We is die man op de foto?  Ik dacht eerst dat het Filip de Winter was.
AH zet de keurmerken dus opzij. MSC ook?

Tracebility is voor vlees een groot goed.
Wat voor keur er ook op staat; zal eens op de verpakking kijken.
‘Eerlijk’ is een suggestief ethische claim, en geen kwalitatieve.....

Vandaag lanceert Jumbo een dubbele paginagrote agressieve advertentie, expliciet gericht tegen Albert Heijn (en C1000), waarin ze ‘brand’ promoot met lagere prijzen dan de ‘brand’ bij de eerder genoemden. Jammer dat dat blijkbaar niet kon t.o.v. de AH-huismerken. Dat was pas mooi geweest, en het ontkracht nu de advertentie

Nick, het is de baas van Albert Heijn, Dick Boer.

Het volgende wordt geschreven: “AH Puur & Eerlijk is in samenwerking met de Dierenbescherming, stichting Max Havelaar en het Wereld Natuur Fonds tot stand gekomen. Alle producten zijn zodoende voorzien van een keurmerk. Het gaat hierbij om de keurmerken EKO, Max Havelaar, Beter Leven, MSC, Nordic Swan en Blauwe Engel. AH introduceert ook nieuwe duurzame non-foodproducten, waaronder ecologische vaatwastabletten.” MSC zit er dus in via het Wereld Natuur Fonds.

Wat AH hier doet is uiterst knap. Met het gezonde keuze klavertje introduceerde het een alternatief (en beter!) gezondheidslogo voor dat van Unilever (Ik Kies Bewust) dat het logo van de ‘markt’ moest worden. Dat bouwde het van de grond af aan op. In dit ‘duurzame’ geval lijkt de strategie op de klassieke huismerkstrategie die de A-merken overneemt en in 1 grote beweging het gerommel over duurzaamheid naar z’n hand zet zonder zelf iets te ontwikkelen.

Duurzaamheid is handel door onderscheidend vermogen en een betere marge. Dat verkoopmotief valt niemand kwalijk te nemen, integendeel, er moet geld worden verdiend. Het kwaaie zit ‘m in het feit dat de normen flinterdun zijn en arbitrair. De voorbeelden van de makreel en CO2-handel van grootgroentenboer Eosta zeggen genoeg. Duurzaamheid krijgt een louter monetaire betekenis. Die valt te legitimeren, hoor ik mijn ex-collega’s bankiers zeggen, om er nu eenmaal geld nodig is om van A naar D te komen. Goed doen gaat niet zonder je handen vuil te maken, er moet onderweg ook gegeten worden en dus geld worden verdiend om het te kunnen betalen.

Dat is een waarheid als een koe. Waar het misgaat is als het monetaire motief om het zo te doen het menselijke (betekenisgevende, zou een filosoof zeggen; ‘echte’ economie realiserende, zegt Arnold Heertje) overvleugeld. Omdat er onderweg zoveel geld te verdienen valt aan de onnozelheid van deugdzame burgers, dat dat doel op zichzelf maken. Dat valt zowel een groot deel van de keurmerken te verwijten als nu AH die geen baat heeft - en daar in zijn gedrag van getuigt - bij een zo snel mogelijke ontwikkeling naar een duurzamer wereld.
De samensmelting onder een zo groot huismerk is al helemaal een gevaarlijke ontwikkeling.
a) omdat duurzaamheid geen definitie heeft, maar een proces is
b) deze grootmacht andere grootmachten op een idee gaat brengen en, vwb diervriendelijkheid, de zaak nu al volledig in zijn zak heeft
c) omdat aspect b een rem gaat zetten op het proces en een commerciele karakatuur - een USPtje om weer wat nieuws te verkopen en wat meer mensen langs te krijgen - maakt van ‘duurzaam’

Ik kreeg vanmorgen vroeg al een paar berichtjes. Teneur: je bent wel erg cynisch. Een van m’n correspondenten schreef iets boeiends. Ik geef het weer voor discussie:

AH is gevoelig voor negatieve publiciteit, dus verbale veroordelingen gaan effect hebben, mits ze genoeg exposure krijgen. Die gevoeligheid van AH komt echter ook weer voort uit datzelfde Angelsaksische model en hun angst voor koersdalingen op de beurs. Gaan we daarvan gebruik maken zolang AH dat model aanhangt, en gaan wij ons gedrag veranderen nadat zij dat gedaan hebben? Of is er een andere manier om (bedrijven als) AH te bewegen te veranderen? Ik zie het alternatief nog niet scherp, maar heb het onbestemde gevoel dat we mogelijk door het spel via verbale veroordelingen te spelen we “het systeem” mede in stand houden. Of (zoals het op foodlog heet) meer in de “afdeling zweef”: hoe meer negatieve energie we naar Zaandam sturen, des te meer we een reactie vanuit het negatieve mogen verwachten.

En ik heb nog steeds geen antwoord op mijn vraag om Puur en Eerlijk in meetbare defnities te vangen. Hoe meet je puur en hoe meet je eerlijk? En dan niet in centen, natuurlijk.

Ligt het nu aan mij? Ik heb de woorden ‘puur’ en ‘eerlijk’ iets te vaak gehoord. Mij doet het al niets meer. Ik kan me niet voorstellen dat zo’n term op consumenten nog enige indruk maakt.

Pieternel, ik ben in de laatste Allerhande de woorden gaan turven. Nu nog even een oud exemplaar van vorig jaar ergens opduikelen en kijken of die twee woorden er ook al zo vaak in staan. Wedden van niet?

Pieternel, natuurlijk ligt dat aan jou. Je overschat consumenten. Niet zozeer hun intelligentie, alswel hun manipuleerbaarheid - nee, ik moet zeggen onmanipuleerbaarheid. Jij gelooft toch ook dat er groene auto’s zijn? Althans, als je een beetje fatsoen in je lijf hebt, kijk je daar op z’n minst naar als je van modelletje wisselt.

Of het lukt is overigens makkelijk te meten: hoeveel omzet gaat het doen? Bij biologisch hoopte men op 5%. Het stabiliseerde op ca. 2. En dit? Met een beetje prijsactie binnen het - gevarieerde - assortiment in termen van meerkosten van het basisproduct zou de doelstelling mogen liggen op, nou, zeg eens wat?

10% is wel een minimum als we op weg willen naar ‘een betere wereld’. Toch?

Lizet, maakt zich druk over de meetbaarheid. Gisteren kon k het nog niet vinden, maar vandaag vind ik dit linkje op de site van AH. De keurmerken met hun criteria bepalen een zgn. 0-1 meting: tvalt drin of tvalt dr buiten. Valt t drin dan is het P & E.
Dat is de ware eenvoud van meten. Bij klachten moet je niet bij AH wezen maar bij de keurmerken. En wie gaat nou beweren dat het WWF, Max Havelaar en dergelijke rare dingen doen? Daarom, Pieternel, is hP & E veel betrouwbaarder dan die groene auto.

Lizet,

Ik bedoel niet alleen bij AH, maar in de totale sector. Iedereen roept het. Kijk maar even: http://www.airsopure.nl/nl/informatie.html Een producent van deze planten gaf pas nog aan me toe dat het gewoon een gegeven is dat al tientallen jaren bekend is, maar nu marketing waarde heeft. En deze: http://www.agd.nl/1073867/Nieuws/Artikel/PT-draagt-toch-bij- aan-opschalen-Pura-Natura.htm van onze grote tuinbouw marketing vriend Maurice Wubben. Moet ik nog even doorgaan?

Ik pleit voor een nieuwe term. Kunnen de spitse schrijvers van Foodlog geen betere term verzinnen?

Ja Dick, ik zie al een frons: off topic. Ik ben alleen voorstander van keurmerken als ze een werkelijke meerwaarde aan een product geven. Die zie ik nog niet in deze AH actie.

@Dick, leg me dat nog eens uit van die groene auto’s (de mijne is blauw). Persoonlijk maak ik gewoon een koel rekensommetje welke auto me de meeste voordelen biedt. Dat zou groen kunnen zijn.

Het agd.nl meldt zojuist:

Supermarktketen Albert Heijn is in gesprek met Nederlandse partijen om varkens vlees te gaan leveren voor de nieuwe Scharrelvlees-lijn.
Dat zegt categoriemanager kip en vlees Thijs van Banning van AH. Het scharrelvarkensvlees is nu nog afkomstig uit Engeland. De varkens worden niet gecastreerd en hebben een uitloop. De Dieren bescherming geeft het vlees twee Beter Leven-sterren.

De Volwaard-kip verkoopt AH tot nu toe in de AH XL-vestigin gen. Ook dit product heeft één Beter Leven-ster. Volgens Thijs van Banning is AH in gesprek met de leveranciers van dit product over een mogelijke samenwer king in het kader van het nieuwe Scharrelvlees.

