Ei ei een probleem erbij
Hoera. De kippen gaan weer naar buiten. Ging vorig jaar Calvé over op binnenscharrelkippen, dit jaar zit je helemaal goed en kun je echt rustig gaan slapen. Voortaan krijg je helemaal verantwoorde buitenscharrelmayonaise van Calvé die best wil deugen. Dat is best opmerkelijk, want een groot bedrijf als Unilever loopt meestal niet voor op de markt, maar volgt die liever. Da's niet zomaar omdat ze het niet willen, maar ook omdat ze zulke hoeveelheden ingrediënten nodig hebben dat die er in de categorie 'verantwoord' vaak niet voldoende zijn om voorop te lopen.
Mar nou is het dus al heel snel gelukt. Je zou zeggen dat er iets veranderd in de samenleving. Bedrijven willen weer aardig worden gevonden en hun goede wil laten zien. Wakker Dier kan tevreden zijn, want die zat achter de actie om Calvé aan de buitenscharrel te krijgen. Dat ging zo snel dat je er donder op kunt zeggen dat de rest van de markt nu snel zal volgen. Van goedkope cake, ijs en koekjes tot dure mayo, het zal allemaal buitenscharrel wezen. Neem zelfs rustig nog een eitje, want het is nog gezond ook. En neem ook rustig nog een lik Yofresh, want die is nu ook scharrelblij.
Maar dan het probleem, want het is niet zo hoera. Wakker Dier denkt weer eens niet na. Eieren van buitenleggers bevatten de meeste PCB's, u weet wel die giftige stoffen waar ons zenuwstelsel van in de war zou raken. Eieren van buitenleggers vergen een nieuw Nederland met veel ruimte voor de dieren of moeten van heel ver komen waar ze wel de ruimte nog wel hebben. Ver van de mensen. Buitendieren verspreiden enge ziektes, vinden we tegenwoordig. Q-koorts en vogelpest, dat is nog niks bij wat er allemaal kan losbreken.
Een ei hoort er bij, maar misschien moet je toch nog eens nadenken. We hebben er een probleem bij. Waar gaan we al die kippen houden of moeten we het maar met minder mensen doen?
Eindelijk begint one issue activisme zichzelf tegen te komen in een complexe wereld. Dat heb je zo als je volwassen wordt. Ik denk dat Unilever, de baas van Calvé, dat al heel lang weet. Maar ja wat moet je? Dat zal ook de mayobaas hebben gedacht. En toch gaf hij zich over. Nee echt, een bravo voor de snelheid is op zijn plaats. Die laat zien dat de goede wil er is. Nou de goeie denkwereld nog om de betere besluiten goed af te kunnen wegen.
Voorlopig moest je maar eens gaan bedenken wat je liever hebt. Haagen-Dasz ijs of Calvé mayo met scharrelei. Alletwee kon wel eens een probleem worden als we ook pasta, gebak, croissantjes en een uitsmijtertje willen blijven eten.
Reacties (43)
Eerste waar ik aan dacht: daar zal de hoeveelheid fijn stof wel flink mee stijgen. Dit gaat toch in tegen dit verhaal, lijkt me. Luchtwassers ontbreken logischerwijze bij een buitenscharrel…
Het valt tegen, de extra ruimte die buitenscharrels gegund is. Met veertigduizend tegelijk maken ze van een stukje grond binnen de kortste keren een woestijn. Of met minder, op een kleiner stuk grond.
Ze willen wel dolgraag naar buiten, ze kunnen niet wachten tot de luiken helemaal open zijn en vechten zich er al doorheen als het eigenlijk nog niet kan.
Is dat altijd zo? Nee. Die moderne gretigheid heeft een reden.
Alleen op Foodlog wordt het met enige regelmaat opgemerkt en diervrienden als die van Wakker Dier doen er daarbij pijnlijk het zwijgen toe: legkippen snakken naar dierlijk voedsel. Het zit niet meer in hun voer maar ze hebben het dringend nodig. Ze hopen het in de grond te vinden, torren en wormen. Maar na de derde dag scharrelen zit daar al niks meer in, het erfje is compleet omgeploegd.
Het is ook niet zo dat legkippen naar buiten kunnen als ze daar zin in hebben. Het gaat op schema. Eerst leggen, dan de luiken open. In het algemeen hebben scharrelkippen het minder prettig dan kooikippen, die met vijf samen in een riante flat wonen met uitzicht op hun voedsel. Maar Calve maakt slim gebruik van de geslaagde valse voorstelling van zaken door Wakkere Dieren, over het geluk van een kip. Was ik kip dan kloeg ik ze aan.
