Keukengeheimen (1): Borlottibonen

Ze zijn prachtig. Hele volksstammen waaronder ikzelf vallen voor de kleurige adering van de borlottiboon, een culiboon waar je je mee kunt vertonen. Maar wat een schrik. Als je ze kookt worden ze ordinair beige en egaal van kleur. Er zijn mensen die beweren dat dat zo hoort en echt niet anders kan. Er zijn ook mensen die beweren dat je ze wel degelijk op kleur kunt en moet houden.

De redactie ging op zoek en ontdekte een potje borlotti's op kleur. Kant-en-klare, dachten we. Maar nee, het bleken droge.

Wie weet hoe je borlottibonen kunt koken én op kleur houden? Of kan het niet en zijn het fabeltjes?

De bonen uit het artikel van Nick Trachet (zie zijn reactie hieronder):

Gezond leven in het verzekeringspakket

Vroeger was alles beter. Dat denken we, maar het is niet waar. Je kon de verwarmingsknop niet hoger zetten als je het eind augustus al koud vond. Je had hooguit een vuurtje en daar zit geen knop aan. Onzin dus, vroeger was het slechter. Toch begin ik te twijfelen.

Gezond leven moet in het basispakket, lezen we vanmorgen in de krant. Foodlog.nl staat bezaaid met teksten die laten zien dat we nauwelijks weten wat gezond leven is. Maar nu komt het dus misschien wel in het verzekeringspakket. Je hebt recht op begeleiding, vindt het College van Zorgverzekeraars. Het College adviseert onze minister van Volksgezondheid daarom 'gezond leven' verzekerbaar te maken.

De grote vraag is welke plichten wij nou krijgen. Met rechten komen immers de plichten mee. En de straf als we er niet aan voldoen. Mogen we straks geen

vet meer eten en moeten we aan de koolhydraten? Dat wordt nog wat, want er zijn hele volksstammen die hebben geleerd dat vet weer goed is en koolhydraten fout zijn.

Vroeger was het misschien niet beter, maar wel makkelijker. Gezond leven was super simpel. Rust, regelmaat en alles met mate. Toen we het een beetje beter kregen voegden we er aan toe 'eet gevarieerd en beweeg' aan toe. Wat is daar mis mee?

Keukenvoorwerpen (3)

Vanuit Kigali in Rwanda stuurt Marie-Louise Beerling dit voorwerp. Ze zijn daarginds zelfgemaakt, naar Chinees voorbeeld.

Wie herkent ze?

Keukenvoorwerpen (2)

Een keukenvoorwerp dat volgens Nick Trachet binnen enkele weken uit de kast komt.
De foto werd gemaakt in Italië.

Wat doe je met zo'n pan?

Waarom ging Montignac vroeg dood?

Michel de Montignac is dood. Hij werd 66. Dat is jong. Zeker voor een dieetgoeroe.

Ik had het er tijdens de lunch over met Jan Peter van Doorn. Hoe kijkt de wereld aan tegen de dood van een 66 jarige Montignac die overleed aan een ziekte en wiens dood pas 3 dagen na zijn overlijden werd bekend gemaakt door zijn dochter, een diëtiste?

Jan Peter vroeg zich af of het toch aan het eten van rood vlees ligt. Ik stelde een andere hypothese voor. Het ligt aan het feit dat we een veel te goede hygiëne en gezondheidszorg hebben waardoor veel te veel 'bad genes' allemaal maar doorjongen. Zijn adellijke afkomst kan daar mede een rol in hebben gespeeld. Mogelijk, een andere hypothese dus, ligt het ook aan het vele schrijven. Dat zorgt voor stress en slechte nachten. Die zijn notoir slecht voor je gezondheid.

Of maakt het allemaal niet uit?

Een langdurige ziekte was de dader, maar niemand weet welke. Help, waarom ging Montignac vroeg dood?!?!?!

Over de prijs van kattenvoer en varkensvlees

Wakker Dier nodigde boeren uit om mee te protesteren tegen de kiloknaller. Wij hier - die zelden boer zijn - hadden het erover en zagen er misschien nog wel wat in. Een opmerkelijk stuk van varkenshouder Gerard Groot Koerkamp over het onderwerp verscheen gisteren in het Agrarisch Dagblad.

Ik ben vooral benieuwd hoe de consumenten van foodlog.nl reageren op de laatste zin waarin Groot Koerkamp zegt dat vlees misschien wel niet te goedkoop is, maar dat de prijs van kattenvoer veel te hoog is.

Snapt boer Groot Koerkamp het niet of snappen wij iets niet?

Het hele stuk: Verbazingwekkend is het hoeveel aandacht de laatste jaren een kleine groep vegetariërs verenigd in diverse groepen, waaronder Wakker Dier, heeft gekregen. Een kleine groep uit de samenleving bepaalt waar de vleesetende consument op moet letten bij de aankoop van vlees.

