Beste Josien, een gezegde leidt: van werken is nog nooit iemand rijk geworden van handel wel. De beste handelsbevorderende ( je weet wel, wat zo goed is voor de economische groei etc.) maatregel is het creeëren van prijsverschil. (Tussen producent en consument wel te verstaan).

Van Paul mooie punten komt deze 'opeens' aan bij mij:

"Is het doel om boeren en tuinders in Nederland te houden of om de agrarische industrie van groei te voorzien?"

Dat is natuurlijk gewoon een rekensom. Wat brengt meer op, produktie of handel. Iemand die er iets aan kan rekenen?

Excuses. Zoen weer verspeeld!?

Huib, het stond aan het slot van mijn reactie van 19:33h.

Hier de link naar het verslag van Nieuwe Oogst

Als relatieve buitenstaander zag ik een bestuurder die genoot van de hoge posities die hij (en waarschijnlijk zeer terecht) heeft verworven, maar die moeite heeft zich nog werkelijk onderdeel van de praktijk te voelen. Ook al voert hij zijn koeien, wat was het ook al weer, 20 minuten per dag. Waar hij de goede ideeen krijgt om de rest van de dag uit te dragen. Dat is hem niet kwalijk te nemen,dat is wat gebeurt. Hij ziet niet dat het inkorten van de keten de afhankelijkheid van de grote spelers zal verhogen. En dat de eigen marketing en distributie organisatie dat probleem echt niet gaat oplossen. De producenten en retailers outperformen hem cq hen op deze terreinen met meters. Ik zei het al eerder: volumeverslaafdheid vs toegevoegde waarde denken. Ik hoorde hem nog het woord merken noemen. Volwaard ligt al onder eigen merk bij AH. Kortom veel woorden waar je niet recht van op je stoel gaat zitten.

Dick, met een reactie op het optreden van Vermeer zal ik wachten tot het verslag van Peter Jens.
Bestuurders van bedrijven of verenigingen die onder dek kruipen als de storm woedt zijn duidelijk toe aan vervanging. Mogelijk ligt hier een verklaring van het voorzichtige optreden van Vermeer.
Zijn opvolger, weliswaar uit zelfde huize, kan dan met een lichtere rugzak aan zijn taak beginnen.
Wel komisch is de auteur van Nieuwe Oogst, Douwe Korting. Die man zou je bij een retailorganisatie verwachten.

Het verbaast me en ook weer niet dat Nieuwe Oogst er gisterenavond voor het eerst bij was in Amsterdam.

Niet alleen de bankier blijft zitten waar hij zit, ook de ondernemer. De zorgen in de glastuinbouw zijn té groot. Een bankier vertelde me onlangs dat hij dagelijks ondernemers huilend aan tafel heeft zitten. Hij vertelde me ook dat juist de bedrijven die investeerden in duurzaamheid en daardoor verhoudingsgewijs veel vreemd vermogen hebben aangetrokken het eerst om gaan vallen. Zijn deze mensen in staat om plan b of c te ontwikkelen?

Ik kopieer de tekst die Paul gisteren op het AGD schreef (nav het interview met Vermeer door Mac van Dinther): Spreekt Vermeer als boerenvoorman of als machtige man in het landbouwcircuit? Daar ligt de vraag en de uitkomst. Is het doel om boeren en tuinders in Nederland te houden of om de agrarische industrie van groei te voorzien? Een klein landje als Nederland kan best zonder boeren als er ergens anders in de wereld goedkope grondstoffen aangevoerd worden, dat gebeurd immers nu ook al. In Den Haag staat al een dorpje dat heet Madurodam, waarom maken we van heel Nederland niet zo'n attractiepark. Even Rabobank bellen?

Ik vind het een uiterst relevante vraag. Vermeer nam gisteravond herhaaldelijk de woorden 'onze ondernemers' in de mond als hij het over boeren heeft. Dat is taal die een duidelijk en gemeend gevoel uitstraalt: als opperboer sta ik voor mijn boeren en zal ik ze beschermen en helpen waar ik kan.

Ik denk dat er een storm over boeren-Nederland waait die voorlopig niet weg te krijgen is. Het Westland, de varkenshouderij en de melkveehouderij zijn in diepe crisis. Kip is gelukkig wat minder in de problemen vanwege de crisis, maar ver van florissant. Welke visie bood Vermeer? Wat gebeurde er in die zaal?

Laten we Twitter nemen. Dat is een heel eerlijk, want heel direct medium. Direct vanuit de zaal, gaande presentatie vonden deze tweets hun weg naar de ether:
- 'Vermeer niet echt in vorm vanavond'
- 'Veel vage antwoorden'
- op de vraag van iemand buiten de zaal of er opnames waren? 'was niet de moeite, je kunt beter het interview in de Volkskrant lezen'

Wat was er aan de hand? Lag het aan de vorm of ligt het aan wat anders? Ik denk het laatste.

