175.000 euro, per jaar, al wilde plannen om het te besteden? 4 parttimers en een website en het is nog niet op (en die website kan over meerdere jaren worden afgeschreven neem ik aan).

Ik ben benieuwd hoe dat gaat met die onafhankelijkheid. Uiteindelijk blijft het “Wie betaald bepaald”, hoe je het wendt of keert. Maar toch gefeliciteerd met deze deal!

proficiat, beter een sponsorcontract met de producenten, dan van een zogenaamde ‘goede doelen’ organisatie.
een dialoog met de eersten is m.i. veel belangrijker, effectiever en interessanter.
bewijst ook dat ge als kritische proffesional gezien wordt, en niet als food-activist
(dick, vraag nu eens aan die mannen van C1000 waarom ze varkensvet in een typisch noordafrikaans ‘halal’ klinkend product als Merquez doen !?)

Ik mis Unilever in het rijtje…

Hoe kunnen we anders bewust kiezen welk onterecht beeld onjuist is?

M.a.w. ik neem bovenstaand persbericht maar met een pondje grove korrels zout… ;-)

Gefeliciteerd, dat is verrassend veel geld.

Betekent dit nu dat de lezer eindelijk een rss-feed kan verwachten die het volledige bericht weergeeft? (En elk bericht keurig eenmaal weergeeft.) Of blijft dit te begrotelijk?

Geintje! Ik geloof er niets van.
Wel een leuke start over de onafhankelijkheid van consumentenblogs/-bladen/-organisaties.

Omdat ik mij niet kan voorstellen dat Dick en medewerkers hun ziel verkocht hebben aan het grote geld ga ik er vooralsnog vanuit dat dit een vervroegde 1 aprilgrap is…

dan komt Foodlog vast en zeker in aanmerking voor een ik-lees-bewust-weblogo;-)

ja...moet een grap zijn.
zoniet, bye bye foodlog!

beter gezegd dan wordt het: ik-schrijf-bewust-weblogo

BP,ik net zo min.
En Redactie,als het wel zo is,ha,dan heb ik alweer een fles wijn verloren.Hum,bij verlies,wat moet ik jullie dan sturen?
Maak de straf niet te hoog,heb daarnet al straf gehad,omdat ik zonodig weer eens 4-wonderensla,bietjes,etc.van de tuin wil hebben.Ambachtelijk,authentiek en de straf: Er rustiek door een 81-j.man,die hulpvaardig tafeltje dekje aan het rondbrengen was er tegen opgereden is.Even rustiek zegt hij:k,zag dei auto wel,wijzend naar de overkant,moar dei vaan jou [=u]nait.En zo zit ik nu met een beste deuk in de auto.Vrijdaggrap?Nee,echt,heel echt waar.

“...onterechte beelden moeten worden gecorrigeerd nadat gebleken is dat ze onjuist zijn...”
Worden voor E 25.000,00 alleen onterechte beelden gecorrigeerd?

Anne, ik wil je graag een e-mailtje sturen betreffende enige kippen, maar wat is jouw e-mailadres?

logenstraffen of opdoeken

NiCk

Hoe lollig het ook ongetwijfeld bedoeld is, waarom niet? Als aan bovenstaande spelregels wordt voldaan, vind ik het niet slecht klinken. Ik denk wel dat iemand als Wouter klootwijk daar niet zo’n voorstander van is, en vanuit die optiek ben ik het met hem eens, maar nogmaals de spelregels (de laatste is tricky, gaan we dan advertorials krijgen?) klinken niet slecht.

als iemand zich zorgen maakt over het gesponsorde log, dan onderschat hij de eigen inbreng. ik vind de meeste van jullie te negatief.

ofwel degradeert de redactie tot een ‘meulenbeltende’ correctie-redactie,
ofwel zien de betrokken sponsors, dat juist zij(!) kritischer gevolgd gaan worden (en vermoedelijk willen ze dat, omdat kritische input voor hen hoogwaardig is…)

de intrinsieke waarde van dit log wordt bepaald door ‘geest’ die dit log oproept.
wordt die ‘geest’ ontkent en uit de fles gehaald, dan is het log weg.
daarom bij mijn welgemeend proficiat direct de eerste kritische vraag aan C1000 over het varkensvet in pseudo halalle merquez….