Onthutst was ik hoe de acties van Wakker Dier niet scherp werden veroordeeld door onze belangenorganisaties zoals LTO, maar bijna een warm hart werden toegedragen omdat zij vecht voor een eerlijke prijs. Naar mijn mening is er maar een eerlijke prijs namelijk achter de achterdeur van de stal, bepaald door vraag en aanbod. Deal is een deal en de koper mag het voor elke prijs verkopen.

Met acties met kiloknallers proberen de supermarkten de omzet te vergroten om zodoende meer winst te maken, waardoor zij eigenlijk een grotere waarde aan ons product toekennen. Tevens zal door reclame-acties de verkoop van vlees worden gestimuleerd, waardoor de vraag toeneemt dus ook de prijs.

Luisteren naar de vegetariërs (Wakker Dier) betekent het aangaan van grote risico’s. Het is ook helemaal onze doelgroep niet. Hun doelstelling is het eten van geen of minder vlees. Zie de invoering van het verdoofd castreren. Vroeger konden we in 8 seconden een big castreren, een minuut later dronken ze weer bij de moeder. Nu moet eerst de keel van de big worden dichtgeknepen en daarna moet hij alsnog worden gecastreerd. Het is eigenlijk het paard achter de wagen spannen. Deze zeer dieronvriendelijke methode is in samenwerking met onze belangenorganisaties ons door de keel gestampt.

Als boeren meewerken aan anti-reclamespotjes van Wakker Dier, werken ze in feite mee aan een lagere prijs voor onze dieren omdat zij de afzet van vlees terroriseert. Laten we ons alstublieft niet bemoeien met hoe je vlees moet verkopen, want niet wij maar de retail moet onze producten aan de man brengen.

Als een kleine groep mensen de belangen van een grote groep tevreden consumenten, producenten en retail – die niks fout doet – schade toebrengt, zonder dat zij zelf deelneemt aan het consumptiepatroon, dan vind ik dat chantage!

Misschien is de prijs van het kattenvoer waar de prijs van vlees mee vergeleken wordt wel veel te hoog.

Keukenvoorwerpen (1)

De raad- en bespreekserie (On-)misbare keukenvoorwerpen moet blijven. Dat vinden veel lezers. Daarom gaan we ermee door, in verschillende vormen. Er zijn keukenvoorwerpen, landbouwvoorwerpen, tafelvoorwerpen en machinerieën. En mogelijk nog meer. Later dit jaar zullen we de website aanpassen. Dan krijgen ze een andere plek. Nu blijven we er nog over praten in ons online hangcafé.

Lezeres Loes Visser kocht dit voorwerp in de buurt van Cahors in Frankrijk bij een ijzerwarenhandel. Ze schreef ons: "De knijper heeft er niets mee te maken, die heb ik er bij gelegd om de schaal van het ding aan te geven. Ik ga het ding nu gebruiken voor een toetje."

Wat is het en wat kun je er nog meer mee?

SHE en je borsten

Lezeres Miranda Hoogervorst stuurde de redactie de volgende mail:

Gisteren in de supermarkt viel mijn oog op roze 'girlie' energydrinkblikjes. Eerst dacht ik dat het slechts een slimme marketingstunt was van de energiedrankjesmakers, om ook hippe jonge meisjes een eigen energiedrank te geven. Ik pakte het blikje op en zag voorop prominent het logo van Pink Ribbon staan: opbrengst gaat naar deze stichting die preventief wil informeren over borstkanker. In een gedachtenflits dacht ik toen nog even, oh het is dus geen chemisch, zoetstofhoudend energiedrankje wat is het dan? Maar helaas....achterop She vond ik een lijst met volgens enkele bronnen kankerverwekkende zoetstoffen zoals spartaam. In de bijlage foto's van het blikje en de ingredientenlijst, alsmede een foto uit het boekje E-nummers, 'Weet wat je eet'.

Ik ben echt in shock door dit product, ik begrijp niet dat Pink Ribbon hier zijn medewerking aan verleent en vind het ongelooflijk dat dit soort gevaarlijke producten in supermarkten liggen.
Het is in 2009 geintroduceerd door Pink Ribbon lees ik op hun site. Maar misschien veroorzaakt aspartaam geen borstkanker....?
Pink Ribbon is in volle glorie over het product, op hun website
En bekende meidenblogs....die meisjes gaan helemaal uit hun dak over dit leuke blikje! Arme girlies.

