AH Volkoren meel: nep of een ander kwaliteitsniveau?
Van Akke Hoekstra krijgen we een geval van door de VWA geautoriseerde al-dan-niet nep binnen. Over het volkoren meel van AH en die van een Duitse molen. Hoe oordeelt foodlog? Is AH's volkoren meel of ligt het aan Akke's onrekbare kwaliteitsbegrip?
Als trouw lezer van foodlog word een mens steeds wantrouwiger. Niks mis mee natuurlijk. Ik ben al jarenlang fervent broodbakker. Ik haal prima goedkoop meel uit. Duitsland, meel uit de molen en bij luie buien volkorenmeel uit de AH. Nu lijkt het volkorenmeel van de AH niet vagelijk op het Duitse of molenaars-volkoren. Sterker nog: het lijkt meer op bloem met hier en daar een zemeltje en vezeltje. Ik heb altijd gedacht dat wanneer op een pak vermeldt staat wat de inhoud is, ook die inhoud in dat pak zit. Bij de AH dus niet. Ik kon niet geloven dat dit mocht dus ik stuurde een mailtje naar de AH zelf (zij bezinnen zich nog steeds op hun antwoord) en naar de VWA.
Van de VWA kreeg ik het volgende antwoord: "Levensmiddelen moeten, volgens wettelijke regels, nauwkeurig worden aangeduid, met name bij de "ingrediëntendeclaratie". Door middel van deze aanduiding kan de consument zijn keuze maken.
Op zich is volkorenmeel een niet-beschermde benaming, zoals bijna alle levensmiddelen. Onze organisatie let op de voedselveiligheid, niet op voedselkwaliteit. Kwaliteit is een zeer rekbaar begrip, wat door iedere consument anders wordt geïnterpreteerd".
Tja, dat betekent dus..... dat misleiding mag van onze overheid? Of zet ik het te zwaar aan?
Nou ja, ik wacht nog op de AH, maar vrees dat er geen antwoord meer komt. Ik ga wel weer volkoren bij de molen halen en aanlengen met bloem....
Scheelt al met al aardig in de kosten.
Reacties (35)
Ah, kijk hier toch eens....... ik copypeest een stikje van het NBC ( http://www.nbc.nl/dossiers/alle/voedingsvezel-volkoren/1150) :
Wanneer mag ik mijn product “volkoren” noemen?
Bij naamgeving van producten speelt een aantal zaken. Over het algemeen geldt dat producten een naam moeten hebben die de consument duidelijk maakt om wat voor een product het gaat. Volgens de wet mag de consument niet misleid worden. Het gaat daarbij zowel om de aard van het product als om de samenstelling ervan. De naam volkorenbrood is wettelijk vastgelegd. Dit is een zogenaamde ‘gereserveerde’ aanduiding. Voor de term volkoren bij bakkerswaren en banket is er niets wettelijk vastgelegd. Maar, er zijn voor deze producten wel richtlijnen om misleidende naamgeving te voorkomen.
Brood
In het Warenwetbesluit Meel en brood worden een aantal gereserveerde aanduidingen genoemd. U bent niet verplicht om deze aanduidingen te gebruiken, maar als u dat doet, moet het brood wel aan de voorwaarden voldoen die daarbij gesteld worden.
In artikel 16 Warenwetbesluit Meel en brood staat de definitie van volkoren. Het woord volkoren mag onderdeel uitmaken van de aanduiding van meel en brood als daarin alle van nature voorkomende bestanddelen van de desbetreffende graansoort in hun natuurlijke verhouding, al dan niet na een bewerking te hebben ondergaan, aanwezig zijn. Een brood met alleen volkorentarwemeel mag dus een volkoren(tarwe)brood genoemd worden. In een volkoren meergranenbrood zijn dus meerdere graansoorten verwerkt en zijn uitsluitend de volkorenmelen van die graansoorten gebruikt.