Dat is een prachtvoorbeeld van de verwarring die nu gaat ontstaan en een mooi (schijn)tegenvoorbeeld van de strekking van mijn wat felle tekst. Onder Ndl. varkenshouders heerst onrust: waar komt het varken vandaan?
Uit Engeland dus. Maar nu moet het uit Ndl. gaan komen. Winst dus Veerman, zou AH me zeggen als ze reageerden.
Klopt. Alleen hadden we dat al jaren geleden kunnen hebben. Nu gaat Gerda Verburg binnenkort 1 ster vlees kopen bij de keurslagers; die kan ze dus beter afzeggen. Want er is dankzij AH nu veel meer dierwelzijnswinst op komst in de Nederlandse markt. Die moet immers aanpassen anders is het vlees niet AH P & E waardig.

Waar zit de fout in die redenering? Ik trek me de haren af en toe uit mijn hoofd dat maar zo weinigen vanuit de tweede afgeleide naar dit vraagstuk kijken.

NB Voor kip is het makkelijk en al vrijwel geregeld. AH’s hofleverancier Plukon gaat Volwaard onder huismerk leveren. Kennelijk hoeven die niet meer buiten, lijkt de AH-man te zeggen. Elders in Europa zijn soortgelijke initiatieven in ontwikkeling, dus Plukon kan z’n borst natmaken. AH hecht aan het sterretje. Niet aan Plukon, en da’s nogal wiedus in een louter uit geldcriteria bestaande wereld.

Dank Dick en Pieternel, ik begrijp er gelukkig steeds minder van. Wat Puur is en wat Eerlijk is. De termen zijn al een jaar ongeveer deel van de Slow Food slogan. En worden inderdaad op veel plaatsen te pas en te onpas gebruikt. Waarom ik de Allerhande turfde is om te vergelijken hoe het taalgebruik zich verandert. Vooral omdat AH dus bij monde van de meneer met de lichtblauwe (Philips?)-das (is de man aan het solliciteren?) de woorden claimt voor zijn keurmerk.

Ik zie dat SlowFood er een woordje voorzet: ‘Lekker’.

Tsja, het zijn woorden die merkenrechtelijk lastig te bschermen zijn. Is SlowFood beledigd/boos/in actie modus omdat AH toevallig - ik had er eigenlijk niet eens bij nagedacht, het is zo’n algemene slogan - ook zijn kreet tot supermarkthandel maakt?

Daarom wees ik er ook op. Het is zo’n algemenen slogan dat het mij niets meer zegt. De kleur is er vanaf.

Pigs eat Pigs

Gekweekt bewustzijn eet gekweekt Leven

http://www.care-international.org/

Er zijn ook mensen die de dupe zijn geworden van
het uitbuiten van,en sublimeren van toegepaste Zelfhaat..

En ook Lekker komt héél veel voor in de Allerhande, ook geturfd. En daarnaast veel (h)eerlijk. Brrrrr. Binnen Slow Food wordt hier wel over gesproken. Mijns inziens is dat het lot van alle organisaties die zich van marketing jargon gaan bedienen. Je doet het nooit alleen. En er zijn altijd wel marketeers die er slim op leunen. Waarmee ik maar weer wil zeggen: ik weet dus niet meer wat Puur en Eerlijk is, want het zijn holle frasen geworden. Het is geen exact begrip. Bedoelt iedereen hetzelfde? Hoe ‘puur’ is een kip die grootgebracht is op 100 procent zuiver afvalvoer? Hartstikek puur toch?

@Dick: “Jij gelooft toch ook dat er groene auto’s zijn?”

Geheel bezijden de foodkwestie, maar ik geloof vooral in groene chauffeurs.

Dus als ik het goed begrijp dan laat je een paar NGO’s en stichtingen logos (en criteria) verzinnen. De investeringskosten hiervan liggen bij een paar intrinsiek gemotiveerde individuen en organisaties en de maatschappij (middels subsidies). Deze duurzame logo’s beginnen maatschappelijke nu net herkend te worden en wat doe je dan als grote retailer? Maak een “paraplu-logo”, noem het “puur & eerlijk” en plaats deze over de ‘goede’ logo’s heen. Kortom ga hun succes gewoon zelf claimen en cash het resultaat. Het resultaat? Nog een paar jaar en we kennen wel het Puur & Eerlijk - logo, maar herkennen niet meer de onderliggende initiatieven. Hoelang blijven de onderliggende criteria nog helder? Wat is het effect van unilever-betaald-hartstichting-en-gebruikt-logo (en dan de voedsel equivalent) op de geloofwaardigheid?

Deze strategie is toch niet wezenlijk anders dan de hele huismerkportfolio strategie? Andere bedrijven/producenten producten laten verzinnen (deze partijen investeren zelf en lopen dus risico) en dan zelf een mooie verpakking over het product zetten. De huismerkfabrikanten (en straks ook A-merken) hebben straks -net zoals boeren en telers nu- een minimaal bestaansrecht. Het Lekker & Puur initiatief is niets anders zo te zien. Om eerlijk te zeggen vind ik het ronduit briljant verzonnen door Zaandam. Het getuigt van een goede visie en zakelijk (marketing) gezien geef ik AH een 10!

Wat zal stap twee gaan worden van AH met Puur & Eerlijk? Kijken we naar IKB dan zien we dat IKB nu “Europa ingaat”, bij het klavertje zien we dat ook. Zal Lekker & Puur straks ook een Europese retail-initiatief worden?  Zo ja, wat dan .......

Nu de maatschappelijke kant ervan; waar zou dit toe kunnen gaan leiden. We hebben wereldwijd maar enkele tientallen grote beursgenoteerde retailers. Stel dat er een verdere consolidatie gaat plaatsvinden tussen deze bedrijven. Gaan we staks een paar soort van Microsoft-retail-organisatie krijgen met een mondiaal zeer dominante positie? Hebben we naast Software (Google & Microsof), Banken (BoA, ...), automobiel (ook nog 6 grote consortia), energie (Shell, BP, ...), Zaden (monsanto, ...) ook straks mondiaal nog maar een paar grote retailers?  We (NL, FR, UK, USA) streven op nationaal niveau al af op retail-oligopolies / monopolies; gaan we straks dit op mondiaal niveau zien? Wat zal het (mondiaal) maatschappelijk effect hiervan zijn......

Deze retailers beheersen : de logistiek, de productievolumes (en dus prijs, de logos (IKB, P&E;, ...), zijn de merkeigenaar geworden (huismerken), hebben de enige winkels in kleine dorpen en steden (bakkers en slagers hebben geen bestaansrecht meer).

Ik geloof niet dat ik een positief scenario schets. Excuses hiervoor!

Beste mevrouw Kroes, Help! Beste overheid zie wat er gebeurt en reageer hierop. We gaan naast een bankencrisis (=systeemfout + oligopolie + complexiteit) nu, toch niet over 10 a 15 jaar een mondiale retail-crisis krijgen? Wat gaan we toch krokodillentranen huilen en zeggen dat we het niet wisten en dat het zo complex was en niet zagen aankomen?

“Ben ik nou zo bang dat AH de standaards voor Fair Trade gaat bepalen? Of voor CO2 geswapte biologische groenten en duurzame vis? Welnee, da’s al jaren een internationale windhandel waar vooral salarissen van worden betaald.”

U bedoelt? U heeft de bewijzen, schrijf ze hier dan neer, aub. Of schrijft u in bijberoep mee de verkiezingspamfletten van Lijst De Decker of Geert Wilders?

Ik bedoel, ik betrouw AH voor geen lopende meter. En blijf zelf zoveel als mogelijk weg uit die supermarkten. Ik heb ook geen zin in een eerlijk spelletje kaartspelen met de duivel. Maar wanneer iedereen naar de supermarkt blijft lopen, welke optie heb je dan anders als keurmerk?

Steven, je vindt me waarschijnlijk te cynisch, maar je weet allang wat hier over de windhandel van NGO’s is geschreven. Dus ook dat die lijsten die je daar noemt niet echt aantrekkingskracht op mij hebben.

Het is hier off topic, maar vooruit. Hoe is het in ‘s hemelsnaam mogelijk dat er 20 miljoen man aan het werk is met zaken die we maatschappelijk als fatsoenlijk beschouwen, maar niet in staat zijn in gedragscodes en eenvoudige basiswetgeving te vangen?

Hoeveel partijen zijn er wel niet in de weer om de een of andere vorm van fair trade te reguleren? Het zijn merken die tegen elkaar strijden om dezelfde consumenteneuro.
Waarom moest makreel die altijd al duurzaam was MSC worden en daardoor duurder? Waarom moest deze week haring in de MSC terwijl die al 10 jaar duurzaam gevangen wordt.  Vissers die niet meedoen, zijn opeens criminelen die niet ‘duurzaam’ doen. De Noren - hoe vaak moet het hier nog herhaald worden - hebben een goedkoop en efficient ‘MSC-systeem’ (dat is belediging, want het is een echt duurzaam systeem - MSC is lek) dat niet kostenverhogend werkt.
En zo kan ik nog lang doorgaan. Ik heb geen zin hier het hele foodlogarchief te gaan citeren. Zeker niet voor jou, want je kent het.

