Het oude verhaal zit er zo diep ingebakken bij mensen dat ze overheden wel geloven en mij niet. Dit ervaar ik duidelijk als ik er voorzichtig met mensen over probeer te praten. Het zorgt er tevens voor dat mensen me snel drammerig vinden als ik hen probeer te overtuigen. Het valt niet mee om het andere verhaal te brengen. Ik zit daardoor nog met een probleem met de lessen voedingsleer die ik vanaf oktober ga geven. 

Dick en Brigitte, het is een verademing om te zien dat er Nederlanders zijn die deze problematiek serieus nemen en verder durven kijken dan hun neus lang is.

Zoals Hylke (ik zag zijn naam aanvankelijk niet, sorry) terecht aangaf, is er sprake van een combinatie van commericële belangen, angst voor gezichtsverlies en gewoon ‘eerlijke’ onwetendheid/intellectuele inertie.

Hoe ver de consequenties van die laatste factor reiken, illustreer ik graag met een stukje tekst dat ik onlangs schreef nav het Women’s Health Initiative, waar ik ook de illustere Lyon Diet Heart Study maar weer even uit de kast trek:

***De gezondheidsbewuste consument éíst;bij wijze van spreken Becel Pro-Aktiv. Het idee is zo diepgeworteld en zo wijd verbreid, dat de Lyon Diet Heart Study door het New England Journal of Medicine werd geweigerd ‘omdat de interventie weliswaar de sterfte met 70 procent verminderde, maar geen cholesterolverlaging teweeg had gebracht’.

Dit onwetenschappelijke, haast fundamentalistische vasthouden aan een hypothese die feitelijk nooit levensvatbaar is geweest, wordt door de margarine-industrie (die het gedrocht overigens ook hielp ontwerpen) schaamteloos uitgebuit. Michèl de Lorgeril, de leider van de Lyon Diet Heart Study, zei onlangs tegen de Nederlandse editie van Men’s Health: ‘Nu steeds duidelijker wordt dat het huidige advies (verminder de inname van verzadigd vet, maar gebruik meer linolzuur om het cholesterol te verlagen) een averechts effect heeft, is dat natuurlijk ontzettend pijnlijk voor veel mensen. Er zijn deftige carrières op gebouwd. Veel instanties doen dan ook net of hun neus bloedt. De burger wordt niet ingelicht over het onschatbare belang van voldoende alfa-linoleenzuur en de schadelijke effecten van veel linolzuur. Enorme economische machten houden de boodschap doelbewust tegen. Dat kost levens. Iedere dag.’ (14)***

Dat het óók om harde pecunia gaat, werd me duidelijk toen een redactrice die ik nog nooit op een grapje - laat staan op een leugen - heb betrapt, me tussen twee sneetjes brood meedeelde dat Unilever studenten had ingehuurd om in het hele land alle *** op te kopen, toen daar een stukje over de mogelijk schadelijke effecten van plantensterolen (weer een heel ander verhaal) in stond.

Ik sta nergens meer van te kijken.

Groet,

Melchior.

Melchior, dat zijn geen grappen meer! De oplossing zit - denk ik - in een goede communicatie-strategie. Daar hebben de belanghebbenden kennelijk moeite mee. Constructief denkend: daar kunnen ze bij geholpen worden (op een positieve, niet verwijtende manier, vanuit het argument dat kennis en inzichten veranderen), maar dan moeten ze natuurlijk wel willen.

Ik denk dat we als maatschappij niet om kunnen gaan met wetenschap en de betekenis van het begrip ‘waarheid’. Daarover communiceren is niet makkelijk, maar bevat m.i. wel het begin van de oplossing. Een broodnodige, want we leven in tech-maatschappij die zich heel snel ontwikkelt, maar die steeds minder mensen kunnen doorgronden.

Dick,

Unilever weet met zijn formidabele R&D;exact hoe de vork in de steel zit en het is natuurlijk slechts een kwestie van tijd voor de talloze voedingsmiddelen van het concern wel aan de moderne inzichten zijn aangepast. Voorlopig genereert de huidige perceptie nog te veel winst om van de gekozen koers af te wijken.

En uiteraard is de invloed van een product als Becel op de gezondheid van de Nederlander marginaal. Het is het totale plaatje dat wordt geschetst dat veel Nederlanders in een ‘niet optimale’ richting duwt. Te hoge glycemische load, verkeerde vetzuurverhouding.

Ik vermoed dat de ‘revolutie’ ditmaal via het Internet wordt gerealiseerd (hoewel, als er vijf Nederlanders zijn die deze discussie interessant vinden, zou het wel eens veel kunnen zijn).

Melchior, ik denk dat de kracht van blogs niet onderschat moet worden. Het zijn targeted media rond specifieke onderwerpen die in de algemene pers vaak geen plek vinden.
Het is een kwestie van tijd: het publiek dat ze leest en geïnteresseerd is in de specifieke content neemt snel toe. In ieder geval is dat de gedachte die mij motiveert om zoiets als foodlog.nl te onderhouden .... de ontwikkeling in de kijkcijfers staaft die overtuiging gelukkig. En wat het allerleukste is: er zijn voldoende strategieën om iets niet alleen te brengen maar ook te boosten! Maw, je gevoel dat de revolutie van Internet te verwachten is zou wel eens ‘waarder’ kunnen zijn dan je vermoed. 

Ik ben het met de strekking van deze artikelen wel eens, maar het blijft goed om te onthouden dat voeding geen exacte wetenschap is, en dat er VEEL onzin verteld wordt. Het is vaak moeilijk om kwakzalvers te onderscheiden van verstandige mensen.

Ik denk dat het voedingscentrum veel onzin beweert, maar natuurvoedingsconsulenten en andere zelfverklaarde experts doen dat ook. Zij hebben net zo goed vooringenomen standpunten (granen en zuivel zijn goed, bijvoorbeeld) waar ze moeilijk vanaf te brengen zijn. Becel is het toppunt van fout, maar dat maakt verzadigd vet nog niet goed. Het zou raar zijn als we verzadigd vet zo hard nodig hadden, want natuurlijke bronnen zijn schaars (70% van de wereldbevolking kan geen zuivel verdragen en vlees dat gefokt wordt om zo vet mogelijk te zijn noem ik geen natuurlijke bron).

