Eerlijke rozen
Hoe eerlijk zijn eerlijke rozen? Vanavond is het te zien in de Keuringsdienst van Waarde. Een bobo van de bloemenveiling heeft er ook zo zijn mening over.
In de trailer geeft Max Havelaar directeur Peter d'Angremont aan niet te weten hoe het zit. De beste rozen, vertelden ons rozenkwekers, komen hier vandaan omdat ze de reis niet echt florissant doorstaan. Hoe zou het zitten? Zijn we niet een beetje overijverig eerlijk doorgeschoten?
Vanavond op Ned 3. (correctie 16:40h: donderdagavond)
Reacties (37)
Interessant gezien het bericht dat Colombiaanse rozen - 9 kilo - verpakt waren in dozen met snuiverige bijverpakking. Misschien zijn de rozen wel een bijzaak in deze bloemenlijn?
En hoe verantwoord zijn verse boontjes uit Kenia?
Ik kan dit filmpje van KvW nu niet bekijken, maar zal straks proberen op TV te kijken.
Bekijk zelf Crop to Shop: Jimmy’s Supermarket Secrets (onlangs op de BBC) over de internationale food super-highway. Verhelderend.
Zaterdag gaat het in Argos ook over rozen; over het gifgebruik bij de Nederlandse rozenteelt en de (falende) rol van de AID.
Volgens mij is de volgende aflevering van de KvW morgenavond. Vanavond hebben we ‘De Wilde Keuken’ op Ned2.
Dit wordt vast een interessante uitzending morgenavond. Wij vermoeden dat het over het misleidende keurmerk Fair Flowers Fair Plants (FFP) zal gaan.
PT heeft in 2007 en 2008 totaal 1,1 miljoen euro betaald aan een stichting dat een keurmerk wil opzetten voor producten waarbij werknemers niet bij worden uitgebuit. Dit keurmerk heet Fair Flowers Fair Plants (FFP). FFP als aanvulling op MPS. Een merkwaardig verschijnsel omdat wij als Europese producenten geen werknemers uitbuiten en werken via breed gedragen CAO’s.
Niet deelnemende bedrijven zullen bij doorzetting van dit FFP bij voorbaat verdachte zijn van uitbuiting van werknemers. Een oneerlijke en onwenselijke situatie zeker ook omdat dit private keurmerk met veel collectief geld (dit mag overigens niet) wordt betaald.
FFP had als doelstelling dat in september 2009, 400 producenten gecertificeerd zouden zijn voor het FFP-label.
Er zijn slechts 159 producenten die zich hebben gecertificeerd. Ten opzichte van 2008 is het aantal deelnemers van producenten zelfs met bijna 50% gedaald.
Producenten zien geen meerwaarde in het FFP –label. Het verschil met vergelijkbare Fair Trade Marks is dat bij die merken de producent ook een deel van de opbrengst ontvangt. Bij FFP is dit zeker niet het geval. Sterker nog, via verplichte betaling aan het PT kost het de producenten en handelaren geld.
FFP heeft al € 1.100.000,-- gekregen van het Productschap Tuinbouw. Ook deelname aan FFP kost de producent nog eens € 200,-- per jaar.
FFP is gebaseerd op geruchten van uitbuiting van werknemers uit de media. Echter, bewijzen voor uitbuiting kon FFP niet overhandigen.
Vanuit de consument is er nauwelijks tot geen vraag naar FFP-bloemen. FFP probeert echter vraag te creëren door bloemisten te gaan informeren.
Bovendien kleeft aan keurmerken het bezwaar dat het zelfs schadelijk kan zijn voor de sector als het niet werkt.
De consument wil zelf bepalen aan welk doel hij geld besteed. Prijs en kwaliteit is altijd doorslaggevend.
De stichting Nieuwe Vrije Agrarische Federatie (NVAF) pleit voor het direct opheffen van dit keurmerk omdat het geen enkele garantie biedt aan zowel consument als aan deelnemers. Bedrijven zouden hier niet aan mee moeten doen.
De redactie moet beter opletten: natuurlijk is het morgenavond. Vanavond zend de RVU Klootwijk uit met een uitzending die dat onvermoede bronnen van dierlijk en diervriendelijk (want natuurlijk) gehouden dieren oplevert: plagen. Wouter heeft er hier in het afgelopen jaar al verschillende voorproefjes van laten.
“Sorry, this programme is not available to watch again.”
Helaas Steven. De link werkt niet meer.