Moet er dan nu massaal over worden gestapt op het systeem Joel Salatin van Polyface farm? Om toch buitenscharrels te hebben die niet meteen het lokale ecosysteem vernietigen en fijnstof e.d. verspreiden.
Het zou een leuke katalysator zijn die mayo :)
@ Wouter Klootwijk,
Een tijd geleden toen u nog bij de keuringsdienst van waarde zat vond ik het fascinerend dat de gelukkigste kip (volgens het programma) in een kooi woont, nu zou ik wel willen weten waar dit op gebaseerd is.
De aard van het beestje zit in wroeten op zoek naar eten, hoe gedraag die kip zich dan in een kooi? En als we de kip zijn voer zouden veranderen ach er komen zomaar wat vragen opdrijven, maar zonder het gevoel wat zijn de feiten?
“Maar Calve maakt slim gebruik van de geslaagde valse voorstelling van zaken door Wakkere Dieren, over het geluk van een kip”, zegt Wouter.
Dat is de vraag. Ze leggen zich er maar bij neer, vragen niet verder en willen geen gezeik. Vorig jaar was ik bij Unilever op bezoek. Calvé was toen recent op (binnen)scharrelaars overgegaan en Wakker Dier was precies die dag met zijn buitenscharrel-actie begonnen. De woordvoerder vertelde me dat ze het goed vond dat haar bedrijf luisterde naar de maatschappelijke eis om de kip meer ruimte te geven. Toen we het hadden over binnenscharrelaars en het betere leven van ruime kooikippen, bleek ze daar niets van te weten. En wie weet het? Consumenten niet en waarschijnlijk ook Wakker Dier zelf niet. Met buitenscharrelaars is het niet anders. We reageren nog slechts op symbolen en gedroomde werkelijkheden. De dieren zelf doen er niet meer toe. En dat is het echte drama.
Vanavond vertelde me een eetjournalist die in de tomaten is gedoken dat Unilever’s tomatenman echt alles van tomaten weet. Weet Unilever’s eierenman alles van eieren? Ik denk het wel. Hij weet ook hoe het zit, maar heeft het allang opgegeven op zijn mening te geven. Tegen ‘maatschappelijke’ gevoelens - al zijn ze nog zo fout - kun je niet op. Weten de bazen en woordvoerders van Unilever veel. Het zijn net grote organisaties met professionele imago-bewakers. Die laatste zijn heel competent maar bekommeren zich niet om de werkelijkheid. Daar worden ze niet voor betaald en het zijn doorgaans dingen waar ze niet veel van kunnen weten. Hoe zou je het moeten weten als het je vak niet is en niemand het je durft te vertellen omdat het ingaat tegen alle ‘maatschappelijke sentimenten’?
Maar gelukkig kraait WAKKER DIER op hoge toon dat nu “tienduizenden” kippen buiten kunnen scharrelen.
Bij mij in de buurt zijn een aantal (niet al te grote) kippenboeren met meestal een stuk of vier stallen waarin dan zo’n twintigduizend kippen huizen. Ik vraag me af in welke stal die “tienduizenden” kippen nou zitten.
Blijkbaar heeft WAKKER DIER niet echt een idee over het aantal kippen in de legindustrie en roept maar weer eens wat.
Klootwijk @ ‘legkippen snakken naar dierlijk voedsel. Het zit niet meer in hun voer maar ze hebben het dringend nodig. Ze hopen het in de grond te vinden, torren en wormen. Maar na de derde dag scharrelen zit daar al niks meer in, het erfje is compleet omgeploegd’.
Zeg Wouter, heeft de kooikip in zijn behuizing dan wel de beschikking over die broodnodige levende torren en wormen? Daalt daar 2x daags een malse, knapperige dosis levende torren en ander gebroed neer in die ‘luxe flat’.
Me dunkt dat er na die 3 dagen geen verschil meer is tussen de voeding van scharrelkippen met buitenloop en de kooikippen zonder enige loop.
Graag uitleg.
Tja, er zijn nogal wat misstanden in deze wereld. Allereerst natuurlijk de vrije uitloop kip, die bij mijn weten 10 m2 uitloop ter beschikking heeft (dat valt nogal tegen inderdaad), tegenover het A4tje waar in de doorsnee flat. En 10 m2 dat hebben ze natuurlijk in een paar dagen wel gezien. Daarnaast worden ze blootgesteld aan een milieu vol dioxines en PCB’s, och arme. (MIsschien trouwens dat we daar de kippen niet alleen op aan moeten kijken maar degenen die die stoffen daar veroorzaken, maar dit terzijde.) En dan vergeet Wouter nog even de mensonterende stress te noemen die buitenkippen ervaren door de eeuwige dreiging van roofvogels en vossen.
