is hiermee gezegd dat huismerken doorgaans ongedefinieerde troep is met een alleen een mooi verhaal?

Nee, je hebt huismerkenmeuk en goed spul. Wel is het ons consumenten streng verboden om er achter te komen waar het vandaan komt, waar en door wie het product gemaakt wordt.
Albert Heijn gaat er prat op huismerkspullen te maken die exact lijken op (smaken naar) het grootste A-merk van hetzelfde.
Voorbeeld: Appelsientje. AH liet niet gewoon eigen dozen vullen met een sinaasappelsap, gemaakt van stroop met water (zoals Appelsientje ook is) maar verlangde van de sapklutser dat de smaak nauwkeurig op die van Appelsientje lijkt.
Zo ook de chips. De beste zijn die van Smiths (Lays) vindt AH. Het heeft lang geduurd voor AH een bakker vond die de kwaliteit van Smiths kon evenaren en huismerkchips voor AH mocht bakken.
Albert Heijn maakt aldus de eenheidsworst alleen maar langer en dikker.

En ik die dacht dat het de A-merken zelf waren die verplicht werden een deel van hun productie als huismerk te verpakken? Soms is de verpakking ook echt identiek, op het opschrift na.  Ze komen bijna zeker van dezelfde verpakkingslijn. Niet dan?

Soms wel, soms niet. Unox maakt ook huismerkrookworsten.

Opmerkelijk. Zwanenberg (die ooit heel goede knakworsten maakte, met echte lamssnaar = darm) sluit een fabriek in Boekel en verplaatst de productie naar Engeland. Ondermeer omdat, zegt Zwanenberg, het logischer is om producten daar te maken waar ze ook gegeten worden. In Engeland dus.
Nu Albert Heijn.
Flevosap wordt daar gemaakt waar het ook gedronken wordt. In Nederland. Maar Albert Heijn, onderneming met de vele gezichten, brave, hypocriete en geniepige, haalt, volgens de informatie van Dick Veerman hierboven, doodleuk appels uit Polen om ze naar Belgie te rijden om ze daar te laten versappen om ze alsnog hier een Nederlands accentje te geven door ze Boomgaardsap te noemen. Het perfecte nepwoord, want appels voor industriele verwerking komen altijd uit een boomgaard. Nooit van een enkele boom langs de weg. Maar bedoeld is dat je denkt dat ze van knus dichtbij komen.

Nederlandse appels gaan massaal naar een Duitse sapper, om hier weer als sap verkocht te worden. Maar dan wel gewoon als industrie-sap, bij mijn weten. Wat zijn we toch eigenlijk vreemd aan het rondsjouwen met onze spullen.

@Wouter, zoek de verschillen denk ik wanneer iets goedkoper is dan de look a like daarvan. In je voorbeeld van Appelsientje zeg je weliswaar niets over de prijs, maar wel dat de inhoud het zelfde is, maar is dat ook werkelijk zo?. in dat geval heeft de consument toch een voordeel ook al is het niet leuk voor Appelsientje.
Al ben ik wel van mening dat een super zich bezig moet houden met verkoop en niet met productie.

Als appelsap uit Frankrijk komt heet het hier al direct geweldig, maar uit Polen zit er een luchtje aan. Dat is ook wat dubieus. Komen de appels van Flevosap allemaal uit Flevoland? Ik zie geen bevestiging (zo snel) op de site.

“Boomgaardsap” is een mallotige naam, maar om daar nou streek in te lezen, terwijl je dat in Flevo- niet doet en bij Brabants genot dan weer wel, dat is met twee maten meten. Het lijkt er dan of je gewoon de pik hebt op ah.