Er staan veel goede dingen in het artikel van Meijer, maar ook dingen die niet kloppen. Cholesterol is prima met voeding te beinvloeden. Mensen die een puur plantaardig dieet volgen dat alleen bestaat uit natuurlijke producten (groente, fruit, bonen, noten, zaden, eventueel granen) verlagen hun cholesterolgehalte ALTIJD dramatisch. Er zijn mensen die zeggen dat een laag cholesterolgehalte slecht is omdat het kanker veroorzaakt, maar dat is ook niet waar, het is andersom: kanker verlaagt het cholesterol. Over het algemeen hebben mensen in traditionelere culturen (bijvoorbeeld het platteland van China) hele lage cholesterolgehaltes. Zij gaan niet dood aan kanker en hart- en vaatziekten.

Brigitte, dat mensen weinig van je willen aannemen hoeft niet te betekenen dat ze geindoctrineerd zijn door de overheidsinstanties. Misschien heb je gewoon ongelijk. Chips met creme fraiche en kaas uit de oven (zodat het cholesterol beter kan oxideren?) (van een recept van je website) is geen gezonde maaltijd. 

Helena, wetenschapsfilosofisch ben ik het volledig met je eens. Onderzoek is per definitie fragmentarisch. Veel belangrijker is de pragmatisch opgebouwde kennis in culturen. Wij hebben die lijn doorgesneden en willen dat zaken ‘wetenschappelijk’ onderbouwd zijn. Wetenschappers weten zelf uitstekend hun kennis te relativeren en de beperktheid daarvan te definiëren.

En voorts inderdaad: geen sektarisme! 

Als natuurvoedingsconsulent ben je na een studie van drie jaar echt geen zelfverklaarde expert. 

Dick, ik ben het met je eens. Ik vind het wel eens moeilijk om de balans te vinden, aan de ene kant vind ik voeding ontzettend interessant. Ik ben analytisch ingesteld, ik ontdek graag waarom dingen zijn zoals ze zijn. Aan de andere kant merk ik dat het eenvoudig is om dat veel te ver door te voeren, terwijl dat helemaal niet nodig is. Interessant in dit opzicht vind ik de Amerikaanse discussie over canola olie (raapzaadolie). Er zijn veel websites die canola olie op dezelfde hoop gooien als transvet en aspartaam. Aan de andere kant zie je dat er culturen zijn waar mensen al heel lang raapzaadolie gebruiken, en dat dat culturen zijn waar mensen heel lang leven. Dan kan er nog zoveel theoretisch mis zijn met die olie, in de praktijk lijkt het reuze mee te vallen, en dat vind ik dan toch interessanter.

Om de studie van Brigitte even in perspectief te stellen: de studie natuurvoedingsconsulent heeft in totaal 270 contacturen. Dat ze die over drie jaar uitsmeren, betekent natuurlijk niet dat de opleiding vergelijkbaar is met een universitaire opleiding of dat je daarna een expert bent op het gebied van voeding. Bovendien gaat het niet alleen om hoeveel tijd je ergens insteekt, het gaat ook om wat je leert. De mensen bij het voedingscentrum hebben een veel uitgebreidere opleiding achter de rug, en de conclusie van deze discussie was juist dat zij ook niet de echte experts zijn.

Een natuurvoedingsconsulent die chips met kaas uit de oven neerzet als voorbeeld van een gezonde maaltijd is wat mij betreft net zo min een expert als een voedingscentrum dat margarine aanraadt.

@Helena: Je opmerkingen komen een beetje vijandig op mij over. Ik begrijp alleen niet waarom. Ik ben pas een jaar met de studie bezig en ik heb nooit gezegd dat ik een expert zou zijn, op wat voor gebied dan ook. Ik ben mij van geen kwaad bewust. Ik wil op deze leuke weblog geen discussie verder voeren. Ik stel voor dat je me maar een mailtje stuurt als je er verder nog iets over kwijt zou willen. Ik voel op dit moment geen behoefte om inhoudelijk hier erop in te gaan. 

Brigitte, Helena, ik heb hier nog nooit hoeven ingrijpen in onhebbelijke reacties en geloof dat dat ook hier niet nodig is omdat de toon en woorden niet echt op de persoon spelen.

Ik denk dat Helena wat meer tracht te relativeren en dat Brigitte soms wat meer vanuit een overtuiging reageert. Beide modi zijn zeer de moeite waard. Als jullie mij volgen dan heb je gezien dat ik beide registers gebruik. In mijn diepste overtuiging ben ik een scepticus, in de goede zin van en woord - ik huiver bij mensen met zeer stellige waarheden, omdat die eenvoudigweg niet bestaan (hoe stellig ik ook zelf soms mag overkomen ...). Daarnaast een pragmaticus: omdat ik een stukje natuur ben, is een natuurlijke behandeling van mijn lichaam vlgs mij toch maar de verstandigste manier van doen.

En de rest .... is een vorm van trial & error. Heel erg op z’n Karl Poppers (de wetenschapsfilosoof).

Ben benieuwd wat er uit jullie maildiscussie komt! Laat het weten als het de openbaarheid van dit blog kan velen ;-)

Hoi Helena,

1. Granen en zuivel zijn problematische voedingsmiddelen. Volledig mee eens. De mens is na zijn ‘vlucht’ uit de jungle gedurende honderdduizenden jaren geëvolueerd op een voeding van wat vlees, vis, schaaldieren, insecten, groenten, knollen en fruit. De introductie van gecultiveerd graszaad als basisvoeding (voor ons Batavieren minder dan 6000 jaar ofwel slechts zo’n 300 generaties geleden) ging gepaard met een sterk afnemende gezondheid en levensverwachting, maar oefende geen al te grote selectieve druk uit. Ook wij zijn dus allerminst aangepast aan deze ‘neolitische’ voedingsmiddelen en ze vormen de basis van onze enorme ‘disease burden’, zeker nu ze ook nog eens de hoofdmoot vormen van een belachelijk hypercalorisch dieet (Cordain, Lindeberg, Boyd Eaton et al). Het verhaal waar je vermoedelijk naar verwijst, was echter ook zoals het is al brutaal genoeg en ging over de vermeende gevaren van verzadigd vet.

2. ‘Het zou raar zijn als we verzadigd vet zo hard nodig hadden.’ Zegt iemand dat in het verhaal? Volgens mij wordt er alleen gesteld dat SFA’s zich in tegenstelling tot PUFA’s inert gedragen en dus geen hormonale balansverstoringen veroorzaken, ongeacht het energiepercentage. Verzadigd vet is onmisbaar, maar we maken het zelf aan. Industrieel geproduceerd vlees is zowel om ethische als om voedingsfysiologische redenen suboptimaal.

