Het zal tijd worden dat we eens afraken van namen die de lading niet dekken. Want, laten we eerlijk zijn, een kip die een stukje naar buiten kan om op een betonnen plaatje zijn snavel nog verder af te slijpen, kan je toch niet echt een scharrelaar noemen…

En verder heb ik zo mijn twijfels over de grote investering voor een diervriendelijke varkensstal. De varkens uit de Label Rouge basisproductie worden al jaren in grote groepen (op stro)in oude stallen gehouden. Zij lijken best tevreden en luieren/spelen inderdaad hun tijd vol. Zij zijn niet duurder vanwege de investeringen, maar vanwege de hogere voederconversie en de kwaliteit van het voer. Daarnaast geeft een verbeterde foklijn een betere (stevigere) kwaliteit vlees en zorgt het intramusculaire vet voor de nodige smaakaccenten. Makkelijk toch?

Het is toch zo simpel, als de consument niet op z’n bord terugvindt wat hem in geuren en kleuren voorgehouden wordt is elk verbeterd productieconcept gedoemd te mislukken, want de consument pleegt zijn herhalingsaankoop niet… Met alleen een diervriendelijk imago (en dus ook duurder) redt je het echt niet… Je moet onderscheidend zijn!

Zoals gisteren reeds aangegeven in dat andere draadje met dat fake-woord heb ik dat soort stallen al 10 jaar.
Het functioneert goed bij koele weersomstandigheden maar bij hogere temperaturen, richting 25 graden, gaan de dieren niet meer op de voorbestemde ligruimte liggen maar op de roosters.
Op de foto is dat ook zeer duidelijk te zien.
Ik heb geprobeert om een meerprijs te kunnen ontvangen en kon uiteindelijk 1 eurocent extra krijgen. Mutaties in prijzen en toeslagen zijn in de varkenswereld echter wekelijks en derhalve nooit te controleren of je van die extra cent lang kunt genieten.
Uitbetaling naar kwaliteit tikken harder door in de prijs dus ik was al snel bij een Duitse slachterij(Westfleisch Coesfeld).
Dat er nu opeens met de media en de minister erbij goede sier gemaakt moet worden om dit systeem te promoten blijkt maar weer eens de twee gezichten die partijen hebben.
Het zal mij dan ook een worst wezen of hier het predicaat binnenscharrelvarken aan geplakt wordt of een sterrensysteem dat slechts enkele consumenten aanspreekt.
Het gaat uiteindelijk toch om die laatste cent en daarvoor wordt de hele wereld afgestroopt.
Maar supermarkten die interresse hebben en bereidt zijn om een kostendekkende prijs (€1.80) te betalen kunnen zich bij mij melden.

In het geval van varkens geeft de Dierenbescherming wel 1 ster als de beesten binnen zitten omdat duidelijk is dat ze net als wij ook niet graag buiten komen in weer en wind en eigenlijk zo lui zijn, dat ze net zo lief hun hele leven binnen wonen.
????????????
Varkens komen juist wel graag buiten, bij ons liggen de zeugen ‘s winters gewoon buiten te zogen. Ook de vleesvarkens komen gewoon naar buiten, ondanks dat ze binnen in het stro kunnen liggen.

Flauwekul dat buiten niet zo belangrijk is. Waarom zou een varken zo anders reageren op buiten zijn dan een mens? Dat dieren binnen heel gelukkig kunnen zijn wil niet zeggen dat ze buiten zijn niet geweldig kunnen vinden. Denk aan een frisse wandeling en varkens zullen zich zo voelen als ze na uren binnen naar buiten mogen.

Maar we houden varkens om ze te doden en op te eten. Dan gaat het om een minimaal aanvaardbaar welzijn. Stel dat varkens het extreem leuk vinden om naar Mauritius op vakantie te gaan volgens Wagenings onderzoek. Dan is dat toch geen reden om daar gehoor aan te geven?

