Die harde kaki’s moet je gewoon nog een weekje laten liggen, kun je ze daarna alsnog uitlepelen.

De wereld volgens Lizet (heb jij familie bij Monty Python?)

Is dit humor Nick, ofzo? Hier liggen de kaki’s altijd nog een weekje in de keuken na te rijpen, wat daar zo grappig aan is?

Ik ben bang dat Nick bedoelt dat deze grootgrutter de uitlepelbare weggooid om je thuis nog dat weekje te laten wachten ;-)

Volgens mij zal een harde vrucht best nog wel zachter worden en mooier kleuren, maar rijp worden is iets anders. Rijp en lekker worden is onderdeel van een plantfysiologisch proces. Als de vrucht eenmaal van de plant af is, dan is dat proces ten einde.

Anna, zoals bekend ben ik een slecht mens, maar ik zou ze niet in de waan gelaten hebben zachte tomaten weg te gooien.. Ook niet voor een voordeeltje.
Die ‘ollanders’ toch !  ;-)

Guillaume, dat heb ik! Maar de jongen wilde niet luisteren. Ik nam dus ‘derving’ mee. Door een toevallig foutje aan de kassa, kreeg ik na die moeite toch nog een beetje m’n voordeel, hoewel ik wat de baas betreft afval meenam.

@Jan R.: je hebt er verstand van Jan, idd rijp en zacht is niet het zelfde, het proces van narijpen is afhankelijk van de fruitsoort. Overigens is Kakifruit verwant aan Sharonfruit het verschil is dat Sharonfruit van nature minder looistof bevat en daardoor hard en zacht goed te consumeren is(ik bedoel natuurlijk niet steenhard). Er is ook een langwerpige kaki maar daar is het seizoen van over, dat seizoen loopt tot November, die zijn ook hard nog lekker.

Dick had mijn gevoelens juist. Het voorval bewijst nog maar eens hoe ongeschoold het winkelpersoneel is dezer dagen. Affineren is een vak. Zowel voor kazen als voor fruit. Goede winkeliers kunnen het zelf, of krijgen hulp bij hun leveranciers.  Enkel de grootgrutters mogen van de overheid met Beotiers werken.  Kleine kleinhandelaars daarentegen moeten tonnen diploma’s halen.  Ook de voedselagentschappen zelf lopen niet bepaald over van kunde. Teveel veterinairen daar, en die leren wel veel over koebeesten, maar kennen verder nauwelijks een haring van een octopus. Of een ananas van een kwets.

Ik heb nog een anekdote van de markt, jaren geleden. ik vroeg om mispels (het had net gevroren) en de handelaar ging voor mij “in de kamion” kijken.  Hij kwam hoofdschuddend terug met een kist. “Ze zijn spijtig genoeg rot”, zei hij. “Maar ze MOETEN toch rot zijn?”, bracht ik daar tegen in. “Ja inderdaad, maar die mag ik niet meer verkopen”.  ik ben er schaterlachend weggegaan met 6 Kilo gratis mispels in mijn mand.

2009,voor allen een goed nieuwjaar.
Om 2009 posititief in te luiden,sta ik soms best verbaasd over de kennis die de jongeren van mij willen krijgen.Venkel b.v.Onbekend.Vragen ze, wat doet u daar dan mee mevrouw.Wil je het echt weten vraag ik dan.Ja ze menen het oprecht.Eten zulks thuis niet,maar willen het uitproberen met vrienden/vriendinnen.
De selderijknol.Een jongen wilde voor mij de stengels eraf knippen.Paste het beter in de zak.Toen ik zei,laat het er maar aanzitten,zo zie je ook dat het vers is,vroeg hij door wat je ermee kon.Gelijk 3 vakkenvullers erbij.Ik bedoel maar.Kan ook nog.Zo kan ik nog wat voorbeelden noemen.
Dat er weinig kennis bestaat omtrent fruit,groenten etc.is wel duidelijk.Zelfs in gespecialiseerde winkels.Dat niet een ieder op de hoogte kan zijn van alles heb ik begrip voor.Maar eigenaars van toch duur verkochte ingredienten zouden m.i. best wat meer op de hoogte kunnen zijn.Wanneer je vaker ergens komt,kan het leiden tot uitwisselen van kennis en recepten etc.Ook weer aardig.En daarbij houd je het levend.

