tenslotte een achtergrond heeft als wetenschappelijk visonderzoeker op zee:
hoeveel kost een adequate controle van visstanden tbv op de continuiteit van visstanden gericht overheidsbeleid?

Dick: ‘hoeveel kost een adequate controle van visstanden’? Ik denk dat Nick gaat zeggen: ‘een aanzienlijk deel van wat een staat of een groep staten aan belastingen binnen krijgt’.

O jee, zit dat in het gebruik van het woord ‘adequaat’?

Hoe doen de Noren het?

Dick: Ik ben een bioloog van opleiding, geen budgetteerder van de Europese commissie. Maar het zal veel geld zijn en het Europese beleid dienaanzake heeft geen al te beste reputatie. Noorwegen en IJsland wel, en die voelen zich door de commercie nu verplicht om ook af te dokken aan de megastempelklever uit Londen. Als je er bij nadenkt wordt het zelfs mafieus: “betaal of je kunt je Europese markt vergeten”.

OK. Ik stel de vraag anders. Ik begrijp van Wouter dat de Noren van overheidswege hun visstanden uitstekend weten te beheren. Als zij het kunnen betalen met hun in kilometers gemeten immense kustlijn, waarom kan (en doet) Europa het dan niet?

Ze zouden toch domweg - sorry voor m’n consultant’s taal - een ‘best practice’ uit Noorwegen tot een Europese kunnen verheffen? Dat spaart alvast de ontwikkelingskosten daarvan.

Dick: vissers zijn politiek incontournable in Frankrijk en Spanje. Wanneer ze de havens weer eens platleggen versoepelt men wat graag de vangstquota.  Ook in Nederland durven politiekers hen niet teveel in de weg te leggen.  Met de Balten en de Polen erbij, ook grote visserijnaties, zal dat niet zo snel verbeteren.

Noren en IJslanders zijn anders.

Noorwegen is één groot dorp waar iedereen zijn buur bespiedt.  Er zijn dus weinig Noren die durven iets illegaals te doen.  Dat maakt controle al een stuk eenvoudiger. Verder was voor hen visserij altijd van levensgroot economisch belang (nu wat minder, sinds gas en olie er zoveel opleveren).  In de rest van Europa kan het de administratie weinig schelen of er nu een visserij is of niet, die komt economisch toch pas op de elvendertigste plaats.

Voor de IJzen (Friezen in Friesland en IJzen in IJsland, niet?) is visserij NOG belangrijker, zij hebben geen olie.  Maar ik wacht nog altijd tot iemand mij een reisje betaalt naar ginder om het eens te gaan bekijken. De situatie in Alaska is vergelijkbaar met de Noorse. Zij spreken ervan om uit MSC te stappen.
Noorwegen en Alaska hebben overigens hun eigen labels. Alleen moet de Nederlandse en Britse overheden en supermarkten begrijpen dat MSC niet alleen zaligmakend is.
Niets is simpel, alleen fascistische regimes denken van wel.

Nick, ik was vijf keer op IJsland. De voorlaatste keer horde ik dat de export van verse vis per vliegtuig enorm toeneemt. Het is de handicap van het land. Goede visstand, maar de markten voor de vis zijn ver weg.

Een van de manieren van goed beheer is alleen vissen vangen waar vraag naar is. Ik maakte het mee. Was in een fileerderij in Reycjavic toen er een bestelling binnenkwam voor een hoeveelheid kabeljauw. Het kantoor zocht contact met vissers op zee. Wie eventjes deze hoeveelheid kabeljauw wilde vangen en meteen aan land brengen. Zo werd precies gevangen wat nodig was en werd er niet teveel vis aan land gebracht. Dagelijkse praktijk op IJsland, geen vis verspillen.
In Nederland is het nog steeds zo dat in sommige perioden - zoals nu in de winter - meer schol wordt aangeland dan de markt vraagt. Die schol brengt op de afslag niks op.

“Dagelijkse praktijk op IJsland, geen vis verspillen.” Dat is nog eens wat. Ipv het hele bos kappen omdat het op de vrachtwagen past, niet meer kappen dan je kunt verkopen. Derving en waardeloosheid door overaanvoer beperken!

Het lijkt me een evident duurzame maatregel. Zo logisch, dat’ie niet in het hoofd van een argeloze consument opkomt (en dus niet sexy is voor een MSC), maar wel bij een bewuste visser die op de voorraad, zijn centen en de toekomst let.

Nick, dank voor die sociologische verklaring. Hij klinkt in ieder geval plausibel.

Ik zat nog even te zoeken op msc + makreel en constateer tot m’n genoegen dat dit artikel al boven goedevis.nl e.d. staat. Het staat zelfs op 1. Dat krijgt foodlog dus tegenwoordig in minder dan een dag voor elkaar.