Waar deze draad om gaat, is wat Wouter zojuist naar boven trekt: AH dreigt alles naar zich toe te trekken. In alliantie met een paar Carrefours, Tesco’s, Coop’s en nog zo wat grote supers kan zelfs een magnifiek spel ontstaan dat wel degelijk de normen zelf ook gaat bepalen. Daar zou niks mis mee zijn, als ze de verleiding maar niet zo sterk was ze te verbinden met structuren die te rot zijn om alleen maar door belanghebbenden op te laten pakken. Ik hoorde dat hier laatst de baas van een belangrijke Nederlandse NGO beamen. Door het eigenbelang van de NGO’s en duurzame labelaars - ze zijn zo zwaar geworden dat ze enorme sommen nodig hebben om hun eigen organisaties maandelijks te kunnen bekostigen (het bedrag vind je hierboven) - en hun onderlinge concurrentie zijn ze een makkelijke prooi van een briljante speler als AH. Zakelijk en strategisch neem ik er 3x m’n petje voor af. Als ik bedenk hoe de wereld zich zo zal ontwikkelen, krijg ik zin foodlog te sluiten en maar op een heuveltopje in Nw Zeeland te gaan wonen. Da’s tenminste een eind weg.

En nee dus, van die windhandel neem ik geen woord terug. Zelfs een liberaal als ik, vind dat duurzaamheidsnormen als we die dan toch zo nodig willen stellen, door intelligente (op hoog niveau, zoals de principes van de grondwet) wetgeving en efficiënte controle instanties moeten worden gereguleerd en niet privaat. Over biologisch is dan ook geen discussie: het is bij wet geregeld.

Dick, je geeft aan ruchtbaarheid aan de zaak te willen geven, dus doe je dat best met feiten. Want dat wordt het kwalijke - en ik geef het je op een briefje - wat zorgt voor verlies aan serieux tav Foodlog. Want, waar maak je op deze manier wind over? Maak dan eens een pagina aan met de feitelijkheden, waar je dan naar kan verwijzen als lastigaards als ik je hierop aanspreken, ipv van te zeggen ‘google het maar zelf uit’… Zodat lastigaards als ik ook een grond hebben om op te staan tijdens onze verbale veroordelingen tav AH.

“Over biologisch is dan ook geen discussie: het is bij wet geregeld,” zeg jij. Ben jij dan voor het wettelijk verankeren van privé-keurmerken? Want dat is in wezen wat die keurmerken beögen. En dat vind ik het bijzonder kwalijke. Fair trade of bio tot onnozelheden verklaren is niet ernstig. Het gaat ‘m om de akelige wereld die zich rond de keurmerken die zich hierop hebben geënt te ontdoen van hun magie.

“Ons keurmerk moet wettelijk beschermd worden. Daar moeten de komende jaren stappen voor gedaan worden,” zegt Lily Deforce van Max Havelaar België. Lees: WIJ bepalen wat fair trade is en wat niet. Idd, zoals je zelf vaststelde, nogal erg nattevingerwerk, maar vooral erg ver weg van wat de oorspronkelijke bedoeling was van fair trade (zie ook tekst achter link hierboven).

Fair trade is een goed idee om mensen bewust te maken van oneerlijke handelsverhoudingen in de wereld. Het is een slecht marketinginstrument en slecht idee op grote schaal. Vooral omdat het - verpakt als keurmerk (een Hollands koopmansidee, zoals je weet) - al snel idd in handen is gevallen van roversbenden als Carrefour ed. Idem dito dreigt dus ook voor bio, scharrelvlees etc…

Dus naar de essentie van mijn betoog: de wetgever moet ingrijpen. Weg met de keurmerken, weg met de bedriegelijke praktijken van supers en discounters, regelgeving. Zoals: voor een rood licht stop je. En niet zoals: wij mogen wel een atoombom want wij zijn de goeden, en jullie niet, want jullie zijn de slechten.

Puur, eerlijk, verantwoord en bewust eten, ik heb het er zo ontzettend mee gehad.

Steven, ik maak hier wind over AH. Niet over Fair Trade, MSC, de CO2-handel van Eosta (een onderwerp op zich) of wat dan ook. Wat je daar zegt over mevr Deforce komt, dacht ik, van mij. Ik heb hier ooit iets over die malle uitspraak geschreven- ik kan het zo snel niet vinden in je link. Niet vanwege het natte vingerwerk, maar omdat Fair Trade fair is of niet. Als daar bergen kostbare mensen voor nodig zijn krijg je mee-eters, zeker als het Westerlingen zijn. Die eten per stuk voor een man of honderd daarginder. Als ze met elkaar gaan concurreren wordt het nog erger.

Mooi trouwens dat jij als fair trader in die link noteert dat de hoop wel eens van discounters zou kunnen komen. Een boerenaldi zou er moeten komen. Dan hoeven we het niet meer zo over Albert Heijn te hebben. Het zou de macht breken en zorgen voor heel andere kosten- en beloningsstructuren. Want daar heb ik het in het stukje hierboven nog niet eens over: de producten met al die labels, cq, het nwe AH E & P ‘certificaat’ moeten natuurlijk weer duurder worden. Neen, dus. Dat hoeft helemaal niet. Veel te veel mee-eters en tussenliggende kassa’s waar allemaal iets in achter moet blijven zorgen voor hoge eindprijzen. Als je die eruit sloopt, kun je de beloning aan het begin vd keten waarschijnlijk verdubbelen (in het geval van bijv. uien zelfs vertienvoudigen) zonder dat consumenten er meer voor hoeven te betalen.

En Steven, ik heb het dus over die officiële goeddoeners. Jij het het over de gedachte. Die is ook mij dierbaar. Jij wantrouwt hoe de officielo’s ermee om gaan. Ik geloof er niet meer in, omdat keurmerken merken zijn geworden met topzware organisaties en dito kosten. Ze vreten de ruif leeg van de mensen voor wie ze zeggen er te zijn.

In die zin zou het toe te juichen zijn als de verenigde Heijnen van de wereld eens flink gingen wieden in al die kosten. Maar dat is om redenen van hun belanghebbendheid en louter monetaire doelstelling uit den boze. Idd, serieuze regulering is een overheidstaak.

Dick, je maakt wind over AH, maar dan moet je AH ook uitkleden tot op haar zwakke punten. En dat zwakke punt is o.m. de inhoud waarmee het zich associeert. Ik durf zeggen, dat ze die koopt en - wat jou wellicht vooral stoort net als mij - dat de klant die betaalt. Het is akelig hoe dergelijke monsterverbonden er nu ongegeneerd worden doorgesleept.

Dus, ik wil je niet treiteren, maar als de feiten hier op foodlog niet worden gegeven bij de aantijgingen die het maakt bij monde van jou, dan denk ik bij mezelf: “geef het op, Steven, es ist vorbei”. Wie gaat het anders nog doen?

Steven, je hebt volstrekt gelijk om de feiten te willen. Maar hemeltjelief: hoe wil je dat ik hier leesbaar iets schrijf en er tegelijk twee boeken aanhang om het te mogen?

Maar je hebt gelijk: foodlog heeft dringend behoefte aan z’n eigen flpedia, waarin dossiers geordend zijn.
Dat is een terecht verwijt. Dat we hier niet onderbouwen, cq. de suggestie dat ik dat niet zou doen of feitelijke onjuistheden niet zou corrigeren, vind ik een beetje flauw

Maak je bovendien vooral geen zorgen: er zijn de nodige cases die de komende tijd ongetwjfeld aandacht zullen krijgen. Ik begrijp dus niet waarom je denkt dat ik dat zou opgegeven zou hebben en er maar ‘n eind op weg klets.

Als ik je reactie nu nog even nalees, snap ik er geen barst meer van: “Dick, je maakt wind over AH, maar dan moet je AH ook uitkleden tot op haar zwakke punten. En dat zwakke punt is o.m. de inhoud waarmee het zich associeert. Ik durf zeggen, dat ze die koopt en - wat jou wellicht vooral stoort net als mij - dat de klant die betaalt.”

Wat staat hier boven:
- AH koop autoriteit in, nee, krijgt dat gratis en voor niks
- pas op voor zijn volume, want het gebruikt moraliteit als een USP’tje om er monetaire meerwaarde van te maken
- de weldoeners snappen niet in welk probleem ze stappen omdat ze vertrouwen op hun moraliteit en niet zien dat ze die allang kwijt zijn omdat ze als organisaties veel te grote belangen hebben gekregen (hun organisaties zijn een doel op zich geworden terwijl hun originele doel is verworden tot een middel om middelen - geld - te verwerven)
- als retailers zo slim zijn zich te verenigen en het marketingwise zeer professionele en strategisch knap uitgevoerde pad van AH volgen, dan zullen de noodzakelijke wijzigingen van ons eetsysteem 1) ernstig worden vertraagd (de staande orde heeft meer belang bij de status quo dan bij onzekerheid creërende vernieuwingen) en 2) zal uitsluitend vanuit een monetair belang worden vormgegeven (ondernemingen hebben nl. een uitsluitend financieel doel).

Je pestte me nu zodanig, dat ik het zo eindelijk kort kan opschrijven. Dank.

Ik weet bovendien niet wat het is: vandaag 3x uitgenodigd om te komen praten in ronde tafels over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. De mensen die dat doen worden ervoor betaald. Vlgs mij leiden we ernstig aan jeugdpuistjes en ander mee-eters.