en hier nog een:
beste C1000, hoe zit dat nu met die chinese importkonijnen ? hebben jullie hun voeding werkelijk streng onder (directe, en niet aan chinezen uitbestede ) controle, of niet ? er gaan geruchten dat het in china normaal is, dat mest vanwege de hoge voedingswaarde op zeer grote schaal gerecupereerd wordt..
is het nu een poepkonijn of niet ?

en wees nog beducht voor iets:
er zullen zeker marketeers bij de sponsors in de verleiding komen om incognito mee te babbelen. dat vraagt dus om een blijvende kritische geest van de echte bezoekers.
who is afraid of marketeer wolf in schaapskleren ? ik niet.

Dick en de redactie, proficiat. Of dit nu waar is of niet. Waddefuk.

Marieke, gelukkig dat Daens er indertijd een andere mening als u op nahield, anders stond ge nu ergens 14 uur per dag laken te spinnen, vrees ik. En ik zat dan nu onder in de kolenput.

Ik zou er geen moeite mee hebben dat ze er zo’n smak geld voor zouden overhebben, foodlog wordt immers op de kaart gezet door ondernemers. (Die BMW-reclame, die stoort me wél.) Niet dat ik ook maar enige sympathie koester voor het military-industrial complex. Maar ieder zijn heug en heur meug.

Marieke, ongezuiverd rioolwater, da’s waar de Chinese boeren het momenteel mee moeten doen. En wat dus de voedselketen ingaat. Hun grootste rivieren staan LEEG. Dat was een grootse show daar in Bejing, het zal echter van korte duur zijn.

steven,
ge zult de komende 20 jaren ervaren wat een miltair impact voeding op milieu en distributie zal hebben. niet alleen energie wordt een bottleneck, maar de mondiale dagelijkse boterham ook.

Zeer juist, Marieke. Dat hebben de VS en Europa altijd goed begrepen. Leer de mensen af zelf voor hun eten te zorgen. Dan worden het slaven. Brood en spelen.

Mochten de ondernemers achter Foodlog op een ethischere manier rijk(er) willen worden: dit artikeltje (’Leven van het Land’) haalt op 1 van mijn blogs tientallen hits per week. Mensen zijn op zoek naar dit soort informatie. Herschrijf het boek naar 2008 en je bent binnen. Lijkt me iets voor Klootwijk.

Volledig eens met HvL (wat een irritante rss-feed, waarom de laatstse vijf regels per se moeten lezen op de site? Om de sponsoren om de oren te kunnen slaan met pageviews?) en met Thearea, bye bye. Lang leven vrije en onafhankelijk informatie, vooral als het over voedsel gaat!

Ik vind die Volvozut al zo stom.

Met open vizier hier melden.
Zoals het hoort.

Gefeliciteerd met het binnenhalen van de sponsors.

Oh, het was een Volvo, ik dacht een BMW.

Ik neem aan,Robin en Steven,dat jullie reaktie op mij slaat.
Beiden fout ingeschat.Laat het nu een Peugeot zijn.Vraag me niet wat en hoe en welk jaartype,ben al blij te weten,dat het een Peugeot is en gelig goudkleur,tweedehands.Zoooo,dat kan ermee door.
En al was het een BMW of VOLVO geweest,dan werd ik nu ter plekke door jullie kennelijk in ,,hokjes denkend,,gediskwalificeerd? Misschien zie ik het verkeerd.

Mijn emailbox knapt, of zo u wilt: staat roodgloeiend zoals in krantenberichten telefoons altijd staan als iemand drie keer achter elkaar wordt opgebeld over hetzelfde. Men wil van mij weten wat dat moet met het bericht hierboven. Alsof ik me er voor moet verantwoorden. Maar ik heb geen idee wat er aan de hand is.
Dick Veerman gek geworden of iemand anders van de redactie die wat centen denkt bij te kunnen verdienen?
Redactie, vertel!

