MSC met een krijtje

Om het de consument makkelijk te maken verzonnen we logootjes. Dan hoefden ze niet meer na te denken en wisten ze dat het OK was als ze die producten kochten. Op pakjes, doosjes en ander plastic staat dus wat het is en vind je op de verpakking een keurkmerkje dat je laat weten dat het echt is. Bij een beroemde Utrechtse viszaak hoeft het logootje niet meer. Ze schrijven gewoon wat letters op een bord en dan is het ook OK.

Neem nou Kibbeling met MSC, het duurzame viskeur. Wat is dat voor kibbeling? Kibbeling is toch van allerlei vissoorten al was het vroeger van kabeljauw-wangetjes? Hoe moet ik nou weten of ik echt niet belazerd of moet ik de vishandelaar toch weer geloven op z'n ogen? Ik wil gewoon weten welke vis erin zit.

En daar heb ik geen zin in, want daarom hadden we een logo. Kijk ook naar de rest van het aanbod. Ook fruit van je moeder - al zullen ze wel uit zee ('mer') hebben bedoeld - is MSC. Wat kan er wel niet allemaal in Fruits de Mer salades zitten dat helemaal niet gecertificeerd kan zijn omdat het dat niet wordt?
Ik zou willen dat ook de grootste voorvechter van MSC in Nederland - die bekende viszaak - zich aan de spelregels zou houden. En anders moet'ie gewoon zeggen 'bij mij is alles ok en je moet me maar geloven'.

Maar het is van tweeën één. Heb je zo'n logo, dan moet het er wel opgeplakt zitten. Anders heb ik er geen fluit aan want ik ben een domme consument die niet nadenkt.

En als ik het wel doe, dan weet ik dat er gekibbeld wordt over kibbeling, want als'ie echt MSC is, is'ie van Pollock. En daar is gedonder over. Daarom hou ik niet van een MSC ravigotesausje over alles. De ik die wel nadenkt, wil het wel weten. Voor al die miljoenen die zonder na te denken dik 40 ouderwetse guldens komen betalen voor een kilootje kibbeling. Dat tikt aan en is de reden dat gewone mensen niet groen doen.

Voedselcommunicatie in het jaar van de tijger

In het afgelopen decennium werd Rob Baan van Koppert Cress nog boos omdat je niet met gezondheidswijsheden zou mogen communiceren over broccoli-taugé.
Maar natuurlijk mag je ook nu gezondheid claimen, ook het komend jaar, zolang je het allemaal een

beetje vaag houdt, en de superlatieven uit het woordenboek subtiel gebruikt. Op een gezond 2010!

bron: Yakult

Engels nepworstrelletje

Is het denkbaar dat in Nederland een relletje zou ontstaan omdat er Duits varken in een Gelderse rookworst, een Rotterdammertje of een Groningse worst zou zitten?

In Engeland is een worst-rel ontstaan nu is gebleken dat ‘Lincolnshire’ en ‘Cumberland’ worstjes van Walls en Tesco afkomstig zijn van bio-industrie varkens uit Duitsland, Nederland, Denemarken, Zweden en Polen.De ‘onthulling’ komt van de Sunday Telegraph die campagne voert voor duidelijke etikettering op Britse producten.

Tesco en Walls hebben toegegeven dat het varkensvlees in de worstjes niet per definitie afkomstig is van Britse varkens. Door op het etiket ‘Lincolnshire’ en ‘Cumberland’ te zetten, werd dit wel gesuggereerd, meent de Sunday Telegraph. Volgens Walls hebben de benamigen echter te maken met streekrecepten.

Legaal
Hoewel de werkwijze van de bedrijven legaal is, worden consumenten wel misleid, vindt de krant. ‘Door onduidelijke etikettering worden mensen niet in staat gesteld de juiste keuzes te maken.’
Vleesbedrijven hoeven echter niet de herkomst van vlees te vermelden. Ze kunnen zelfs op het etiket stellen dat het ‘British made’ is, ook al is het hoofdingrediënt afkomstig uit een ander land.