Tis geen feest, tis een puberfeest ;-)

Dick, bij deze zijn de Verenigde Nederlanden gerustgesteld.

Ik wil niet een beetje flauw doen en je ook niks verwijten. Wel komen dit soort avonturenverhalen, welke je hierboven verder treffend verpakt, altijd weer weg door te weinig concrete feiten die het hen moeilijker zouden maken (ik wil hen ook niks verbieden of opleggen, overigens) alle ethiek aan de laars te lappen.

Gisteren nog op vilt.be: Duurdere huismerken verzachten crisis voor supermarkten DAT is dus het hele plan. In Vlaanderen dan toch.

De witte producten bestaan niet meer. Het zijn zelf merken geworden, en geen kleintjes. En ze worden nog eens officieel goedgekeurd door labels en belangengroepen die elkaar voor de voet lopen om hun plaatsje in de geschiedenisboeken te verwerven. Dàt neem ik hen kwalijk: dat ze de dictatuur van de oneerlijke handel, onder het mom van eerlijke handel, nog versterken. En daar moet je natuurlijk niet voor betalen als consument.

Alternatief: je plaatselijke Wereldwinkel. In Vlaanderen toch.

Dick, ik moet er vandoor en las je laatste reactie niet. Wees niet te naïef aangaande de moraliteit van die keurmerkers. Echt niet.

En nu stop ik met pesten, want ik heb je waar ik je wilde hebben. :-)

Je bent een schat. Aanscherping: je plaatselijke boerenaldi (met nationale toeleveranciers), een alliantie tussen boeren en de verwerkers van hun producten, direct naar de markt in eigen winkels, wellicht eerst via markten. Goeie prijs (lager dan de supers), hogere kwaliteit en dus enorm volume. Zo gepiept. Zo simpel is de gedachte waarschijnlijk. Nou de uitvoering nog.

Ja jeemig, en ik de jouwe niet. Moet ik nou beter of nog slechter over die keurmerkers denken?

Als je straks terugkomt graag nog ff helderheid.

Dit is een merkwaardige draad: vele reacties die mensen niet voorlangs willen doen, maar toch laten weten. De meest triest makende was deze: ‘je hebt gelijk, maar het is niet tegen te houden.’

Op zwartgallige momenten denk ik er net zo over. En toch weer 3 clubjes die er, betaald en wel, gezellig over willen ouwehoeren. Glas en plas zijn woorden die zich spontaan in je mond vormen. Nog eer je het weet floepen ze er nog uit ook.

En geen hond hier die een woord zegt over de woorden die iemand me vanmorgen schreef over zijn twijfels om met AH om te gaan. Sprakeloos kennelijk. Of over de opmerkelijke uitspraak hierboven van De Heij: niet Google of Shell, maar de Heijnen van de wereld gaan er met de buit vandoor. Dat wil zeggen als we alleen maar in economische termen denken ipv die van een echte, intentionele economie.

Onderwijl geiten de culi’s over de betekenis van een woordje als puur en elders over stads- en houtduiven of de suikerspray op een aardbei. Ik begin in te zien dat het waar is: een volk krijgt wat het verdient.

Zullen we foodlog maar sluiten?

Wat mij zo fascineert, is dat het opschuift. De keurmerken gaan mee met de huismerken. Eerst hadden de keurmerken kleine bedrijven nodig die meededen. Daarna komen de grote bedrijven en nu de supermarkten.

Hierdoor is het voor kleine merken steeds minder interessant om samen te werken met keurmerken. Dit betekent dus feitelijk het vervlakken van de scherpte van de keurmerken.

Immers je onderscheidendheid haal je niet uit het keurmerk, maar uit wat je daadwerkelijk doet.

Ja Dick, boodschap is aangekomen: Ik steek mijn ‘keurmerk’-bijdrage liever in concrete acties in het verduurzamen van mijn eigen keten. Heb ik direct zicht en draag ik bij aan verduurzaming van mijn eigen proces ipv het salaris van iemand die een nieuwe concurrent voor me ontwikkelt: een huismerk.

Je hebt geen keurmerk meer nodig, met regels e.d. Nee daarvoor gebruik ik transparantie. Kom maar kijken, wil je weten wat we doen? Heb je suggesties? We maken een lijst van prioriteiten en zetten we een agenda om het aan te pakken.

Alle Klassieke recepten werden bereid met
voorhande zijnde ,verse en meest lokale ingredienten..

Hoe AH ook nog probeert ,met welke Slogan dan ook, Extra Winst
probeert binnen te halen ,met toegewijde instemming van menig Extra Zielig Tweeverdienend
stelletje of Modern SNEL gezin..

Zal mij een worst wezen..:)

Zolang geluk te koop is -in afweging tot Uurloon- zal AH
je in de Watten leggen tot aan je NATTE OUDERDOMSLUIER AA TOE!!

Die zekerheid heb je zelfs mede-gefinancierd,

Hup Holland en Applaus ebt weg…

Een leuke wellicht
Houdt google trends in de gaten op de woorden “Puur” en “eerlijk”.
en kijk waar je op uitkomt. 

http://www.google.com/trends?q=puur,+eerlijk&ctab=367771 136&geo=all&date=all

Morgen weer een nieuwe dag!

Doosje “Vertrouwd van Honig” EUR 2,89 - 3,49 a 45 Gram
Glutamaat,en echt Zout plus AUTHENTIEKE TOSCAANSE KRUIDEN

Asjemenou!

“zet jij de TV uit,schat?

Buono, pulito e giusto are the three requirements that Slow Food wants our food to be: buono (or good, as in a good product in terms of flavour ), pulito (or clean, as in produced in a way that is respectful to the land and to biodiversity) and giusto (or just, as in respect for the humanity and rights of the people and animals who make the food possible). It’s a philosophy we should all be considering, because as the intensive farming of the multinationals has plundered its way around the world, it has been all but overlooked.
(http://www.guardian.co.uk/lifeandstyle/2007/feb/10/features .weekend4)

Deze woorden zijn indertijd, ik schat enkele jaren geleden, door Slow Food Nederland vertaald in het Nederlands als lekker, puur en eerlijk. En sindsdien ook altijd als Slow Food slogan gebruikt.

Albert Heijn Huismerk “Puur en eerlijk” is maar een stap verwijderd van Slow Food “Lekker, puur en eerlijk”
Slow Food had de slogan Lekker, puur en eerlijk al veel eerder bedacht. Het gevaar dat Slow Food loopt is dat de gemiddelde consument in verwarring wordt gebracht. Slow Food is veel minder bekend dan Albert Heijn. Ik heb er als Slow Food lid geen prettig gevoel bij dat Albert Heijn zo met 2/3 van deze slogan aan de haal gaat. Slow Food is een non profit organisatie en in Nederland kan men zich volgens mij geen dure advocaten of merkenrechtdeskundigen veroorloven.  Sommige leden zien een parallel met de manier waarop Albert Heijn de begrippen `ambachtelijk´ of `streekproducten` gedevalueerd heeft. De echte streekgebonden en ambachtelijk geproduceerde producten waar Slow Food voor staat (zoals de Boeren Goudse opleg kaas, de Nagelholt, Drents Heideschaap) hebben hieronder te leiden. Als marketingdocent zie ik dat AH de woorden puur en eerlijk exclusief probeert te koppelen aan Albert Heijn huismerk producten. Door de grote publicitaire macht van Albert Heijn zal puur en eerlijk in het brein van de gemiddelde Nederlandse consument gekoppeld worden aan AH Huismerk. De woorden lekker, puur en eerlijk van Slow Food (een zorgvuldige vertaling van het Buono, pulito giusto ) zullen na verloop van tijd dan eerder geassocieerd worden met onze nationale retailer Albert Heijn.  Terwijl de waarden waarvoor slow Food staat absoluut niet de waarden van Albert Heijn zijn. Ik ben zelf geen jurist maar ik zou als Slow Food Nederland hier toch een absoluut duidelijk standpunt gaan innemen.

Jemig Dick, waarom zo pissig? Houtduiven zijn voor jou geen probleem, maar wel voor iemand die heel hard zijn eerste primeur prijzen nodig heeft.
Ik geit niet over een woordje als ‘puur’. Ik ben alleen sceptisch over zo’n naam.
Ik snap dat je met Foodlog een scherp partijtje schaak wil spelen, maar goed onderbouwde op feiten gebaseerde argumenten zijn je enige wapen.
Foodlog sluiten? belachelijk en kortzichtig. Denk even aan het verhaal van David en Goliath. Tactiek, mijnheer! En geduld.

Foodlog sluiten? Bad idea.

AH Puur en Heerlijk? Uitstekend marketing initiatief. Het ordeningsprincipe dat AH toepast is gerechtvaardigd om dat er een wildgroei is van keurmerken vanuit de consument gezien. Of we het nu leuk vinden of niet.

Wouter de Heij’s opmerking is de belangrijkste: Blijven de onderliggende principes duidelijk ja of nee. Daar is werk aan de winkel voor de NGO’s en in ons (Biologica) geval voor de biologische keten EN de bewust kopende burger.