Groet, RvO
Ik heb helaas de uitzending niet gezien. Naar mijn weten zijn er drie ‘duurzame’ keurmerken voor sijbloemen die uit het Zuiden komen. Max Havelaar, FLP (Flower Label Program) en FFP. De eerste twee onderschrijven volledig de International Code of Conduct for the production of Cut Flowers (ICC) http://www.fairflowers.de/fileadmin/flp.de/Redaktion/Dokumen te/ICC_eng_050719.pdf, bij FFP moet de producent gecertificeerd zijn voor ICC en MPS-a/B of gelijkaardig.
Er is wel degelijk uitbuiting van werknemers in het Zuiden, getuige daarvan oa de film ‘Blooming business’ (http://www.newtonfilm.nl/blooming_business/) en ‘The human costs of flowers’ http://www.waronwant.org/campaigns/supermarkets-and-sweatsho ps/cut-flower-industry/watch/14222-video-the-human-cost-of-flower s-
Het is m.i. dan ook belangrijk dat de consument weet dat veel rozen uit het zuiden komen en in niet altijd zo rooskleurige omstandigheden gekweekt worden. Met de Blije Bloemen campagne willen wij in België mensen daarover informeren en hun ook alternatieven aanreiken waaronder bloemen met een label, maar evengoed (biologische) bloemen van bij ons.
RvO, niet dat ik dat circuit persé wil aanmoeidigen, maar je kan ‘m ook donwloaden middels het inladen van een torrent. De nuance van de verslaggever in een notendop: “ ik ben altijd voorstander geweest, en blijf het, van lokaal seizoensgebonden eten. Maar als je ziet wat de inkomsten uit verse producten ingevoerd uit het zuiden betekent voor die lokale gemeenschappen… dan wordt buy local toch een ander verhaal”
Mevrouw of mijnheer Blije Bloemen zegt: ‘Ik heb helaas de uitzending niet gezien.’ Geeft niks hoor, vanavond kan het alsnog.
Blije Bloemen, ik heb de uitzending net gezien en vind het nogal vreemd dat de bazen van de eerlijke bloemenkwekerij ‘ff geen zin hadden’ om de poorten open te doen. Pijnlijk bovendien voor Max Havelaar-baas Peter d’Angremont die in de uitzending uitlegt dat Max transparant is en vervolgens met een mond vol tanden staat.
De uitzending vindt je over een uurtje in dit lijstje. Dan kun je er nog even naar kijken. Laat ons even weten wat jij er van vindt.
Zo ver gaat Fair.
Gisteren heeft het programma Keuringsdienst van Waarde laten zien dat keurmerken voor bloemen en planten een wassen neus zijn.
De Keuringsdienst van Waarde liet subtiel maar overduidelijk zien dat de medewerkers bij de bloemenproducent van Max Havelaar, geen enkel significant voordeel hebben tov van andere producenten.
In tegenstelling tot het keurmerk Max Havelaar waar nog wel een deel van de extra inkomsten terugvloeien naar de producenten, doet het keurmerk Fair Flowers Fair Plants (FFP) helemaal niets!
Dit FFP is niets meer dan een ordinaire marketingtruc waar wij zonder inspraak aan moeten meebetalen en helaas ook nog eens de dupe van worden. Een keurmerk als FFP heeft geen enkele meerwaarde. Het werkt zelfs tegen ons. Dat bewijs is duidelijk geleverd: Producenten kunnen zich namelijk -bij niet deelnemen aan FFP- moeilijk verdedigen tegen de schijn van uitbuiting van personeel.
De stichting Nieuwe Vrije Agrarische Federatie (NVAF) eist daarom, de minimaal 1,1 miljoen euro collectief geld dat het Productschap Tuinbouw (PT) aan FFP heeft gegeven, onmiddellijk terug.
Het argument dat PT altijd gebruikt nl: dat de sector zelf heeft ingestemd met deze uitgaven, gaat niet op. Gezien het lage aantal deelnemers aan FFP is er een ruime meerderheid tegen deze geldsmijterij.
Het ondemocratische systeem [lees vriendjes in de sectorcommissies] binnen PT geeft deze meerderheid echter geen schijn van kans om hun stem te laten horen!
Dit is het zoveelste knappe staaltje mismanagement waar de bestuurders van de organisaties * binnen PT zich aan bezondigen.
De NVAF heeft de conclusie al lang getrokken. PT weg ermee!