Scientists grow pork meat in a laboratory

http://www.timesonline.co.uk/tol/news/science/article6936352.ece

Is het scharrelmarketing probleem gelijk opgelost

Bart-Jan, mijn katten komen graag buiten, maar ook graag binnen. Op eentje na, een abessijn. Die houdt van buiten. Hij moet altijd afkikken van het buiten zijn dat hij ca. 2-3 maanden per jaar in alle vrijheid kan in zijn buitenhuis. De andere katten - 3 burmezen - vinden het leuk buiten, maar ze komen graag binnen. Ik kom leiver buiten dan zij. Toch kan ik me prima voegen naar mijn stadse Comfort Class bestaan. Uitstekend zelfs.

En nu? Kom ik nou graag binnen of ben ik verslaafd aan mijn PC scherm en het gewroet met m’n vrienden? Maakt het uit?

Maarre .... waar dit draadje om draait is de ene versus de twee sterren problematiek en AH. Als we die ene niet willen, veroordelen we Nederlandse varkens tot nul sterren. Ik denk dat mijn stadse bestaan vergelijkbaar is met dat ene ster varken. Wat ik me afvraag is of mijn buitenbestaan niet gewoon een andere ene ster is.

Dick, je brengt de 1 of twee sterren even helemaal terug naar buiten of niet buiten. Volgens mij versimpel je de zaak dan te veel. Was jij het niet die Volwaard steunde om de achterliggende voordelen in moeder dieren en de opfok? Ook al was dat niet voor ieder zichtbaar? Ik mis je grote plaatje. De dierenbescherming biedt met haar sterrensysteem elk van de sectoren steppingstones naar verbetering. En tsjaa, die zijn niet uniform. Net zoals kippen anders zijn dan varkens, en de pluimveehouderij anders is dan de varkenshouderij.

Comfort class is een benadering om een stal te ontwerpen op basis van de aangetoonde behoeften van het dier. Deze benadering voorkomt welzijnsproblemen. En nee dat is niet hetzelfde als het dekken van eventuele hogere behoeften als reisjes naar Mauritius ;-)

Ja, Onno, dat was ik. Verschillende keren en uiterst genuanceerd. Ik heb de Dierenbescherming zelfs gesteund in een filmpje van hen. Daar sta ik nog steeds achter, vermits de Dierenbescherming zijn eigen rol serieus neemt.

Wat betreft de dierenbescherming en AH in deze varkenscase: als die nou eens gewoon gingen vertellen waar het om gaat?

Welke duffe marketeer heeft bijv. ooit bedacht dat moederdierproblemen oplossen niet door consumenten begrepen zou worden? En laten we even wel wezen: de Dierenbescherming geeft alleen 1 kippenster als er buiten geschrobbeld kan worden.
Die betekenis van de ster gebruikt AH bij kippen ijdel. Bij varkens kan dat niet en dus willen ze er twee op een varken dat dan niet meer uit Nederland kan komen.
En dat allemaal omdat iedereen denkt dat je consumenten niets kunt vertellen.

Onno, jij weet veel van varkens, van veranderen en van ethiek. Scharrelvarkenmoeders leven buiten. Hun vaders niet, want dat mag niet. Om aan diergezondheidsstandaards te kunnen voldoen, mogen zelfs biologische varkensvaders niet buiten. Daarom bestaan er geen biologische dekberen; dat verzwijgen we zorgvuldig voor het publiek. Bij Volwaard is de moederdierenproblematiek opgelost, bij het scharrelvarken ook. Bij zowel Volwaard en het scharrelvarken is nog sprake van een vaderdierenprobleem. Auw, zelfs bij biologische dieren blijft sprake van een vaderdierenprobleem.

Bij biologische en scharreldieren is echter sprake van een hogere biggensterfte, omdat de moeders hun dieren gemakkelijker dood kunnen liggen. Er komt een biggenprobleem voor terug dat niet speelt bij 1 en geen ster varkens. Vorig jaar speelde Varkens in Nood die met knoeperds van rekenfouten op. De biggenproblematiek speelt m.n. bij ** en *** varkens. Hoe moeten we hier mee omgaan?

Het lijkt wetenschappelijk pluaisbel zijn dat moderne mensen ziekmakende effecten ondervinden van stadsstress (teveel mensen, teveel contacten, teveel zaken die tegelijk de aandacht vraag, een te hoog tempo). Hoe moeten we daarmee omgaan en waar moeten we naar toe veranderen?