3. Cholesterol is prima met de voeding te beinvloeden. Ook waar, maar over het algemeen niet met een isocalorische voeding (en daar doelt Ravnskov, die zich tot de gewone man richt, op). Elke vorm van calorierestrictie leidt tot ‘gunstiger’ cholesterolwaarden, vnl door ontlasting van een overspannen glucosehuishouding en correctie van compensatoire hyperinsulinemie. Een isocalorische voeding met relatief weinig koolhydraten doet dat bovendien beter dan een hypocalorische voeding met 70 procent complexe koolhydraten (de twee beroemde, door diëtistendames letterlijk bespuwde studies in de Annals of Internal twee jaar terug). Het gunstige effect kan dus niet uitsluitend worden toegeschreven aan de hogere satiety index van een energiepercentage eiwit.

Rest in volgende posting

Vervolg vorige posting…

4. Kanker verlaagt het cholesterol. Klopt. Maar lage cholesterolwaarden worden ook geassocieerd met een fors verhoogde kankermortaliteit 20 jaar later, ruim voordat eventuele nieuwvormingen ontstaan (Newman, Hulley, et al). J-LIT laat een tamelijk ontnuchterende U-curve zien (zelfs wat betreft fatale infarcten!). Lage cholesterolspiegels worden wereldwijd geassocieerd met een lagere levensverwachting.

5. De keuterboertjes in het paradijselijke China van T. Colin Campbell worden – gecorrigeerd voor zuigelingensterfte – gemiddeld iets van 62 jaar. Ze hebben lage cholesterolwaarden (vandaar misschien?) en sterven inderdaad niet aan CHD. Dat zegt niets. In alle populaties vallen CHD-doden voor 90 procent in de categorie hoogbejaard (70 plus). Verder: de traditioneel etende bewoners van Kitava halen een flink deel van hun energie uit het tjokverzadigde vet van kokosnoten, hebben een voor oorsprongspopulaties ‘hoog’ totaalcholesterol van 5,2 mmol/L en zijn tot hun dood op hoge leeftijd volledig vrij van CHD (rotsvast en ter plaatse gedocumenteerd door Staffan Lindeberg et al).

6. Waarin heeft Birgitte misschien ongelijk? Haar credentials en opleiding zijn in een discussie niet interessant, net zo min als de jouwe of die van Martijn Katan of van wie dan ook. Ik zal haar daar dus nooit op aanspreken. Alleen argumenten zijn belangrijk.

Hartelijke groet!

Melchior.

Thx Melchior! Argumenten tellen en niet rangen en standen.

Iets heel anders wat me boeit. Je eerste punt (de graszaden van het neolithicum, en dus ons dagelijks brood ...) waren dus in zekere zin de eerste stappen waarin we ons losmaakten van de motor van onze evolutie.

Vanaf dat punt waarin ons intellect ons ‚the sense of cooperation, organisation and intelligence‚ gaf, is eigenlijk het begin van het einde van onze lichamelijk verstandigheid begonnen.

Boeiende gedachte!

Ik moet bekennen dat ik hier nu in Frankrijk veel van onze eigen bomen, planten en de slager leef ... dat past dus heel goed bij de indruk die ik heb. Ik voel me nl. uitstekend! 

Dick,

Dat lijkt me een gerechtvaardigde conclusie. Het dagelijks brood maakte de beschaving (en een onbreidelde bevolkingsgroei) mogelijk, maar zadelt ons kort na het bereiken van de reproductieve leeftijd op met een palet narigheid waarvan we in een laat-paleolitisch milieu verschoond blijven.

Lees meer hierover in het landmark article ‘Cereal grains: humanity’s double-edged sword’ van Loren Cordain:

http://www.thepaleodiet.com/articles/Cereal article.pdf

Jij noemt de introductie van het graan de eerste stappen los van onze evolutie. Dat ben ik niet helemaal met je eens. Ook die stap en onze situatie nu is je reinste evolutie. Het zou best kunnen dat er momenteel al een genotype rondwaggelt dat helemaal geen nadelige gevolgen ondervindt van lectinen (molecular mimickry), transvetzuren, een scheve n-6/n-3 ratio, micronutriënt-armoede, bewegingsarmoede, insulinerestistentie, etc. Dit genotype geniet dan een uitgesproken evolutionair voordeel in onze mondiale Fastfood Nation. Misschien is dit phenotype wel zo rond dat het met minimale inspanning tussen game-board en magnetron kan rollen (-: Dat is nog eens aanpassing!

Een vrij cynische gedachte. Zou het niet beter zijn dat we de beschikbare technologie inzetten om de omstandigheden waarin we het gezondst blijven na te bootsen? Dan vermijden we een massaslachting.

Melchior.

Je milde protest kan ik volledig volgen -’natuurlijk’ is niet ‘wat het was’ maar ‘het zoeken naar herstel van evenwicht na destabilisatie’. Maar ... gaan wij technologisch en organisatorisch niet veel sneller, dan ons evolutie-vermogen ooit kan bijhouden?

Niet dat ik het door had toen ik dat gisteren schreef, maar kennelijk lanceerde ik de stelling dat we de balans in de ontwikkeling tussen ‘intelligentie’ en onze ‘lichamelijkheid’ fundamenteel verstoord hebben door een enorme sprong voorwaarts en het gapende vetgat dat daaruit resulteert.
Andere dieren hebben daar niet zo’n last van. Sterker nog, met al die scientific voeders weten wij mensen ze prima te onderhouden ;-)

Dick,

Natuurlijk chargeer ik. Evolutie werkt pas goed als de omstandigheden dermate heftig gaan disharmoniëren met het heersende genoom dat betreffende soort niet of nauwelijks meer aan kindjes maken toekomt. Op dat moment zouden rollende fatso’s met niet door soja-isoflavonen bedwelmde zaadcellen c.q. niet door insuline-gemedieerde poliepen gedwarsboomde eileiders (de hoge uitzonderingen dus) daadwerkelijk in het voordeel komen (hoewel, in het ziekenhuis weten ze tegenwoordig uit het gehandicaptste kwakje nog wel een vruchtbaar zaadje te isoleren, met onvoorziene gevolgen).

Zo ver is het dus nog lang niet. En het is vanuit evolutionair perspectief inderdaad slechts een knipoog geleden dat we de jager-verzamelaar omstandigheden verlieten, dus je hebt gelijk.

Melchior.

Oeps, maar zonder meer: eugenetica is eigenlijk een onderwerp van ‘inverted deviation’ ....  (ook een beetje gechargeerd natuurlijk)

Jouw paleo/neolithicum-punt en de zegeningen die onze technische evolutie óók kunnen brengen horen vlgs mij hoog op de food &drinks;-agenda waar Will Jansen me toe inspireerde (zie stop de prietpraat). 