C.Fischer
Voorzitter NVAF
http://www.agrarischmanifest.nl
* PT organisaties:
LTO Nederland, Koninklijke Algemene Vereniging voor Bloembollencultuur (KAVB), Vereniging van Bloemenveilingen in Nederland (VBN), Anthos, AGF Detailhandel Nederland (ADN), Bond van Bloembollenveilingen, Nederlandse Bond van Boomkwekers (NBvB), Bond van Detail-Bloembollenhandelaren, Centraal Bureau voor de Levensmiddelenhandel (CBL), Centrale Vereniging voor de Ambulante Handel (CVAH), CNV BedrijvenBond, CNV Dienstenbond, Dutch Produce Association (DPA), FNV Bondgenoten, Frugi Venta Groenten en Fruit Handelsplatform Nederland, Nederlandse Fruittelers Organisatie (NFO), Nederlandse Vereniging van Frisdranken, Waters en Sappen (FWS), Tuinbranche Nederland, Plantum NL, De Unie, VBW Centrale Vereniging Bloemendetailhandel, Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten (VGB), Vereniging van Hoveniers en Groenvoorzieners (VHG), Vereniging van de Nederlandse Groente- en Fruitverwerkende Industrie (VIGEF)
Ik werd niet vrolijk van deze uitzending. Het bracht in mij direct de beperkingen van een logo, hoe goed ook geprobeerd, naar boven. Laten we maar snel naar een ander systeem overstappen.
Ik heb ook niet het gevoel dat de FFP doelstelling goed werd verwoord door Arnold Hordijk.
Heer Fischer, deze uitzending ging over Fair Trade. Niet over verkeerde keuzen van het PT, een organisatie waarvan slechts weinig lezers hier weten wie u bedoelt.
Niettemin weten we het nu wel: u bent tegen het PT. Et ceteram censeo enzo. Maar liever niet iedere keer hier. Heeft het PT geen forum waar u dit duidelijk kunt maken? Heeft u hen gebeld met deze uitzending in de hand? Hun reactie zou nieuws zijn. U tegen zijn niet.
Dick Veerman. Dit Fair Trade keurmerk dankt haar bestaan aan ondemocratisch toegewezen donaties vanuit PT, de financiele basis dus van het keurmerk. Naar onze mening juist zeer interessante informatie omdat bijna niemand dat weet. Wanneer de basis onjuist is kan het product nooit meer goed worden. Zo is de situatie in de agrarische sector. Wij vinden dat mensen die niet bekend zijn met de organisatiecultuur binnen deze zeer belangrijke Nederlandse sector hier meer over dienen te weten. Daar zouden we natuurlijk de vakbladen voor hebben, maar helaas blijken juist die bladen onder curatele te staan van de organisaties en schrijven ze vaak slechts dat wat ze vanuit die organisaties krijgen te horen (wiens brood men eet, wiens woord men spreekt)
Alleen vakblad Nieuwe Oogst heeft een verbinding met een organisatie, te weten LTO. De andere vakbladen opereren zelfstandig. U suggereert dat er iets mankeert aan de integriteit van de agrarische journalistiek. Dat is nogal wat.
NVAF, wees eens helder: waar gaat het u om?
- is het keurmerk in het leven geroepen om meer bloemen te verkopen, cq. bloemen met een meerprijs? Ik keek even naar het lijstje dat voor die meerwaarde moet zorgen: http://www.fairflowersfairplants.com/nl/consument/criteria-v oor-deelname.aspx Het zie er zorgelijk uit als je net naar die uitzending hebt gekeken.
- is het PT zo suf geweest geld te geven voor de hobby van iemand die het zoveelste keurmerk wilde maken om er zelf van te kunnen leven?
Ik zie dat u vooral protesteert tegen productschappen (ik vrees dat het soort situaties dat u schetst nog wel vaker voor zal komen). Dat is ook een onderwerp, maar dit gaat over de eerlijkheid van eerlijke handel.
Mijn conclusie was dat het keurmerk is ‘verzonnen’ om in te spelen op de mode trend van tegenwoordig; hij kan zo bij het lijstje; biologisch/ boeren / kiesbewust / klimaatneutraal etc.
De meneer van de rozenkas welke niet het merk droeg van Fairtrade, vertelde dat zijn rozen ook aan alle eisen voldeden. Dat hij er alleen geen belang in zag om zich aan te sluiten (betalen?) bij een (zoveelste) organisatie die zich dan beter voordoet. Alleen voor de naam Fairtrade? Deze meneer had duidelijk niks te verbergen want bij hem gingen de deuren open voor de KdW. (<-transparantie vind ik belangrijker dan een ‘leuke’ merk naam)
@Pieternel. Er zijn zeker goede en onafhankelijke journalisten. Maar lees die vakbladen nu eens kritisch. Als NVAF krijgen wij veel informatie vanuit allerlei hoeken en ook vauit de journalistiek. Onze bewering is dus niet zomaar een gedachte, we zouden niet durven. Gelukkig krijgen steeds meer vakgenoten dit in de gaten. Wij merken het aan de vele reacties die wij vanuit het hele land,over allerlei zaken die spelen, ontvangen. De tijd is rijp voor grote veranderingen. Zo doorgaan heeft geen enkele zin. Veranderen is eng en dat vergt moed. Wij zien dat steeds meer vakgenoten de moed vinden om zich los te wrikken uit de huidige organisatiestructuren. Dit zijn de mensen die de steun verdienen van de vakbladen en niet de bestuurders die de lintjes ontvangen!