Voorbeeld
Voor de bereiding van een brood gebruikt u meergranenbloem en volkorentarwemeel. U kunt dit brood aanduiden als een meergranenvolkorentarwebrood of een meergranenbrood met volkorentarwemeel. Met de de aanduiding ‘meergranenvolkorentarwebrood ’ geeft u aan dat er meerdere graansoorten in het brood verwerkt zijn, maar alleen van de tarwecomponent het volkorenmeel. Volgens het Warenwetbesluit Meel en brood is dit toegestaan, maar om misleiding te voorkomen is het dan natuurlijk wel van belang dat het tarwevolkorenmeel een kenmerkend bestanddeel is van het meergranentarwevolkorenbrood. Er is veel discussie over de vraag hoeveel % van het graan volkoren moet zijn voordat de aanduiding ‘volkoren’ gebruikt mag worden. Meestal gaat men nu uit van een volkorengehalte van minimaal 50%. In het genoemde voorbeeld mag dus wel roggebloem, maar geen tarwebloem worden gebruikt en het gehalte aan volkorentarwemeel moet minimaal 50% van de totale hoeveelheid graancomponenten zijn.
Bakkerswaren en banket
Geldt dit ook voor bakkerswaren of banket? Hoewel het Warenwetbesluit Meel en brood niet van toepassing is op bijvoorbeeld ontbijtkoek of biscuit, heeft u te maken met de algemene eis dat de consument niet misleid mag worden. Bestaat een product uit zowel volkorenmeel als bloem en noemt u het ‘volkoren’, zorg dan dat het voldoet aan de 50%-regel (minimaal 50% van de graanbestanddelen is volkoren) en vermeld het percentage volkorenmeel op voorverpakte producten bij de aanduiding of in de ingrediëntendeclaratie.
Voor de goede orde: volkorenbloem bestaat niet. Bloem is per definitie niet volkoren.
He nee, wat ben ik toch een domme haastoor van een redacteur van dienst. Op het pak staat ook geen volkoren bloem, maar volkoren MEEL, want daar bak je brood van. Ik was ook zo vol van dat meel dat eerder bloem lijkt ;-)
Akke was zo aardig me achterlangs op m’n lazer te geven. Ik smeer me maar publiekelijk in met pek en veren om het af te leren. Ze schrijft me net:
In bloem zit niks. Geen enkel gezellig zemeltje. Bloem is dan ook nooit
volkoren. Bloem koop je voor 39 cent bij de Lidl en aldi etc.
Volkorenmeel van de AH zit ergens rond de euro per kilo.
Als je het woord volkorenbloem nou vervangt door volkorenmeel, ben ik
helemaal gelukkig en lijkt het net alsof jij het allemaal goed hebt
gedaan.....
En zo heb ik het dus ook aangepast.
Schreef ergens vorige week in een ander topic over AH volkorenmeel, wat je overhield als je het door een zeef haalt. Leuk experiment, ziet eruit als de zemelen die je ook in een zakje kan kopen. Heel anders dan bij het volkorenmeel wat ik bij de molen haal.
Geen verstand verder van meel, maar op mij komt het over als nep. Dwz, bloem met bijgevoegde zemelen. Maar als dat ook volkorenmeel mag heten, dan zou het geen nep zijn..
Ik dacht eigenlijk altijd dat het erom ging of de hele graankorrel wordt gemalen of dat eerst de zemelen eruit worden gehaald. Dat je dus ook heel fijn volkorenmeel kunt hebben, dat toch het volle koren bevat. Dat het hele pak schoon door de zeef gaat is in dat geval geen criterium.
Is dit niet iets voor je Akke
http://www.bestelbio.nl/index.php?cPath=23_32_133
Groet
Over de laatste zin van het artikel “Ik ga wel weer volkoren bij de molen halen en aanlengen met bloem.... Scheelt al met al aardig in de kosten” vraag ik me af hoe dat kan.
Bij “mijn" molen is volkorenmeel goedkoper dan bloem. En zo hoort het ook, aangezien het minder bewerkingen heeft ondergaan en een groter deel van het graan kan worden verkocht.
Hoe kan bij de supermarkt de bloem goedkoper zijn dan het meel?
@Edwinek
Ik was misschien niet duidelijk, het pak komt niet schoon door de zeef, wat er in de zeef overblijft is zemelachtig materiaal. Hetzelfde wat je wel eens in een zak ziet liggen met op het etiket de vermelding ‘zemelen’.
Kijk, bij de molen is het simpel: de korrels gaan in een keer de molen in en worden tot meel vermalen.