bron: meat&meal

Duizendjaar oud recept

De nieuwe Alllerhande is een Italiëspecial. Het is tenslotte vakantietijd. Op pagina 137 beloven ze je een recept voor Venetiaanse vis, "dat waarschijnlijk al duizend jaar oud is". Ha, leuk, hier wordt de voedselhistoricus wakker. Wat zou het zijn? Vis in Venetië, dat kan van alles zijn, want ze eten daar al eeuwen gezouten kabeljauw, riviervissen, lagunevissen, noem maar op. En in het jaar 1009 zal de vis van een zoet-zure saus vergezeld kunnen zijn, of een peterseliesausje, of knoflook, offe.... Benieuwd, benieuwd, spannend.... Toch?
Nee dus, het is weer nep. Ik heb er expres geen plaatje bij gedaan, want dan is het te gemakkelijk. Wat is namelijk het eerste ingrediënt voor deze duizendjaar oude visschotel?
Zucht, 5 trostomaten. Verder platte peterselie, olijfolie, ui, knoflook anjsovisfilets, kabeljauw, laurierblad en witte wijn. Het is vast nog eetbaar ook. Maar.....
Welke halve zool heeft dit nu weer opgeschreven? Tomaten kennen we pas na de ontdekking van de Amerika's, dus na 1492.

De vroegste kwamen aan het begin van de 16e eeuw naar Spanje en Portugal, iets later ook naar Italië. Best lang geleden dus. Maar geen duizend jaar. Zinloze en onjuiste informatie. Maakt die foute informatie dit recept lekkerder? Venetië spannender? Nee toch.
Het zal dan ook niemand meer verbazen dat ze hier - ongetwijfeld ook een duizendjaar oud recept - voor polenta bij adviseren.
Maïs, ook pas in Europa gekomen na de ontdekking van de Amerika's. Grrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!

AH Volkoren meel: nep of een ander kwaliteitsniveau?

Van Akke Hoekstra krijgen we een geval van door de VWA geautoriseerde al-dan-niet nep binnen. Over het volkoren meel van AH en die van een Duitse molen. Hoe oordeelt foodlog? Is AH's volkoren meel of ligt het aan Akke's onrekbare kwaliteitsbegrip?

Als trouw lezer van foodlog word een mens steeds wantrouwiger. Niks mis mee natuurlijk. Ik ben al jarenlang fervent broodbakker. Ik haal prima goedkoop meel uit. Duitsland, meel uit de molen en bij luie buien volkorenmeel uit de AH. Nu lijkt het volkorenmeel van de AH niet vagelijk op het Duitse of molenaars-volkoren. Sterker nog: het lijkt meer op bloem met hier en daar een zemeltje en vezeltje. Ik heb altijd gedacht dat wanneer op een pak vermeldt staat wat de inhoud is, ook die inhoud in dat pak zit. Bij de AH dus niet. Ik kon niet geloven dat dit mocht dus ik stuurde een mailtje naar de AH zelf (zij bezinnen zich nog steeds op hun antwoord) en naar de VWA.

Van de VWA kreeg ik het volgende antwoord: "Levensmiddelen moeten, volgens wettelijke regels, nauwkeurig worden aangeduid, met name bij de "ingrediëntendeclaratie". Door middel van deze aanduiding kan de consument zijn keuze maken.

Op zich is volkorenmeel een niet-beschermde benaming, zoals bijna alle levensmiddelen. Onze organisatie let op de voedselveiligheid, niet op voedselkwaliteit. Kwaliteit is een zeer rekbaar begrip, wat door iedere consument anders wordt geïnterpreteerd".

Tja, dat betekent dus..... dat misleiding mag van onze overheid? Of zet ik het te zwaar aan?

Nou ja, ik wacht nog op de AH, maar vrees dat er geen antwoord meer komt. Ik ga wel weer volkoren bij de molen halen en aanlengen met bloem....
Scheelt al met al aardig in de kosten.

Met Australian Homemade Europa in: weer nul op het rekest

Iedereen weet toch dat asperges in het seizoen uit Nederland komen? Mis: bij AH komen ze ook in die tijd uit Peru. Gelukkig moet dat op de verpakking staan, want dat is voor groenten en fruit verplicht. Ook mag je niet zo maar beweren dat chocolade uit Ecuador komt als hij in werkelijkheid afkomstig is uit Honduras. Daarbij maakt het niet uit of Ecuadoraanse chocolade van betere kwaliteit is dan Hondurese of een betere reputatie geniet.

