Als achtergrondinformatie het volgende rapport:
http://www.uu.nl/uupublish/defaculteit/profielenorganis/organisatie/wetenschapswinke/informatieoverpu/andereonderwerpe/pug/persberichtpug/48929main.html
Hierbij komt mbt. ijzer weer eens naar voren dat er ook bij ijzersupplementen veel mis is.

Wellicht interessant, aanvullend op deze casus:
In de uitzending van KvW wordt verteld dat overmatig (metallisch?) ijzerinname schadelijk kan zijn en zelfs zeer schadelijk voor de nieren en lever van o.m. zwangere vrouwen en foetus.
Laat mijn vriendin nou dagelijks Kellogg's producten eten, ook tijdens haar zwangerschap. In de 20e week van de zwangerschap is geconstateerd dat ons kind een niertje heeft, dat afwijkend groeit. Dit is sindsdien scherp in de gaten gehouden middels allerlei extra onderzoeken voor en na de geboorte. De ontwikkeling van de nier is wel verbeterd, maar gevolgen in de toekomst zijn natuurlijk nog onzeker. Het programma heeft mij wel aan het denken gezet. Wat nu als dit allemaal WEL met elkaar te maken heeft?

Sorry voor de radiostilte van mijn kant, mijn weekend was even (bijna) ijzerloos (toen ik vanmiddag even boodschappen deed hoorde ik achter mijn rug iemand zeggen: zou hij cornflakes gekocht hebben?). Er staan een paar interessante draadjes hierboven. Ik wil wellicht ten overvloede nog even bevestigen dat elementair ijzer inderdaad als ijzerbron kan dienen voor het lichaam, en je kunt dat op verschillende manieren aanbieden waarbij de ene vorm efficienter is dan de andere (zoals boven aangegeven door o.a. Wouter de Heij), maar het blijft zo dat dat elementair ijzer in het lichaam (de maag met name) omgezet moet worden in ion-ijzer voordat het opgenomen kan worden. In cornflakes met melk zal dat dus maar zeer beperkt gebeuren. In andere voedingsmiddelen (zonder melk) zal het waarschijnlijk wel beter worden omgezet na consumptie, maar nooit erg efficient in vergelijking met ijzer in ionvorm. Een Wagenings onderzoek maakt overigens melding van een interventie studie waarin elementair ijzer geen enkel effect had op anemie, maar ijzer verpakt als ion wel en dat was voor mij vooral de reden om te zeggen dat elementair ijzer niet zoveel zin heeft (Efficacy of iron-fortified whole maize flour on iron status of school children in Kenya: a randomised controlled trial by Andang’o PEA, Osendarp SJM, Ayah R, West CE, Mwaniki DL, De Wolf CA, Kraaijenhagen R, Kok FJ and Verhoef H, The Lancet of 25 May 2007). Samenvattend, elementair ijzer mag worden toegevoegd als poeder in levensmiddelen, het kan voor een deel worden omgezet in ion ijzer maar dat hangt dus heel erg af van wat er verder aan voedsel aanwezig is in de maag, en vervolgens kan het voor een deel opgenomen worden door het lichaam in de darm, maar ook dat is erg afhankelijk van wat er verder aanwezig is in de darm; zoals hierboven al iemand aangaf, ijzeropname uit plantaardig materiaal is problematisch, ijzer uit vlees (heam ijzer) wordt veel beter opgenomen.
De klontjes die we zagen in de uitzending waren inderdaad erg groot, maar dat zegt niet zo veel omdat ze door de magneet sowieso waren geklonterd, en we hebben niet onder de microscoop gekeken. Het kan best zijn dat Kellogg's het beste ijzerpoeder gebruikt dat er is, maar ik blijf erbij dat ijzerpoeder in cornflakes die met melk worden gebruikt geen zin heeft voor verhoging van de ijzerstatus.

@Karine: Who cares? Wie eet die k&k;rotzooi uberdehaupt?

wat ik nu nog mis, is het draadje even verbreden naar andere met ijzer verrijkte producten op de markt. De cornflakes trekt als een magneet de aandacht van de KvW, maar hoe zit het zuigelingenvoeding, limonade, koekjes, appelstroop? Gaat dit verhaal op voor alle ijzerverrijkte producten?

Karine

Kijk dit vind ik nou een mooie draad op Foodlog. Een lekkere mix van opwinding en ratio. Nu dwarrelt langzaam het (ijzer)stof neer en beginnen we het te snappen. Toch?

Ik deel het bericht hierboven van Jurgen. ijzerzout is beter dan metallisch ijzer. De werkelijke opname hangt af van de matrix en ander levensmiddelen die worden genuttigd (b.v. melk). De enige aanvulling is dat het ene metallisch zout niet het andere is (bv verschillende deeltjesgrootte verdeling)

@ Dick, het woord ' fors vraagteken' is toch echt voor zijn rekening. Er zijn gewoon wat aanwijzingen dat metallisch ijzer iets minder slecht is dan eerder in deze lijn werd verondersteld. IJzerzout is (veel) beter dan metallisch ijzer, daar hebben we geen discussie over.

@ Jurgen, stuur me even een e-mail en ik stuur het artikel in pdf naar je terug.

Voor de duidelijkheid. Het metallisch ijzer in de cornflakes is vast als poeder toegevoegd, zal klonteren na isolatie. Het spul wordt slechter opgenomen dan ijzerzout, en dat is al geen erg efficiente ijzerbron.
De inname met melk zal nog slechtere opname veroorzaken. Bovenstaande trial is uitgevoerd in Thailand en zal daarom waarschijnlijk zonder melk gedaan zijn. Ik kan de volledige publicatie helaas niet inkijken. Dus, de boodschap dat het niet veel nut heeft klopt. Maar, dat er betere ijzerbronnen zijn weten we al heel erg lang. De indruk dat metallisch ijzer toevoegen gevaarlijk is en totale onzin klopt niet. En dat is waar de publiciteit over gaat.

Tragisch dat je met 5 minuten op interweb en pubmed de relevante achtergrond informatie kan vinden en dat de KvW bij sensatiezoekerij blijft steken.

Tiny, dan toch maar een beroep op jou als autoriteit (ik weet dat je bescheiden bent en je hebt er hierboven als iets over gezegd, maar er zijn nu drie heren die daar een fors vraagsteken bij plaatsen): is er dan toch een vorm van metallisch ijzer die we wel opnemen en zit die vorm vlgs jou in Kellog's K-Special.

Ik zag behoorlijke brokken in de uitzending. Een microscoop was er niet voor nodig. Ben benieuwd of mijn lichaam die gebruiken als voedingsstof.

De reactie van Jurgen en mijzelf kruisen elkaar. Mijn gevoel wordt zo te zien bevestigd door Jurgen. De opname hangt sterk af van het type ijzerpoeder. Mijn hypothese (zie ook artikel Joris) : alleen de deeltjesgrootte van het metallische ijzer speelt een rol. Hoe kleiner de deeltjes des te beter de opname.