Dat mag best. Imitatieproducten op de markt brengen zoals AH dat doet is niet ridderlijk, maar wel de realiteit van de voedselproductie. Sterker nog van elke economische activiteit. Als je een schoenmaker bent, loop je het risico dat je een Poolse buurman krijgt die het voor minder doet. De broertjes Flevosap hebben zich dat ongetwijfeld gerealiseerd toen ze hun fabriek hebben aangepast en uitgebreid. En al helemaal toen ze in zee gingen met AH. Ik denk dat een bank je geen financiering geeft als je het risico niet uitgebreid onderzoekt. Geen zielig geval dus.

Het etiket van Flevosap staat trouwens ook bol van de gewiekste suggesties. Bewuste afbraaktypografie om kleinschaligheid te suggereren bijvoorbeeld. Het lijkt mij verder een prima fabriek, maar het zijn gewoon ondernemers. Geen zielepieten die beschermd moeten worden. (OK, AH wordt langzamerhand iets te monopolistisch)

Overigens was Riedel al eerder op deze succeskar gesprongen, al was het product ("net zo lekker als vers geperst") dan meer ersatz. Vermoedelijk is het verdriet van ambachtelijke producten dat ze per definitie door kopieën van hun enkele tophits worden weggedrukt.

Wouter van der Land, er is niks mis met Poolse appels of aardbeien, zolang ze maar niet als Brabant’s of ander Nederland’s genot gepresenteerd worden. De Franse appels waren Franse appels.

De strategie om eerst een merk bovenin te positioneren en er dan 1 tussen de bestaande en die top te hangen is klassiek. Evenals de introductie van een bodemhuismerk - zoals bijv. Euroshopper. Bij een grote productcategorie is er zelfs ruimte om er nog eentje tussen bodem en midden te introduceren.

Zuur is hoe AH omgaat met Flevosap. AH is een belangrijk volume voor zo’n leverancier. Als AH die verplicht flink te investeren en dan de omzet gaat afromen zit die met de gebakken peren. Hij heeft immers vast kosten waarop zo gauw geen omzet is te realiseren. AH gaat vrij uit, kost het helemaal niks en maakt by far de grootste marge. Het is bepaald unfair om van een toeleverende partner te vragen dat die fors in jouw productie investeert terwijl je die vervolgens van hem weg laat stromen. Je weet als AH hoe hoog die kosten zijn en dat er niet zomaar vervangende dekking voor gevonden is. Daarmee kun je bedrijven in grote moeilijkheden brengen.

Ja het zijn ondernemers. Misschien zijn ze te goedgelovig en naief geweest. Klassieke strategieen kun je immers voorzien en je moet je ertegen wapenen. Wie volgt, want in de supermarkt liggen schijnt het walhalla te wezen ...
Ik voorspel: nog velen.

@ Dick, of je verhaal waar is weet ik niet. Dat er nu ook boomgaardsap is is natuurlijk wel een feit. Waar de appels vandaan komen en waar deze geperst worden weet ik niet. Ook is bij mij onbekend of we hier te maken hebben met “vers-geperst”, “direct sap” of “concentraten-meuk”. Vermoedelijk zijn wel beide producten hitte gesteriliseerd. Dus tot zover de “suggesties”, “meningen”.

Wat weet ik wel?
- het is heel erg gemakkelijk om vers-geperste ongeklaarde gepasteuriseerde appelsap te maken. technologisch gezien stelt dit niets voor. zelfs de investeringskosten zijn laag.
- flevosap is zeker niet uniek in haar receptuur, er zijn vele grote en kleine producenten van troebel appelsap (oa riedeldrinks en jus-de-pommes).
- beide producten zijn lang houdbaar en hittegepasteuriseerd. Smaak van een echt vers-geperst sap is lekkerder :-)

Bij ons bedrijf maken we onderscheid tussen de receptuur (de inhoud) en de verpakking (type/vorm, type materiaal, grafiek/plaatje) samen vormen ze het product (inc de uitstraling). Dat AH bewust zowel inhoud als de verpakking kopieert van A-merken is bekend. Als ik me niet vergis hebben AH en Unilever 2 jaar geleden een rechtszaak gehouden over dit aspect. Ik denk wel dat dit het eerste voorbeeld is van een streek-product dat zo duidelijk wordt gekopieerd. In mijn ogen is dit -maar ook het kopiëren van A-merken!- niet gewenst.