Maar de Reclame Code Commissie dacht daar anders over. Van haar mocht AH rustig over zijn Australian Homemade bonbons beweren dat "wat je ver haalt lekker is", ook al kwamen die bonbons in werkelijkheid uit Amsterdam. De reden: Australië staat niet bekend om de (goede) kwaliteit van zijn chocolade en Australian Homemade bonbons worden al een aantal jaren in Nederland verkocht. Daarom "zal de uiting bij de gemiddelde consument niet de indruk achterlaten dat de aangeprezen bonbons in Australië gemaakt worden".

Met die uitspraak kon Foodlog, dat de zaak bij de RCC aanhangig had gemaakt, het doen. Onbegrip alom. Zelfs goed geïnformeerde en bovengemiddeld geletterde lezers hadden namelijk wel degelijk de indruk gehad dat de bonbons uit Australië kwamen, en dat beeld werd bevestigd door een bliksemenquête door studenten Commerciële Economie van de Hogeschool Windesheim.

Einde zaak. Hoger beroep was geen optie, omdat er geen beroepsinstantie is. Alleen een bezwaar tegen de uitspraak is mogelijk, waarna de RCC een nieuwe groep van wijze mannen samenstelt. Einde oefening dus. Of niet?

Dat het van de RCC allemaal maar mag, betekent nog niet dat e.e.a. ook conform de regelgeving is. De wordnapping van AH is tenslotte tot nog toe alleen getoetst aan de reclame-ethiek. Je komt, op zoek naar totaal andere zaken, soms ineens leuke dingen tegen. Bijvoorbeeld in een EU-brochure over voedseletikettering. Daarin wordt precies verteld wat er moet en niet moet op het vlak van herkomstvermelding:

Herkomst:
geeft het land of de regio van herkomst aan en is verplicht voor bepaalde categorieën producten, zoals vlees, fruit en groenten. Ook is deze vermelding verplicht indien de merknaam of andere elementen op de etiketten (zoals een tekening, een vlag of een verwijzing naar een plaats) de consument een verkeerd beeld zouden kunnen geven van de werkelijke herkomst van het product.

Dat is duidelijke taal. "Verplicht" staat er, en het lijkt wel duidelijk dat het "Australian" in de merknaam de consument wel degelijk een verkeerd beeld zou kunnen geven van de werkelijke herkomst van het product. Een goed moment om eens te investeren in zo'n doosje schandalig dure Australian Homemade bonbons (77 cent per stuk) om het thuis eens aan alle kanten te bestuderen. Nergens een herkomstbenaming, ook niet in de allerkleinste lettertjes. Hooguit een opdruk "Albert Heijn Zaandam". Maar dat kan. De wervende tekst meldt tenslotte "Deze selectie van exclusieve bonbons met natuurlijke ingrediënten zijn (sic!) speciaal voor Albert Heijn geselecteerd en geproduceerd". Geen twijfel: dit is tegen de regels.

Gelijk hebben is echter één ding, gelijk krijgen een tweede. Waar moet je precies aan de bel trekken? Gelukkig heeft de EU een informatiedienst waar je terecht kunt met al je vragen over Europa. Je wordt daar bovendien snel en voorkomend te woord gestaan. Het advies is contact op te nemen met het Europees Consumentencentrum in Utrecht. Ook daar volgt een prettig gesprek, waaruit komt dat een telefoontje naar de Voedsel- en Warenautoriteit de beste kansen biedt. Ook de VWA heeft een informatienummer dat onmiddellijk toegang biedt tot ter zake kundige mensen.

Maar Europese regelgeving vermag hier geen gewicht in de schaal te leggen. Bij de VWA zien ze het probleem niet. "Welk belang heeft de producent erbij te doen of dit product uit Australië komt? Australië staat niet bekend om zijn goede chocolade. Als het nu kaas of wijn was, was het iets heel anders". Kortom: een doorslagje van de visie van de RCC. Waar een formele klacht kan worden ingediend? De VWA heeft geen idee. Als zo'n klacht bij de VWA zou binnenkomen, zou hij terzijde worden geschoven omdat de voedselveiligheid niet in het geding is. "Maar een klacht over Emmentaler kaas die zonder dat dit vermeld wordt uit Frankrijk komt, die wordt wel in behandeling genomen?". Dat wel, maar "met kaas en wijn ligt dat heel anders. Dat zijn beschermde herkomstbenamingen". Dat ook daar de voedselveiligheid niet in het geding is, is geen punt van overweging. Sommige producten blijken gelijker dan andere.

