Geselecteerd
-
Thuis koken met Ferran Adrià, dat belooft wat!
Vol verwachting sloeg ik het boek open. Dat was even schrikken. In plaats van de verwachte gastronomische hoogstandjes en uitspattingen, vertaald naar de thuiskeukensituatie, staat het boek vol ... basisrecepten. Verpakt in een omslag en opmaak die uit de jaren zeventig van de vorige eeuw lijken te stammen. Schijn bedriegt.
Het blijkt te gaan over de personeelsmaaltijden die de El Bullistaf gezamenlijk at. En die wel volgens het ElBulli 'systeem' voorbereid, gepland en gekookt werden om vervolgens door de 75 man tellende brigade opgegeten te worden.
Kijk je goed, dan zie je opeens een leuk en lekker boek met heel goed maakbare en zalige recepten.
Iedere maaltijd bestaat uit 3 gangen. Die worden eerst getoond. Daarna volgt er een fotopagina met de ingrediënten die nodig zijn, en op die pagina staat ook een tijdlijn/planning: zoveel uur voor het eten. Eerst dit doen, dan dat en pas daarna een ander dit en dat. Heel praktisch, heel helder, geen poespas. Vervolgens geeft het boek heel systematisch van ieder van de drie gerechten een fotobeschrijving. Soms vallen je daar dingen bij op, bijvoorbeeld het formaat van de pannen of de hoeveelheid noedels. Dan blijkt dat bij de hoeveelheden, heel slim, aangegeven is hoeveel je nodig hebt voor 2 personen, voor 6, voor 20 of voor 75! Ik ging het boek met steeds meer lol lezen en kreeg visioenen van een diner in de tuin aan tafel met aan iedere kant minstens 30 stoelen.
Eén recept eruit heb ik inmiddels al vier keer gemaakt, omdat het zo supersimpel en superlekker is: kokosmakaroontjes (100 gr gedroogde kokos, 100 gr suiker, mengen met 1 losgeklopt ei, 15 walnootgrote bolletjes van maken, 13 minuten in oven op 180 graden) - ze zijn op voor je er erg in hebt! Succes verzekerd als koekje bij een diner met vrienden.
In Nederland is het boek onlangs geintroduceerd, en wel heel toepasselijk bij driesterrenrestaurant De Librije - tijdens de personeelsmaaltijd.
Het is al met al een combinatie die een aantrekkelijk spanningsveld oplevert: Ferran Adrià en thuis koken. De oorspronkelijke verwachting die de titel oproept werd bij mij niet waargemaakt, geen hoogstandjes, geen gastroporno. De foto's en vormgeving onderstrepen de praktische insteek en de gewoon echt lekkere en maakbare dingen die er in staan. Het boek hoort nu al bij mijn klassiekers. Het overtrof al m'n verwachtingen.
fotocredits: Ferran Adria
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
gerelateerde berichten
-
Een paar jaar geleden wilden Franse vrienden een internetwinkeltje met lokale lekkernijen starten. Tijdens een aperitief vertelden ze erover. We...
-
Is paprika Hongaars? Zijn tomaten Italiaans, zijn aardappelen Belgisch? Uiteraard niet, ze zijn allemaal Amerikaans, maar vijfhonderd jaar geleden...
-
Wat waren we trots! Aan onze balkonperenboom hingen dit jaar wel 20 peren. Beurré Hardy, lekkere dikke sappige echte peren. We voorzagen een paar...
-
Af en toe besteedt Foodlog aandacht aan die ruimteverslindende apparaten die je wel hebt, maar eigenlijk te weinig gebruikt. We vragen ons af waarom...
-
We kennen het allemaal. Je hebt een cake gebakken en eigenlijk is ie te droog. Of je hebt een cake gekocht, en hij valt een beetje tegen. Of je had...
-
Kom ik een pakje lijnzaad van Soubry tegen in de supermarkt, ergens tussen het broodmeel en de suiker. Lijnzaad, oeroude voeding of kraaknieuwe...
-
Vorige week belandde naast wat Jeroen Thijssen op twitter "rosseworst" noemde, ook een kalfstong in mijn tas. Ik kon 'm niet laten liggen en wist...
-
Kijk, zo mag de crisis nog een tijdje blijven duren. Terwijl het leven steeds duurder wordt, zijn er uitgelezen stukjes gevogelte die voor twee keer...
-
Alweer een potje in de ijskast: Knoflookpuree. Een puur Nederlands product, dat ook nog eens de finaleronde van de Smaak van Nederland 2011 bereikt...












3 reacties
Ik vind deze reactie
PS Zijn de hoeveelheden en bereidingstijden aangepast bij de verschillende groepsgrootte? (dus niet simpelweg "x 12,5" gedaan)
Ik vind deze reactie
Ik wil ook zulke personeelsmaaltijden :). De praktijk is echter anders, vaak doorgegaarde hap. Stop het in een blender en je hebt de perfecte babyvoer, ware ik het mijn eigen kinderen niet voor zou durven zetten.
In dit kader nog een stukje van mijn oude weblog:
Mijn stelling is: `Er is een regelrecht verband tussen de kwaliteit van het personeelseten en de gasttevredenheid` Immers: goed eten -> tevreden personeel -> levert kwaliteit -> tevreden gasten. Bovendien zegt het iets over hoe de directie het personeel ziet (simpel voetvolk dat geld kost of gewaarde resources waar je goed voor moet zorgen) en over hoe collegiaal men in de organisatie is (immers, het zijn nog vrijwel altijd collega's die voor collega's koken).
Ik vind deze reactie
Klinkt als een aanrader, ik hou wel van een praktische insteek en lekkere en maakbare dingen. Hoogstandjes van moleculair niveau eet ik wel op restaurant.