Ik zal deze laatste stelling proberen toe te lichten : Q : wat maakt flevosap uniek? A : de combinatie van troebel geperst appelsap EN de bijzondere vorm van de glazen fles. Boomgaardsap in een ‘gewone’ fles of pak had niet tot discussie geleid. Als ik morgen teksten van foodlog of een liedje van madonna kopieer kan ik voor de rechter gedaagd worden. Gek genoeg accepteren we allemaal in food dat het kopiëren van producten (recepturen EN verpakkingen) gewoon mag? Gek toch?

Vormgevingsrechten/auteursrechten gelden formeel ook voor voedselproducten. In de praktijk zijn vrijwel alle fabrikanten ‘chinezen’, er wordt naar hartenlust gekopieerd. Dit is naar mijn mening niet gewenst want zal er op termijn voor zorgen dat er minder geïnnoveerd wordt.

Begrijp me niet verkeerd, ik geef Flevosap niet het advies om te gaan procederen, dit helpt immers niet en kost heel veel geld. Wel denk ik dat AH als fatsoenlijk producent haar verpakking van boomgaardsap zou kunnen aanpassen en dit soort acties niet meer zou moeten doen.

Dan ten slotte mijn “gevoel” als eenvoudige consument (die overigens wel in de Flevopolder woont ;-) ). Het is in mijn ogen niet erg chique van AH en sinds ik dit weet heb ik mijn partner gevraagd om geen boomgaardsap meer te kopen. Waarom eigenlijk, heel simpel: (1) sympathie voor het product flevosap, (2) toch duidelijk smaakverschil tussen beide producten. Wie volgt :-)?

Oja, de aardbeien. Als er inderdaad “Brabant genot” staat op de verpakking met Poolse aardbeien dan is dat consumentenmisleiding. Een klacht bij de VWA zou voldoende moeten zijn. De VWA heeft wel onze tips nodig! In feite is de VWA verantwoordelijk voor twee taken (1) dat er veilig voedsel wordt geproduceerd, (2) dat consumenten niet worden misleid (en nu gaan ik geen flauwe IKB opmerking maken :-) ).

@Dick, de foto van de flevosap-fles hierboven heb je toch wel zelf gemaakt ?!

De foto is eerlijk geroofd van het net. Vind je het niet kunnen?

Tjaa, als AH geen ontwerp van een Flevosap fles mag “gebruiken”, ik geen kopietjes van teksten van Foodlog zou mogen publiceren dan mag jij inderdaad niet zomaar een foto van het net roven (zonder toestemming van de beeld-eigenaar). Een krant of print-magazine zou hier denk ik niet mee weg komen.

Alle gekheid op een stokje. Ietsipitsie netter omgaan met autheursrechten/vormgeversrechten/IP/octrooien/kwekersrechten/... . zou in de voedselverwerkende industrie tot eerlijkere business kunnen leiden. Een business waar het ‘loont’ om iets “nieuws” te creëren en waar je dan ook een redelijke vergoeding voor kan krijgen. de kosten van innovatie moeten toch door de uitvinder/initiator terugverdient kunnen worden.

PS ik ben geen expert op het gebied van merk en auteursrechten dus wellicht klopt er niets van mijn bewering hierboven :-)

Er wordt wat afgeroofd en het is lastig te beschermen. Van foodlog mag je overigens alle teksten gebruiken, als je de bron maar vermeld. Deze foto is z’n eigen bron: Flevosap.