Miranda stuurde deze reactie vanaf een meidensite mee:

'Hoi hoi! Ik kwam vanmiddag in de blokker, en toen zag ik daar SHE energy drink! Nu hou ik echt niet van energy drink, maar dit is toch wel een erg leuk blikje om uit te proberen. Het is een eerste energydrink die zich speciaal richt op vrouwen, en 5 cent van elk blikje word gedoneerd aan Pink Ribbon. 1 blikje is 0,99 cent. Wat vinden jullie ervan? Ik ga er in iedergeval wel 1tje kopen.
Het heeft trouwens een beetje een perzik smaak.'

Wat we ervan vinden, vraagt Miranda foodlog.nl. Zonder specialisten te hebben geconsulteerd, zouden we hier op de redactie zeggen:
aspartaam heet wetenschappelijk ongevaarlijk, maar het is vooral merkwaardig dat een organisatie die voor gezondheid gaat meedoet aan de verkoop van energie-drankjes die met name de jeugd nu misschien al wel meer consumeert dan slim is.

Zelfs als we ervan uitgaan dat de aspartaam in SHE voor bloedmooie borsten en buiken zorgt en dat zo'n blikje vrouwen die aan borstkanker lijden aan net wat meer energie helpt, dan blijven calorieloze energy drinks nog steeds niet echt gezondheidsbevorderend.

Wat moet dat voor gezondheid strijdende Pink Ribbon ermee? Had Spa even gevraagd. Of Danone. Of voor ons part zo'n vrouwenbiertje met cider als het dan toch hip moest. Hoewel, zelfs op water is nog wel wat aan te merken. Maar kleine meisjes stimuleren tot het drinken van energydrinks om de borsten van grote te helpen, da's wel heel cynisch en laat vooral de geldzucht zien.

Als jij dus aan je borsten wilt denken tijdens het drinken, gooi dan domweg bij ieder flesje of blikje fris dat je toch al drinkt 5 cent in een spaarpotje. Aan het einde van het jaar overmaken. Misschien maar aan iemand anders met een briefje naar Pink Ribbon. Hadden de grote marketingjongens daar maar beter na moeten denken.

Of hebben ze toch een geweldig argument om het met SHE te doen? Miranda heeft ze een mailtje gestuurd, dus wie weet horen we het. Misschien vergissen wij ons ook wel.

(On)misbare keukenbenodigdheden (50)

We kregen verschillende inzendingen voor het vijftigste (on)misbare keukending. We kozen die van Florine Boucher.

Ze schrijft dat het een oud Frans dingetje is, dat ze graag ter hand neemt in de keuken als ze er de tijd voor heeft. Waarvoor?

Het ding in actie en de resultaten (toegevoegd 21/8, 10:15h):

(On)misbare keukenbenodigdheden (49)

Een inzending vanuit de Creuse in Frankrijk van de Nederlandse Elz de Korte. Ze zette die van de buren op de foto. Het is een apparaat van 1 Liter. Die van haar is wat kleiner, 1/2 liter. Reuze handig in de keuken en beslist niet zomaar misbaar.

Er staan maatstreepjes op.

Wie heeft er ook een of weet wat het is?

(On)misbare keukenbenodigdheden (48)

Dit dingt komt natuurlijk niet uit de keuken. De resultaten ervan komen er wel in. Het is prima te gebruiken in je moestuin. Dirk-Jan Polak schreef de redactie dat hij vele dagen met dit exemplaar aan de slag is geweest.

Meer mensen hier bekend met zo'n ding?

(On)misbare keukenbenodigdheden (47)

Een inzending vanuit het bergachtige Oosten van Frankrijk. Een bakje met een handvat en ijzeren pinnen. De uiteinden zijn gepunt. Als je gemeen bent, zou je er iemand lelijk mee in zijn billen kunnen prikken.

Het is geen knutselwerk maar ooit in een winkel gekocht. Waar wordt het - nog steeds - voor gebruikt?

In Vlaanderen en Nederland zou het er al even handig zijn.

(On)misbare keukenbenodigdheden (46)

Een tweede inzending vanuit Portugal door Josien Kapma. Het ding hoort bij een vaak gebruikt voedingsmiddel, maar het is geen vacuümtrekker voor wijnflessen.

Keukengeheimen (1): Borlottibonen

Ze zijn prachtig. Hele volksstammen waaronder ikzelf vallen voor de kleurige adering van de borlottiboon, een culiboon waar je je mee kunt vertonen. Maar wat een schrik. Als je ze kookt worden ze ordinair beige en egaal van kleur. Er zijn mensen die beweren dat dat zo hoort en echt niet anders kan. Er zijn ook mensen die beweren dat je ze wel degelijk op kleur kunt en moet houden.

De redactie ging op zoek en ontdekte een potje borlotti's op kleur. Kant-en-klare, dachten we. Maar nee, het bleken droge.

Wie weet hoe je borlottibonen kunt koken én op kleur houden? Of kan het niet en zijn het fabeltjes?

De bonen uit het artikel van Nick Trachet (zie zijn reactie hieronder):