Ik kwam ook op de site van Schmidt Zeevis, zoniet de, dan toch 1 vd beste vishandels van Nederland. Daar staat de facto dat de Nederlandse makreelvisserij duurzaam is. Maar natuurlijk wel ‘op weg is naar MSC-certificering’. Wat zou dat toch zijn? Dat op weg zijn, terwijl er helemaal niets te stretchen valt?

De feiten in het kort
* De Nederlandse makreelvisserij bevindt zich in het traject op weg naar MSCcertificering (MSC = Marine Stewardship Council);
* De visserijdruk op makreel is sinds jaren lager dan het niveau dat door de visserijbiologen als verantwoorde drempel hebben gesteld;
* Het makreelbestand is al jaren tamelijk stabiel;
* De visserij op makreel vindt sinds 1999 plaats op basis van een beheerplan, dat voldoet aan de beginselen van de voorzorgsbenadering en positief wordt beoordeeld door ICES;
* Makreel leeft in scholen en wordt relatief gemakkelijk gevangen en vrijwel zonder ongewenste bijvangsten; de vissers blijven evenwel investeren in het ontwikkelen van moderne vismethoden om mogelijke ongewenste bijvangsten tot een minimum te beperken.

Tjaaa...ik heb al niks met al die volkomen loze en vercommercialiseerde “keurmerken”, (ik lees zelf het etiket wel en bepaal wat ik van de ingredienten vind) maar met vis was ik tot een maandje terug toch nog redelijk “keurig”....en ietwat onderdanig aan “goedgekeurde vangst” en zo…

Na de grappige eye-opener dat bijv. in Frankrijk juist de vangst van de locale vissers gepromoot wordt (veelal uit hetzelfde Kanaal als waar anderen “niet mogen") en nu weer de makrelen-business, heb ik met satanisch plezier al die “verantwoorde” vis-lijstjes uit m’n keukenkastje gekieperd.
Vanochtend al zalig ongehinderd vis ingekocht op de markt, en zaterdag nog even naar Schmidt.
Of het MSC moet zijn?
Nee hoor, laat u maar, als het maar lekker is, want voor die onzin waaraan de zichzelf tot schoolmeesters uitgeroepen hebbende lui valselijk verdienen over de ruggen van vissers zowel als consumenten, heb ik geen stuiver meer over… en ik voel me ook nog eens belazerd omdat ze elke paar maanden van “inzichten” veranderen en omdat die dan ook nog vaak ongefundeerd blijken.

Heb ik dan niks over voor een goede en duurzame visstand?
O zeker wel, graag zelfs, alleen zijn kennelijk de commerciele en zichzelf-kietelende belangen van allerhande commissies/instanties te groot om op hun oordelen te kunnen vertrouwen (dus moet je het toch maar weer zelf doen).

sanne

Ik was even bang, maar ben heel blij: je gaat het zelf doen en we hebben je niet op een ‘anything goes’ gezet. Labelaars vertrouwen het gezond verstand van burgers niet, laten hen argeloos en gebruiken die argeloosheid.

“Het zelf doen” is voor de meeste mensen (zelfs hier!) schier onmogelijk. Gaan we, voordat we bij de visboer voor zijn kraam staan, uitgebreid de laatste wetenschappelijke rapportages en inzichten bestuderen? Ik geloof er niets van. Ik begrijp werkelijk waar niet waarom je Klootwijks lijstje ‘met satanisch plezier’ weg hebt gekieperd… Hoewel MSC er op genoemd staat is dit nu juist een lijst waarvan bijzonder inzichtelijk is welke factoren hoe zwaar meewegen en die ik vrij onafhankelijk zou durven noemen.
En dan komt er een interessant punt naar voren: ik kijk in het bijbehorende boek (dat alle visliefhebbers gelezen moeten hebben) en surf naar http://www.goedevis.nl en kom tot de conclusie dat Makreel lang zo’n goede keus niet is als hier gesuggereerd wordt (eigenlijk wist ik dat allang want ik ben dol op Makreel). Ik doe een citaat van de site dat bijna lijnrecht tegenover een van Dick’s punten hierboven (goh, afkomstig van het bedrijf dat het verkopen moet) staat “Het bestand is onder het voorzorgniveau. In de Noordzee is het visbestand al sinds 1970 op een erg laag niveau”.

Ook ik ben gedesillusioneerd wat betreft MSC, maar het lijstje blijft voorlopig in mijn broekzak en het boek blijft zeker in de kast (misschien wordt het tijd om deze tweede druk te vervangen door de 4e wanneer die uitkomt).

Overigens, het dilemma van iemand die het ECHT goed wil doen, die moet aan het combineren gaan met twee lijsten, Vis & seizoen en Goede vis… Hopeloos! Want o, dat was Dick nog vergeten te melden. Op het moment is Makreel “Afblijven paaiseizoen"…

En dan te bedenken dat er mensen zijn dat dat allemaal zonder deze lijstjes willen doen! Knap.