Industriëel gemalen meel wordt gefractioneerd. Het wordt uitgemalen en gesplitst in meerdere “fijntes”. Om weer volkorenmeel te krijgen, worden deze fracties weer een bepaalde, natuurlijke verhouding bij elkaar gedaan. Het is dan wel “volkoren”, maar toch…
Via bakkerswereld.org heb ik nog een fijn linkje gekregen met wet- en regelgeving omtrent brood en meel: http://wetten.overheid.nl/BWBR0009669/tekst_bevat_brood/geld igheidsdatum_12-03-2009
Meel definieren ze hier als volgt:
meel: de grotendeels poedervormige waar, verkregen door verkleinen of pletten van de vruchten van graan of de zaden van boekweit, waaraan kiemen en delen van de schil geheel of gedeeltelijk kunnen zijn onttrokken, en waarvan, voor zover het gerst, haver, rijst, wilde rijst of boekweit betreft, de doppen verwijderd zijn;
Wezenlijk geeft dat alle ruimte tot “gedoe”.
Bak je brood, moet je je ook nog met dit soort dingen bezig houden........
Maar goed, ik ben er helemaal klaar mee. Geen AH meel meer.
Ik haal gewoon weer zakken van 25 kilo bio bij de meelfabriek. De prijs ligt opmerkelijk laag, minder dan 30 euro. Die fabriek haalt dat spul dan weer keurig bij een molen uit Duitsland vandaan. Op z’n allerergst vermeng ik de zaak soms met de goedkoopste bloem die er is van de Alsi of Lidl. Dat doet het ook.
“Dat doet het ook”?
Dat doet WAT ook? Iets goed slechter maken?
Ik moest even aan deze oude Argentijnse wijsheid denken (van Astor Piazzolla): “je moet nooit stront met chocolade vermengen”
Gisteren nog samengezeten met mensen die in Ruten (bij Tongeren) velden hebben en topbloem produceren. Wij gaan die gebruiken voor onze Hasseltse fairtradespeculaas.
Carrefour heeft er haar oog op laten vallen: Nieuwe Kwaliteitsketen Traditioneel Brood Triti-Sano
Zo doceerden ze me gisteren:
Composition autorisée dans un pain ordinaire :
Farine de céréales (froment, épeautre, seigle, orge, maïs)
Eau
Sel industriel (NaCl) ou marin (max 2% de la matière sèche totale)
Levure ou levain
Extrait de malt, gluten de céréale
Farine de soja (OGM?) pour la blancheur & la teneur en protéines
Graisses souvent saturées & lécithine de soja
Adjuvants de panification (émulsifiants, dextrose, enzymes…)
Sucre
Acide ascorbique
Graines non céréalières (tournesol, pavot, cumin, thym…)
Fruits sec (noix, noisette…)
Autres fruits (olive, tomate…)
TOUS CES COMPOSANTS NE SONT JAMAIS PRESENTS ENSEMBLE
---
Composition d’un pain TOPBLOEM :
Farine de froment améliorant TOPBLOEM
Eau
Sel iodé (1.7% max)
Levure
ET RIEN D’AUTRE…
Wie de hele powerpoint wil mailt me maar.
Heeft iemand zich wel eens afgevraagd waarom er broodverbeteraars op de markt zijn gekomen? Het antwoord op deze vraag in een beetje zwart/wit stelling is de volgende: in een meelfabriek wordt tarwe of andere granen vermalen tot iets wat meel heet. Alvorens dit product te vermarkten zoals het uit de molen komt, worden er allerhande ingrediënten uitgehaald welke meer waarde hebben dan het simpele meel. Wat je eruit haalt, moet je er ook weer instoppen, maar niet persé van dezelfde oorsprong. Dus om je brood te laten lukken en vooral die ouderwetse smakelijkheid te geven kun je beter meel van een ouderwetse molen kopen (die geen gesophisticeerde machines heeft staan) dan meel zoals dat hier in de SM wordt verkocht. In andere landen wordt nog wel eens een type/kwaliteitsaanduiding voor meel gebruikt, bijvoorbeeld type 51 (uitstekend voor brood). Hier doen we dat allang niet meer, want het product meel zoals dat hier verkocht wordt is meer bloem. Een soort bindmiddel waar je de nodige ingredienten in moet stoppen om e.e.a. aangenaam eetbaar te maken.
