Ontdekkingen
-
Wat waren we trots! Aan onze balkonperenboom hingen dit jaar wel 20 peren. Beurré Hardy, lekkere dikke sappige echte peren. We voorzagen een paar mooie peren-eetweken. Tot de storm van afgelopen dagen. De peren die we nog niet hadden geplukt, waaiden bij bosjes uit de boom.
En natuurlijk vallen ze dan niet netjes zacht op de aarde, maar butsen ze op de tegels, of spietsen ze zich op de rand van de (metalen) bak. Beschadigde peren dus, die je niet meer kunt bewaren. En teveel om in één keer allemaal op te eten. Gelukkig zijn er mooie oplossingen. In dit geval maakte ik een "val-peren-tarte-tatin".
Het recept is eenvoudig: je maakt een korstdeeg van 200 gram bloem, 100 gram boter, 1 ei, snuf zout en een beetje suiker (ik schat dat ik er 20 gram of zo bij gedaan heb). Dit deeg laat je een uurtje in de koelkast rusten.
Dan de peren: ik schilde ze en sneed ze in parten, de beschadigde stukken kon ik zo mooi verwijderen. Daarna deed in mijn tarte-tatinpan (die ben ik gelukkig rijk) een laagje lavendelsiroop met een flinke hoeveelheid suiker (100 gram ofzo). Dat liet ik even lekker borrelen en inkoken, daarna legde ik de perenparten erin in een mooi patroon. Een kwartier laten inkoken (het was vrij veel vocht) en de peren begonnen te carameliseren, de kookbubbels werden dikker en kleurden heel licht. Een 25 gram boter in vlokken erover verdelen en nog even door laten carameliseren - wel oppassen dat ze niet aanbranden natuurlijk!
Tijd om het deeg uit te rollen - ik doe dat altijd door het tussen twee laagjes folie plat te drukken tot het gewenste formaat. Daarna de pan van het vuur, het deeg er over verdelen, inprikken en 20 minuten in een (voorverwarmde) oven op 180 graden.
Heerlijk! Ik had nog net één stukje over voor de foto. Het is inmiddels ook op.
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
gerelateerde berichten
-
Een paar jaar geleden wilden Franse vrienden een internetwinkeltje met lokale lekkernijen starten. Tijdens een aperitief vertelden ze erover. We...
-
Kaasspeciaalzaak Stalenhoef in de Utrechtse Twijnstraat raakte geïnspireerd door lavendelsiroop waarover Cécile Janssen hier schreef. Pascha...
-
Aan de Airfryer van Philips hebben we hier al vaker aandacht besteed. Het is (nog altijd) een apparaat dat zijn plekje op het aanrecht verdient door...
-
We kennen het allemaal. Je hebt een cake gebakken en eigenlijk is ie te droog. Of je hebt een cake gekocht, en hij valt een beetje tegen. Of je had...
-
Af en toe besteedt Foodlog aandacht aan die ruimteverslindende apparaten die je wel hebt, maar eigenlijk te weinig gebruikt. We vragen ons af waarom...
-
Via een timmervrouw, een winkel in wording en het vriesvak van de kerk ernaast belandde een aantal producten van de IJs&pruuverije Heeren van Alede...
-
Kom ik een pakje lijnzaad van Soubry tegen in de supermarkt, ergens tussen het broodmeel en de suiker. Lijnzaad, oeroude voeding of kraaknieuwe...
-
Thuis koken met Ferran Adrià, dat belooft wat! Vol verwachting sloeg ik het boek open. Dat was even schrikken. In plaats van de verwachte...
-
Kijk, zo mag de crisis nog een tijdje blijven duren. Terwijl het leven steeds duurder wordt, zijn er uitgelezen stukjes gevogelte die voor twee keer...












6 reacties
Ik vind deze reactie
Ha, ik was ook nieuwsgierig naar een Tarte Tatinpan en nu ik hem gezien heb via je link ga ik er naar op zoek, die wil ik wel. Met dank dus.
Ik vind deze reactie
In onze schapenwei staat een perenboom, die – naar ik schat – zo’n 14-16 mtr hoog is.
Hangen wel duizend peren aan. ’s Nachts hoor je ze op het hok vallen dat er onder staat. Ze zijn niet eetbaar, maar bijzonder geschikt voor ‘stoofpeertjes’ bij wild, of stoofvlees.
Peren schillen en in kwarten snijden, het stokje aan een van de kwarten laten. Serveert mooi. Peertjes in water met veel suiker, wat kaneel en rode port of rode wijn, en dan langzaam gaar worden op een zacht vuur. Als de peertjes gaar zijn, het vocht wat binden, en de peertjes in plastic dozen; volgieten met het kookvocht, en invriezen. Langzaam laten ontdooien en in het eigen vocht opwarmen en serveren.
Enig idee heeft wat voor perensoort dit is ?
Zie plaatje:
https://picasaweb.google.com/kookmarieke/11September2011#5651141927720162978
Ze noemen ze hier pondsperen omdat ze groot en zwaar worden…
Ik vind deze reactie
Pieternel, de peren waren (pluk)rijp. Eventuele onrijpheid heb ik ondervangen door ze niet 'droog', in alleen suiker te carameliseren, maar in redelijk veel vocht: lavendelsiroop met suiker. Daar hebben ze echt even in liggen pruttelen, tot het vocht zover ingekookt was dat het carameliseerde (licht gouden kleur, stroopachtige consistentie). Onrijpe peren kun je altijd natuurlijk stoven of pocheren in liefst smaakrijk vocht (muskaatwijn is ook een topper).
Ik vind deze reactie
Cécile, ik ben nieuwsgierig. Waren je peren al rijp? Of heb je de taart gemaakt met vruchten die eigenlijk iets langer moesten hangen? Onze boom met Comice gaat zwaar gebukt onder zijn vracht en dit recept klinkt erg aantrekkelijk.
Ik vind deze reactie
Tarte tatinpan: http://www.lecreuset.fr/fr-fr/Les-Gammes/Fonte/Plats-traditionnels-Plats-a-Tatin/Plat-a-Tarte-Tatin-28cm/
Ik gebruik 'm ook heel vaak als braadpan of 'hapjespan', en hij is ideaal om groenten zoals witlof te carameliseren en gratinschotels in te maken. Geen éénbereidingspan gelukkig!.