Anne, ik had het op die rode auto in de advertentie, die hier en daar opduikt. Ik weet niks van auto’s. Heb er ook geen. Maar er staat idd ‘volvo’ bij. Een gele Peugeot? Bestaat dat dan :-)

Bij the way: had Pjotr niet zo’n soort van bullshit-detector die dit kan wegscripten? Stylish werkt prima voor firefox-gebruikers. Vandaar mijn BMW-Volvo-vergissing.

Klootwijk, weet je hoeveel mensen mij gebeld hebben met de boodschap “er is nu een programma op de Hollandse televisie over kaas die eigenlijk gene kaas is, zijt gij ook aan’t kijken, wat denken die melkboeren van Belgian Dairy Board daarvan”? Ik heb geeneens kabelteevee. Ik verwees ze door naar Foodlog.

Wouter, bij mij ook al. Vandaag 2 accu’s leeggebeld en in de mailbox nb nog een verzoek van een bedrijf of het ook op de sponslijst mocht.

En daar ging het ons om: het zou zomaar waar kunnen zijn omdat bedrijven wel degelijk anders met het publiek willen communiceren. Dat is, los van de inhoud, het probleem van het Voedingscentrum, dat zich eerlijk noemt over eten. Het is zelfs de basis van Schuttelaar & partners, een ‘communicatieadviesbureau dat draagvlak creeert voor innovaties op het gebied van voeding, gezondheid en duurzaamheid’, maar tegen betaling. Het betrouwbaarheidsprobleem dat zij hebben ligt zelfs onder het contractonderzoek dat universiteiten voor bedrijven uitvoeren; hoe goed en eerbaar het ook wordt uitgevoerd, kritische consumenten vertrouwen het niet omdat ze niet meer kunnen weten welke andere belangen op de achtergrond toch meespelen. Als consument zoek je andere vrienden.

Ik kom er later op de avond verder op terug: dit bericht is niet waar, maar de mogelijkheden zijn heel reeel. Maak je niet ongerust. Foodlog.nl zal er niet voor vallen.

‘het zou zomaar waar kunnen zijn’
niet relevant ‘onderzoek’ en ik geloof er niets van.

Thearea, waar geloof je niks van, dat bedrijven dit wel degelijk zouden willen?

Je laat er je openheid mee zien en stelt nette condities die een krant prima kunnen laten bestaan. Waarom niet? - denkt de krant, want we kunnen gewoon door. Waarom niet? - denkt het bedrijf, want we creeren een vriendje die de scherpste kantjes er toch wel af zal laten.

Het zou wat zijn, sponsorgeld van Sara Lee ontvangen, dan kan je bijvoorbeeld niet melden dat hun D.E koffie niet te zuipen is.

Ik heb het zien gebeuren op het enórm grote en populaire forum van hifi.nl. Zodra hifi-fabrikanten gingen sponsoren werden kritische berichten verwijderd. Inmiddels bestaat het forum met duizenden enthousiaste hifi-liefhebbers niet meer. Een kritisch log over voeding kan nooit en te nimmer gesponsord worden door voedingsbedrijven. Binnen no-time zal de redactie moeten censureren, onherroepelijk…

Ulrik, dat zou dus wel moeten kunnen. Kijk wat in Klootwijk’s post over Campina meteen gebeurt: Campina wordt aan de paal genageld vanwege boternep. Eronder neemt Jacobus meteen ‘sponsor’ Rabobank op de hak. Redacteuren plegen meteen subversie - behalve Van der Land, maar zijn mening is consistent met z’n normale gedrag. Lezer-meeschrijvers als Jacobus plegen meteen een coup.

Maar daaarin zit meteen het grootste gevaar: wat kun je nou straks nog wel en niet meer vertrouwen. Zelfs een blanco cheque voor alle journalistieke vrijheid is een probleem: echte en nep-echte invulling daarvan zijn niet meer uit elkaar te houden.

Zelfs als je niet censureert, zoals in Jacobus’ voorbeeld, blijft sponsoring een ongemakkelijk en kwestbaar makend fenomeen.

als dit een farce is, dan heb ik gedaan
“het zou zomaar waar kunnen zijn”
dick, met sommige zaken speelt ge niet.
integriteit is voor mij het hoogste goed
zeker waar het eten betreft
mijn baas (echtgenoot) zou zeggen:
er is er maar een die met mijn ballen speelt…
en ze heet toevallig ‘marieke’

Dick, als bedrijven anders met het publiek willen communiceren kunnen ze wat mij betreft meteen beginnen met al die leugens van de verpakkingen te halen. Ze liegen al tegen hun eigen afnemers, wat zullen ze ons hier dan moeten vertellen?