Er zullen meer nieuwe kopers in aanraking komen met biologische producten door AH’s actie. Dat zijn meestal mensen die geinteresseerd raken in voeding en daardoor een nieuwe (betere?) kijk op voedsel krijgen.
Ik maak me niet zo’n zorgen over de marktmacht van AH. Grootte kan een handicap worden als trendbreuken optreden. En er zijn ook andere supermarktketens die goed op stoom liggen wat verantwoordere voeding betreft. Flink wat natuurvoedingswinkels hebben zich enorm ontwikkeld. En, laten we zeker goed in de gaten houden de nieuwe (oude) verkoopkanalen die er zijn: Rechtstreeks van boeren, burger/boer cooperaties etc etc.

Wat voor mij belangrijk is: Als je Puur en Eerlijk als merk neer zet, zal ik hem of haar daar aan houden. Noblesse Oblige!

Predicaat en/of predikaat?

Koninklijke Droste Fabrieken NV verloor ‘t in 1964. Het Droste-effect is omstreeks 1900 ontstaan en is blijven bestaan. Puur eten & eerlijk weten, dat siert Foodlog. “Nietwaar? Aha!”

Peter, je jaagt me angst aan. Snap ook jij al niks meer van Montesquieu (je-weet-wel die van de scheiding der machten omdat je katten niet op het spek moet binden)? Hopelijk ben je alleen voor de vorm politiek correct.

Pissig. Klopt, het is geen feest vandaag. Van alles achterlangs sinds 20:49h. O.m. deze “soms is het niveau me gewoon echt te hoog. En gooi die culi’s eruit of maak een culi-hang-cafe. Dat van die aardbeien vond ik overigens wel komisch, sorry.”
Ja, pissig. Mag ik ook een keer?

O ja, houtduiven of stadse duiven - zou een aardbeienteler die al sinds generaties in het land woont het onderscheid niet kennen tussen een stadse en plattelandsduif? Er zitten trouwens veel plattelandse houtduiven in de stad.
Dat louter ter info natuurlijk.

Ik verdedigde zo’n 1-2 jaar geleden AH op foodlog. Mooi dat ze ‘biologisch’ een podium gaven. En ja er was veel op aan te merken, maar ik verwachtte dat ‘we’ bewuster zouden worden en dat het marktaandeel kiloknallers zou verkleinen. Geef ze het voordeel van de twijfel.

Ik had het mis. Zoals Dick het hierboven ook al zegt: het volk krijgt wat het verdient. Of beter gezegd wat het wil uitgeven. Met tranen in mijn ogen kijk ik op albert.nl. Van het lachen: ze verkopen nu biologische vuilniszakken, maar vooral vanwege de trieste aanblik op het aanbod. Vrijwel geen alternatieven voor eenzijdige prefabpulp, plofgroenten en ambachtelijke vleeswaren uit de vleesfabrieken.

Ik kom er niet meer, maar ‘we’ slikken het. En geconditioneerd als we zijn laten we ons de weg wijzen door de volgende allerhande, en de volgende…

Joy, dat wij het ooit nog eens konden worden is best bijzonder, al heb ik een pesthekel aan die uitspraak dat volkeren krijgen wat ze verdienen. Toegegeven, ik sprak/schreef hem zelf uit. Mogelijk ben ik ver heen.

Dick, je moet de desinteresse in jouw idealen of meningen niet persoonlijk opvatten. Ook al is dit ‘jouw’ podium. Het podium is gegroeid tot een plein, en daar komen nou eenmaal meer mensen langs. Die de duiven komen voederen of die op weg zijn naar een Lidl of een AH. So what?

;-)

Maar nee, het gaat me om analytisch vermogen. Daarin moet de meerwaarde van deze site zitten. Mijn idealen zijn mijn probleem.

En nu back to business. Marketeer en Slow Food-lid Sander Janssens spreekt duidelijke woorden: “De woorden lekker, puur en eerlijk van Slow Food (een zorgvuldige vertaling van het Buono, pulito giusto ) zullen na verloop van tijd dan eerder geassocieerd worden met onze nationale retailer Albert Heijn.  Terwijl de waarden waarvoor slow Food staat absoluut niet de waarden van Albert Heijn zijn. Ik ben zelf geen jurist maar ik zou als Slow Food Nederland hier toch een absoluut duidelijk standpunt gaan innemen.”

Heeft het bestuur van Slow Food hier een al even politiek correcte reactie op als Peter Jens, en verklaart het zich daarmee overbodig omdat AH het stokje eindelijk overneemt? Dat is - tenzij ik hem verkeerd lees - het standpunt van Jens.

Don’t get mad, get even.
Dick, als je in het donker een geluid hoort, kijk er dan niet rechtstreeks naar, want de kans is groot dat je met je blinde vlek kijkt. Kijk daarom toch vooral ook langs AH’s Puur en Eerlijk.

Laat foodlog vooral gaan over wat we WILLEN, niet over wat we niet willen. Laat foodlog vooral niet gaan over onze angsten, maar over waar we van DROMEN. Juist met de verzamelde (en realistische) kennis en ervaring van vele foodloggers, op welk niveau(?) dan ook- kunnen we telkens weer ideeen opdoen en onze idealen voeden. Hoe onredelijk onze idealen nu ook mogen lijken. Onredelijke mensen zorgen toch voor vooruitgant of zoiets?

Ik verdedig AH niet. Acties van anderen zijn op zich niet zo relevant. Die zijn gewoon wat ze zijn. Of het nu een zwarte Swift is, AH’s Puur en Eerlijk of DB’s sterrensysteem. Ik spreek het liefst over ideeen, minder over events en nog minder over personen of instituten. Ik ga liever aan de gang naar aanleiding van AH’s actie… en geef toe, de handschoen is ons toegeworpen.

Oh ja, meelezers, dat achterlangse hebben wij niks aan. Mee doen! Ik kan me voorstellen dat je daar pissig van wordt. Een “achterlangse” levert je meer werk op, maar maakt foodlog niet sterker.

Over wat volkeren krijgen wat ze verdienen. Kun je ook in in een cultureel perspectief zien.
Prof. Geert Hofstede heeft al enige decennia geleden de culturele verschillen tussen volkeren proberen te duiden. Hij kwam met een groot onderzoek onder meer dan 100.000 mensen uit ca 80 verschillende landen uit op een viertal culturele waarden / dimensies waarop volkeren van elkaar verschillen. Deze culturele waarden bepalen ook onze visie op voedsel. Hofstede waardeert elke culturele waardedimensie van een land op een schaal van 0-100.
Een van deze waarden is onzekerheidsvermijding, de mate waarin men met onzekerheid omgaat. Een theorie is dat men in landen waar men hoog scoort op onzekerheidsvermijding men exact wil weten wat men op zijn boordje krijgt. De ingredienten moeten liefst afzonderlijk herkenbaar zijn ook qua herkomst. Italie, Frankrijk, Belgie en Oostenrijk zijn Europese landen waar men hoog (boven de 70 op een schaal van 0-100) scoort op de culturele dimensie onzekerheidsvermijding. In Nederland scoort men niet zo hoog op deze waarde. (53) Vandaar dat voedsel hier cultureel vooral een functionele aspect, “voedsel is brandstof” benadering heeft. “Als je niet eet ga je dood”. Uiteraard zijn er niches van weldenkende mensen die het graag anders zouden zien. Maar de gemiddelde Nederlander is ook historisch gezien goed te typeren met de “voedsel is brandstof” gedachte.

Peter, om me ‘mad’ te krijgen moet er veel gebeuren. Narrigheid is eerder geboren, da’s waar.

Wat we willen en vooral HOE is een boeiende uitdaging. De redactie is van plan om er in juni een debat over te starten.

As I said: back to business.

Oh sage, Dichter, was du tust?
-Ich ruehme.

Aber das Todliche und Ungetueme,
wie haelst du’s aus, wie nimmst du’s hin?
-Ich ruehme.

Aber das Namenlose, Anonyme,
wie rufst du’s, Dichter, dennoch an?
-Ich ruehme.

Woher dein Recht, in jeglichem Kostume,
in jeder Maske wahr zu sein?
-Ich ruehme.

Und dass das Stille und das Ungestueme
wie Stern und Sturm dich kennen?

-weil ich ruehme.

Rilke ‘21

Goedemorgen Dick,
aangezien ook ik een van de zenders van de opmerking “cynisch” was, ook maar even een reactie aan de voorkant. Ik pik op een of andere manier de opmerkingen van Wouter de Heij(Keurmerken die vanuit Waarden ontstaan worden gemainstreamd en worden vervolgens niet alleen onder prijsdruk gezet maar vervlakken ook) en Willem Treep (die concludeert dus niet in keurmerken te investeren maar in eigen toegevoegde waarde en communicatie daaromtrent) eruit. Ik deel jouw cynisme dat de cyclus van meerwaarde naar schaalgrootte naar ‘neppen’ niet echt te stoppen is, maar ik heb ook vertrouwen in de immer aanwezige tegenkracht.