Dat (stop de prietpraat) is inderdaad een aardige discussie! Ik heb zelf ontdekt hoe veel (smaak)rijker het leven wordt als je alle bewerkte voedingsmiddelen de deur uit flikkert (wij komen uitsluitend bij de supermarkt voor wc-papier, tandpasta en wijn), maar het is een volkomen onverkoopbare boodschap. Mensen denken dat het lastig is (fout, het zelf bereiden, conserveren etc. van voeding uit eerlijke basiswaren is aanzienlijk leuker dan het kijken naar een soap), duur is (fout, alles wat je direct bij een boer koopt of van je tuin haalt is goedkoper) en smaakloos is (fout, no-nonsense voeding smaakt veel beter, zeker als je smaakpapillen de MSG ontwend zijn).

Normaal eten is helaas een ‘elitaire’ aangelegenheid.

Een verandering ten goede moet dus van de voedingsmiddelenindustrie komen. Forget it.

Melchior.

OK Melchior, ‘houdingen’ (wat de sociologie ‘habitus’ is gaan noemen) kun je niet veranderen. Dat weet inderdaad iedere goeie marketeer.

Maar - we duiken gewoon het recente archief van discussies in - wat vind je dan van de aanwijzingen dat ‘we’ (met die houding dus) aan het schuiven zijn: zie ‘tech of natuur: snappen we nu beter wat we zijn?’ en de marketinguiteenzetting ergens in de commentaren daaronder.

Als je het een beetje ondeugend zegt: snappen (voelen, natuurlijk) we vanuit onze evolutionaire warning systems dat we te hard vooruit zijn gerend en op zijn minst een beetje terug moeten?
Nooit eerder in onze geschiedenis waren de problemen zo duidelijk tastbaar en zichtbaar aan de maat van de kelding die in de winkels moet hangen. En dus snappen we als soort vanuit een onderbewuste dat we moeten oppassen.

Alleen maar een begin misschien, zeker vanuit jouw biologisch-historische perspectief op voeding. Maar toch ... er is wel dégelijk hoop omdat er een voedingsbodem (mooi woord in dit verband trouwens!) is ontstaan in het bewustzijn van mensen.

Ben ik een onverbetelijke optimist? Kan best ;-)

Dick,

‘Er is een voedingsbodem ontstaan in het hoofd van de mensen.’ Dus is er hoop, zeg jij en je vraagt je af of je een ongeneeslijke optimist bent. Vanuit mijn eigen ‘vak’ merk ik wel dat er bij het publiek (niet bij journalisten, die lopen als blinde lammeren achter het etsablishment aan) een gigantische honger is naar ‘unbiased’ informatie over voeding en gezondheid. Dat is een goed teken. Het zou kunnen, maar ik ben sceptisch, dat er in Nederland een groep is die de failliete adviezen van de heersende gezondheidswetenschappers op basis van zelf vergaarde informatie en logische argumenten in de wind durft te slaan. Maar ik weet niet wie dat zijn. Het is verbluffend te zien hoe ‘bewuste’, intelligente mensen zonder blikken of blozen de achterlijkste keuzes maken. Ze kopen snoep, koek en chips bij de Natuurwinkel, in de bizarre overtuiging dat het dan wèl ‘gezond’ is.

En om de boel op z’n kop te zetten (en mezelf tegen te spreken) nog een derde overweging: hoe erg is het eigenlijk? Staan we er wel zo slecht voor als jij en ik tot nu toe suggereren? Als ik ’s ochtends naar het zwembad fiets, passeer ik tientallen frisse, moedig tegen de wind opboksende schoolkids, normaal gewicht en sommigen ongetwijfeld met een aan de ontbijttafel vervaardigd lunchpakketje in de schooltas. We worden met z’n allen tegen de tachtig en al doen veel medici ons geloven dat gezondheid niet bestaat (ze noemen afwezigheid van pathologie dreigend ‘temporary able’ en praten ons een cholesterolverlager aan), in mijn omgeving zie ik heel veel op het oog ‘permanently able’ senioren, de gepimpte fake-voeding die ze kritiekloos naar binnen schuiven ten spijt.

Blijft overeind dat de ‘grote’ ziekten er nauwelijks zouden zijn als we meer conform de verwachtingen van ons antieke genoom zouden eten en leven. Dat zou maximaal een jaar of zeven extra levensverwachting opleveren. Het zou veel leed schelen. En het zou – tijdelijk – rampzalig zijn voor de economie.

Melchior.

Ik probeer als buitenstaander deze discussie te volgen maar gaat me eerlijk gezegd iets te ver. Maakt ook niet uit, ieder zijn vak zullen we mnaar zeggen. Maar waar ik wel benieuwd naar ben is of deze discussie inmiddels ook is opgepakt door andere media? Het lijkt me nogal wat als het allemaal waar is wat hier wordt beweerd.

Mocht iemand in staat zijn om er een kort maar krachtig artikel van te maken voor marketingfacts.nl dan ben ik meer dan bereid om het daar te plaatsen. Mijn insteek daarbij zou zijn de (mogelijke) invloed van blogs.

De krrrracht van het foodbloggen .... Er staat hier zeker heel wat. Nota bene heel wat dat beleidsmatig méér dán interessant is. Maar geformuleerd binnen het denk- en discussiedomein van een aantal vrijdenkers.
Pak de pers dit op? Zou moeten. Heeft die de competenties? Die vraag heb ik eerder gesteld en negatief beantwoord. Jammer genoeg, overigens

Marco, als jij je ‘gewicht’( ;-) ) ook gebruikt, is hier een discussie van te maken. In alle ernst, humor, zonder drammerigheid en op basis van argumenten.

Melchior?  - en: ook al valt er het nodige te relativeren, zoals Melchior terecht doet in zijn laatste reactie, er blijft ook heel wat kwaliteit van leven, levensplezier en economische kosten te winnen.

enne sodeju .... ik probeer hier gewoon een paar weken rustig te werken - maar hou natuurlijk wel van dingen waar je even van rechtop gaat zitten ;-)

Marco,

In deze discusie bestaan geen buitenstaanders, althans dat zou niet moeten. Kun je aangeven wat precies je boven de pet gaat, dan zal ik m’n best doen om duidelijker te formuleren, zodat je vervolgens kritisch kunt controleren of het bullshit danwel relevant is. De hoofdlijnen van de ‘problematiek’ zijn simple com bonjour, met een knipoog naar Dick.

(Dick, ook ik probeer in alle rust mijn pay the bills werk te doen (-: ).

Melchior.

Paying the bills: daarom is dit ook zo’n heerlijke afwisseling .... Blogging is vooral ook fun.