“Hopeloos! Want o, dat was Dick nog vergeten te melden. Op het moment is Makreel ‘Afblijven paaiseizoen’ “ Klopt als een bus, maarre ... wat draagt het MSC-stickertje dat de Schotse makreelvissers voortaan op hun vis plakken bij aan een duurzamere omgang met zo’n feit?

Niets, terwijl je het wel denkt

En zeker Ewout: mensen kunnen het allemaal niet weten. Maar laten we ze nou niet ook nog eens gaan belazeren. Het is niet anders dan Ola-ijstaart met IKB. Wist je vroeger dat je die niet te vaak moet eten, tegenwoordig zegt een label je dat je die rustig wel iedere dag kunt eten. Want het is ‘verantwoord’.

Dat is het punt hier.

Dat was niet het enige punt hier, er werd zonder blikken of blozen overgestapt van MSC op onschuldige hulplijstjes (bij mijn weten doet MSC niet aan lijstjes). Ik probeerde die lijstjes tegenover het MSC keurmerk te zetten als inzichtelijk en onafhankelijk alternatief (want voor de verandering kan ik zien welke weegfactor aan welke punten wordt gegeven).

Ik denk dat we het allemaal eens zijn met het feit dat MSC niet werkt aan verandering maar aan het in kaart brengen van de status quo op een dubieuze wijze.

Overigens vind ik de Albert Hein (en meerdere supers tegenwoordig volgens mij) ook maar dubieus met z’n “wij werken aan duurzame vis” teksten op een pakje zeeduivel. Als AH werkelijk zo’n grote (inkoop)druk kan uitoefenen op de visserij, zou dat in theorie veel meer kunnen betekenen dan wat dan ook… Een beetje zoals Walmart die de meest extreme duurzame verpakkingsmaatregelen vereist zodat zelfs de grootste multinationals buigen (maar dan in het klein). Maar ik heb mijn twijfels.

OK! Ik hield het even scherp op MSC.

Je laatste punt is natuurlijk waar het allemaal om draait: als bedrijven (en overheden, zie Nick en Wouter hierboven) willen, is dit circus van schone schijn niet nodig en kun je onbezorgd inkopen.

Ik was eergisteren op een persconferentie in Oostende over nieuwe, meer “duurzame” vangsttechnieken die nu door in de Belgische visserij worden ingevoerd. Otterborden, staand want, korren op wielen, pulsvissen op garnaal, schakels en potten.

Een visser had voor het eerst met staand want gevist in het Kanaal, op plaatsen waar ze anders niet komen.  Tot zijn uiterste verbazing ving hij zeeduivels, tarbot, vlaswijtingen van afmetingen die hij nooit had vermoed.  Ook de wetenschappers wisten van bestaan van die dieren niet af en hebben ze dus nooit gebruikt in hun modellen, die ervan uitgaan dat je met trawl en boomkor een representatieve doorsnede van de vispopulatie vangt.  Niet dus.

De “viswijzer” die ik gisteren in Nederland in handen kreeg gestopt (op een claressekwekerij) druipt van de verering voor MSC.  Ewout neemt daarenboven “ex autoritate de waarheid van die viswijzers aan.  Ik niet. Ik heb er veel vragen bij.

Ik ook dus Nick!!,-vragen bij die lijstjes/aanbevelingen-!!!

En @Ewout:natuurlijk is het voor de gemiddelde consument ondoenlijk om van alles op voedsel/vis- gebied wekelijks bij te houden....maar dat mensen dan maar zouden moeten geloven in die brij van door eigenbelangen gespekte lijstjes is volgens mij even idioot!!

En nee,- wil je alstublieft zorgvuldig lezen, als je dat al kunt- ik heb niet met satanisch genoegen “het lijstje van Wouter” gedumpt zoals jij in je antwoord suggereert.....ik heb “al die verantwoorde vis-lijstjes” gedumpt, die alleen maar verwarring, tegenstrijdige en valse/ambivalente informatie lijken te verschaffen.
Maar goed - en dat zei ik inderdaad niet- het lijstje van Wouter staat nog gezellig in mijn bookmarks. Op te roepen voor als ik weer wat meer tijd heb.

Maar morgen eten wij verse inktvis en een verse Dorade van de Turkse viswinkel (geen idee hoe verantwoord die zijn,niet eens meer naar gevraagd, maar ik verheug me erop...)

Groetjes en geniet/eet verantwoord en smakelijk,

sanne

Ik heb ook vragen bij de lijstjes, maar (ik loop het risico om in herhaling te vallen, maar soit): ik denk dat Wouter’s lijstje (die natuurlijk niet alleen van Wouter is :o) in combinatie met de site (en het boek voor de echt geïnteresseerden) redelijk wat aanknopingspunten biedt om de antwoorden op die vragen te vinden, en tevens nog interpretatie aan de gebruiker over laat.
Zorgvuldig lezen kan ik wel (waarom niet?), alleen is het lijstje van Wouter de enige die ik ken en dus stelde ik die synoniem aan ‘al die verantwoorde vis-lijstjes’