Ik lees het nu pas. Vorige week werd bekend dat Lactalis - maker van o.m. President-camembert - een fabriek sluit. Het bedrijf maakt net als Isigny geen rauwmelkse camembert meer en mag daarom niet meer zeggen dat het AOC-kaas maakt.

Is de sticker niet gewoon van een andere kaas “gekaapt” (zie de bovenste rand) of hebben we met onkundig personeel te maken. Frans blijft een moeilijke taal.

Als dat zo is, zou het vuilspuiterij zijn. Vraag derhalve: hebben ook andere lezers deze kaas met deze sticker gezien?

Ja, vanochtend nog.

Stikkertje zat er op, dus ik denk nog: ha, fijn, daar is die rauwmelkse Isigny die ze op Vlieland in het winkeltje Zilt óók als rauwmelks verkopen maar dan zónder stikkertje maar wél twee keer zo duur als Heer Heijn.

In twee weken tijds dus al twee keer belazerd.

Fukking middenstanders.

Ha, gelukkig, duidelijkheid! Dank Pf!

Dit kan niet correct zijn. Misschien zit er een gaatje in de Nederlandse wetgeving, maar het Franse doosje is duidelijk: er staat niet op “au lait cru” en geen AOC.  Dan is het ook geen lait cru, die een fikse meerwaarde zou betekenen. En inderdaad, Isigny produceert geen lait-cru kaas meer. Dit moet fraude zijn.

Is die waarschuwing hier op het doosje (in geval van rauwemelk) verplicht in NL?  Moet dat dan ook op boerenkaas?

Toen mijn vrouw zwanger was van de eerste at ze ook graag de boerenkaas. In dit geval de 20+ boerenkaas van de AH. Pas na vele keren kopen kreeg ze ineens te horen dat die van rauwe melk wordt gemaakt. En dat ze dat dus beter niet kon eten. Staat echter nergens vermeldt. Wellicht omdat het van een blok wordt afgesneden?

Bij de brie’s die we kochten letten we wel in elk geval op, maar zijn we in de nederlandse supermarkten nooit een rauwmelkse brie tegen gekomen.

Het is allemaal opgeklopte paniekmakerij. Het eten van rauwmelkse kaas is net zo (on)gevaarlijk als het eten van een pâté van Stegeman. De fabricanten van rauwmelkse kaas hebben zeer strikte kwaliteits/hygiene voorschriften, welke ook nog een keer met zeer strikte normen worden gecontroleerd door de overheid.

De paniek met rauwmelkse kaas komt uit de periode dat veel importeurs nog via Rungis werkten. Op deze groothandelsmarkt (onder Parijs) wordt veel kaas zonder verpakking aangevoerd, welke door de plaatselijke handelaren worden omgepakt. Soms ging dat wel eens fout, met name als werknemers het niet zo nauw namen met hun persoonlijke hygiene.

Overigens, in de levensmiddelenindustrie kunnen altijd fouten worden gemaakt, met soms, vervelende gevolgen. De controles welke systematisch worden uitgevoerd op het eindproduct moeten echter garantie geven voor een correcte sanitaire kwaliteit. In dit kader is er ook een europees alertsysteem in het leven geroepen. Een systeem dat m.i. goed en adequaat werkt. Eet u vooral smakelijk!

Over neppers gesproken… Ik moest opeens denken aan een stukje dat ik een tijdje terug schreef, of eigenlijk, een foto die ik plaatste van een pak Cruesli: ‘Nieuw’ stond er met grote letters, en daaronder: ‘Original’.

Met Flipse ben ik het helemaal eens. Het stickertje van Albert Heijn past in de categorie ‘CYA’. Cover Your Ass. Het doosje ziet dermate authentiek uit dat het wellicht van rauwmelkse kaas gemaakt zou kunnen zijn. De aanduiding Moule a la louche betekent ook dat het zeer ambachtelijk bereid is. De kaas is uit een stuk met de hand uit de wrongel gevormd. Verder ziet het label er erg traditioneel en redelijk knullig uit. Rauwmelkse kaas dat van gecontroleerde boerderijen afkomt kan hooguit wat Listeria bevatten. Het zoutgehalte, dat vooral bij traditionele kazen minimaal 2,5% bevat is dermate hoog dat Salmonella en Listeria weinig kans heeft om dit te overleven. Die sticker erop plakken heeft toch wel zin. Vooral als imand erg ziek van wordt die toevallig een letselschade advocaat in de familie heeft…

IJsbrand, maak je niet te veel illusies over die “moulé à la louche”.  Ik zag het ooit op een filmpje in een bezoekerscentrum van het dorpje Camembert (twee bezoekerscentra -waarvan één van een multinational-, drie boerderijen en verder niets).  Van die ‘louches’ zou je verwachten dat het pollepels zijn, maar in de moderne fabrieken zijn een soort grote ijsscheppers, met twaalf in één rek gemonteerd, die volautomatisch wrongel in de mallen (moules)klepperen aan een ritme van tweehonderd per minuut.  Maar technisch gesproken is het inderdaad wel geschept en niet gespoten.

Bedankt voor de uitleg van louche Nick. Nu weet ik eindelijk waar het Nederlandse woord louche vandaan komt.
Uit de Camembert streek!

Hé, ik had er zelf niet bij stilgestaan, maar de ene louche is de andere niet.
Louche betekent pollepel en afgeleid betekent werkwoord loucher dus lepelen (met een pollepel). Maar loucher betekent ook loensen.  Ons Nederlandse leenwoord louche is allicht van dat laatste afgeleid

Anderzijds betekent moule in het Frans zowel mossel (la moule) als mal/gietvorm (le moule).  vandaar dat Marcel Broodthaers een mosselpot tot kunstobject verhief.

Tenslotte wordt camembert niet gekneed maar in drie keer in de mal ‘gelepeld’, met enige tijd ertussen om de wei te laten uitlekken.