Nu maar eens kijken hoe we er een BMD (brede maatschappelijke discussie) van kunnen maken.

Aan Marco dus ... en alle anderen die dit interesseert. Onderwijl denk ik er natuurlijk ook over na!

Ook ik voel me we min of meer een buitenstaander, maar heb me er een paar jaar geleden wel enigszins in verdiept toen ik een tijdje het Atkins dieet deed. Ook dat wordt door iedereen als puur slecht bestempeld, maar ik ben daar niet zo van overtuigd eigenlijk.
Toen Atkins enkele jaren geleden een hype was, nadat Montignac dat al geweest was probeerden groepen mensen ook het voedingsbureau te bereiken die met eenzijdige (Becel)informatie bleef komen, er was toen zelfs een plan om vetbelasting te gaan heffen op vetrijke voedingsmiddelen.
Maar deskundig ben ik niet op dit gebied, wel is algemeen bekend dat er minder hartziekten voorkomen in landen aan de middellandse zee waar veel olijfolie gebruikt wordt o.a.

Meisje,

Het laagste percentage ischemische hartziekten (zeg maar hartinfarcten) vind je momenteel binnen Europa in Zuid Frankrijk, waar het percentage verzadigd vet in de voeding het hoogst is (vette kazen, paté’s, ganzenlever en ander hedonistisch geweld).

Het totaal cholesterol van deze mensen is iets van 5,3. Dat is iets hoger dan dat van de Britten. Ook hun bloeddruk is hoger, terwijl ze meer roken. Toch krijgen ze vijf keer zo weinig hartinfarcten dan de arme Britten.

Ra, ra hoe kan dat… (de wijn telt niet).

Melchior.

Ik doe vreselijk mijn best om jullie bij te houden maar zo nu en dan moet ik het toch ook een paar keer lezen om het een beetje te begrijpen. Mijn opleiding is lang niet “zwaar” genoeg om deze lading te kunnen dekken dus ik probeer mezelf wat dieper op de materie in te lezen maar het is zoveel en het gaat zo snel…

Wat ik van het Atkins dieet heb begrepen is dat de verstoorde balans door inname van te weinig koolhydraten t.o.v. teveel vet en eiwitten uiteindelijk kan leiden tot acidose (bloedvergiftiging). 

Ha Brigitte,

Wees gerust, morgen moet tenminste ik weer echt werken (-:

Je bedoelt keto-acidose en het is een baggerverhaal, de wereld ingeholpen door voedingsfysiologische nitwits met te dure titels. Er is een gi-gan-tisch verschil tussen de milde acidose die optreedt tijdens een koolhydraatbperkt dieet en de levensgevaarlijke keto-acidose waarin een onbehandelde type 1 diabeet kan verzeilen en die tot coma en dood leidt.

Nu moet ik (ontzettend lekker) eten!

Melchior.

Dan denken we onderwijl maar even na over een nóg betere communicatie ;-)

- ben overigens bang dat ik morgen ook wat minder online ben ... 

Hoi Melchior,

Bedankt voor je reactie. Het blijft een controversieel onderwerp, met veel commerciele belangen (zowel van de plantaardige olieen industrie als van de vlees en zuivel industrie) waardoor het moeilijk is om objectieve informatie te krijgen. Frankrijk heeft een hogere levensverwachting en lagere hart- en vaatziektensterfte dan Engeland, maar Japan steekt weer met kop en schouders boven Frankrijk uit (terwijl hun zoutconsumptie absurd hoog is, volgens onze standaarden) met een dieet dat laag is in verzadigd vet. Er is nog heel veel dat we niet weten, ik focus liever op wat we wel weten: veel groenten en fruit zijn goed; twee ons is veel te weinig.

Je schreef: Waarin heeft Birgitte misschien ongelijk? Haar credentials en opleiding zijn in een discussie niet interessant.

Dat vind ik ook!
Mijn eerste opmerking was slechts dat natuurvoedingsconsulenten, net als voedingscentrum experts, onzin beweren. Ik gaf ook een voorbeeld waar ik het niet mee eens ben (de granen en de melk) Brigitte begon toen zelf over haar opleiding, waarna ik eens ben gaan kijken wat die inhield en waar ze voor stond. Toen zag ik op haar website bij gezonde recepten een recept met “chips met kaas uit de oven”. Dit is wat mij betreft echt het prototype van een ongezond recept, en ik vind het eng dat mensen die andere mensen onderwijzen over gezonde voeding dit soort eten aanprijzen als gezond.

Ik zou nog met je mee kunnen gaan dat een hoog cholesterolgehalte bij verder gezonde en actieve personen met een gezond gewicht niet zoveel kwaad kan, maar ik denk dat je er niet omheen kunt dat geoxideerd cholesterol gevaarlijk is. Daar komt nog bij dat chips gefrituurd is in (onstabiele) plantaardige olie. Frituren is niet gezond (acrylamides en AGE’s, veel te veel loze calorieen).

Brigitte heeft aangegeven hier niet meer over te willen discussieren, en dat wil ik respecteren, maar ik wilde je toch nog een keer antwoord geven.

Na een heerlijk lamszadel van Éric Grimonpoint, een in hetzelfde vet op de plancha (aangevuld met wat arachide-olie vanwege het hogere brandpunt) gegrilde paprika van een zelf-verbouwende groentendame uit Pardeilhan en een halve fles Cinsault van Yves Falmet, het volgende:

1. deze discussie gaat over de status van wetenschap en de waarde van pragmatisch verworven kennis

2. opleidingen moeten dingen vastleggen en zijn daarom per definitie ‘tijds- en visiegebonden’

3. we moeten kunnen genieten - als we alleen nog doen wat zeker is, worden eten en drinken in ieder geval heel saai.

De uitdaging is dus: hoe maak je dit nu duidelijk op een ook voor het grote publiek aannemelijke manier.

Alle gekheid op een stokje: het kennisgat blijkt enorm, terwijl het evolutionnaire argument voor een pragmatisch aangelegde wetenschapper het meest overtuigend is. Hoe kom je daar overheen?

Daar ga ik eens een nachtje over slapen - wellicht een paar!

Dit is een interessante discussie geworden. Ik ben blij dat Melchior’s verhalen wat meer in de publiciteit komen, zodat er op een breder vlak gediscussieerd kan worden over de mogelijk- en onmogelijkheden van voeding. Dick, je schrijft in een eerdere posting dat wij prima in staat zijn met “scientic voeders” onze dieren te onderhouden. Je moet er wel rekening mee houden dat sinds wij vele diersoorten gedomesticeerd hebben, zij ook onze welvaartsziekten hebben overgenomen.