Zeker is dat het leven van zo’n 20 miljoen Nederlandse vleesvarkens (dus geen moeder en vaders) verbetert door groepshuisvesting (wat iets anders is dan ruimte, maar dat maken we het publiek niet duidelijk), een ‘natte hoek’ en de mogelijkheid om te wroeten. Dat wordt in de weg gestaan door de moederdierenproblematiek, lijk jij te willen zeggen. Daarmee voorkom je - ik gebruik een klassiek utilistisch argument - een beter leven voor 20 miljoen dieren. Daarvoor gebruiken we een kleine miljoen zeugen. Zeker, dat is veel. Hun biggen zijn met nog veel meer.

Maar wat ik nou echt van je wil weten: hoe optimaliseer je nou echt het leven van moeder en kind tegelijk? Want daar moeten we het toch over hebben? Helpt het om de worp te verkleinen? Ik hoor van dierenartsen dat het moderne moederdier intuïties verloren zou zijn en ook biggen dood ligt als ze minder biggen krijgt.

Please let us know, het publiek heeft het recht om het te weten. Het zal zelfs AH helpen wel voor dit Nederlandse varken te kiezen. In alle eerlijkheid. Er nl. geen hond die weet hoe het zit met het ‘scharrelvarken’, dat zelf maar 4 weken scharrelt en dan ook binnen met een een beetje buiten onder een afdakje moet terwijl het kan weten wat echt buiten is.

Het is heerlijk en gezond om naar buiten te gaan. Wanneer ze de keus hebben gaan varkens ook naar buiten. Dat heb ik 1 december gezien bij de biologische varkenshouderij ‘t Helder in Winterswijk. Varkens van het Helder varkensras krijgen de keuze en gaan graag naar buiten. Ze zijn gezond, levenslustig en sterk. De biggenuitval is, dankzij speciale kraamstallen, slechts 4%. De moederzeug kan zich vrij bewegen naar buiten. En dat doet ze ook.

Groet van een buitenmens, A.M. Wubben

Als de dieren altijd graag naar buiten gaan is het binnen niet uit te houden!

Terwijl Onno nog even broedt op de optimaliseringsvraag van Dick wil ik een puntje maken over de aanvankelijk in dit draadje geponeerde startstelling van Dick. Ik ben wat haastig, dus weet het niet kort te houden.

De stelling was: ‘Scharrelmarketing is een misdaad tegen het varken’. Strekking was zo’n beetje dat onze varkens tot bulk verheven zijn als er (door bv DB en AH) te slordig omgegaan wordt met stertoewijzing. Ik zie dat anders. De ene (eerste) ster is beschikbaar voor een aanzienlijke verbetering van de levenskwaliteit van het dier. Op welke wijze dan ook. Ik durf te voorspellen dat het ene sterretje bij een van de grootgrutters straks (bewust) uitloopvrij is. Gelukkig maar, want dan heeft het tenminste kans om een grote beweging in gang te zetten in de reguliere houderij. En de boeren zeiden maandag dat ze wel willen, technisch wel kunnen, maar dat ze geen marktmacht hebben.

Mijn uitgangspunt is dat de varkenshouderij een markt moet hebben en een maatschappelijk draagvlak. Mijn eigen ethiek brengt me tot de eis dat dieren niet onnodig moeten lijden. Dan is het wat mij betreft al gauw goed. Dat ‘goede leven’ op minimumniveau kan prima in de intensieve veehouderij. We zijn cultureel wat aan het schuiven met de positie van dieren, dus de plicht tot lijdensmijding weegt wat zwaarder dan voorheen. De wetgever heeft daar al wat aan gedaan. Nu proberen we de volgende slag netjes in de reguliere markt voor elkaar te krijgen.

De ervaring (en economische wetmatigheid) is dat in een ongereguleerde concurrerende en redelijk transparante markt met veel aanbieders de opbrengstprijs heel dicht tegen de kostprijs aan gaat zitten. De ervaring, zorg en kritiek van de boeren dat hun marge er tussenuitgeknepen wordt is dus logisch. En dat als ze investeren om een stapje hoger met welzijn te komen, ze die kosten amper of zelfs niet vergoed krijgen. De boeren vertrouwen het niet (elders of later kunnen we wel eens wat verder ingaan op de rol van vertrouwen bij innovaties. De varkenssector is een qua organisatie & vertrouwen een negatieve prachtcasus, vergelijk maar met de vleeskalveren).

