Niets menselijks is ons vreemd, zeg ik dan. We raken geprikkeld door de advertentie, kopen het product om die nieuwsgierigheid te beveredigen en ....  kopen het daarna nooit meer omdat we belazered zijn of onze nieuwsgierigeheid verkeerd bevredigd zien. End of story. Korte termijn denkers dus, de makers van zulke producten.

Daar geloof ik dus absoluut niks van. Het kan ook niet waar zijn. Als het waar zou zijn, zouden fabrikanten het nl. allang niet meer doen. De verpakkingen, recalme en alles wat er aan productie verder bij komt kijken zijn daar veel te kostbaar voor.

Nee, we kopen het gewoon ook al zien we het en weten we van tevoren dat het product niet is wat de verpakking zegt.

“Waarom is dit dan nieuws?’

Waar staat dat dit nieuws is? De consument (Aldiklant?; het zijn Duitse foto’s) die dit koopt, kan misschien niet anders en rukt de deksel er af en eet het op. Lijken mij geen kwaliteitsbewustzijnders.
Als ik even doorga met dit vooroordeel, zal deze consument niet gaan klagen, omdat hij niet in die positie is.
Nu heeft een kunstenaar er een leuk overzicht van gemaakt en kan de kenner zich er over buigen.

Eens met Pjotr, al had ik het zelf wat minder vriendelijk bewoord. Maandag plaatste iemand de link op rubriek.nl, als ik het overzicht zie staan er op dingen als een ansjovisblikje na geen producten bij die een beetje culinair ingestelde cq kwaliteitsbewuste consument koopt. Dus daarvoor is het ook geen nieuws. 

Het is ook geen nieuws, het is kunst.

Inderdaad, het is een kunstproject. Lees het interview met de maker, Samuel Muller, bij Zestz

en nu nog de link van Zestz: http://zestz.nl/2008/03/27/duits-kunstproject-toont-kant-en- klaar-maaltijden/

en het zijn geen aldi-producten, of tenminste niet allemaal, voor zover ik het beoordelen kan. veel A-merken uit grote duitse supermarkten.
zeer interessant! vroeg me net ook al af waarom me dit zelf nooit is opgevallen, de incongruentie tussen verpakking en product. ik denk dat we er gewend aan zijn geraakt of dat we wel weten dat reclame onzin verkoopt. 

Ik was het die op Twitter deze link noemde die door Marco werd opgepikt. En ik vind het wel nieuws, ook al is het kunst. Dat sluit elkaar ook niet uit wat mij betreft. Het maakt namelijk duidelijk dat marketing/reclame of hoe je het ook maar noemen wil heel vaak bestaat uit bewust misverstanden kweken en het maakt duidelijk dat mensen blijkbaar zo goedgelovig zijn dat ze zo’n product toch kopen. Ik ben zelf marketeer maar dit is absoluut niet de marketing war ik voor sta. En daarom vind ik dit nieuws want het laat zien hoe het in mij ogen niet moet. Dus ik zal ik er op mijn eigen blog ook zeker ook nog een artikel aan wijden.

Ik ken 1 geval van een Amerikaanse fabrikant van Chocolade-cake-mix, die inderdaad een natuurgetrouwe foto van het eindresultaat op de varpakking gezet heeft. Dat verkocht direct niet meer, omdat mensen dachten dat de cake teveel naar pure (bittere) chocolade zou smaken. Wat zegt dat over ons consumenten?

Een kunstproject. Sinds wanneer is (in ieder geval dit soort) kunst geen nieuws? Nl. een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken (= zo ongeveer de definitie van alle eigentijdse kunst).

Kijk even wat Müller Ronald vertelde op Zestz: “Maar, benadrukt Muller, met dit project wil hij de producten niet in een slecht daglicht plaatsen. Het enige doel is om zich kritisch bezig te houden met de reclame van nu.”
Niet (ver-)oordelen, maar kijken. Wat betekent dit? Wmb is zowel interessant (als we het weten, waarom kopen we dan toch de droom? willen we los van de werkelijkheid en accepteren we het gat? zijn we alleen maar murw en is dit een uiting van de fascinatie?) en totaal niet (we kennen het gat allang).

Culi’s die het niet blieven? Dat zou zomaar kunnen. Bergen andere mensen wel. Iedere dag. Week in week uit.

Culinair fotograferen is een vak. Daar zijn cursussen voor. Daar zijn op tv programma’s over te zien geweest (even geen voorbeeld voorhanden, helaas). Over hoe een bord eten ‘gecomponeerd’ wordt. De belichting, de photoshop.
Als ik eens bij een snackbar een frietmaaltijd bestel, vraag ik altijd of het uiteindelijk maal lijkt op dat wat op het lichtbord staat.
Meestal word ik wat meewarig aangekeken.

Daarom lijkt het mij geen nieuws. De mens is het gewend en in andere gevallen, zoals ik in mijn vorige reactie aangaf, maalt men er niet om of valt het niet op.

OK, dit begint een interessante te worden over esthetica en de rol van kunst.

De vraag die hier op is gekomen luidt dus: is kritische kunst (vlgs Müller is dat zijn intentie) geen nieuws, ook al maakt die kunst een punt dat nou juist bedoeld is om mensen ergens bij stil te laten staan? 

@Dick, als kunst dat bereikt wat Muller voorheeft, is zijn doel toch bereikt? Als ik kijk naar de reacties zijn die niet anders dan die van een groep kunstaanbidders die elkaar bestoken met opmerkingen en interpretaties.

Ik blijf bij mijn standpunt: als de nieuwsgierigheid niet is bevredigd, koop je het gewoon niet meer. De opmerking van Pjotr inzake het niet klagen omdat ze geen andere keuze hebben kan ik ook niet achter staan. Juist in dat segment is veel keuze omdat daar de winst ligt.

Niemand gelooft dat de vepakking precies laat zien wat erin zit. Daarom werkt dit project. Het maakt je bewust van iets wat ergens een beetje raar is.

Maar kunst met een grote K is het niet.