In het licht van enkele discussies waar jij ook bij bent geweest, kom je volgens mij op een paar lijnen.
1. Zoek naar een werkbare basis voor wettelijke bescherming/borging van specifiek te benoemen maatschappelijke waarden (voor mens, milieu, (eerlijke) economie, e.d.
2. Blijf aan de bodem innoveren
3. Zorg voor voldoende waarheidstoetsing middels communicatieplatforms zoals Foodlog, Keuringsdienstvan Waarde en de sensatiepers die je daaraan kunt verbinden.

Ten slotte zie ik ook wel wat in het feit dat mainstreaming/napping van dit soort woorden als Eerlijk & Puur uiteindelijk ook de maatschappelijke Interest in die materie vergroten in de markt, waarmee de koek niet alleen verdeeld wordt maar ook groter wordt. Maar misschien ben ik ook wel een beetje te idealistisch.

Dat Foodlog mensen uit hun slaap houdt, wist ik. Maar dat ze er nachtmerries van krijgen is nieuw.

Maar over tot de orde van de dag:
Een ander aspect aan Albert Heijn, dat me aan haar ‘private label’ policy verontrust:

Tracebility
Een zwak punt bij eigen keurmerken, of er nu ‘puur en eerlijk’ op staat, is het gegeven dat er bij een huismerk geen klacht direct naar de producent kan. Je komt bij het call centre van die super terecht en niet bij de producent. Ook al wordt door verpakking, kleur en design herkomst gesuggereerd.

Gerelateerd aan de ISO-9000 procedures zou dat gebrek een handvat kunnen zijn voor de overheid om op alle voedingsmiddelen ‘product tracebility’ te gaan eisen De producent die primair verantwoordelijk is voor kwaliteit is bij ‘private label’ nu niet bekend. Dat resulteert uiteraard in een grotere juridische aansprakelijkheid voor de huismerkleverancier. Hoe regelt AH dat ?

Jarenlange internationale ervaring met private label, en altijd als gouden regel gehanteerd, dat, als een private label organisatie, een product-approval of (normificatie)keur op tafel moest leggen naar de uiteindelijke klant, dat dat gebeurde met een approval-addendum , waarin parallel aan het ‘private label’ ook het ‘brand’-label wordt genoemd (tracebility). Voor de controlerende (overheids)instantie moet uiteraard de herkomst transparant zijn. En dat approval of keur werd pas verstrekt, als de private-label organisatie als b.v. AH zich contractueel vastlegde geen ander identiek product onder zijn ‘private label’ op de markt te brengen. Voorts kreeg betreffende ‘private label’ operatie uitsluitend een ‘performance’ productspecificatie (en dus een confirmatie aan heersende kwaliteitseisen) maar zonder de exacte receptuur, waardoor bij een claim aan de producent snel vastgesteld kan worden of het product wel van hem kwam. Mogelijk heeft intern AH zijn zaakje met de prodcenten op orde, maar naar de consument dus niet. Zoals ik weken eerder schreef: ‘Private labeling’ is qua aansprakelijkheid een schimmig gebeuren. En dat hoort niet in de levensmiddelenbranche.

Resumé
Ik vrees dat de overheid qua toezicht mbt de tracebility bij private labeling in de voedselsector niet zorgzaam genoeg is. De consument heeft recht op de kennis van volledige herkomst gegevens van zijn voedingswaren.

p.s.
Overigens is ‘eerlijk’ is een suggestief ethische claim van AH, en geen kwalitatieve. Geen superknappe marketing, Dick.... 
Gewoon tricky demagogie.

Ter info: de redactie haalde zojuist nachtelijke commentaren van Jamba offline en blokkeerde zijn dichterlijke scheldkanonnades op AH die naar zijn mening bijdragen aan een betere wereld.

Gelukkig mocht het gedicht van Peter Jens wel blijven staan.

Natuurlijk, dat is een prachtgedicht voor de stille verstaander.

Ik ben voor iedere uitdrukking van emoties. Helaas heeft ook een medium als dit zijn grenzen. Het wordt onleesbaar als te veel rijp en groen door elkaar gaan lopen.

Om die reden benoem ik het spoor, maar haalde ik het weg. Ik hoop dat Jamba begrijpt dat het niets met hem/haar te maken heeft, maar met het feit dat hier nu eenmaal discussieregels gelden. Ik heb hem dat gisteren duidelijk gemeld.

“Maar misschien ben ik ook wel een beetje te idealistisch.” Dan zijn we dat samen, Maarten.

Er zijn voldoende krachten met een zowel creatief als gezond verstand om corrigerende tegenkracht te kunnen ontwikkelen.  Je noemt media die dat al doen. Willem, afkomstig uit de ‘grote merkenwereld’, geeft hier aan als groentenboer de plakkertjes niet nodig te hebben omdat hij het wil DOEN in plats van er over te kletsen.

Peter Jens, vindt AH’s initiatief ‘uitstekend’ vanwege de ordening van de commuicatieve puinhoop die de labelaars ervan hebben gemaakt. Ze zouden onderling op overnamepad moeten, maar AH is ze voor (nee Guillaume, ik ben het niet eens: zakelijk is het een meesterzet die in de handboeken marketing als case zou moeten worden opgenomen).
Alweer achterlangs (tsja), vanmorgen, een vraag over Jens’ reactie: ‘Is Jens bang voor AH?’

‘Ik denk het niet’, schreef ik terug. Ik lees het het zo. ‘Noblesse oblige’ is een mooi principe: ik zal je beoordelen op je daden en ze feitelijk aan de orde stellen.

Doe je dat via openbare media dan is niet eens wetgeving nodig. Zo gezegd kun je het rustig aan de ‘markt’ over laten als er goede, feitelijke gevoede informatie naar het publiek (bestaande uit consumenten, bedrijven, wetenschappers, vakmensen, politiek en bestuur) gaat. Er moet alleen allejezus veel en soms verwarrend lawaai worden gebruikt om op die manier wat NGO’s menen te moeten doen terug te geven aan het publiek zelf. En, laat ik het heel duidelijk zeggen, zonder dat dit leidt tot niet onderbouwde scheldkannonades of een op populisme gebaseerde mediacratie.

Hoe? Ik pleit voor een direct vorm van democratische controle en gesprek die door interactieve technologie mogelijk is geworden. Dit krantje is er een voorbeeld van. Ik schreef er kortgeleden in een ouderwets geprint medium iets over.

Is het een illusie dat iedereen daaraan zal deelnemen? Ja. Is dat erg? Nee. De groep die het wel doet is groot genoeg om representatief te zijn voor wat mensen samen zouden besluiten. Er is een grote voorwaarde om het goed te laten verlopen: het bieden van inzicht in feiten, processen en structuren. Dat zijn we niet gewend openbaar neer te zetten en zal daarom even wennen zijn.

Willem stelt het zeer juist: “Wat mij zo fascineert, is dat het opschuift. De keurmerken gaan mee met de huismerken. Eerst hadden de keurmerken kleine bedrijven nodig die meededen. Daarna komen de grote bedrijven en nu de supermarkten.”

Dit is precies wat er gebeurt en waar ik o.m. aan dacht toen ik stelde naar Dick dat de ethische reflex vaak erg ver weg is bij ‘de keurmerkers’. Ik kan hier geen boek neerschrijven dus vat het enigszins samen binnen het veld dat ik het best ken: fair trade.

1° Max Havelaar zegt over “puur en eerlijk” op haar website: “Hiermee zijn in een klap veel meer kleine boeren in ontwikkelingslanden enorm geholpen.”
Dit is grotendeels een leugen. Ik kaartte het een jaar of wat geleden al eens op Foodlog: jonge consument wil meer fair value; maar betaalt kleine producent de prijs? Ja, de kleine producent moet wijken voor de grootschaligheid die verlichte plantage-eigenaars op maat van het Max Havelaar-keurmerk aanbieden. En dus klagen vooraanstaande coöperatieven in het Zuiden steeds luider:
- De Heiveld Coöpertieve in Zuid-Afrika haalt hard uit naar FLO (overkoepeling van de fairtrade labelaars): “Is fairtrade liefdadigheid: gelukkige arbeiders op een plantage? Of is fairtrade structuren veranderen? Ik zeg niet dat FLO niet mag groeien. Maar het mag zijn ziel niet verloochenen. Als consumenten zouden weten onder welke omstandigheden hun producten gemaakt worden… Ik weet heel goed hoe het er op Zuid-Afrikaanse plantages aan toe gaat. Ik zou er geen producten van kopen.”
- Uitgerekend de Mexicaanse coöperatieve, die ter inspiratie diende om het Max Havelaar-keurmerk te lanceren, stelde een tijdje terug in Le Figaro: “De kleine producenten moeten zich verenigen over alle continenten om het hoofd te bieden aan FLO (de Fairtrade Labelling Organisatie) en aan Max Havelaar, met als doel een eigen label te creëren… Maar, momenteel kunnen we niet aan hen voorbij.”
MAW: het keurmerk misbruikt de kleine boer en de sympathie van de consument voor die kleine boer om de bestaande oneerlijke handelsorde te bestendigen.
Ik wil er meteen aan toevoegen, dat de ‘kleinere’ fairtrade-initiatieven vaak wel heel goed bezig zijn. Of dat nu gaat om Wereldwinkels of om commerciële koffiebranders. Hiermee kom ik bij Willem zijn punt.