Ook bij de dierenarts komen honden en katten op spreekuur die insulineresistentie vertonen [!], net als mensen. In het huisdierenrijk komen inmiddels ook veel te veel, veel te zwaarlijvige dieren voor. Of het aloude verhaal dat baasjes zich aanpassen aan hun beestjes ook hier van toepassing is laat ik trouwens volledig in het midden!

Het cholesterolverhaal is zeer boeiend. Natuurlijk heeft voeding invloed op het cholesterolgehalte, maar in geringe mate. Prof. dr. Walter Hartenbach beschrijft in zijn boek “De cholesterol leugen” een fluctuatie van +5% en -5%, een verhoging of verlaging die binnen 10 tot 12 uur door de lever wordt vereffend. Het lichaam bepaalt hoeveel cholesterol wordt aangemaakt, niet de ingenomen voeding.

Met de meest hartelijke klusgroeten uit het verre Bantaga,

Jacobus

Jacobus, het barst inderdaad van de te dikke, reumatische en zelfs suikerpatiënten onder de huisdieren. We hebben er zelf 4, waarvan we de oudste heel bewust zijn gaan voederen sinds we de verbanden zien (obv gezond verstand, ook van de zijde van onze dierenarts): de juiste hoeveelheid, de juiste timing van voederen, geen bakjes laten staan (diner over, bakje weg), het juiste type voer voor de situatie van een kat (we hebben dus nu 4 soorten!).

In Utrecht wonen ze in een appartement met een dakterras. Geen beweging dus en volledige afhankelijkheid van ons en onze manier van leven. In Frankrijk - waar ze altijd mee naar toegaan - kunnen ze vrij naar buiten en zie je hun eetgedrag veranderen: vaker eten (iets meer), meer bewegen én afvallen (zoals nu ze hier bijna 1,5 maand zijn).
Ook zo’n punt - weer gewoon waarneming en gezond verstand - veel katten zijn hier (in ons Franse bergdorpje) zijn slank tot mager. Behalve de dieren die verzorgd worden door een ‘lieve poezenvrouw’: ze krijgen tafelresten en brood vermengd met blikvoer en wat melk of water. Ja dus ;-)

Klus ze!

Het boeiende van deze discussie - kijkend als wetenschapsfilosoof - is het steeds eenduidiger beeld dat door het stof van de discussie naar bovenkomt: het gaat niet om de cholesterolwaarde op zichzelf, maar om die waarde in zijn context met andere waarden. Als ik die één stapje verder abstraheer, dan komen we op de vraag: zou het misschien kunnen dat ons medisch denken - begonnen met Harvey en in feite volledig geënt op de metafoor van de mens als een machine waarin je onderdelen kunt behandelen en vervangen - te veel vastzit in een niet-relationeel denken en met de huidige problemen niet meer voldoet. Maw: het is aan revisie toe. Onze waarheden passen niet meer ij onze problematieken en dat gaat wringen.
We vergroten één element uit en verliezen de soms veel grotere samenhang uit het oog.

Mogelijk is Melchior - en met hem anderen, ook binnen de medische wetenschap zelf - een van die mensen die tornen aan het machine-paradigma. Met het woord ‘paradigma’ refereer ik heel bewust aan Thomas Kuhn’s nog altijd actuele boek ‘The Structure of Scientific Revolutions’ (inmiddels zo’n 40 jaar oud). Dit zou betekenen dat het medische denken aan een zg. paradigm-shift toe is. Dat gaat altijd gepaard met verzet vanuit de dominante denkorde én met onzekerheid ten aanzien van waarheden aan de kant van degenen die knabbelen aan de rafelige eindjes daarvan.

Persoonlijk durf ik er heel wat onder te vergokken dat dit ‘element’-denken de oorzaak is van de evidente dwaasheid van het stoplichten-systeem en andere productcoderingen voor voeding die thans in zwang zijn. In dat geval is volstrekt duidelijk dat zout, suiker en vet relatieve begrippen zijn die je onmogelijk aan en product kunt ophangen. Toch staan ook intelligente, goed in het vak opgeleide mensen erbij, kijken ernaar en ... ondersteunen het zelfs.

Nou werd het toch weer een beetje academisch .... maar hersenen moeten ook een beetje trimmen! Je schijnt er veel ouder door te worden. Zal wel een ‘apocriefe’ uitspraak zijn ;-)

Jacobus en Melchior,
Ik begrijp die claim over voeding en cholesterol nog steeds niet goed. De diverse veganistische goeroedokters hebben gigantische successen met het blijvend verlagen van cholesterolgehaltes van (bijvoorbeeld) 300 naar 120. Melchior zegt: ja maar, dat is alleen als je het aantal calorieen verlaagt, en dat zou de “gewone man” niet begrijpen. Ik denk dat als je de “gewone man” verteld dat cholesterol niet met voeding te beinvloeden is, hij toch denkt dat je bedoelt dat, wel, het niet uit maakt wat en hoeveel je eet.

Melchior, over kanker en cholesterol is geen wetenschappelijke consensus. Er zijn wat studies die een verhoogd risico aangeven, er zijn studies die een verlaagd risico aangeven, of zelfs aangeven dat statines beschermen tegen kanker (Shibata, Ito, Morimoto). Het doel van mijn eerste reactie was aangeven dat we nog heel veel niet weten. Bijna niets is zwart-wit, ook als laag cholesterol een licht verhoogde kans op kanker zou geven, dan zou dat nog steeds te verkiezen kunnen zijn boven een verhoogde kans op hart- en vaatziekten, voorals als je verder niet rookt, gezond beweegt en veel groenten en fruit eet. (Basilicum is ook een potentieel carcinogeen, maar dat vermijd ik ook niet).

Ik denk dat het goed zou kunnen dat hier hetzelfde aan de hand is als met de bevindingen dat een laag lichaamsgewicht (BMI onder 18) mortaliteit verhoogd: dat is alleen maar zo omdat mensen met zo’n laag lichaamsgewicht vaak roken of onderliggende ziektes hebben.

Over Frankrijk en hoge cholesterolgehaltes bedacht ik me nog dat Franse kaas doorgaans rauw is, en dus niet geoxideerd. Bovendien eten Fransen veel groenten en fruit (vol antioxidanten). In Engeland wordt alles doorgekookt en gebakken. Lijkt me een mogelijke verklaring voor het verschil, en dat geeft ook meteen aan waarom ik discussies over dit onderwerp zo moeilijk en potentieel gevaarlijk vindt. Mensen lezen: “hee, Fransen hebben hoog cholesterol en leven langer dan wij” en denken: Kom, ik eet nog een cheeseburger, hoog cholesterol is goed. 