De Nederlandse wetgeving werd er nog even bij gehaald. Daarin staat dat vermelding van de herkomst verplicht is indien weglating daarvan de consument zou kunnen misleiden. "Maar dat is hier niet het geval, want iedereen weet dat die bonbons niet uit Australië komen". Je begint je af te vragen wie dit mantra, dat duidelijk niet strookt met de realiteit, de wereld in heeft gebracht. En, daarover gesproken, met welk belang.

Intussen is daar wel die brochure, met zijn "verplicht". En Europese regelgeving heeft voorrang op nationale regelgeving. De vraag blijft vooralsnog: waar moet die klacht naartoe? Wie heeft een idee?

Een kwartje valt

Danone heeft een nieuwe verpakking voor zijn cottage cheese. Dit product was al favoriet onder mensen die wilden afvallen, onder bodybuilders en het werd ook al aangeprezen door professor Martijn Katan omdat het weinig voedingswaarde heeft. De productmanager heeft dit eindelijk ook doorgekregen en heeft cottage cheese ondergebracht bij Vitalinea, de afvallijn van het concern. Je zou het Katanistische marketing kunnen noemen: een product aanprijzen om wat er NIET in zit.

Vraag: waarom staat Knorr Vie in de koeling?

Ben je het ooit buiten de koeling tegenkomen?

Vast niet, want dat is niet de bedoeling van moeder Unilever. Weet je waarom deze bekroonde innovatie van 2006 erin staat?

Zuivere koffie?

Deze tekst trof de redactie aan in de Haarlemse vestiging van Marqt. We checkten het op de site van Bocca en constateerden dat Bocca onder meer biologische koffie uit Ethiopië verkoopt. Is dan alles maar meteen zuivere koffie of niet?

Je moet het denken, maar je weet het niet. Het deel dat het wel is, moet de rest ook maar OK maken. Dat is niet netjes.

Bruine zakken - Duyvis nu ook ‘biologisch’

Ben je biologisch of op de een of ander manier duurzaam of natuurlijk, dan stop je je product in een bruine zak. Zo eentje met waar in de lengte streepjes doorheen lopen. Bruin is goed. Herkenbaar bio en duurzaam. Dat wist je tenminste zeker.
Maar dat is afgelopen. Ook Duyvis stopt nu z'n noten in een bruine zak. Volgens de zak zijn ze 100% natural, maar niet biologisch of organic. Deze cashewnoten bevatten bovendien natuurlijke knoflook (-poeder, ook uienpoeder trouwens) en echte gedroogde rozemarijnflipsels.
Stel je voor dat die ergens in een fabriek waren gemaakt!

Natuurlijk, dat was Duyvis altijd al. Hebben ze daar zo'n zak voor nodig?

Champagne nept zichzelf

Kom niet aan de naam champagne, want dan heb je een probleem. Mode- en parfumkoning Yves Saint-Laurent slaagde er niet in een parfummetje met die naam op de markt te krijgen. Waterverkopers mochten de naam niet gebruiken. En de bewoners van een Zwitsers plaatsje dat per ongeluk ook Champagne heet, mogen niets met de naam. Van hun regering nota bene.

Dat mag niet omdat echt alleen echt is, als het ook echt echt is. Alles van buiten de vastgestelde wijngaarden is nep en dat verdedigen ze in de Champagne met hand en tand. Nou wil het feit dat er een in de welvarende wereld een tekort is aan 'echte' bubbels. Al jaren rommelt het daarom. Champagnehuizen gaan elders bubbels maken. Ze exporteren hun kennis naar Australië, Z-Afrika, Spanje, Californië en Zuid-Amerika waar ze voor een fractie van de prijs prima bubbels maken.

Al evenveel jaren rommelt het ook in de Champagne zelf, waar af en toe een vooorheen niet nobel geacht stukje land toch Champagne mocht gaan heten. Voordeel van de twijfel?

Volgens de New York Times en de Volkskrant gaat het de komende jaren helemaal los. Als nawee van de honger naar echt en duur, komt er een lap Champagne bij. Grond kan daardoor zomaar tweehonderd keer in prijs stijgen. Of de nieuwe champagne verkoopt in de nieuwe economie van na-2008, merken we pas als er eindelijk druiven die geschikt zijn voor wijn afkomen.

Onderwijl zitten we met de vraag wat er nou eerder was: echte champagne of de commerciële slimheid erachter?

Indiase Curry Saus met dank aan Goa?