2° Ook die kleine fairtrade-initiatieven worden misbruikt door Max Havelaar. Enerzijds zijn ze in de val gelokt door dit logo mee te promoten, terwijl het zelfs de ondergang van de kleintjes voor ogen heeft. Anderzijds zetten die kleintjes samen wel nog ruim de meerderheid van de gelabelde fairtradeproducten om. Het geld dat dezen echter afdragen om het keurmerk te mogen dragen, gebruikt Max Havelaar echter om hen - in overleg met de supermarkten en andere voedingsgiganten - van de markt te concureren. Zo het valt het bij dit Puur en Eerlijk-verhaal iedereen weer op hoe MH actief de huismerkenstrategie looft. Terwijl de strategie achter de huismerken stilaan voor iedereen duidelijk wordt: ongegeneerde monopolievorming, op het hard van de snee.

3° Ook de FairTradeGemeenten-campagne mag je beschouwen als een poging tot monopolievorming vanuit de Fair Trade Labelingsorgansatie. Het is in de UK zondermeer opgezet met de bedoeling enkel nog het FairTradekeurmerk te (h)erkennen als zijnde fair trade. Alleen in België zijn we erin geslaagd dit te verhinderen, door o.m een zesde criterium in te schrijven, dat expliciet verwijst naar korte keten en duurzamere consumptiepatronen. En hiermee kom ik tot voor mij de essentie van de zaak, en niet iedereen is het daarmee eens: de kort keten.

4° Omdat de naam Pollan meer indruk maakt dan Schepers, citeer ik de eerste:
“Schud de hand die u voedt. Zodra u dat doet, wordt verantwoordelijkheid weer een kwestie van relatie in plaats van regulering, etikettering of juridische aansprakelijkheid. Regulering is een onvolmaakt substituut voor de aanspreekbaarheid, en het vertrouwen, ingebouwd in een markt waarin voedselproducenten oog in oog staan met eters en omgekeerd.”

Zo is men in bijv. in Brazilië eigen fairtradecircuits aan het opzetten. Regiofair, daar moeten we naar toe.

Dat ‘achterlangs’ wordt van mystiek nu bijna mytisch. Zeker als het soort vragen wordt gesteld dat je net aanhaalde. Wat een onzin. Sorry voor deze off-topic.

Precies Joy, er mag veel meer voorlangs. Dit is een actie om meer direct betrokkenen naar voren te halen. Juist die aarzelen. Het modereren van zo’n krantje is iets waar je iedere dag weer wat voor moet uitvinden.

Wat mij betreft ben je helemaal niet zo off-topic.

En dat is nu precies wat wij doen: rechtstreeks, regionaal en fair.

Overigens moet ik er aan toevoegen dat ik het wél heel goed vindt dat Albert Heijn kiest voor Puur&Eerlijk;. Wat het namelijk doet, is:
1. De keurmerken minder belangrijk maken
2. Een breed draagvlak creëren voor ‘goed’ eten

Joseph Pine praat in ‘Authenticiteit’ over de transformatie die iemand doorgaat door een authentieke beleving. Als iemand begint met het eten van AH Puur&Eerlijk;producten dan zal deze persoon zich transformeren en steeds bewuster omgaan met zijn eten. Het gevolg hiervan is dat zij uiteindelijk de echte verhalen achter het eten willen kennen.

Of ben ik nu opeens ook een idealist, zoals Dick en Maarten?

Steven, niet om het in te wrijven, maar om het probleem en contrast duidelijk te maken: ik vind het bijzonder dat jij als fair trader zo scherp bent op fair trade volgens Havelaar.

Het laat zien, dat het niet om het even is, wiens labeltje je koopt om lekker te kunnen slapen vanwege de eerlijke handel in je koelkast. Het laat ook zien wat vervlakking ervan in grootse en meeslepende logo’s (’duidelijk en helder voor het publiek!’) tot gevolg kan hebben.

Ik maak me overigens geen enkele illusie: die discussie zal altijd blijven bestaan. Daar zijn media voor. Het gesprek erover zou er een normaal onderwerp in kunnen worden. Net zoals sport: ‘Greg Lemond rent beter wiel dan Tom Boonen omdat ...., maar wat een prachtige finish’.

Vandaar o.m. het belang, Dick, van Foodlog. En mensen als Klootwijk in de andere media, natuurlijk.

Het akelige is dat het allemaal erg overkomt als een soort van complot. Dat is het niet. Alleen vinden hier onverantwoordelijke mensen elkaar vlot.

Het gaat ‘m over aanspreekbaarheid. Max Havelaar is een kantoor. En in de Fair Label-wereld werken vandaag behoorlijk wat mensen die eerder aan de slag waren bij zeer grote bedrijven. Deforce van MH België bijv. was eerder aan de slag bij Procter & Gamble.

Ik organiseerde eens een debat tussen de directeur van Oxfam Fairtrade en de grote baas bij MIKO. Die laatste had zelfs tien van zijn werknemers bij (van bedienden tot een hefwagenchauffeur). Het was echt fijn om te zien hoe MVO in de praktijk kàn enthousiasmeren. Die werknemers waren echt trots op hun fairtradekoffie. En zonder flauwe kul.

Laat me nogmaals duidelijk zijn: ik sta voor 100% achter de idee van fair trade, maar bekamp de charlatans zoals Tom Boonen de kasseien tijdens Parijs-Roubaix.
(van de coke blijf ik af...)

Steven, je leest Trouw waarschijnlijk niet. Daar stond vanmorgen een prachtige commentaar van Wim Boevink in: Help mij o grote Dick. Nee, niks daarvan, dat gaat niet over Veerman, maar over Boer.

Ik pik de mooiste passage maar even (houdt Trouw niet van):

Bij een lunch waar mediavertegenwoordigers zich in ruimen getale voor hadden aangemeld zette directievoorzitter Dick Boer uiteen wat de bedoeling ervan was. Onder ‘puur en eerlijk’ vallen, zei hij, artikelen die zijn geproduceerd, geteeld of ingekocht met extra zorg voor mens, dier, klimaat en milieu. Door mijn hoofd schoot meteen dat ik dus voortdurend artikelen koop die niet puur en oneerlijk zijn, want dat nieuwe eigen merk beslaat maar een klein percentage van het assortiment. Maar de imagowerking is een andere: ‘puur en eerlijk’ vestigt de aandacht op het maatschappelijk verantwoord ondernemen van dit ‘prachtige bedrijf’ (Dick Boer) en biedt de consument de keuze om ‘soms’ eens iets verantwoords te kopen.

Trouw kom ik eerlijk gezegd enkel eens een keer tegen tijdens googlen. Staan daar ook nog journalistieke stukken in?

Wat de schrijver wel goed verwoord, is dat Dick Boer zelf aangeeft vooral ‘oneerlijke’ of minderverantwoorde(lijke) producten te slijten. Een gevoel dat bij een groot deel van het publiek de wenkbrauwen doet fronsen. Ergens loert er hoop om de hoek, denk ik dan.

Ik pluk nog even uit mijn bookmarks van deze week:

Een poll op freshinfo:
Thirty Irish growers stormed a Tesco meeting with Sir Terry Leahy in the Republic to protest against returns. Is this the kind of action needed to make a point?
Yes 84%
No 12%
Don’t know 4%
Zou Dick Boer weten dat binnen afzienbare tijd hij ook dergelijk bezoek mag verwachten? En dat Puur en Eerlijk daarbij het effect zal hebben als de rode doek op de stier.

“In eigen land heeft Aldi vorige week een aantal ‘blijvende prijsdalingen’ ingevoerd. Eén van de meest opmerkelijke is de prijs van een liter halfvolle melk: die stond op 49 cent, wat al erg laag is, want vorig jaar kostte die nog 62 cent. Nu is er nog 6 cent afgegaan, en betalen de consumenten dus 43 cent. Ter vergelijking: een fles Spa Reine kost bij Delhaize 60 cent, een fles Coca-Cola 1,32 cent. Wie bij deze prijzen dagelijks een liter melk koopt bij Aldi, betaalt op jaarbasis 157 euro, voor Spa Reine 219 euro en voor Coca-Cola komt dat op 481 euro,” zo heeft Het Laatste Nieuws becijferd.

Moet je weten: vandaag kost 1 liter melk produceren 53 eurocent. De melkveehouder krijgt van degene die de melk bij hem komt ophalen vandaag 24 cent.

Op ethicalcorp vindt Dick Boer een slim idee van PepsiCo. Die hebben zich nu uitgeroepen tot… boeren. Je leest tussen de regels hoe de vertwijfeling bij de hele groten begint toe te slaan. En dan ga je dus blijkbaar helemaal plat op de buik: Greening the chain – We are all farmers now

Voor Dick Boer zou het geniale er kunnen in liggen: we hebben lak aan de boeren? Maar Dick Boer is toch zelf boer! En u toch ook!?