In een lijntje hiernaast worden paprika’s geprezen, die er fantastisch uitzien, op steenwol gekweekt zijn (niet in die vieze grond vol schimmels en bacterieën), met flink wat gas (anders krijg je die akelige groeischeuren), zonder zon, want dat zou verbranding kunnen veroorzaken , met LED verlichting is het waarschijnlijk veel beter gedoseerd. De vloeibare meststof wordt permanent toegediend op basis van feedback uit het de restwater. Zelfs de teler is verbaasd dat het lekker smaakt!
Suggestie voor een volgend lijntje: pleidooi voor kweekvis, want wat er allemaal in die zee gebeurd! Die vissen eten van allerhande viezigheid, staan stijf van de stress door alle belagers en hebben hoeveelheden PCB’s en dioxines in hun vlees waar een vrij uitloop ei jaloers op zou worden. Soms hebben ze honger, soms zijn ze ziek, zoiets moet toch verboden worden! Leve de kweekvis, de kaspaprika en het kooiei!
Helaas zal ik een groot deel van de discussie missen deze dag, ik ga sla planten. En tot mijn schaamte gewoon in die vieze aarde, met schimmels, springstaarten, engerlingen, met alleen vieze rundveemest. Gewoon in de open lucht, in de kou (stress), God en Allah weten niet eens meer wat er allemaal aan narigheid op kan neerdalen. Ik hoop dat jullie vanuit een beschut en geklimatiseerd kantoor lekker verder gaan Wakker Dier, de Spaanse paprika en de zeevis te kakken te zetten. O en het biologisch produkt is ook wel weer eens aan de beurt.
@ Allen. Jopie Duijnhouwer schrijft het zo mooi: Daarnaast worden ze blootgesteld aan een milieu vol dioxines en PCB’s.
Inderdaad. En nog iets. Alsof de gewassen waarmee de kooikippen worden gevoederd worden geteeld op dioxinevrije gronden. En en vismeel,dat toch nog een beetje in hun voer zit, afkomstig is van vis uit PCB-vrije zeeën. Dat dioxineverhaal hoort niet thuis in deze eierdiscussie.
En wat te denken van dat peperdure biologische vlees afkomstig van graskoeien die de helft van het jaar grazen in de open wei en de andere helft van het jaar gevoerd worden met alleen maar kuilgras. Hoe zit het daar mee? Krijgen die dan geen dioxine binnen?
Kooikippen krijgen geen beter voer dan scharrels. Ze eten elkaar alleen niet op, dat doen scharrels wel als ze de kans krijgen. Uitval 10 procent bij scharrels (ze komen om voor ze dood moeten).
Er zit niets anders op voor u, met uw vragen, om zelf te gaan kijken. De filmpjes die we maakten van kooikippen en van scharrels met uitloop die we maakten waren niet verpletterend duidelijk. Let op, neem voor de scharrelschuur wel een goed stofmasker mee. Nee dat is bij de kooikippen niet nodig.
Florine, het gaat om dierlijk eiwit. Inmiddels bijna een jaar geleden publiceerde ik hier deze mail van onderzoeker Marinus van Krimpen over de relatie dierwelzijn/voer:
Bij pluimveehouders leeft namelijk de gedachte dat dierlijke eiwitten noodzakelijk zijn ter preventie van verenpikkerij, darmstoornissen en slechte mestconsistentie. Daarnaast kampt de mengvoederindustrie in toenemende mate met een tekort aan goede eiwitbronnen en mineralen (zeker fosfor). Op verzoek van de sector en enkele verwerkers van slachtafvallen heb ik de afgelopen 2 jaar gewerkt aan een project met betrekking tot diermeel in leghennenvoer.
Ik maak uit de berekening hierboven op dat er vanuit gegaan wordt dat dierlijk eiwit voor 100% uit eiwit bestaat. Dit is niet het geval. Het ruw eiwitgehalte in de 4 geteste diermelen in ons project varieerde van 40 tot 60%. De rest is vooral bot (as-gehalte van 20 tot 40% en vet). Hierdoor blijft 1 mio ton sojaschroot grofweg het equivalent van 1 mio ton diermeel.
In varkens en pluimveevoeders worden geen minimale eisen gesteld aan ruw eiwit, maar wel aan bepaalde essentiele aminozuren. Sojaschroot en diermeel vullen elkaar qua aminozuurprofiel goed aan. Een combinatie van sojaschroot en diermeel in deze voeders is daarom voor zowel het dier, het milieu en de kostprijs van het voer gewenst. Ik zou dus niet willen pleiten voor een volledige vervanging van sojaschroot.