Filmpje doet het niet? Gaat KvW BBC achterna of gaat het om een ongelukje? Of hoeven nieuwe media niet voor door overheidsgeld gesponsorde journalistiek?
Clemens Fischer, ik doe even wat achtergrondonderzoek. U hoort nog van mij. De tussenresultaten zijn alvast interessant te noemen.
Okay, KVW en Foodlog zijn tegen keurmerken, certificaten en logo’s. Dat mag. Maar wat was er nou eigenlijk te zien? De jongens en meisje van KVW gingen op bezoek bij een aantal bedrijven en organisaties waaronder 2 rozenfarms in Kenia. Bij de ene waren ze binnen, bij de 2e (Oserian) mochten ze niet binnen. Slechte voorbereiding denk ik dan….zeker niet even contact gezocht vóór ze in het vliegtuig stapten.
Nee hoor! Gebrek aan transparantie (foei!) van Oserian, producent van Fair Trade Flowers. DUS keurmerk deugt niet! Wat een geweldig staaltje onderzoeksjournalistiek.
Hoewel ze niks aan mij kunnen en konden verdienen ben ik een jaar of 12 geleden op een paar rozenbedrijven geweest waar we gastvrij zijn ontvangen. Je moest ook toen al wel even van tevoren afspreken om de askari’s (bewakers) te mogen passeren. Ik vind dat niet meer dan normaal: geen kwestie van niet transparant zijn maar van veiligheid (geen overbodige luxe in Kenia).
Wat hebben we nu aan dit persoonlijke verhaal van mij? Niets! Net als aan de reportage van KVW.
@Dick Veerman.Wij hebben het volste vertrouwen in uw kundigheid en wachten rustig af.
Marc, dat ben ik met je eens. De uitzending is suggestief voor iemand die het vak kent. Duidelijk gemaakt zou moeten worden waarom Maurice Dekkers en de bloemenman daar niet naar binnen mochten. Zomaar aangebeld?
Maurice?
Marc en Dick,
KVW had wel degelijk voor vertrek uit Nederland contact gelegd met Oserian. Het lukte niet om een afspraak te maken. Toen ze in Kenya waren gingen ze langs of het alsnog kon.
Overigens denk ik dat een bedrijf met 6.000 werknemers niet echt tot de groep kleine farmers behoort, die nodig geholpen moet worden.
Pieternel,
1. dat er een poging tot afspraak is gemaakt heb ik gezien. Het neemt niet weg dat iemand uit het vak, zoals Marc, weet dat je bezoekers niet zomaar toelaat, zelfs al heb je niks te verbergen (maf maar waar, zo zitten die rare reflexen van mensen nou eenmaal in elkaar). Daarom is het goed als Maurice nog eens vertelt wat er precies gedaan is om een afspraak te maken.
Ik zie het hierboven al: raar dat een producent onder een ‘transparant’ keurmerk geen kijkers toestaat. Maar wat is transparant met al die NGO’s en journalisten van tegenwoordig die weer wat anders zien dan volgens de regels transparant moet zijn? De nodige bedrijven hebben tabak van de hele en halve onwaarheden die ze menen te zien. Dom natuurlijk, want dat moet je gewoon ff uitleggen.
2. dat is nou precies waarom Fair Trade een concept is dat bij ons als consumenten iets oproept wat de lading niet dekt. Fair Trade zorgt op een wat ordentelijker manier voor deviezen in landen die weinig anders hebben om geld te verdienen dan land- en tuinbouw. Punt aan de lijn. De armsten die het het meest nodig hebben, worden door Fair Trade zelfs per definitie niet geholpen. Dat wil niet zeggen dat Fair Trade slecht is, maar wel dat het ‘nept’. Samen met Bart Schmal had ik daar vorig jaar september een heel realistisch gesprek over met Peter d’Angremont naar aanleiding van diens posting Fair Enough. d’Angremont kon het daar best mee eens zijn. Dt stelde ik onlangs nog eens vast toen we beiden spraken op een bijeenkomts over fair trade; ik tegen domboiserende en simplicificerend communicerende logo’s en hij voor fair trade.