Hoi Helena,

Brigitte’s recept. Tja. Ik begrijp natuurlijk precies wat je bedoelt. Ik reageerde een tikje fel, omdat ik vind dat je rekening moet houden met het (geschatte) kennisniveau van je gesprekspartner. Als Patricia Schutte ermee was aangekomen, had ik de minpunten ervan met grote liefde in nog aanzienlijk villeinere taal in de etalage gezet, maar Brigitte doet het eerste jaar van een kennelijk erg brave cursus voedingsleer (ze is zelf ook teleurgesteld in het niveau), geeft herhaaldelijk aan ‘nog niet zo heel veel te weten’ (wie doet dat wel...), is erg leergierig en staat overduidelijk open voor ‘illegale’ (tegen de conventies indruisende) waarnemingen. Je proeft uit haar woorden een oprechte intentie tot waarheidsvinding. Ik zou het zonde vinden als wij – met ons mogelijk toch al enigszins intimiderend overkomende, maar voor een scherpe discussie ontontkoombare jargon – genuien geinteresseerde mensen wegjagen. Maar je hebt gelijk: het is onvoorstelbaar (hoewel geen nieuws) hoeveel boviene excrementen er worden rondgestrooid door vakleerkrachten. Ik bespaar je mijn ervaringen met diëtisten op conferenties.

Over het meeste zijn we het eens. Ik onderken het gevaar dat de lezer denkt ‘Mooi zo, dan kan ik dus met een gerust hart dagelijks een fijne cheeseburger gaan scoren.’ Ik schrijf echter noodgedwongen ‘een klant naar de bek’ en bladen verlangen in de regel generalisaties. Eén van de grootste misvattingen in de hedendaagse journalistiek is het hardnekkige idee dat de lezer per definitie net zo debiel als of zelfs nog debieler is dan de eindredacteur van dienst, dat mensen bij ieder begrip dat niet tot in detail wordt uitgelegd afhaken en dat ze nooit zelf iets zullen opzoeken. Ik ben er van overtuigd dat het tegendeel het geval is. Maar da’s een ander onderwerp.

Ook ik doe dit tussen de bedrijven door, dus ik kom graag later terug op je overige punten.

Groet!

Melchior.

Ik heb getwijfeld maar ik wil er hier toch nog wel erg graag iets over zeggen en dan hoop ik dat de (non-)discussie omtrent dit omstreden (en desalniettemin toch heerlijke) recept ophoud. De boodschap is wel duidelijk.

Waar het waarschijnlijk mis is gegaan is mijn allereerste opmerking (flink stukje terugscrollen), dat ik lesssen voedingsleer ga geven en niet weet welke boodschap ik daar over moet gaan dragen. Mijn kennis van voedingsleer gaat verder terug (andere opleidingen) dan die van mijn huidige opleiding waar voedingsleer slechts een vak is in het eerste jaar. Ik ben gevraagd om een workshop te gaan geven aan een groep mensen op laag niveau. Men is erbij vanuit gegaan dat ik een ‘regulier’ verhaal ga houden. En daar wringt nu dus de schoen, want nu ik sinds een paar maanden geleden pas op dit controversiële verhaal ben gestuit ben ik gaan twijfelen of ik nog wel een ‘regulier’ verhaal wíl;gaan houden. In de reacties proef ik dat Helena twijfelt of ik in staat ben om een dergelijk verhaal te houden maar mijn wedervraag is dan vanuit welke visie? De reguliere of de controversiële waar ook lang niet iedereen achter staat?
Het recept heb ik tijdens onze kooklessen gekregen van onze lerares (zij is diëtiste) en stond al op mijn website al ruim voor ik via Melchior, het boek van Hartenbach etc. op de andere inzichten kwam.
@Helena, het was wel zo sportief geweest als je je visie met mij gedeeld zou hebben middels een mailtje en niet zo openlijk op dit weblog.
@Melchior, dank voor je reactie
@Dick, inmiddels worden wel erg veel webloghouders jaloers op het aantal comments wat jij op dit stukje inmiddels hebt gekregen ;-)

Melchior, ik zie je punt, en na het lezen van de latere reacties zie ik wel wat je bedoelt. Toen ik mijn reactie schreef stond er alleen nog het stukje van Brigitte waarin ze schreef dat ze over twee maanden lessen voedingsleer gaat *geven*. Van iemand die les geeft over een onderwerp verwacht ik dat ze verstand heeft van het onderwerp. (Hoewel ik me nu ineens weer een vroegere docent herinner die vrolijk zei dat het geheim van lesgeven is te zorgen dat je altijd twee lessen verder bent dan je leerlingen...)

Ik denk ook dat we het op meer punten eens dan oneens zijn. Ik ben benieuwd naar je verdere reactie. Ik ga binnenkort op vakantie, dus verwacht van mij voorlopig ook geen verhitte discussies.

Brigitte, Ik vind het jammer dat je mijn reacties als aanvallend hebt beschouwd, ik heb dat nooit zo bedoeld. Dit zijn controversiele onderwerpen, ik vind dit nog een heel beschaafde discussie. Ik heb wel discussies over dit onderwerp gelezen waarin vegetaries (peeuw! een cholesterolvrij dieet!) persoonlijk verantwoordelijk worden gehouden voor de teloorgang van de mensheid.

Ik vind zelf een discussie in de openbaarheid veel interessanter dan een discussie per e-mail, ik leer veel van juist de wisselwerking hier. Het delen van visies lijkt me een doel van de reactiemogelijkheid op dit weblog. Ik was niet van plan om nog in te gaan op jouw punten omdat je dat niet wilde, maar toen Melchior er expliciet om vroeg wilde ik toch nog antwoorden.

Als je jezelf deskundig noemt op een bepaald gebied (en dat doe je, als je er les in geeft en zegt dat je mensen probeert te overtuigen) en kritiek hebt op andere mensen (het voedingscentrum), moet je er denk ik vanuit gaan dat mensen ook kritiek op jou kunnen hebben, en die kritiek ook geven in de openbaarheid. Ik geef slechts kritiek op jouw visie, niet op jou als persoon. Je zegt dat je geen discussie meer wilt voeren, en vervolgens reageer je wel weer, waarna je mij onsportief noemt als ik reageer.

Ik wil verder deze reacties ook niet tezeer vervuilen (het zijn er inderdaad wel genoeg) dus wat mij betreft zijn we het eens dat we het niet eens zijn en houden we er mee op. Mocht je toch nog iets kwijt willen, dan mag je mij ook e-mailen.