Als we geen oplossing voor die duurzame kostenvergoeding vinden, zijn de varkens op de wereld vrijwel allen veroordeeld tot het kiloknallerdom. Ofwel: de markt neigt naar het knijpen in alles wat geen geld opbrengt. En behoorlijke houderijomstandigheden brengen te weinig geld op. Dus worden er tussenuitgeknepen. Daar hebben we als NL kennisland ons steentje aan bijgedragen. En lopen nu voor met de zoektocht naar een tandje dierenwelzijn hoger in die concurrerende markt.

Mijn stelling is dat er weinig exportvarkens het zo goed hebben als de Nederlandse. Maar dat daar (dierwetenschappelijk gezien) nog zeker wel tekorten op zitten en ook maatschappelijk is het niet jofel. Met een zo’n sterretje en max een paar dubbeltjes meerkosten kunnen we een bodem in de situatie leggen die net beschaafd is en we als NL ons geweten sussen en lekker weer zo goedkoop mogelijk eten. 
Ofwel: kiloknallen op een effe iets verantwoorder manier. En daarvoor is een verandering in mindset van de grootgrutters nodig. Het enige wat ze weerhoudt om alleen iets-vriendelijker vlees te verkopen is angst voor de concurrent. Ik heb een broertje dood aan de dwangpraktijken van de clubs die rookworsauto’s stalken, maar zou er wel wat voor over hebben als de supermarkten er uit kwamen om elkaar niet voor de voeten te lopen, en samen met een minimum-niveau zouden komen.

De andere route: een echt goed product maken en daar een goede prijs in de markt voor krijgen is mogelijk niet aan NL en alhier mogelijk zelfs niet aan het varken besteed (helaas!).

Karel, heel goed en objectief verhaal. Ik heb al langer ervaring met deze manier van varkenshouden en ben dan ook zeer geinterresseerd om deel te nemen in een vervolgproject richting supermarkten.
Hebben jullie al groepshuisvesting met beren uitgeprobeerd?
Mijn ervaring is nogal wat onrust in de groepen.
Ik meld mij in ieder geval aan voor de sessies begin februari.

Karel, de strekking was dat AH scharrel wil omdat klanten dat begrijpen. Maar omdat dat alleen kan met 2 sterren kan die ene niet tot stand komen. Anderzijds wordt er in het geval van Volwaard rustig gesjoemeld met die ene ster. Dat vindt AH geen probleem want het dier mag wettelijk scharrel heten.

Tijd om eens helderheid te scheppen en wat te doen in plaats van over ongeïnformeerde ‘maatschappelijke gevoelens’ te praten. Het gaat om de dieren en niet over suffe marketeers en hun idee over ‘domme consumenten’ die ‘niets begrijpen’. Ik mag inderdaad, net als jij, hopen dat dat varken met die ene ster er komt.

Ik heb steeds het gevoel, dat de boeren wachten, tot de markt in samnewerking met het politieke circus een nieuwe “Diervriendelijkere” manier heeft gevonden en hier een pakkende nam aangeeft. natuurlijk is de productie verandering, zo dat nagenoeg iedere welwillende boer met een “geringe” extra inspaning hier aan kan voldoen. Gevolg is duidelijk dit super speciale diervrinedlijke label is bulk label in NO TIME en de extra inspannng worden weer niet beloond. Boeren bedenk je eigen label met een retailler en bescherm dat en controleer als productie en retail groep het volume. Ieder overheids gestuurd label vereist weer extra kosten voor certifiering en bureaucratiesche rompslomp. Mijn slogun als boer zou zijn beter minder (product) en meer (geld) dan omgekeerd wat de boeren al een halve eeuw doen onder aanvoering van de overheid en de handel en alleen de consument anti boer maakt. Ik denk dat ons de vraag zou moeten zijn:;"Hoe maken we de boer weer tot knuffelbeer van de maatschappij”. De laatse decennia is hij steeds meer weggezet als vijand van de maatschappij met zijn stinkende stront, levens gevaarlijke trekkers, mekkerende geiten en vooral vieze varkens.