Dick, definieer dan eens waarom bedrijven dit echt zouden willen? En hou er dan een poll over.

Al was dit wel het leukste persbericht van de dag.

Mijns inziens getuigt het nét van integriteit door dit nu zo op Foodlog te gooien. Het signaal is duidelijk voor wie een signaal zocht te krijgen.

Maakt het dan wat uit of je sponsorgeld krijgt van een multinational of van een ambachtelijk bedrijf. Die multinational kan je in no-time de nek omdraaien met zwaar juridisch geschut.

Je moet onafhankelijk blijven. Je hebt niet 175K (ik weet dat het een voorbeeld was inderdaad) nodig om Foodlog draaiende te houden. Zodra je geld gaat aannemen van bedrijven waar je kritisch over schrijft ben je je geloofwaardigheid kwijt. Als je dan toch geld nodig hebt kun je beter de vaste schrijvers om een bijdrage vragen…

Ulrik, dat klopt. Maar ze gaan dat echt niet durven hoor. Twee jaar geleden, wel. Vandaag niet meer.

Anderzijds maken ze zich ook weinig zorgen over Foodlog. Waarom zouden ze ook. Maar dat hoeft de opzet van Foodlog ook niet te zijn. Ik leer hier iedere keer weer bij. Dat volstaat. Mensen die van elkaar leren, niet?

@Jacobus: Zodat een foodbizz-snoodaard zich verpakt als schrijver en met graagte enkele lappen neerlegt…

Ulrik, ‘ambachtelijke’ bedrijven - neem bijv. De Kleinste Soepfabriek - brengen niet genoeg geld in het laadje voor sponsorcontracten.

Daar zit’m dan ook de crux: sponsoren kannie. Een blad als dit kan zich alleen maar door z’n onafhankelijkheid ontwikkelen. Interessante content zorgt voor lezers, die zorgen voor pageviews die zorgen voor advertenties. De site kost nl. niet helemaal niks.

De conclusie is heel simpel: een krant als deze kan alleen maar overleven als hij zich echt als een online krant ontwikkeld en volledig onafhankelijk blijft. Omdat hij voor iedereen toegankelijk is, moeten er wel advertentie-inkomsten komen. Geen Volvo, maar een Mini Diesel, minder uitstoot dan een Prius en nog mooi ook. Geen Botergoud, maar Weerribbenzuivel.

En verder: veel spannender verslagen, feitelijke, zoals we het er laatst over hadden. Met echte reporters die goed kunnen luisteren.

Btw, m’n ‘later op de avond’ werd even opgehouden. Ik ga nu even eten. Niks aan te doen. Moet ook gebeuren ;-)

Ik hoop dat het (ge)smaakt (heeft). Tot volgende week.

“Als je dan toch geld nodig hebt kun je beter de vaste schrijvers om een bijdrage vragen… “, zegt Jacobus.

Peter Breedveld hanteert op Frontaal naakt een collectezakje. Ik vind dat een beetje, hoe zal ik het zeggen, ‘obsceen’.

Dick: Je ziet dan zelfs veel foodloglezers er in tuinen. Terwijl het woord persbericht niet eens verwaterd is. Mensen zijn zo beinvloedbaar, dat blijkt wel weer. Terwijl het zo obvious was, ongelooflijk.

Ik denk dat op een of ander journalistenforum een bericht is geplaatst over de verwatering van het woord persbericht. Dit als voorbeeld heeft en dat een heel klein deel van de mensheid zich daar heel druk en boos maakt over het misbruik van ‘hun’ heilige huisjes.

Veel foodloglezer? Dat valt toch wel mee?
Volgens mij hadden de meesten al snel door dat er iets niet klopte.