Dit is een goeie gelegenheid om dat gesprek op te pakken, want Fair Trade heeft niets te verbergen behalve dan dat het beslist geen vorm van collecte is voor de armste kindertjes en arme boertjes waar wij aan denken als we hun posters zien. Dat blijven dom is, met de woorden van onze aanstaande koningin, ‘een beetje dom’. Dan krijg je dit soort uitzendingen en berichten die precies doen wat hij niet wil: de reputatie van het merk Havelaar schaden.
Even praktisch. Ik zet even de pet op van een rozenboer die met zijn poten in het rode Keniaanse stof staat (of net zo goed van een Bleiswijkse Geraniumteler in de vette klei):
1/ Ik heb wel wat te verbergen:
a/ Wat doe ik precies en hoe veel? Dat wil de concurrentie graag weten.
b/ Waar staan mijn waardevolle spullen? Dat willen de lokale boefjes graag weten.
2/ Ik ben dagelijks hard aan het werk (productie draaien!) en heb geen zin in het zoveelste bezoek van deze maand. Het feit dat iemand onaangekondigd aan de deur staat laat mij deze mening niet herzien. Zeker niet als deze persoon er uit ziet als iemand die net uit een Amsterdams kraakpand is gerost.
3/ Oeps wat zeg ik nu toch (punt 2). Ik mag mensen niet beoordelen op hun uiterlijk (Bobo; Stropdas; haircut ‘Kraakpand’) Ik moet transparant zijn… Hoe gaan we dat organiseren (excusez le mot..) Keurmerk? Ordentelijk ontvangen van auditoren en daarmee laten zien dat we het spel ‘fair’ spelen?
Is dit een opsomming van domme argumenten? Voor de idealistische ‘transparantie-goeroes’ zonder twijfel met ‘ja’ te beantwoorden. Het zal nog een hele kluif zijn om het ‘nieuwe concept’ aan die dommeriken uit te leggen….
@Dick: “Fair Trade heeft niets te verbergen behalve dan dat het beslist geen vorm van collecte is voor de armste kindertjes en arme boertjes waar wij aan denken als we hun posters zien.” Het ontgoochelt me dat jij dit zo zegt, Dick. Nergens ooit werd of wordt dit beweerd.
En het stelt heus wel wat meer voor dan “Fair Trade zorgt op een wat ordentelijker manier voor deviezen in landen die weinig anders hebben om geld te verdienen dan land- en tuinbouw.” Zuid-Afrika of Brazilië kan je bezwaarlijk in deze groep kwijt.
Fair trade kan je ook niet zomaar onder één noemer of - zo je wil - missie plaatsen. Het recente engagement van Nestlé wordt door Oxfam-Wereldwinkels aangegrepen om de problematiek van de kindslavernij in de chocoladesector terug op de agenda te plaatsen.
Dit gezegd zijnde blijft fair trade een verhaal in de marge. Zoals van generatie-armoede in ons land de gegoede burgerij ook niet bepaald wakker ligt. So be it.
Steven, ik kan je vertellen dat zelfs de directie van Max Havelaar me uitstekend kan volgen in de zienswijze die jij ontgoogelend vindt. Wat vind je ontgoochelend? Het feit dat het niet jouw echte eerlijke handel is? Laten we die dan gewoon zo noemen.
Dick, fair trade is geen collectebus-operatie voor de armsten. Ik betwijfel het ten zeerste dat de directie van MH in Nederland dit in het openbaar wenst tegen te spreken. Ik ken geen leveranciers van fairtradeproducten die in hun publiciteit deze onrechtmatige claims gebruiken. Jij wel?
Je kent vast de kracht van suggestie wel. Bijv. die van arme kindertjes die nu gelukkig kijken op posters.
Nogmaals ik heb niets tegen het fatsoenlijk op gang brengen van deviezenstromen. Wel tegen de valse romantiek die me wordt opgedrongen om het te kopen.
Dick, als het over ‘suggestief’ gaat, dan is deze draad een schoolvoorbeeld.
Maken Willem en Drees dan ook gebruik van valse romantiek? Bij hen ook lachende boeren.
Als er al lachende kindertjes te zien zouden zijn in fairtradepubliciteit, dan valt er hoogstwaarschijnlijk ook iets te lachen voor die kinderen.
Stemmingmakerij staat niemand goed.
Ja, valse romantiek is gemeen. Het gaat om fantsoen.
We leven in een werkelijkheid waarin mensen graag 50 euro over hebben voor de slachtoffers van een aardbeving, maar geen 20 cent om diezelfde slachtoffers een degelijke vergoeding voor bijv. hun koffie te garanderen.
