Achtergrond
-
Hoe ging dat toen ik nog klein was? Mijn pa bracht al zijn groenten naar de veiling, de instelling die altijd borg stond voor gegarandeerde betaling. Een hoog inkomen had hij niet. Hij haalde wat geld uit het bedrijf om ons te eten te geven. Dat was alles. Natuurlijk gebeurde dat bewust, want zo kon hij de belastingdienst zo veel mogelijk op afstand houden. Alle winst ging terug in het bedrijf en daar werd een nieuwe kas van gebouwd. Maar dat voor de gek houden lukte maar beperkt, want bij het berekenen van de stakingswinst lacht de belastingdienst toch als laatste.
Broekzak
Zo nu en dan kwam er een scharrelaar langs de deur, die rechtstreeks wat tomaten of bloemen kocht. Contant geld verdween direct van de ene broekzak in de andere. Het was vrij onschuldig, want het was maar een héél klein deel van de omzet. Met dat geld betaalde mijn vader wat overuren en de vergoeding daarvoor verdween in de volgende broekzak. De kleine extra’s in ons eenvoudige bestaan, zoals een nieuwe fiets, kwamen ook uit mijn vaders broekzak. Iedereen blij.
Dat gebeurde natuurlijk niet alleen bij ons thuis, maar op alle bedrijven om ons heen. De één had wat grotere broekzakken dan de ander. Dat wist iedereen en daar werd over gezwegen.
Deze zogenaamd nonchalante economische delicten horen bij de ‘vrije jongens’. Ze zijn er ingeslopen, net als het eeuwige geduvel met illegale arbeiders, waarbij dat zwarte potje altijd goed van pas komt. Boeren en tuinders zijn soms net mensen en wat één keer lukt gaat vast nog wel een keer goed.aspergeteelt
Brutaal
Je hebt altijd baas boven baas, blijkt wel weer. Kleine delicten zijn uitgegroeid tot grote fraudezaken. Dat gebeurt niet alleen in de bouw of de horeca, maar ook in de land- en tuinbouw. Ze zijn vaak schrikbarend brutaal en crimineel en gaan zelfs in de richting van mensenhandel. Er zijn er weer een paar die deze weken de aandacht vragen. Een Westlandse fraudezaak komt deze week onder de rechter en ook in Brabant/Limburg is het mis. Niet alleen de tuinders en handelaren zijn fout, maar ook een slachterij blijkt gesjoemeld te hebben.
Verreweg de meeste aandacht kreeg de Brabantse aspergeteeltster José Janssen, die zelfs van slavernij wordt beticht. En ze is erg hardnekkig.
Zulke voorvallen lokken automatisch uit dat buitenstaanders flink scheef kijken naar boeren, tuinders,slachters en slagers. Logisch.
Zijn de grote fraudeurs nou even fout als de kleine?
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
Nog geen account, meld je dan nu aan!
Om te kunnen reageren op Achtergrond artikelen willen we je een beetje beter kennen.Je reputatie bouw je op in de rubriek Nieuws. Als je daar drie sterren hebt behaald, kun je ook in dit onderdeel reacties achterlaten.
Hoe je sterren opbouwt en waarom we dat zo doen lees je hier.





88 reacties
Ik vind deze reactie
@ Pieternel, ter vergelijking. Gewoon productiepersoneel via OTTO kost 14.00 euro per uur. Een kwaliteitsmanager van rond de 30 bij een MKB voedselverwerkend bedrijf rond de 3500 a 4000 bruto per maand (met uitschieters naar 5000!). HBO's met enkele jaren ervaring (dus rond de 25-28 jaar) 2300 zonder vakantiegeld. Startsalaris van een HBO'er ligt rond de 1900 a 2000 euro. Aangezien ik veronderstel dat productiepersoneel geen opleiding of een MBO opleiding heeft, vind ik 1800 euro best netjes en zeker niet onderbetaald.
Ik vind deze reactie
Ik geloof dat mensen in hun kern goed zijn en soms geneigd tot het kwade. Sommige mensen zijn gewoon echt heel erg fout. Ik en de meeste boeren en tuinders horen tot de eerste categorie. Over de tweede lezen we dagelijks in de krant.
Ik vind deze reactie
@Wouter, dit zijn standaard minimumbedragen. Een goede medewerker krijgt best wat extra.
Ik vind deze reactie
@Wouter: voorop gesteld, ik ben geen specialist. Voor een medewerker die 30 is die al een aantal jaren ervaring heeft opgebouwd: ongeveer 1.800 bruto per maand, exclusief vakantietoeslag. Voor de hogere functies: 2.500 per jaar.
Even ter vergelijking: de CAO kleinmetaal 1.600, de horeca 1.500.
@Paul: je raakt een gevoelige snaar met het woord rechtvaardigheidsgevoel. Ik denk even aan de GMO-subsidies waar ik al eerder stukken over schreef. Bloementelers kunnen er geen aanspraak op maken, groentetelers wel. Zit je in een erkende telersvereniging wel, heb je een bedrijf met eigen afzet (vaak veel moeilijker) niet. Pas sprak ik een perenteler die wilde gaan investeren in koelruimte. Als hij GMO krijgt toegekend kan hij rekenen op 50% subsidie op de hal met installatie. Da's best veel.
Ik vind deze reactie
@paul, ik bedoelde de boer niet, maar ik bedoelde de werknemer die komt helpen in de kas. Wat verdient hij/zij per uur? Verder heb je gelijk ook subsidies kunnen tot een non-level playing field leiden. Aan de andere kant is dat gewoon Darwin "de best aangepaste overleeft", subsidies kunnen door elke boer of tuinder worden aangevraagd. Overigen heb ik zelf ook te maken met een non-level playing field door de aanwezigheid van 'overheidsorganisaties of door de overheid betaalde organisaties' die commerciele diensten leveren onder de kostprijs. Cohen schreef hier 10 jaar geleden al over (zg hybride organisaties, google maar ff).