Bij deze m’n ‘later op de avond reactie’. Ik - want ik was hier de redactie en niet zozeer de geest van foodlog - koos de wat stillere vrijdag om het nieuws mogelijk tot maandag boven ‘de markt’ te laten hangen. De tent staat in de hens, mailde iemand me. Dat klopte. Mail en telefoon stonden niet stil. Zowel positieve als negatieve reacties. Eentje van bovenuit de mailbox (21:55H), van iemand die eerst de feed leest en zich daarna verontschuldigde toen hij de hele draad had gelezen. Typerend voor de positieve:

Gefeliciteerd met de sponsors (ik ga ervan uit het bericht op jullie site
klopt...). Een mooie prestatie die past in de lijn van Foodlog: een
dialoog aangaan met het bedrijfsleven.

Dat laatste is geen gekke. We zoeken het gesprek. We zijn scherp maar zeiken niet af, behalve dan op basis van argumenten. Zijn technocratisch onderhoudend. Klootwijk schreef het voor de onthulling (hij wist van niks en schrok zich zelf kapot): bedrijven zijn hier welkom om hun kant van de zaak te vertellen.

Deze post heeft een historie van een paar cases die we kregen aangeboden. Hoe precies is niet van belang. Anders dan hier geformuleerd, maar sterk gelijkend: volledige journalistieke vrijheid rond cases die bedrijven en het publiek in een spanningsveld bezighouden. Met onzekere uitkomst dus voor sponsors en de sponsoring transparant gemaakt.
Maar het kan niet: zowel het bedrijf als wijzelf zouden ons ongeloofwaardig maken. Al is de verleiding groot en de lijn dun, kritische journalistiek kan zich ook als luis in de pels niet laten betalen.

Hoe? Dat moesten we nog altijd uitschrijven in ‘Beleid’. Aan advertorials doen we niet. Aan advertenties wel, als ze maar bij ons passen (Blue Band Idee vind ik prima, margarine met plantsterolen niet) of informatief zijn (Verstegen kruiden, gebruikt door 456 kwaliteitsverwerkers van voeding + hun namen; Waater, veel ouder dan Spa en Sourcy. En natuurlijk de Mini die ik net al noemde of zelfs die zalige, zuinige en mooie nieuwe C5 met luchtvering voor een nette prijs. En Torque, de meest fantastische keukenrol waar consumenten AH de oren om rot zou moeten zeuren.
En ... banenadvertenties voor mensen in de voedingsindustrie. Dat is ons na vandaag helemaal helder geworden. ‘Men’ leest.

Met dat soort dingen kunnen de kosten prima gedekt worden. Spannende content is en blijft het geheim.

Misschien moest er nog wel iets anders: een persdienst, met foodlog als gangmaker maar het nodige aan geweldig leuks voor andere media. Je wilt tenslotte sprankelende geesten als schrijvers die je iets moet kunnen bieden. Kranten hebben content nodig, maar moeten die alleen maar organiseren, zoals de jongste uitgeverij-wijsheid leert.
Da’s een wilde. Ik ben heel benieuwd naar de reacties.

de windvlaag resumerend:

1. bewuste misleiding, zoals de reclamewereld doet op een geraffineerde wijze, is een vorm van oplichting

2. bovenstaand experiment een vorm misbruik. waarom ? er is in de reclamewereld geen band tussen producent en consument. misleiding is daar een vorm van oplichting. maar de ‘misleiding’ door dick speculeert niet op het ontbreken van kritische kennis zoals in de reclamewereld, maar maakt wel een misbruik van wat men noemt ‘website credibility’, en dat laatste begrip is van essentieel belang voor de integriteit van een ‘web editorial’……..
ik zou dergelijke truuken niet standardiseren, dick !

…….en peins niet dat ik dit zo stel omdat ik er intrapte. integendeel, ik schonk u de benefit of the doubt en wees op de gevaren van ‘meulenbelten’ om de broodheer te dienen
(mocht deze internetterm niet aan ieder duidelijk zijn: anja meulenbelt van de SP is berucht om het deleten van elke negatieve of kritische post op haar blog )

graag reactie, dick ! en sans racune !

