Wie kijkt er even in het melkschap? En wie in het boter en wie in het yoghurtschap?

Gisteren voor de 'verse' kazenschap bij AH even gekeken naar wat er zo al aan plaatjes op de kazen te vinden is. Veel naaktkazen, dwz, voorgesneden, folie erom, sticker erop en alleen die sticker vertelt je wat het is en wat het kost. Bettine heeft zelf al stickers bijgeleverd, met iets geiterigs erop, een soort chevron. De meeste geitenkazen hebben een geit of deel daarvan op de verpakking, pakweg 95 procent is herkenbaar geit vanwege de geit. De harde geiten en schapenkaas heeft grazende dieren op de korst (de ongesneden ronde kazen in het muurschap, die de dienstdoende dame van de kaas even tevoorschijn haalde voor inspectie).
Bij de koeien ligt het wat anders. Wel wat koe, een setje dikke kloosterbroeders, een setje ezels (maar die kaas was duidelijk niet van ezelmelk, maar van koe).
Wat graslandschapjes, idyllisch boerenbuitenleven, maar veel naaktkazen, of kazen met alleen tekstuele opdruk van het merk.
Misschien omdat kaas per definitie van de koe is en in afwijkende gevallen van de geit of het schaap?
Er was nog een schap met kaas, maar daar was het druk, volgende keer meer.

Op mijn dietistenschool hadden we vroeger een echt goede en toffe juf levensmiddelenleer. Tenminste, dat vonden wij dan. Ze nam ons mee naar de Albert Cuyp, we slachtten kreeften en oesters en dronken veel wijn bij de Franse Kaasles. Deze docent zei altijd dat er 2 dingen waren die ze ons beslist niet zou aanraden te eten. De eerste was smeerkaas, omdat daarvoor de slechtste kwaliteit kaas werd gebruikt, die dan ook nog werd verzout, ontvet, versterkt, antiklonterd ontschimmeld, geemulgeerd en weet ik veel wat. Ze kon het zo smeuiig (smerig) vertellen dat ik het spul nooit meer wilde.

En het tweede ding? Dat weet ik niet meer.. Sindsdien leid ik een gevaarlijk leven :)

overigens is dit een mooi voorbeeld van een zwaar doorgeknutseld product. te gek voor woorden dat je uit de ingredientenlijst niet meer het product kan traceren. Meer van zulke voorbeelden!

Karine

Ailko, het beruchte verschil tussen mét chocolade en ván chocolade? Voor veel mensen - zelfs foodies als Dick - is het dus soms een kwestie van gemak en geen sijt (zin/tijd) hebben om zelf te raspen in het geval van de kaas. Morgen ben ik bij een AH in de buurt in een stad waar ik zelden kom. Dat lijkt me een goed begin voor een inventarisatie.

Dick, je slaat de spijker op z'n kop. Ik ben me juist in dit soort producten aan het verdiepen en keek vrijdag op de geraspte kaas bij m'n ouders en maandag in mijn eigen koelkast en ja hoor, analoog...
Ik mail je hier binnenkort nog even over.

Ik verbaas me nergens meer over, ga steeds meer naar de basisproducten toe waar ik wel vertrouwen in heb. Zelf raspen etc. ben moe van dit gemanipuleer met ons eten.

Laatst op verzoek van Lucette die mona toetjes met chocolade en witte harde stukjes erop gekocht. Zat slechts ca. 4% chocolade. Is hetzelfde als de kreeftensoep die aangeboden wordt. Ik doe het niet meer, weiger nog langer hierin mee te gaan.

Dick, dat sloeg op de manier waarop, inmiddels een gevleugeld woord. Maar ik ben het met je eens, feiten verzamelen kan geen kwaad. Ik keek alleen in de koelkast.
Maar laten we dan vooral ook kijken naar de kleurstelling: hoeveel wit, groen, blauw zie je en in welke combinaties? (yoghurt, zachte kazen, melk) En hoeveel roomkleur, geel, goud (boter)? Wat is de component rood? Hier in de koelkast dus: veel wit en groen met wat blauwe lucht en bruin/witte geit of schaap. Rest is met korst en hard en zonder plaatjes.

Lizet, ik denk dat dat zeer de vraag is en niets met Tourette te maken heeft. Voor straf moeten we nu allemaal naar de winkel:
- hoeveel kaas ligt gewoon kaas te wezen zonder koetjes of weitjes?
- idem voor melk?
- idem voor boter?
- idem voor yoghurts?

Ha, een WouTourette. Op de voorverpakte verwerkte kazen zul je gemeenlijk een geit of een schaap, of een koe in een landschapje aantreffen, of een Zeeuws meisje, of een boer, of bloemetjes in het gras. En zelfs dan is het opletten geblazen. In ieder geval geen chemische fabriek. En voortaan zal ik weer smileys achter mijn vaak tongue in cheek opmerkingen zetten ;-).

Wacht eens even. Hier wordt pardoes beweerd dat je moet schrikken van kaas waar geen koe op staat.
In Belgie heb je kazen waar een dikke pater op staat afgebeeld.
Op de kazen in mijn kelder staan windmolens, een kerktoren zonder spits en pronte meiden met grote borsten (Nederlandse kaas voor de Duitse markt). Op Old Amsterdam staat een tram geloof ik (of is dat alleen in de reclame?).
Iemand die beweert dat op verpakkingen van zuivelproducten vanzelfsprekend de diersoort moet staan afgebeeld waar de melk uit komt en het anders maar verdacht vindt is in de laatste halve eeuw weinig de deur uit geweest, of steeds de bril vergeten.