Uit ons experiment bleek dat de vier diermelen dramatisch verschilden in zowel chemische samenstelling als in verteerbaarheid. Dit maakt het voor een mengvoerbedrijf lastig om uit te gaan van een gemiddelde voederwaarde voor diermeel. Ook uit het oogpunt van risicospreiding zal men daarom altijd voor een combinatie van eiwitbronnen kiezen. Grofweg kan je wel uitgaan van een inmengingspercentage van ca. 5-10% in varkens en pluimveevoeders. Dit komt overeen met ca. 25 tot 50% van het eiwitdeel in het voer. Als diermeel de enige eiwitbron zou zijn, zou je globaal 12,5 mio ton voer kunnen produceren (2,5 mio ton * aandeel van 20%). Bij een inmengingspercentage van max. 10% zou het het dubbele kunnen zijn (2,5 x 10% = 25 mio ton voer).
Uit ons project bleek dat bij 2 van de 4 diermelen minder verenpikkerij ontstond. Dit lijkt verband te houden met het hoge glycinegehalte (niet-essentieel aminozuur) in de twee voeders waarin deze diermelen waren verwerkt. Geen enkele plantaardige eiwitbron noch vismeel bevat zoveel glycine als in diermeel. Dit maakt diermeel wel tot een unieke grondstof.
Tot slot speelt de discussie over geschikte analysetechnieken voor het kunnen onderscheiden van dierlijke eiwitten van plantaardige. De techniek maakt vordering. Mogelijk dat we vanaf 2012/2013 een verruiming van de wetgeving krijgen (speculatie). Het gaat dan wel om Cat-3 materiaal, dat in principe geschikt is voor menselijke consumptie. Hier hoort de 1,7 mio ton kadavers etc. uiteraard niet bij. Deze moet dus ook niet in de discussie betrokken worden.
Zoals duidelijk mag zijn, ben ik er dus geen voorstander van om alle sojaeiwitten te gaan vervangen door eiwitten van dierlijke herkomst. Een vervanging tot max. 50% zou echter zeer veel voordelen opleveren.
Samengevat: graankippen zijn geen best idee. Graanvarkens overigens ook niet. Wakker Dier zou er daarom goed aan doen om - net als Milieudefensie - iets te doen aan de dierlijke voeding van onze 2 meest gegeten dieren.
@Wouter, omdat we fokken met totaal gedegenereerde rassen, die gestoord gedrag vertonen. IK heb 40 kippen, waaronder een groep Barnevelders en wat Noord Hollandse blauwen, en daar wordt geen veertje gepikt. Maar zoals de kaspaprika waarschijnlijk niet eens meer zonder onderstammen in de grond wil groeien, zo zijn onze kippenrassen op één aspect gefokt: eieren. En dat het gedrag zo gestoord is dat we ze alleen nog onder rood licht kunnen houden omdat ze elkaar anders kapotpikken. Het is niet het houderij systeem wat niet deugt, het is het blinde “veredelen” wat je eens aan de kaak zou moeten stellen.
Smog wordt ook niet veroorzaakt door het stabiele winterweer, zoals tegenwoordig de heersende opvatting is, maar door de rotzooi die we met zijn allen de lucht in werken. Dioxine in eieren wordt niet veroorzaakt door scharrelende kippen, maar door industrie en verkeer. Zelfs het onnozele visje is niet schuldig aan het verzieken van de oceanen. En ook het scharrelkipje is niet altijd een kannibalistische monster geweest, maar zo hebben wij haar gemaakt.
Ja, nog wel, maar als je nog even doorgaat met de doorwrochte argumentatie in deze draad, dat sluit ik ze vandaag op voor de rest van hun leven en ga ik Marktplaats afstruinen op zoek naar ‘verrijkte’ kooien.
@Klootwijk. Waar blijf je dan met je wormen en kever argument?
En waarom vousvoyeer je mij opeens? Moet er afstand worden opgebouwd nadat je ooit een glaasje van mijn zelfgemaakte vlierbloesemlimonade dronk op een warme zomermiddag bij mij?
En nog maar eens gezegd, kooikippen hebben het niet ideaal, er zou allang iets heel veel beters verzonnen moeten zijn.
Het zit me alleen dwars dat ons door diervrienden systematisch is wijsgemaakt dat scharrels het beter hebben. Dat is niet zo. Kon je welzijn wegen, kon je kippengeluk en verdriet optellen en aftrekken dan zou je zien dat scharrels er na de ban op kooieieren niet op vooruit zijn gegaan.
Weinig mensen realiseren zich met hoeveel scharrels bijeen zijn. Het beeld dat je makkelijk onthoudt en je het paaseitje beter doen samken, is het erf van Ot en Sien. De werkelijkheid is ontluisterend anders.