@Akke. Heb je al anwoord gekregen van AH? Deze kwestie signaleerde ik al 12 jaar geleden en de afdeling kwaliteitscontrole van AH zou er iets aan doen werd mij gezegd. Maar indertijd werkte ik nog voor NRC en dan krijg je wel meteen antwoord.(Stille kracht van de krant.) AH heeft zich niet gebeterd (wat ze mij beloofden)en nu blijkt dat ze gewoon al die jaren zijn doorgegaan met hun beleid in dezen en precies weten wat ze bestellen bij hun Duitse fabrikant. Tegen mij zei het hoofd van die afdeling indertijd dat de afdeling kwaliteitscontrole bij het centrale magazijn waar de goederen binnenkomen, had verzaakt e.e.a. zo nu en dan te controleren of de bestelde kwaliteit inderdaad ook geleverd wordt door de fabrikant. Hieruit blijkt dus gewoon dat AH deze kwaliteit gewoon bestelt en dat het niet een fout is van de fabrikant waar het toen p gegooid werd. Zou je mij willen laten weten of je al antwoord hebt gekregen? dank.
Het rare is dat ik alleen een ontvangstbevestiging heb gekregen van AH. Daarin werd verteld dat de zaak zou worden behandeld door iemand met verstand van zaken. Van dat soort dingen word ik natuurlijk heel blij.
Maar.......... de deskundige laat mij wel erg lang wachten.
Ik geloof dat ik nog maar eens een mail ga sturen. Of begin ik dan wat teveel op een oude zeur te lijken?
Akke, dat lijkt me vooral niet. Zeker niet nu blijkt dat ook Florine al jaren wacht op de beloofde kwaliteitsverbetering.
Dick. Even terzijde: Ik wacht niet op de beloofde kwaliteitsverbetering, ik heb dat volkorenmeel van AH nooit meer aangekeken. Ik ging er vanuit dat ze te goedertrouw waren in hun antwoord. Ik kocht dat meel indertijd bij AH omdat ik het wilde vergelijken met de kwaliteit volkorenmeel (steengemalen) die ik bij een molenaar had gekocht. Daarna de kwestie bij hoofd kwaliteitscontrole AH aangekaart, die mij na enkele dagen liet weten dat hij alle zakken uit de winkel zou laten halen en dat de Duitse fabrikant al op het matje was geroepen. Nu blijkt dat dus een toneelspelletje te zijn geweest. ik heb die kwestie niet verder gevolgd temeer omdat NRC mij nooit ruimte gaf over dergeljke dingen te schrijven, het was immers een receptenrubriek en mijn recepten vielen toendertijd toch al van de pagina af qua lengte. Dus je gaat verder met de dingen en laat het erbij zitten omdat je er niets mee kunt. Maar nu ga ik er wel wat mee doen vandaar dat ikwilde weten of Akke ooit antwoord heeft gekregen. Ik kocht zaterdag nog even snel zo’n zak bij AH en ja hoor er zat precies dezelfde onzin in als 12 jaar geleden.
Dank Florine, zo krijgen we de dingen helder. Zo zie je maar weer, je moet het altijd “ff checke” ;-)
Nou ja zeg.....
Volgens mij suggereert de AH hier dat het bruine van het volkorenmeel van de molen komt door gebruik van mout, of lees ik dit fout?
Excuses voor het uitblijven van een reactie.
Wij kunnen u informeren dat de kleur van het meel wordt bepaald door de
hoeveelheid en de soort kleurmout die is toegevoegd. Kleurmout ontstaat
door het roosteren van graan.
Dit kan dus inderdaad verschillen.
Met vriendelijke groet,
Albert Heijn Klantenservice
Volgens mij mag meel volkorenmeel heten als het gemaakt is van de hele graankorrel.
Deze graankorrels worden dan lang en fijn vermalen tot iets wat lijkt op bloem, óf kort en grof, tot iets wat lijkt op Akke’s Duitse meel.
Heel erg vergelijkbaar met koffie dus. Dezelfde koffie is er als hele boon, grove maling en snelfiltermaling.
Lijkt mij ook, als het gaat over broodmixen (zgn boerenbrood of waldkornbrood) heeft die persoon in kwestie wel een punt.
Maar (mag ik hopen) als het gaat over het ‘gewone’ volkorenmeel lijkt het mij een onzin antwoord.