Er is een zo fors probleem dat Vermeer niet veel meer kon zeggen dan een "beetje van alles", hier en daar in meer of mindere tegenspraak, veel "zal ik maar zeggen's", "we moeten het proberen", "de echte ondernemers steunen we graag."

Volwaard werd genoemd als een succes van de creatie van Toegevoegde Waarde (een mooi abstract woord dat een aantal malen werd genoemd als 'wat moet'), terwijl de uitrol zojuist volledig anoniem is opgegaan in het AH-huismerk; zelfs niet vreselijk knappe marketeers weten dat de toegevoegde waarde daarmee uit handen van de producent is verdwenen. Gijs werd genoemd als een voorbeeld van ketenverkorting, terwijl het als handelshuis juist weer een voorbeeld is van ketenverlenging (met een flinke marge-opbouwproblematiek; Vermeer zei er overigens heel eerlijk over 'we zijn ermee aan het pionieren en maken dus ook fouten'). OK, mestvergisting en het maken van 'echte' kunstmest uit mest werd ook genoemd als voorbeeld van toegevoegde waarde en innovatie. En dat is het ook. Het is alleen jammer dat AH er op de consumentenmarkt nauwelijks waarde mee kan verdienen.

Ik denk dat het stormt en dat de boerenvoorman dat weet. Een kapitein of generaal kan het niet maken om te zeggen dat er reden is tot heel diepe grote zorgen als daardoor vormen van paniek zouden kunnen uitbreken. De boerenbank al helemaal niet. Dat is wijs en daarom was er, zoals Huib zegt, weinig van te verwachten. De storm moet razen. Daarna wordt duidelijk wat je wel kunt en vallen er duidelijker visies te verwachten.

De relevantie van Paul's vraag? De boerenbaas sprak als een van de machtigste boerenbestuurders van dit land. Niet als de eigenaar van de Winst- en Verliesrekeningen van 'zijn ondernemers'. Die zijn ondernemers van zichzelf en zullen het echt zelf moeten rooien. Als dit als een verwijt klinkt, dan haast ik me te zeggen dat het dat niet is. Het is de nuchtere observatie van de oude bankier in me die weet dat banken en bestuurders in tijden van storm doodstil blijven zitten. Dat moeten ze wel. Het is zelfs wijs.

Individuele ondernemers doen er echter nog wijzer aan zelf een Plan B te ontwikkelen. Daarom vroeg ik daar om in het AGD. Paul stelde een Plan C voor (de woorden die ik zojuist in deze draad plakte). Dat zou nationaal beleid zijn. En daar zit voor mij de crux van Paul's punt. Dat beleid is er even niet, omdat het er even niet kan wezen. Het is van alles wat. Tot de storm is uitgewoed. Snoeien moeten de ondernemers zelf doen, dat kunnen de Bestuurder, de Bank en zelfs de overheid nu even niet. Dat maakt deze situatie zo onvoorstelbaar gecompliceerd.
Het is in die zin dan ook zelfs dapper dat Vermeer voor die zaal ging staan. Van boeren kreeg hij praktijkvoorbeelden om de oren geslagen. Hij slaagde erin ze rustig en taktisch te laten verglijden. Zo deden ze minder pijn in de zaal als geheel. De losse ondernemers zaten bij me in de buurt. Ik meende te voelen dat ze minder gelukkig waren.

Opvallend: in de Nieuwe Oogst, het boerenblad van Nederland, leest het korte verslag als een zegetocht van Vermeer langs de Keizersgracht. Mijn beleving was in ieder geval een nogal andere. Anderen moeten me maar corrigeren als ik dat verkeerd heb gezien.

Wat moet je denken van personen als Theo Wams die alleen maar kunnen denken in en vanuit subsidiestromen.
Compleet gespeend van de realiteit en denkend vanuit ambtelijk Nederland is het makkelijk om Plan C (zie mijn commentaar in deze AGD-link op het toneel te gooien.
Werkgelegenheid en economische activiteit worden eenvoudig opzij geschoven en de achterban van honderdduizenden leden gaat vrolijk verder in het steunen van "hun" organisatie.
Niets aan de hand, geld genoeg, goedkoop voedsel halen we wel uit andere landen en nu maar genieten van de nieuw aangelegde oerwouden.
Staatskapitalisme en gesubsidieerde bezigheden, ik bedoel niet werken want het moet wel leuk blijven, en het gaat helemaal goedkomen met dit land.