Steven, het is een van de beste Nederlandse kranten ;-)

Het argument van Boevink is prachtig en doet me denken aan de formulering van de vorige MVO-baas van Rabobank, Bart-Jan Krouwel: ‘Maatschappelijke verantwoord ondernemen? Hoezo, het enige probleem is toch maatschappelijk onverantwoord ondernemen?’ Zeg je het zo, dan sta je er met de uitspraken die Boer doet gekleurd op.
Rabo net zo hard, maar Krouwel schroomde dan ook nooit de boel duidelijk neer te zetten met een aimabele grijns.

toch nog reageren op een achterlangsje. Is Jens bang voor AH?

Ik denk dat een hedendaagse NGO zeer gedegen kennis moet hebben over datgene dat ie graag wil veranderen. Of het nu het bevorderen is van de verkoopketen boer-burger of ‘s lands kruidenieren of voedselproductie in ‘t algemeen. Kennis vergaar je op verschillende manieren, in het geval van de supermarkten door de jaarverslagen uit te pluizen, analisten te spreken, de publieke berichtgeving, de journalistieke bronnen, informele gesprekken met stakeholders en met het bedrijf zelf en dan vooral via de socratische dialoog.
Binnen zo’n vooral niet publiek gevoerde dialoog loop je uiteindelijk ofwel tegen de oneigenlijkheid van andermans argumenten om de status quo te handhaven of tegen je eigen oneigenlijke argumenten. Ben je gezamenlijk bij de ondeugdelijkheid en oneigenlijkheid aangekomen kun je gezamenlijk praktisch de veranderingen gaan vormgeven. Da’s een leuk, lastig maar zeker inspirerend spel, en een belangrijk spel.

Is Jens bang voor iets? Jazeker, vooral voor mensen die angsten in dialogen en discussies brengen.

Peter, wat mij betreft zeg je dat prachtig: “Ik denk dat een hedendaagse NGO zeer gedegen kennis moet hebben over datgene dat ie graag wil veranderen.” Dat ontbreekt er in zovele gevallen aan. Niettemin maken NGO’s zoveel lawaai in de media dat we in een mediacratie zijn belandt waarin de onzin je om de oren vliegt.

Als NGO’s echter het falende informatie-gat in onze democratie kunnen vullen, legitimeren ze een deel van het formidabele bedrag dat hierboven wordt genoemd. Ik zie er nog weinig van. Ze communiceren met simpele boodschappen voor de massa, terwijl de inhoud van de vraagstukken complex is. Niet omdat die moeilijk te begrijpen zijn, maar wel omdat er vele kanten aan zitten die onderling nu eenmaal strijdig zijn. Niet zelden zijn het ex-FMCG-marketeers die nu in plaats van shampoo of margarine, goede werken verkopen zoals Leni Riefenstahl, de uitvindster van de massacommunicatie obv eenvoudige en meeslepende sfeerboodschappen, 1940-45 hielp verkopen. Dat helpt de boel niet echt verder. Inderdaad, het wakkert tegenstellingen en angsten aan.

Peter en Dick: kennis… tot anderhalf jaar terug waren respectloze bankiers en beursmakelaars in alle stilte de lieveling van de middenklassers met wat geld opzij. Vandaag denkt men daar nogal eens anders over. Kennis? Respect is een nog hoger goed. 

Gisteren op BBC Hardtalk in zeer interessant interview van Stephen Sackur met Jeffrey Swartz, de baas van Timberland.

Kan respect zonder goedgeïnformeerde mensen?

Kennis is zo relatief, Dick. Het gaat ‘m er vooral om wat met die kennis te doen. Ik denk dan: delen, bij elkaar brengen, anderen mee aan de slag laten gaan,… Maar kennis wordt hedentendage vooral als niet publiek en gesloten gezien. Ik ben voor de zeepkist op het marktplein. Nog de NGO’s, noch de ondernemerswereld dragen dit (genoeg) uit. Maar goed WILLEN geïnformeerd zijn is idd een stuk op de goeie weg.

Oh ja, wanneer Trouw het enkel bij al-bij-al-zachte columns zou houden - terug naar het thema van deze draad - verzuimt het haar journalistieke opdracht.

Het is relatief, zeker. Zowel naar achteren, toen het nog minder voortgeschreden was, als naar voren, als het verder voortgeschreden zal zijn.

Ik moet altijd glimlachen bij de goede bedoelingen van mensen die bijv. meer en meer autowegen aan willen leggen voor schone auto’s in de spitspiek. Alsof we niet ook heel anders kunnen gaan werken. In virtuele kantoren. Scheelt km’s lelijk asfalt en de jaren ergernis die eraan voorafgaan om de wegen te verbreden. En die van daarna, als je constateert dat de werkelijkheid van je relatieve kennis alweer is ingehaald ;-)

Maar we zijn het eens: ik ben ook voor openbare zeepkisten, dan kun je die relatieve kennis eerst testen en daarna aan het werk zetten. Gaat het dan fout, dan zitten we tenminste collectief fout.

“Relatieve kennis eerst testen en dan aan het werk zetten. Gaat het dan fout,
dan zitten we tenminste collectief fout.” Om in te lijsten.

Ik post seffens nog iets onder de streek-draad van vandaag. Over hoe het individuele wegdenkt van het collectieve belang en haast een burgeroorlog aan het ontketenen is tussen Zonhoven en Hasselt. Over streken en streekproducten. En over hoezeer kennis jammer genoeg relatief is.

Je weet niet wat je niet weet.

Leg een onderwerp (binnen food) op tafel en ik heb denk ik een echte inhoudelijk expert voor je. Of het gaat om voedselveiligheid, kwaliteit of duurzaamheid. De tragiek van de inhoudelijk expert is echter dat het jaren van (zelf)studie kost om expert te worden (bijna net zo eenzaam als schrijvers?) en dat uiteindelijk de afstand tussen de expert en de ‘massa’ dusdanig groot wordt dat deze niet wordt begrepen. Juist in een complexe samenleving hebben we -in mijn ogen- weer intellectuele inhoudelijk experts nodig die complexiteit kunnen overzien. Koester je inhoudelijk experts en betaal ze een redelijke vergoeding voor hun inzet. Gratis kennis bestaat niet.

Peter Jens : “Ik denk dat een hedendaagse NGO zeer gedegen kennis moet hebben over datgene dat ie graag wil veranderen.” , Ja inderdaad ZOU MOETEN hebben. Ik ben zelden inhoudelijk onder de indruk van de NGO-mensjes die ik tegenkom (idem binnen ministeries).  De gemiddelde NGO (ja, ik weet het, ik ben te ongenuanceerd) gaat eerder voor de snelle massacommunicatie en doet geen moeite om de complexiteit te doorgronden, laat staan proberen deze complexiteit uit te leggen. Vooral mooie statements, folders en websites, te weinig echte inhoud.

Ook geef regelmatig advies en ken de 80/20 regel maar al te goed. Toch is voor veel onderwerpen gedegen 100%-kennis nodig. Herkenbaar? Zo ja hoe gaan we dat oplossen?

Hear, hear.

Op 27 mei schreef ik “Nu de maatschappelijke kant ervan; waar zou dit toe kunnen gaan leiden. We hebben wereldwijd maar enkele tientallen grote beursgenoteerde retailers. Stel dat er een verdere consolidatie gaat plaatsvinden tussen deze bedrijven.”

En kijk nu eens : Consumer Good Forum : http://www.evmi.nl/nieuws/mensen-bedrijven/7621/fusie-wereld wijde-foodplatforms.html

Hoewel dat een samenwerkingsverband is aan de kant van de grote producenten geeft het te denken: zij voeden een groot deel van de wereld en bepalen heel intiem wat duurzaamheid in hun bedrijven kan betekenen. Retailers die tot een soortgelijk platform in de vorm van een inkooporganisatie komen, zullen inderdaad - zoals AH het nu reeds door zijn volume kan met de Dierenbescherming in Nederland - de NGO’s die van hen afhankelijk wordt naar hun hand kunnen zetten.

Deze uitspraak valt me op in het berichtje: “Ook wil de instantie het aanspreekpunt zijn voor overheden en organisaties. Het is niet de bedoeling zelf lobby-activiteiten op te zetten in Brussel of Washington.”

Wortelbende beloont ecologisch gemotiveerde winkeliers; Vandaag op vilt.be.
Carrotmobbing, heet dit. Is dit dan positieve actie? Lost het iets op of brengt het iets bij?

“Bedrijven treden in competitie. Wie volgens ons, consumenten, het meest bijdraagt tot een betere wereld, belonen we door massaal daar onze aankopen te doen. Dat is het omgekeerde van een boycot”. Vaak gaat het om kleinere ondernemingen die inspanningen leveren voor een beter milieu: een zuinige koelinstallatie bijvoorbeeld, of een betere isolatie.

Ik vind het een positieve actie. ‘Voting with your fork’-achtig. NGO-ig van het publiek zelf, zonder de zinloze topstructuur die te vaak zonder voldoende kennis opererende organisaties hebben. Dat staat me in principe erg aan. Vermits het publiek maar weet op welke gronden het zijn beloningen uitdeelt.

Bij Albert Heijn kun je - het zij maar weer eens gezegd, juist in deze draad - rustig vlees kopen ook als je je zorgen maakt over soja-importen, al beweert Milieudefensie van niet en denken nu waarschijnlijk veel mensen er net zo over.