Zo, nog maar een keer gemaild en dan hebben we nu weer een antwoord:
Volkorenbrood mag niet zo maar als volkorenbrood op de plank komen te
liggen. Het brood moet worden gebakken van volkorenmeel. Hierbij wordt de
hele tarwekorrel gebruikt. Het meel hiervan bevat fijngemalen kiemen en
zemelen. Ook bevat volkorenmeel vaak nog hele of gebroken tarwekorrels. De
Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) houdt hier toezicht op.
De term tarwe of bruin brood wordt dus erg veel en divers gebruikt en daar
is niet een eenduidige beschrijving voor behalve de eisen zoals vermeld in
de warenwet.
--------------------------------------------------------
Tja, als consument zou je dus blij moeten zijn met het feit dat de VWA controle houdt op ons volkorenmeel.
Helaas........
Ik heb ook de VWA een mailtje gestuurd over het meel en hier is het antwoord:
Levensmiddelen moeten, volgens wettelijke regels, nauwkeurig worden aangeduid, met name bij de “ingrediëntendeclaratie”. Door middel van deze aanduiding kan de consument zijn keuze maken. Op zich is volkorenmeel een niet-beschermde benaming, zoals bijna alle levensmiddelen. Onze organisatie let op de voedselveiligheid, niet op voedselkwaliteit. Kwaliteit is een zeer rekbaar begrip, wat door iedere consument anders wordt geïnterpreteerd.
----------------------------
Kortom: is dat fijn geregeld of fijn geregeld?
Het is maar weer eens temeer duidelijk dat de klantenservice van AH de klok heeft horen luiden maar (weer) niet weet waar de klepel hangt. Het antwoord heeft m.i. vooral betrekking op de kleur van brood en beslist niet op de kleur van meel of de samenstelling van volkorenmeel. De warenwet lijkt misschien vaag over dit onderwerp (er was vroeger een brood- en meelbesluit waarin dingen duidelijker waren omschreven), maar zegt dat volkorenmeel gemaakt moet zijn van de hele graankorrel… Dat is toch duidelijk? Laten analyseren dus bij het Bakkerijcentrum in Wageningen…
Dick, off topic maar er is geen andere plek voor: je poll is weeral volledig verkeerd opgesteld. Als je niet voor bent, kun je alleen maar tegen stemmen door een ander statement te aanvaarden, en ik ben het noch met het ene, noch met het ander eens. Dus antwoord ik (weeral) niet.
Ingebroken door DV, 12:54h: deze is bedoeld als geintje binnen een bepaalde denkwereld. Dus ik kan me je probleem goed voorstellen als je buiten die denkwereld staat. In de biowereld speelt dit dilemma momenteel. Heel eerlijk: ik sta er ook versteld bij te kijken. De keuzen moeten wmb op heel andere assen gemaakt worden.
@Akke, Flipse. Ik stuurde het volkorenmeel van AH op naar een molenaar, die het voor mij analyseerde en er ook nog met met een collega over belde en de gegevens vsn zijn meting bediscussieerde met hem. Hun conclusie: Het volkorenmeel van AH ligt in een schemergebied, nl 11% zemelen en 89% meel. Het meelbesluit spreekt over een naturlijke verhouding, maar ja wat is een natuurlijke verhouding. Iedere tarwesoort heeft een meer of minder dikke laag zemel en de vraag is waar houdt de zemel op en begint het meellichaam? Dus het natuurlijk percentage wisselt. Zelfs molenaars vinden dat een lastige kwestie. Je kunt de dingen niet zomaar zwart/wit beoordelen vind mijn molenaar. En ieder jaar en ieder gebied zelfs levert andere tarwekorrels op met andere zemeldiktes en eiwitgehaltes. Volkorenmeel wordt ook gemengd vanwege dat wisselens eiwitgehalte van tarwekorrels. Hoe lager het eiwitgehalte hoe minder goed het brood (als er brood wordt gebakken van dat volkorenmeel)zal rijzen. Dus molenaars en meelfabrikanten gaan voor een constante kwaliteit en mengen dus diverse tarwesoorten (uit diverse gebieden) met elkaar alvorens te malen. Hoe meer zemelen hoe meer de eiwitstructuur van het deeg wordt ‘doorsneden’waardoor het deeg minder goed de CO2 kan vasthouden en het brood minder luchtig wordt (rijst minder goed). Hier komen al die verdraaide broodverbeteraars om de hoek kijken. In Nederland zou men eens moeten instellen dat er meer informatie op de verpakking komt te staan zoals in andere landen gebruikelijk is. Dan weet je of je volkorenmeel geschikt is voor broodbakkerij, pannekoeken, etc. Om terug te komen op het volkorenmeel van AH , dat schemergebied komt AH blijkbaar goed uit want alles is een rekensom. De lager percentage zemelen wordt denkeljk zo besteld en zal waarschijnlijk net die paar denten verschil uitmaken waar AH zo dol op is. Twee procent minder dan de vereiste 13% zemelen voor volkorenmeel, daar zal de Voedsel en Waren Autoriteit bij controle niet over vallen, volgens mijn molenaar. Schemergebieden speculeren op de gemakzucht in dezen en levert geld op.