Moest ik kip worden van god dan wou ik natuurlijk een Noord Hollandse Blauwe zijn op het beschutte erf van heer Duijnhouwer.
Zelf heb ik de keus een paar keer aan mensen voorgelegd die dagelijks met kippen in de weer zijn, beroepshalve. Je moet kip worden van de god van Barneveld en ja mag kiezen, scharrel of kooi. Wat denk je dat ze wouen (in hemelsnaam dan maar...)?
Jopie, een boerenbankman zei het me laatst zo: vroeger aten we een varken met varkenspest gewoon op. Het snotterde een beetje maar je krijgt er niks van. Tegenwoordig ruimen we ze massaal. Dat is nou de vooruitgang.
Sommige risico’s moet je gewoon nemen.
Het probleem is het voedsel. Daarom is scharrelen verkeerd.
Is dat geen valse dichotomie?
Bij dit bericht en die van de paprika moet ik steeds maar denken aan wat prof. Muskiet hier verteld heeft over eten. En aan “echt voedsel” alla Pollan.
Erik, ons probleem is veel zitten. Het is een van de factoren waardoor we vetbuik krijgen. Is dat een valse dichotomie?
Reactie op Dick over zieke varkens. Varkens bevechten elkaar, ook scharrelvarkens op de mooiste erven. De sterksten, de dominanten kunnen de anderen vreselijk toetakelen. Poot uit de kom geramd of zo. Als zo’n varken mank loopt en de keurmeester in het voorgeborchte van het slachthuis ziet dat, dan moet het ‘in de ton’. Het wordt afgemaakt en afgevoerd.
Mogen we niet opeten.
Iets over vossen.
‘Het is een snackbar voor ze’, zei een kippenhouder tegen me. Smiddags gaan zijn 40 duizend kippen naar buiten. Als het gaat schemeren gaan ze uit zichzelf weer naar binnen. Schrikdraad om het erf helpt niets, vrijwel elke dag worden een paar kippen geroofd door een vos.
Waken met een geweer helpt: dan komt de vos gewoon even niet maar pas weer de volgende avond.
@Klootwijk. Ik herinner mij die bewuste uitzending van KVW heel goed. De eigenaar van de giga hallen met kooikippen in wel 6 lagen boven elkaar at het liefst een kooieitje. Zou hij dat smaakverschil met een scharreleitje er ook uit halen als hij blind moest proeven? Of speelden er andere sentimenten mee?
Er is geen smaakverschil tussen een kooiei en een scharrelei. Alleen of het echt vers is halen (ook beroeps-)proevers er uit.
Er zijn ook uitslagen bekend van proeverijen waarbij een zes dagen oud ei meer werd gewaardeerd dan een vers ei.
Verklaring: de proevers die het oude ei beter vonden aten thuis altijd eieren van die leeftijd, nooit verse.
Duitsers vinden eieren met donker oranje dooier lekkerder. Behalve blinde Duitsers, die proeven geen verschil.
Voor de Duitse markt wordt meer kleurstof door het kippenvoer geroerd.
Bij eigen, moeilijke smaakproeven (moeilijk omdat je moet proberen eieren van dezelfde legdatum bijeen te krijgen) viel het Grasei op. Dat leek zich ietsje te onderscheiden. In negatieve zin onderscheidde zich het biologische ei. Maar het was eenmalig, zegt niet veel.
Maar het is dus een gevoelskwestie? Wakker dier dat het fijn vind dat het beestje buiten loopt en de nuchtere vakman die verteld dat er met duizenden kippen geen groepsgedrag /herkenning is waardoor het eigensoort wordt opgegeten. Intrigerend.
Jaren geleden had oma nog kippen en als er eentje vervelend was dan ging die een tijdje apart (onder een oude wasmand) ach het waren maar 10 kippen die kende elkaar en het hok prima. maar niet uitloop kippen hebben economisch geen perspectief, nu zal wakker dier dat wel niet weten, om even te generaliseren, die hebben last van subsidie en donateurs.
In januari was ik op de BioVak in Zwolle, waar ik mensen van SKAL sprak. Ik vroeg hen naar de dioxine in biologische kip en ei. Het antwoord dat ik kreeg was dat het dioxine-gehalte varieerde van op de grens van het wettelijk toelaatbare tot een heel eind daaronder. Interessante vraag is natuurlijk waar die dioxine en PCB’s vandaan komen. Is dat vanuit de omgeving - uitstoot van industrie, verkeer, etc - of vanuit de bodem?