Ik ben - @Brigitte - inderdaad niet ongelukkig met wat hier uitgeplozen wordt. Ik zal het nu eens laten om dat allemaal nog eens ‘meta’ uit te pluizen. De hele thread is lezenswaardig genoeg.

Ben het hartgrondig eens met Melchior: de consument en kranten-/bladenlezer wordt te vaak voor een randdebiel gehouden die alleen simpele, ongenuanceerde beelden en vooral geen onzekerheid aankan. 

Helena en Brigitte over het recept: begraaf dat punt nou maar - dat is allemaal wel gezegd.

Veel interessanter lijkt me - nu het er allemaal zo staat - de vraag van Brigitte: wat ga ik m’n cursisten vertellen?

Als ik je mag adviseren:
- leer ze nuanceren en de relativeit van zg waarheden en feiten zien
- leer ze nadenken en zelf oordelen
door ze:
- te laten zien dat er verschillende visies zijn
- te laten bedenken wat de voors en tegens daarvan de visies en welke zij zelf als plausibel ervaren

Waarheid is niets meer dan voortschrijdend inzicht. Probeer niet vanuit een ‘de’ waarheid te praten.

Je vervult je taak voor de volle 100% als je mensen zich bewust maakt van het feit dat het allemaal niet zo eenvoudig is. Onderwijl leren ze een heleboel dingen die ze óók nog aanzetten tot een significant beter eetpatroon. Hopelijk ook een lekkerder ;-)

@Dick: Dank voor je tips en adviezen. Ik was het inderdaad zo van plan om het aan te gaan pakken. Het gaat vast wel lukken en goed komen. 

Kijk even naar Marco’s berichtje bloggers zijn kloteklanten op marketingfacts.nl

Ik begreep van Marco dat Unilever vragen heeft gesteld over de invloed van foodlog.

Ik hoop dat het ze duidelijk is geworden dat er hier nooit op de man wordt gespeeld en er zelfs heel wat marketingadviezen worden gegeven. Nuttig dus om te lezen én je juist als fabrikant te mengen in deze discussie. Over invloed en het bouwen van een goed imago gesproken!

Dr Malcolm Kendrick op YouTube over het onbetwiste verband tussen cholesterolspiegels en hart- en vaatziekten, aan de hand van cijfers van de WHO.

http://uk.youtube.com/watch?v=i8SSCNaaDcE

Anyone pass the Becel, please?

Krijg nou wat, als je die grafieken van Kendrick bekijkt: Zou er een link liggen tussen leven in het voormalige oostblok en het voorkomen van hart- en vaatziektes?

Haha, ik wist het wel! Wodka is slecht voor je!

Dit zijn niet ‘de grafieken van Kendrick’. Dit zijn cijfers van de WHO.

Beste Melchior,

Allereerst complimenten voor je visie en kennis.
Ik zit ook al jaren met het margerine probleem in mijn maag.
Ik ben op [url=http://www.skepp.be]http://www.skepp.be[/url] ook maar een link gestart die heet “een kwak margerine”, om eens tussen de hard-core skeptiscie het balletje op te gooien.

Drie dingen verbazen me momenteel het meest

1.Bij b.v braden van vlees in linolzuurhoudende produkten onstaat 4-hydroxy-trans-2-nonenal (HNE)
Uit eerdere onderzoeken is gebleken dat er een verband bestaat tussen inname van HNE en een verhoogd risico van hartziekten, beroerte, parkinson, alzheimer, chorea van Huntington, leverziekten en kanker.
http://www.news-medical.net/?id=9722

Gellukig voegen we extra toe aan onze braadboter
en geeft zelfs het (onafhankelijke) MVO het advies om lekker margerine te gebruiken.
Wanneer je een onafhankelijke stichting bent die kennis wilt
verspreiden over vetten waarom dan margerine aanraden ?
Als ik een onafhankelijk kennis centrum ben voor medische kennis raad
ik toch ook geen lipitor aan ?
Als ik een onafhankelijk kennis centrum ben voor autotechnologie raad
ik toch ook geen daihatsu aan ?

2.Rijkinstituut voor volksgezondheid schrijft.
“Op basis van cohortstudies wordt geschat dat een stijging van
transvetzuurinname met twee energieprocent gepaard gaat met een 25%
hoger risisco op coronaire hartziekten.

link:http://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/270555007.pdf

Tot 1995 zat er toch 40 % transvet in de harde margerine en 20 in
de smeerbare ?
Uitgaande van 5 boterhammen per dag, stukje vlees wat aardappels,
koekjes etc, allemaal bereid in dit heerlijke smeersel
kom ik uit op 40 % meer risico op hart en vaatziekten.
Dat zijn voor de meeste mensen cijfers, voor mij en vele andere zijn
dit mensen die dood zijn of invalidie zijn geworden door margerine die
unilever heeft verkocht/aageraden/winst gemaakt.
Heeft unilver wel eens publiekelijk exusses aangeboden voor de
veroorzaakte schade? “wir haben es nicht gewusst “telt niet mee.
Aangezien ik ook in een cardiologisch centrum werk, kan ik ongeveer
berekenen hoeveel transvet aan kosten veroorzaakt heeft (heel heel heel
heel veel).
Momenteel betaalen wij daar de kosten van.
kortom wordt het niet tijd voor unilver om hier aan mee te dragen .

3.Waarom geen documantaire/film over de “prachtige” geschiedenis van margerine.
Is er nog ergens een documantaire maker met ballen die dit op wil pakken ?

Met vriendelijke groeten robertdevos

Hallo Robert de Vos,

Inderdaad, het zou goed zijn als een dokumentaire maker hier eens aandacht aan zou besteden.
Ik vrees dat je misschien geen antwoord krijgt van Melchior, want de laatste posting was van 25 juli 2007.

Ik werd door een docent (voedingsleer vanuit Chinees oogpunt) op het artikel van Melchior geattendeerd. Ik probeer al enige tijd mijn cliënten bewust te maken van de verschillen in werking tussen vetten en de demonisering van verzadigde vetten. Er moet een manier te vinden zijn om mensen meer bewust te maken over wat ze eten. Alleen… vergis je niet in de macht van de industrie.

Groeten, Moira

Ik zeg altijd als verzadigd vet zo slecht is,waarom zit het dan in moedermelk wel 50% van moedermelk bestaat uit verzadigd vet. Als het echt voor hart en vaat zieketes zorgt. Dan is moeder natuur echt een vreselijk Bitch om kleine babietjes verzadigd vet te geven en mensen het aan hun hart te laten krijgen In Egypte bijvoorbeel krijgen de kinderen tot hun 2 jaar moedermelk.