22 jaar houd ik me al met professioneel met voeding bezig. Ik heb me in die jaren al over heel wat dingen verbaast. De logica van industrieel bereide producten is er één van. Immers, we halen eerst alles er uit, om het er vervolgens weer aan toe te voegen. Zo worden -zoals jullie reeds hebben uitgezocht- bij volkorenmeel eerst alle deeltjes gesplitst, om die er daarna weer in een bepaalde vaste verhouding aan toe te voegen. Dit gebeurt ook bij de bereiding van vruchtensap; water,aroma’s, pulp en cellen halen we er uit, waarna we in het land van bestemming alles weer toe mogen voegen aan uitsluitend hetzelfde sap waarvan zij tijdens de bereiding zijn gescheiden. En voila! Je mag het weer vruchtensap noemen. Logisch? Nee! Natuurljk? Nee!, Duurzaam? Nee! Maar wel efficiënt en dus goedkoop. Bovendien smaakt het product hierdoor altijd zoals we gewend zijn, zitten er altijd precies evenveel voedingsstoffen in en heeft het altijd dezelfde kleur en structuur. Dat vinden wij moderne mensen fijn: we weten zo waar we aan toe zijn en geven niet te veel geld uit aan ons eten…
Het lijkt me interessant om hier eens echt wat dieper op in te gaan. De voedingsindustrie ontmaskert zou een mooie werktitel zijn…
Bij het sapverhaal van Lara van Aalst nog een kleine aanvulling. Duurzamer is het wel!
Door bij pak hem beet Braziliaans sinaasappelsap het water er in Brazilië uit te halen hoef je alleen het concentraat te verschepen. Zou je het hele sap willen transporteren heb je al snel vijf keer zoveel schepen nodig en dat is ook niet goed voor het milieu.
Yep, natuurlijk kun je dit afwegen: vijf schepen sinaasappelen ipv één schip en thuis met de hand persen t.o.v. industriële handelingen (persen, verpakken, vervoeren etc.) in Brazielië en dan nogmaals in het land van bestemming.(toevoegen, verpakken, vervoeren etc. ) Ik weet het niet. Hoop dat de milieu-weegschaal inderdaad de goede kant zal opslaan. Maar het ging me in eerste instantie om de absurditeit van sommige dingen.
Kijk, dat er goede redenen zijn om gen liters water over de oceaan heen en weer te vliegen en dat daarom water in Brazilië uit het sap wordt gehaald en hier er weer in wordt gedaan, ach.... het verdient geen schoonheidsprijs maar er valt wat voor te zeggen.
Ik vind dat het anders is in het geval van dit meel dat mij wordt verkocht als volkorenmeel maar waarvan ik betwijfel of het nou echt volkoren is.
Als consument moet je er van uit kunnen gaan dat hetgeen je koopt ook daadwerkelijk dat is waar je voor betaalt. Koop je druivensap en het blijkt een beetje druivensap te zijn maar aangelengd met heel veel appelsap, dan ben je als consument genept waar je bij staat.
Niet fijn.
Over de kwaliteit van het meel heb ik mijn twijfels, ik klaag bij de Keuringsdienst van Waren, krijg te horen dat zij niet over voedselkwaliteit gaan maar over voedselveiligheid.
Klaag ik bij de AH. Krijg ik te horen dat de Keuringsdienst van Waren de kwaliteit van de voeding in de gaten houdt…
En zo is het cirkeltje rond.
Ik heb het sterke vermoeden dat de Keuringsdienst pas in actie komt wanneer er mensen ziek of doodgaan van het meel van de AH.