Van een lezer die anoniem wil blijven:

Je hebt:

1. Streekproducten
2. Producten uit de streek
3. Producten met streken

En van een trendwatcher hoorde ik: streekproducten zijn helemaal ‘uit’, weg ermee :-). Dat heb je van al die streken.
Overigens: auteursrecht is onvervreemdbaar. Die foto’s zijn gejat en daar moet je eigenlijk wel toestemming voor vragen. Er is wel een grijs gebied: de oude meesters. En teksten van foodlog overnemen mag dan van jou wel misschien Dick, maar ik betwijfel of Nick dat appreciëren zou. Ik - wanneer het om kennisverhalen gaat waar veel research in zit - zeker niet zonder toestemming van mijzelf :-).

Wie was die watcher?

Over auteursrecht op foodlog.nl moet ik nodig eens wat schrijven. Ik doe het voor nu even zo af. Maar kom daar heel zeker op terug.

Off-topic: ik heb in een vorig beroepsleven erg veel te maken gehad met auteursrecht, en oude meesters zijn geen grijs gebied. Die mogen gereproduceerd worden, omdat volgens art. 37 van de auteurswet van 1912 het auteursrecht vervalt op 1 januari van het 71e jaar na het overlijden van de maker van het werk. Overigens kunnen oude meesters op zo’n manier worden gereproduceerd dat die reproductie weer kan worden beschouwd als een oorspronkelijk werk, en dan berust op die reproductie weer oorspronkelijk auteursrecht.

Dat bedoel ik: de foto van de oude meester, daar zit dan wel weer copyright op, de oude meester zelf niet.

Toch verbazend. Hier op foodlog wordt zoveel over streekproducten geschreven en nog blijkt het onderscheid tussen en en onecht moeilijk te maken. Natuurlijk is Flevosap geen streekproduct, anders dan de naam doet vermoeden. In ieder geval komen de appels niet (alleen) uit de Flevopolder en vindt de be- en verwerking daar plaats waar het bedrijfseconomisch het goedkoopst is. Om van het Brabants Genot maar niet te spreken.
Er zijn echter wel legio serieuze producenten, die streekproducten maken waarvan de herkomst gegarandeerd (en gecontroleerd) wordt. Deze producten hebben vaak een regionaal keurmerk, zoals Waddengoud, Gegarandeerd Groningen of erkend streekproduct. Let daar maar eens op, misschien helpt het je blik op streekproducten verscherpen.

Rene, je bedoelt dat Flevosap ook - maar zeker niet alleen - buitenlandse appels gebruikt, denk ik. Hetzelfde geldt voor het sympathieke Jus de Pomme, dat ook over de grens bottelt (maar geen enkele streekreferentie heeft in zijn uitstraling en slechts gaat voor kwaliteit). Dat heeft te maken met technische constraints. Het kan nou eenmaal niet overal verwerkt worden vanwege de kosten van de afvulinstallaties.
Ik vind daar dan ook helemaal niks slechts aan. Integendeel. Het product kan zo tegen de beste technische kwaliteitsstandaards worden gemaakt, terwijl het anders heel snel zou oxideren.

Zoals je waarschijnlijk weet, heb ik niks met het woord ‘streek’ (Nederland heeft geen welgedefinieerde ‘terroirs’ of ‘climats’) en zou ik liever spreken van ‘lokaal’.

Maar dan nog. Hoe noem jij het sapje van een appelboer uit Appelscha die echt alleen zijn appels in zijn sapje doet, maar die nou eenmaal in Breukelen of ergens net over de grens in Duitsland moet bottelen omdat hij zonder toevoegingen en dus warm wil afvullen? Is dat dan ja of nee een streekproduct of - in mijn woorden - een lokaal product?

Ik hoop van zo’n sap altijd dat het 1) veel lekkerder is dan Appelsientje en 2) technisch helemaal OK is. Niks aan te doen dat het heen en weer heeft gereden, omdat het anders goud zou moeten kosten. Dan kun je dus idd maar beter Duitse appels nemen. Of appels uit de buurt van Breukelen.