Mijn oog viel in de schappen van AH op een mij onbekende serie Excellente zakjes voor Verre Oosten maaltijden. Een rijtje modern en vrolijk vormgegeven smaakmakerzakjes.

Het enige gluten- en koemelkvrije zakje (de rest is wel koemelkvrij) was dat voor Licht Pittige Indiase Curry saus, bereid naar authentiek recept uit Goa, met kokos, een rijke kruidenmix met koriander, geroosterde komijn, kurkuma en chili. Deze saus geeft in een korte bereidingstijd de authentiek Indiase geur en smaak aan het gerecht. Voor 2 personen: Ingrediënten: 1 akje AH excellent saus voor Indiase curry uit Goa, 250 gram gepelde ontdooide AH jumbo garnalen of 2 kipfilets van ongeveer 300 gram, 1 zakje bosuitjes in stukjes van 1 cm gesneden, 1 rode paprika in reepjes gesneden, 2 eetlepels arachide of zonnebloemolie, 200 gram basmatirijst. Volgen nog de instructies voor de bereiding.

Nu zijn wij dol op de Indiase keuken, dus wie weet? De potjes van Patak met smeerseltjes, niet die kant en klare meuk, bevallen meestal goed, al betreuren we de beperkte verkrijgbaarheid van de smakelijkere soorten als Tikka Paste en Vindaloo Paste. Misschien is dit het ei van Columbus?
We knippen het zakje open en ruiken vooral veel kokos en iets zurigs. We hadden nog biokip, dus die offeren we op. Het resultaat is bedroevend en het smaakt naar niks wat ik met India kan associëren. Goa, mmm, eens even snuffelen in de boeken van Madhur Jaffrey en Sumana Ray, wat daar specifiek aan is.

Jaffrey noemt als typisch voor Goa bibinka, gemaakt met veel eieren, kokosmelk en gur, een stroopachtige substantie van suikerriet. Dat is het wel zo'n beetje.

Bij Ray kom ik twee typische gerechten voor Goa tegen, één met garnalen, waarvan ik me kan herinneren dat ik het vroeger regelmatig maakte. Zo'n fase, tenslotte kook ik al Indiaas sinds 1975, toen Penguin met een geweldige pocket van Daramith Singh op de markt kwam, betaalbaar voor studenten.
Ik geef het recept even in vertaling, waarbij vermeld staat dat er Portugese invloeden in zitten.

Goan Jhinge Mooli (Garnalencurry van Goa)
Nodig: 1/2 cup gedroogde tamarinde, ruim 2 cups kokend water, 1/3 cup klapperroom, 1 pond jumbogarnalen, 1 1/2 theelepel gemalen komijn, een flinke snuf kurkuma, 4 tenen knoflook, geplet, 1/2 inch geraspte gemberwortel, 6 gedroogde rode chilipepers, verkrummeld, 1 ui in dunne plakken, 1 theelepel zout, 3 groene chilipepers in de lengte gesneden. De bereiding: Week de tamarinde in de helft van het kokende water en laat een half uurtje staan. Meng de klapperroom met de rest van het water. (Je kunt natuurlijk ook klappermelk nemen). Pel de garnalen, maar laat de staarten zitten, verwijder de zwarte ader op de rug, was en dep droog. Meng de komijn, kurkuma, knoflook, gember en rode chilipepers tot een pasta. Knijp de tamarinde uit en haal er alle pulp uit, zeef en meng het sap met de kokos, ui, zout, groene chilipepers en pasta. Doe het mengsel in een wok en breng het aan de kook op een matig vuur, goed roeren, tien minuten laten doorkoken. Voeg dan de garnalen toe en laat nog één keer snel opkoken, dan het vuur laag zetten en een half uurtje laten sudderen tot de garnalen mals zijn en de saus is ingedikt.
Zo. Nu hoeven jullie die vieze pakjes niet te kopen. En plaatsvervangend bied ik mijn verontschuldigingen aan voor dit AH-misverstand aan de gehele bevolking van Goa.

Biefstukworst

Ik trof het afgelopen week aan bij Albert Heijn: biefstukworst. Weet iemand wat het verschil is met ossenworst?

De laatste maak je van de voorvoet van het rund. Biefstuk komt van de achtervoet en brengt in de regel genoeg op als vers vlees om niet door de vleeswaar gedraaid te hoeven worden.

Als het geen nepper blijkt, zullen we het product uiteraard verhuizen naar het katern product.