Marieke, ik deed het precies om die grens af te tasten waar jij en en de nodige anderen (ook in de mail en per telefoon) ‘intrapten’. Je gaf deze krant het ‘voordeel van de twijfel’ op basis van de opgebouwde track record, cq. die van personen die de krant dragen. Daar zitten precies het gevaar en de verleiding. Het is nl. best denkbaar dat zelfs een krant als deze kan bestaan op de ‘blanco gesponsorde’ basis van z’n credibility om als luis in de pels te fungeren. Misschien zal het een tijdje goed gaan. Maar het bloed zal altijd kruipen waar het niet kan gaan, zoals in de Chinese parabel van de kikker en de schorpioen. De laatste wil een brede rivier oversteken maar kan dat niet zelf. Hij vraagt de kikker of die hem op zijn rug wil overzetten. Die weigert aanvankelijk en zegt ‘je zult me onderweg doodsteken’. ‘Welnee’, zegt de schorpioen, ‘dan ben ik er zelf ook geweest.’ Dat vindt de kikker een overtuigend argument en stapt met de schorpioen het water in. Halverwege de tocht voelt hij plotseling de angel van de schorpioen in zijn rug. Hij kan nog net vragen waarom hij dat doet. ‘Zo ben ik nou eenmaal ‘, zegt de schorpioen, ‘het spijt me.’ Het spijt hem diep, wat hij gaat er ook aan en bereikt zijn doel niet.

Het zou misschien wel kunnen, maar elke afhankelijkheid op de achtergrond maakt ons onbetrouwbaar omdat niet meer duidelijk is waarom iemand iets schrijft zelfs als z/hij het meent. Ik wilde weten hoe scherp deze community die grens ziet. Dat kon alleen met een echt experiment dat de volle emotie zou oproepen. Ik wilde die voelen omdat ik me er bewust van ben dat dit soort verleidingen zal in de toekomst toenemen. Wie ze in het groot aanneemt of zich afhankelijk maakt van heel grote partijen zoals ik hierboven suggereerde, is per definitie zijn geloofwaardigheid kwijt.

Een voorbeeld is Marcel Schuttelaar, ex-activist (Milieudefensie, Consumentenbond) die nu in opdracht van bedrijven de publieke opinie beinvloed met een bureau dat inmiddels uit meer dan 50 mensen bestaat.  Wat zit er achter de stukken die hij in de kranten schrijft? Wie betaalt de tijd die hij heeft om columns te schrijven. Dat weet je als lezer niet meer en daarom kan het niet.

dick,
tijdens een eenjarige masterclass bedrijfskunde (erasmus) hadden we een diepgravend college over ‘opportunisme’. na vier uur dachten we iets genuanceerder over het intelligent ge- en mis-bruiken van kansen om tot een doel te komen, mits de ethiek niet met de voeten getreden werd. dat was de voorwaarde en het is evident dat daar het gevaar op de loer ligt. want ethiek is een van de meest elastische begrippen.

de voedingsmarkt gebruiken (sponsorschap) om haar een spiegel voor te houden, zou mogelijk moeten kunnen zijn. 
een aanvraag voor subsidie bij minister Verburg van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit kan natuurlijk ook, en is veiliger.
uw blog is immers aantoonbaar maatschappelijk relevant op een unieke wijze, en als ge niet uitkijkt, vliegt straks een ander met uw concept bij haar op schoot. tijd en actualiteit hebt ge aan uw kant.
zeker als ge conceptueel een niveau hoger gaat, en uw kritiek wil concretiseren door (kleine) opdrachten voor onafhankelijk onderzoek, ter verificatie van uw of onze vermoedens, dan zult ge de frankskes goed kunnen gebruiken.

Marieke, wat je daar aan de orde stelt, is exact de grens waar we op balanceren. Er zijn nl. concrete kansen - hier, voor foodlog - om die commerciele ‘frankskes’ als ‘euroskes’ binnen te halen.

Om het kort te zeggen: ik denk dat ze theoretisch moreel acceptabel te maken zijn. De praktijk is weerbarstiger: het publiek heeft de controle-mogelijkheden niet om na te gaan wat je waarom wel of niet zegt en aan de orde stelt. Daarmee raak je het kwijt en verlies je je betrouwbaarheid, ook al kun je je zelf nog zo recht in de ogen kijken.

Jacobus,ik heb jou mijn mailadres doorgestuurd,via jou site.

Op 1 april of iets ervoor zou ik het leuk gevonden hebben misschien.