De opmerkingen die Jopie Duijnhouwer heeft gemaakt over het systeem van houderij zijn heel goed. Veel negatieve effecten die her en der optreden zijn een erfenis van vele decennia. Met name van de veredeling. Dierenwelzijn is nooit een criterium geweest bij veredeling. En als het geen criterium is dan leidt dat tot negatieve effecten. Wat ik ooit gehoord heb (excuses als het niet klopt) is dat kippen voor vleesproductie zo ver zijn doorgefokt dat ze altijd honger hebben. Ze eten dan door tot ze letterlijk het stadium plofkip hebben bereikt. De ouders van die slachtkuikens hebben dan weer een ander probleem. Wel altijd honger, maar die mogen niet onbeperkt eten. Ze moeten immers eieren leggen.
Doordat het hele voedselsysteem is ont"aard" zijn de afwegingen die wij mensen moeten maken vrijwel onmogelijk. En toch moeten we beslissingen nemen. Niet kiezen is immers ook een keuze. Wat wij als mens zouden kiezen als we een kip zouden zijn is wel interessant, maar wat zegt een bepaalde keuze?
Wat is beter: in een stal wonen of in een natuurgebied met wel of niet bijvoedering of afschot? Wat zou een eventueel dierenparlement voor keuze maken?
Ik heb alle reacties doorgelezen en ik vind het grappig hoe de discussie over zelfs de kooi weer plaats vindt. Ik heb altijd kooikippen gehad (heb ze nog steeds) en ben sinds 2003 langzaam aan het overschakelen op (binnen)scharrel. Aan deze nieuwe manier van professioneel kippen houden, heeft de hele pluimveesector moeten wennen. De pluimveehouder, het voer (veel meer beweging voor een kip) en ook de kip zelf (andere rassen en fokprogramma). De laatste jaren zie ik dat het overal veel beter gaat. En als de kippen lekker in hun vel zitten, is het welzijn in scharrelstallen, waar ze boven op stok kunnen, op de grond kunnen stofbaden en zelf hun legnest kunnen kiezen, volgens mij een stuk beter als in de kooi.
De discussie over buitenloop, is een andere. Als 20 % van de kippen bij grotere stallen buitenkomt, is dat al veel. Echte buitenloop kan alleen op kleinere schaal.
Harrie, blijf nog even hangen. Begrijp ik je goed? Komt van de blije in de wei kip (die niet van wei maar van bos houdt, maar dat terzijde) maar 20% buiten en is buitenscharrel nog steeds 80% binnen?
Bij de grotere stallen wel. Heb jij al eens 40.000 kippen buiten gezien?
Nee. Maar dat betekent wel dat Wakker Dier kraait van een plezier dat de kippen niet mogen smaken. Da’s niet zo leuk.
Nadat binnenscharrel niet goed meer was, gingen ze voor de buitenscharrel die nog steeds een binnenscharrel blijkt. Zouden ze volgend jaar met Jopie’s scharrel komen? Als Unilever zou ik mijn vinger in de lucht steken en het zelf gaan uitzoeken en er zelf helder over zijn naar consumenten.
Ik vind het een gescharrel van de bovenste plank. Nu moet ik als consument alweer wakker liggen van mijn mayo.
Unilever meldt dat ze de prijs van de de uitloop mayo niet verhoogd ondanks dat de buitenloopeieren ± 20 % duurder zijn. Effectievere inkoop zou hieraan ten grondsleg liggen. Dit lijkjt mij een fabel, want de inkoop van unilever staat nu niet direct als inefficient bekend. Aannemelijker lijkt het dat Unilever een eivervanger gaat gebruiken cq een eiverbeteraar (enzym) waarmee de emulgering sterk verbeterd en er 20 % minder ei gebruikt wordt. Hiermee zet Unilever de concurrentie op achterstand onder het mom van hun diervriendelijkheid. Wakker Dier is blij want hiermee wordt hun doelstelling dichterbij gebracht door de scharrelkippen de kooikippen van de toekomst te maken. Dat het over de rug van de pluimveehouder gaat is een kleine bijkomstigheid.
Inderdaad Dick Veerman....we moeten het met minder mensen doen.
Meer mens met minder mensen.
Nagenoeg elk probleem is uiteindelijk terug te brengen tot overbevolking.
De problemen die er dan nog overblijven zijn nagenoeg altijd gerelateerd aan religie.
Doe je voordeel Dick, je weet het wel maar wil er niet aan!
Tip: kijk ff op de site http://www.overbevolking.nl , dan snap ook jij het wel.
Overigens merk ik op dat Dick (en hij niet alleen) het hele gebeuren eenzijdig belicht.
Calvé en haar afnemers willen het de kip echt naar de zin maken, maar daar denkt Dick dan ff niet an.