Nick, wij zuigen of lepelen ze gewoon leeg, maar ken jij mispelgerechtjes ?
Overigens rotten doen ze altijd, maar de rotting moet eigenlijk ingeluid worden door een nachtvorst, die de structuur kapot maakt. Dan zijn ze het lekkerst, maar de nachtvorst kwam een beetje laat dit jaar, ze hingen al te rotten.
Het is als met de ‘Eiswein’-druiven; die hebben ook een kusje van de Winterkoningin nodig… Ik ook trouwens.

(en ook een paar verkoopervaringen:
“Mok de kop van de forel er af snijden, mijnheer ?”
en nog een:
“Heeft een damasten(*) tafelkleed”
“Ja, we hebben er net weer binnen, ...van een goede kwaliteit katoen")

(*) duur , maar geen luxe; goede kwaliteit gaat 30-40 jaar mee, we hebben er zelfs een die 60 jaar oud is.. en rode wijn gemorst ? gewoon in chloor met water zetten.. maar dan dus wel zuiver lijnwaad....

Ook kaki’s hadden vroeger een nachtvorstje nodig om lekker zoet te worden. Mispelreceptjes zijn er weinig te vinden, ik ben daar wel eens naar op zoek gegaan. Heel veel verder dan er maar weer gelei van maken kom je niet.

Guillaume,opgepast met de aanbevolen chloor;-)
Had ooit 2 roze broeken voor mijn meiden gekocht.Grasvlekken erin.Naar de buurvrouw.In chloor zetten zei ze.Vergeten.Volgende ochtend heb je dan van die broekjes terug,alsof ze gefrobeld met elastiekjes eromheen gemaakt waren.Roze met witte ringen eromheen.Weg broeken.
Idem met weggooien van een emmer met chloor erin.Dacht ik niet bij na.s,Avonds allemaal witte stipjes op mijn laarzen.Van de chloor.

Wat de forel aangaat kan het ook nog vriendelijkheid geweest zijn omdat er mensen zijn die voor een hele vis terug deinzen???

Anne, toch !
foei 1
Alleen zuivere witte katoen en wit lijnwaad kunnen in de chloor.
Kunstvezels wit kleuren geel en kunnen verfrommelen.
Ook NOOIT gekleurd linnen of katoen (ook al is de stof ‘zuiver’) in de chloor.
Alleen dus maagdelijk wit dat bevlekt is..  ;-)

foei 2
De kop van een forel afsnijden mag nooit. In de kop zitten 2 kleine stukjes vlees, de wangetjes. Forel zal MOET ALTIJD geserveerd worden met de kop eraan. Zo niet ? Retour keuken. Is vloeken in de kerk.

Ja Guillaume,foei 1.Na de schade begreep ik meer van chloor en dat soort gedoe.Heb het daarna ook nooit meer chloor gekocht.Scherpe lucht ook aan je neus.Ronduit gezegd vind ik het zelfs stinken.

Foei 2.,Moeten,hoeft er niets.De forel gebruik ik in z,n, geheel.Nu dat maak ik toch maar eventjes goed nietwaar;-)Ik kan me voorstellen,in een tijdperk waarbinnen in feite het vlees,de vis niet meer als zodanig herkenbaar is [ook de maden in een quiche verwerkt]er mensen zijn die ervoor terug deinzen.

Eens met Lizet. Liever dat de kaki’s rustig een weekje in mijn vensterbank narijpen dan dat ze dat weekje in een supermarkt narijpen.

Maar dan ben je toch gek als je de al rijpe laat weggooien?

Nee, want die zijn naast rijp ook nog beurs.

Welnee, da’s een kwestie van uitzoeken!