Nou ben ik weliswaar kotsmisselijk van het gemanipuleer met voeding, maar dood ga ik niet van het meel van de AH.
Kortom: waarom is het zo dat je bij het kopen van goederen wel ervan verzekerd bent dat het product wat je koopt daadwerkelijk is en doet wat je ervan verwacht en waarom lijkt dat bij voeding opeens niet meer zo te zijn?
Als ik druivensap koop, wil ik druivensap, geen appelsap.
Koop ik volkorenmeel dan wil ik volkorenmeel.
Het leven is verbijsterend simpel.
Toch klopt het antwoord van de VWA niet. De VWA heeft inderdaad niet de taak voedsel te beoordelen op kwaliteit. Wel heeft de VWA twee heel heldere wettelijke taken (1) in de gaten houden dat voedsel veilig is (lees dat we niet ziek worden), (2) consumenten mogen niet worden misleid.
Maar ook het antwoord van AH klopt niet. AH is in de juridische zin leverancier -veel handelaren beseffen dit niet- als leverancier ben je verantwoordelijk voor de producten die je verkoopt. Deze verantwoordelijkheid gaat over (a) het recept cq de inhoud, (b) de verpakking en wat er dus op de verpakking staat. Mocht AH zich verschuilen achter de producent dan klopt dit juridisch niet.
Nu ben ik bang dat het werkelijke probleem ligt bij het feit dat de inhoudelijke competenties bij zowel VWA als AH waarschijnlijk niet meer aanwezig zijn. VWA heeft de neiging om ‘goedkope’ tijdelijke controleurs in dienst te nemen; en AH tja wat zal ik hier over zeggen ........
Binnen ons bedrijf hebben we regelmatig discussie over (1) EU-normen, (2) normen die een ster-lab verzint en hanteert, (3) zg hygiene codes, (4) interpretaties van de VWA (denk aan de frequentie van bemonstering voor rauwmelksekazen, zie een recente KvW aflevering) en natuurlijk eigen richtlijnen en normen. Het is in de praktijk soms best lastig hoor ;-)
Nu moet ik eerlijk bekennen niet veel van brood af te weten (maar wel van sappen). Druivensap met bijvoorbeeld een 10% druivensap / 90% sinaasappelsap inhoud verkopen als druivensap is in mijn ogen consumentenmisleiding. Dit mag volgens onze wet niet! Nu moeten we ook beseffen dat de VWA niet zelfstandig als politieagent optreed; zonder een (aan)klacht over een specifiek product doen ze niets.
In essentie gaat dit bericht niet over VWA vs AH maar over de vraag in hoevere marketing (en misleiding) en verkoop en productie van voedsel niet teveel met elkaar zijn verweven.
Geestig dit! Ik bak elke week een volkoren brood, inmiddels zonder nadenken, met volkoren meel uit de biowinkel. Maar nu. In een vakantiehuisje, recent, het verzoek om brood van de vakantiegezellen. Bij gebrek aan iets anders AH volkoren meel gebruikt. Bizar spul: bloem waar iemand een paar handjes grove zemelen doorheen had gemengd. Groot en met scherpe randen, heel anders dan de ‘losse’ zemelen die ik wel een in een bakje yoghurt gooi ter darmprikkeling. Een gemeen vermoeden van mij, na het lezen van deze discussie: dit is bloem met een soort zemelen dat normaal weggeflikkerd wordt of in veevoer of weetikwat terecht komt, het taaiste stukje van de schil zeg maar. En dat al minstens 12 jaar, getuige Florine’s observatie. En wat zit er in dat volkoren meel uit de biowinkel? En wat zit er in volkoren meel van een eerlijke molenaar? Dit vraagt om een uitgebreide testopstelling.
Het AH-vakantie-brood bleef in ieder geval een slappe, bleke derrie. Dus ook de bloem zelf was niet helemaal fris.
@Akke Nog even terug naar je antwoord van AH klanten service. AH schrijft jouw dat de kleur van kleurmout komt. Lijkt me vreemd, want volgens de “Dikke Van Dale” ; Mout = Gerst dat is geweekt en is gekiemd om er vervolgens bier van te maken. (Han)De kieming brengt nl. de enzym werking opgang om het zetmeel om te zetten in suiker, dat kan worden omgezet in alcohol. Tot zover ben ik het woord branden en brood niet tegen gekomen.
