Steven, bravo voor je cijfers, maar je moet nog verder op zoek. Hier staat niet meer (maar ook niet minder) dan het feit dat in België 25% van de inkoopprijs van de retail (waarschijnlijk, doch marginaal vervuild door eventuele huisverkopen) wordt bepaald door arbeidskosten. Dat is niet zo'n raar gegeven de kapitaalintensiteit van een sector die gebruik maakt van dure grond en machinerieën (die arbeid hebben vervangen). Sterker nog, als er veel meer geld voor arbeid overbleef, zouden de inkomsten per hoofd dramatisch lager zijn. In graan zullen de arbeidskosten waarschijnlijk nog veel lager zijn en die van kapitaalgoederen hoger.

Om het onrecht waarover je in je post schrijft aan te tonen, moet je aantonen dat het aandeel van de teler in de eindprijs te laag is. Hoeveel van de Euro die je als consument betaalt, komt in de zak van de teler. Vervolgens is de vraag of de teler redelijk wordt betaald voor de arbeidsuren die hij draait en het risico dat hij - m.n. ook vanwege de kapitaalintensiteit van zijn bedrijf - loopt.

Als ik het aardbeienplaarje boven je oorspronkelijke post zie, word ik echt blij voor de teler. Kijk maar naar mijn verwijzing hierboven naar de aardappelbranche (waar je verdeelstaafjes van de strijkstok over de totale handelsketen vindt). Vandaar mijn eerste reactie.

UPDATE: Prijs bakje aardbeien - wat blijft bij de boer?

Excuses voor de late reactie, maar mijn werkzaamheden bestaan vooral uit niet achter de PC te zitten.

Ja, dat plaatje... Die prijsvorming. Als ik één ding geleerd heb, is dat niemand lijkt te weten wat nu eigenlijk een eerlijke prijs is. Dat vind ik bedroevend. We weten wat een brood mag kosten, we weten wat een geode leerkracht de gemeenschap moet kosten. Maar de diensten van de landbouwer, daar kan niemand een prijs op plakken??? Kom nou!

Hetzelfde geldt voor het meest wervende punt geweest van het Fairtrade-verhaal. Maar de Max Havelaar-prijs is vooral het verschil tussen over kop gaan of kunnen volhouden. Eigenlijk is dat geen alternatief. In zekere zin kan ik dus in de tegenargumenten komen van tegenstanders van Fairtrade, die beweren dat het om niet meer gaat dan een andere vorm van subsidiëring. Wat ze er dan wel zouden moeten bij vertellen, is dat zoals het nu gaat het, echt niet verder mag.

Vraag ik een boer hier om wat een eerlijke prijs zou moeten zijn, dan krijg ik zelden een cijfer.
De prijzen worden hier bepaald door de veilingen. Ik vrees dat de gemiddelde boer hier - net zoals zijn collega's in het Zuiden - zich nauwelijks bewust is van wat de waarde van zijn product nu feitelijk is.

Wat ik weet van een futiboer hier in Hasselt, is dat hij gestopt is met aardbeien en enkel voor peren en appels gaat. Vooral de wispelturigheid van de prijs bleek een probleem. In Hamont-Achel is een heuse voltijds aardbeieneteler lid van de trekkersgroep FairTradeGemeente. Ik probeer om een reactie bij hem.

Aiko, erg bedankt voor de link! Kende het niet. Als ik het artikeltje mag geloven, wordt Foodlog echt gelezen... :-)

Ailko maakt me er net op attent: uwsupermarkt.nl pakt het onderwerp ook op.

Maar nou wil ik ook de echte cijfers kennen, want die aardbei is niet zo'n vreselijk schandaal, terwijl ik me van alles kan voorstellen bij de wel degelijk gehanteerde machtspraktijken van supers.

OK, ik zit natuurlijk weer eens terpentijn te pissen over uitgerekend zo'n plaatje bij dit onderwerp. Wat feitelijker dus.
Omdat jullie in Belgie al zo lang actief zijn met lokale fair trade, hebben jullie cijfers over schrijnende misstanden? Hoe zien de verbeteringen die fair trade gemeenten weten te bereiken in de inkomenspositie van telers en boeren eruit? Welke consequenties heeft dat voor de prijs die de consument betaalt?