Henk, ik twijfel niet aan je laatste zin, dat is nou juist m’n hele probleem. Ik wil het de kip ook graag naar de zin maken. Maar dan wel echt. Misschien moet je hierboven Harrie Beekmans (legkippenhouder en zeer ervaringsdeskundig) er nog even op naslaan: de buitenscharrelkip heeft het niet zoals wij afnemers moeten denken. En daar geef ik niet Unilever/Calvé de schuld van. Integendeel!
NB: ik werd een tijdje geleden door een biologische legkippenhouder gewaarschuwd. Of ik wel wist waar in dit lijntje ook Harrie op wijst.
Ook ik heb de bovenstaande discussie doorgelezen. Het valt me met name op dat de discussie telkens vanuit één duurzaamheidsaspect wordt belicht, vanuit een eenzijdige focus op dierenwelzijn of gezondheid bijvoorbeeld. Waarschijnlijk is de druk vanuit de dierenorganisaties op Unilever ook de enige reden dat er gekozen is voor weide eitjes, hierbij ligt dus de nadruk op dierenwelzijn (of zoals hierboven ook al wordt gesuggereerd op het gevoel wat we bij dieren geluk hebben). Als je vanuit behoeften beredeneert, wat wil de leghen/ondernemer/consument/burger/milieu, dan is het mogelijk om tot oplossingen te geraken die werkelijk bijdragen aan integrale duurzaamheid. Zonder dat daarbij negatieve afwentelingen zijn ten opzichte van anderen, zoals het aanbieden van een buitenuitloop voor kippen die een negatieve afwenteling heeft op de volksgezondheid bijvoorbeeld. In het project Houden van Hennen, waar een integraal duurzame leghennen sector wordt nagestreefd, is er in samenwerking met de sector een ontwerp ontstaan (het rondeel) die toch voldoet aan de behoeften van het dier zonder dat de dieren daadwerkelijk naar buiten kunnen. Deze heeft zelfs drie sterren van de dierenbescherming gekregen met het beter leven-kenmerk. Zie hiervoor deze link: http://www.duurzameveehouderij.wur.nl/NL/projecten/houdenvan hennen
Ellen, dank, want je slaat de spijker op z’n kop. Eén aspect wordt tot letterlijk verdwazende proporties uitvergroot en voor en tegenstanders houden elkaar met de ene aspect bezig zonder nog op de rest te letten. Ik heb pas mijn kans voorbij laten gaan om de opening van zo’n Rondeel bij te wonen, maar wil het beslist op niet al te lange termijn zien. Nu ken ik alleen de plaatjes.
Lezers hier, kijk even naar de filmpjes op de WUR-site die Ellen linkt. Eén ding moet me van het hart: de kippen van het Rondeel zijn voor burger bangepoeperds, die van de Plantage voor avontuurlijke lieden. Sinds wanneer is dierengeluk net design? Je zult me de ironie vergeven.
Dick
Volgens mij is dierenwelzijn, net als duurzaamheid, een beetje verworden tot een containerbegrip. Men kan hier van alles onder verstaan, sommigen hebben het over dierenwelzijn als de dieren gezond zijn en goed produceren, weer anderen halen ook het ervaren van positieve emoties aan als ze het hebben over een goed dierenwelzijn. Als je uitgaat van wat het dier wil, gedragingen waar het dier sterke motivatie voor heeft om te vertonen, oftewel zijn behoeften dan kun je van daaruit beredeneren wat de eisen zijn die het dier aan het systeem stelt. En waar het houderij systeem dan ook aan zal moeten voldoen, zonder dat dat ten koste gaat van de behoeften van andere partijen. Het ervaren van geluk is nog weer een andere kwestie en niet zo’n gemakkelijke gezien dat het dier niet voor zichzelf kan praten en dus geïnterpreteerd zal moeten worden.
Beide ontwerpen (het Rondeel en de Plantage)voldoen aan de behoeften van het dier. Alleen hebben ze in de beide ontwerpen een andere invulling gekregen op basis van het perspectief wat burgers hanteren op dierenwelzijn; enerzijds de verzorgende en controlerende houding (kippen niet naar buiten) en anderzijds een houding die uitgaat van natuurlijkheid (met als uitgangspunt dat zoiets als ziekte een inherent onderdeel is van biologische systemen).
Ellen, ik begrijp het en jullie zeggen het ook: we laten mogelijkheden zien. Ik hoor de voice over zelfs heel nadrukkelijk zeggen dat jullie niet zeggen hoe het moet.
Nou een vraag: is Wakker Dier wel eens bij jullie langs geweest om te kijken hoe het kan? Of Unilever om te informeren of Wakker Dier wel op het goeie spoor zat?