Maar dat was m’n punt hierboven natuurlijk niet. Ik wilde laten zien hoe een kwaliteitsproduct wordt misbruikt om een kwaliteitshuismerk te introduceren en ‘streek’ als voorwendsel wordt gebruikt om dat voor elkaar te krijgen.

Met de Gijzen, Maartjes en Mariekes op het supermarktschap heeft de Stichting Streekproducten alle reden dat soort tactieken te vrezen. Ze leggen de bal op de stip voor de super. Dat kan de bedoeling niet zijn.
Stel je voor, Jan-Dirk vd Voort’s Olde Remeker’s (geen streek-, wel een helemaal lokaal product) genept door Ouwe Ramaker’s. Dat mos niet maggen, maar Flevosap’s ervaring met AH laat zien dat het al gebeurt.

Gegarandeerd Groningen. Wanneer er hulpstoffen nodig zijn,die in Groningen niet verkrijgbaar zijn gaan ze naar Duitsland of Friese Wadden b.v.las ik.

aanvulling. de producenten bedoel ik.

Geen hulp,maar ,grondstoffen, moet het zijn.
Je hebt ook nog ,Groninger Pracht,.

Zijn die producten lekkerder? Daar gaat het om.

Sommigen wel.

misschien is het ook een belangrijk “ingredient” van ook nieuwerwetse streekprodukten, of herkenbare lokale producten, dat de kopers zich daarmee een “sense of belonging” toe eigenen. En als dat zo is, is zo’n immateriele dimensie evenzeer te waarderen. Wat denken jullie?

Peter, is het handig om je ‘gegarandeerd Groningen’ te noemen, als je grondstoffen van daarbuiten haalt? Doe dan als Jus de Pomme, en noem jezelf naar je werkelijke identiteit.
Maw, mooie ‘sense of belonging’ - maar ik voel me bedrogen. Net zo goed als ik me bedrogen voel als ik een ‘authentiek Belgisch worstje’ koop onder het AH Excellent label, terwijl het gewoon een modern kwaliteitsbierworstje van de Waalse grootworstenmaker Marcassou is.

Streek - ‘lokaal’ dus, in mijn woorden - staat naar mijn bescheiden marketingmening voor de uitdaging weg te komen uit de grip van die valse marketingcommunicatie door een taal te vinden die zo direct mogelijk zegt wat het product is. Dat zal opvallen en onderscheidend zijn, want de marketingcommunicatie rond winkeleten is bijna allemaal ‘nep’.

Wellicht iets meer onderzoek doen, alvorens dit soort stemming te maken?

http://www.destentor.nl/regio/flevoland/4996963/Aan-het-succ es-van-Flevosap-komt-nog-geen-einde.ece

Pilos, wou je ontkennen dat Flevosap door AH gebruikt is om een nieuwe subcategorie op het schap te maken en toen het liep zelf de boel overnam?

Dat is ‘standard procedure’:
- laat een ondernemers die een nieuw productidee hebben toe op je schap
- loopt het niet, dan gooi je ze weer van het schap
- loop het wel dan ‘positioneer’ je er een huismerk Boomgaardsap net onder
- na verkoop van tijd haal je het Flevosap helemaal weg

De omzet van AH bestaat voor ca. 70% uit huismerken. De productontwikkelingskosten zijn lekker laag, zoals je uit het bovenstaande zult begrijpen.

als je als ondernemer afhankelijk bent van 1 afnemer, of je nu tuinbouw doet, databases ontwerpt of appels perst, je je op je kop moet krabben of je wel verstandig bezig bent…

overigens zie je mij dan weer niet bij de supermarkt :) (aangezien je als afnemer ook niet afhankelijk moet worden van 1 ondernemer koop ik zolang ik het kan betalen bij verschillende ondernemers)

@lizet kruyff

Maar Lizet, is het voor jou vreemd dat door transport bijna alles goedkoper wordt?
Subsidie hier, subsidie daar.....

Boomgaardsap is flevosap onder private label.