Loopt het storm met eierboeren die voor hun nieuwbouw dergelijke systemen komen bekijken en gaan bouwen?
Om het heel anders te zeggen (en ik neem een voorschot op je antwoord): hoe is het mogelijk dat mensen in dit land wel van Wakker Dier weten maar niet of nauwelijks van het Rondeel of de Plantage? En hoe is het mogelijk dat je het Dier er zelf niet Wakker over hoort zijn?
We gaan verder: voor hoeveel procent kunnen we de huidige eierproductie in Nederland opvangen met a) Rondeelsystemen en b) met Plantagesystemen (die weer passen in het moderne gemengd bedrijf, ook zo’n ontwerp waar Nederland geen weet van heeft)?
Gisteren weer een prachtig voorbeeld van kreupel denken. Hadden we eerst smog die veroorzaakt werd door stabiel winter- (of zomer-)weer, PCB’s in eieren door vrije uitloop, deze week is de komkommerprijs gehalveerd (zoals u in de super natuurlijk al opgemerkt had).
Oorzaak: overproductie, geen komkommertijd, geen export? Nee, de oorzaak van de prijsval is de zon! “Handelaren wijten de prijsval aan het feit dat er door het zonlicht veel meer komkommers op de markt zijn gekomen dan geprognotiseerd.”
http://www.groentennieuws.nl/nieuwsbericht_detail.asp?id=56493
Het slechte nieuws: hoewel ik weinig extra zon gezien heb sinds vrijdag is de prijs nogmaals gehalveerd, dus in twee weken tijd van 60 naar 16 cent. Kun je nagaan hoe het met deze logica verder gaat als we een hele week zonnig weer krijgen.
http://www.agd.nl/1097110/Nieuws/Artikel/Komkommerprijs-in-r avijn.htm
Binnenkort is er een komkommerdag, misschien even gaan buurten? http://www.groeiservice.nl/Alle_evenementen.Landelijke_dag_K omkommer.15868+M5560ce3ff62.0.html
Dick, je hebt met je voorschot het antwoord al aardig uit mijn mond genomen. Er is geen eenduidig antwoord hoe duurzaamheid eruit moet zien voor de veehouderij. Er zijn echter wel de grote lijnen en kaders waarbinnen het valt, de precieze invulling ligt aan de ondernemer en aan de concrete situatie waar het bedrijf zich in bevindt.
Wat betreft je laatste punt, volgens mij geeft Verburg het treffend weer in haar visie:
“Ik zie over 15 jaar een palet aan productiesystemen die alle zijn gestoeld op een verantwoorde filosofie, namelijk het leveren van kwaliteitsproducten met respect voor mens, dier en milieu.”
Er is dus ruimte voor allerlei bedrijven (gespecialiseerd, bulk, natuurlijk, technologisch) met duurzaamheid hoog in het vaandel.
Ik merk zelf dat er nog een grote stap in het denken benodigd is. Een omslag van een eenzijdige blik op de zaken naar het systeem als een open geheel te zien. Dat vergt tijd. Ik geloof dat met het introduceren van systemen (getrokken door innovatie koplopers in de sector)die laten zien dat het anders kan, de eerste stap is naar deze bewustwording. En daarmee ook de kenbaarheid van dergelijke systemen, zoals het Rondeel en de Plantage.
1. Nou, Wouter ! Ik heb hier bij IJzendijke nog nooit ‘woestijn’ gezien. Kwestie van ruimte en ‘verweiden’ en aantal eierstokken p/m2. Dat de smaak van een ‘buiten-ei ‘beter is, dan een ‘hok-ei’ (of dat nu een scharrel-hok-ei is of niet), moge duidelijk zijn. De eieren kosten wel meer....
2. Ik blijf mensen die over ‘geluksgevoelens’ bij kippen spreken een beetje simpel vinden; maak je liever zorgen over het ophokken van kinderen in Randstand. Die kennen wel retrospectieve gevoelens mebt tot hun jeugd. Vlaamse kippen niet. Hollandse wel ?
3. Evenzozeer vind ik mensen ‘simpel’, die het lef hebben over voedingswaarden, nep, duurzaamheid en eerlijke voeding te praten, en die gelijktijd hun pootje op z’on vieze pot blub van Calve leggen. Zelf mayonnaise maken kost bijna niets (1 dooier, wat mosterd, peperzout, olie, azijn), en vraagt om 2 minuten aandacht en geeft dagenlang ‘duurzaam’ (dat woord zou verboden moeten worden)smaakplezier.
4. Tot nu toe heeft in al die jaren nog niemand op Foodlog aannemelijk kunnen maken, dat duurzaamheid per definitie kwaliteitverhogend werkt. Wel schuldgevoelafkopend....
