image

Vorig jaar speelde hier en elders een forse discussie over de eerste echte functional food: Becel en de hele lijn van linolzuurrijke productextensies die Unilever in de loop der jaren heeft ontwikkeld.

Op basis van gedegen internationaal onderzoek, stelde Melchior Meijer toen meerdere malen dat omvangrijke linolzuur-supplementering via voedingsmiddelen eerder tot hartinfarcten leidt dan die voorkomt. Het probleem zit' m in het feit dat de aanwezigheid van veel linolzuur ervoor zorgt dat omega-3 niet door je lichaam wordt opgenomen.

Unilever reageerde niet, maar kwam al snel op de markt met Blue Band Idee. Een margarine met extra Omega-3. Het bedrijf claimde dat je er slimme kinderen van zou krijgen. Die claim is onterecht en dus inmiddels van de baan.

Het was dus eerst goed voor je hoofd, maar nu blijkt dat het goed is voor je hart. De BBC kwam gisteravond laat met het nieuws dat het Engelse National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) omega-3 supplementering aanbeveelt als preventieve behandeling tegen 2e en 3e hartaanvallen.

Omega-3 is dus goed voor je hart. Nou moet je weten dat dat pikant nieuws is, want het wel moet betekenen dat linolzuur slecht is voor je hart. Immers, ons enzymsysteem werkt zodanig dat het geen omega-3 opneemt als het veel linolzuur krijgt aangeboden. Aangezien linolzuur in onze voeding dominant aanwezig is, is het resultaat duidelijk.

Zou het nu eindelijk gaan schuiven? Moet Unilever straks niet alleen vertellen dat omega-3 maar een beetje goed is voor je hoofd en linolzuur echt slecht voor je hart?

Voor ik het vergeet, naar aanleiding van wat postings hier die kritisch zijn over de resultaten van wetenschappelijk onderzoek, kreeg ik inmiddels al een aantal keren de vraag of we nu een kruistocht zijn begonnen tegen de wetenschap. Nee!!! Juist niet zelfs. We proberen helder te krijgen wat de reikwijdte van die resultaten is: hoe mag je die kennis toepassen? Dat heeft consequenties voor de manier waarop bedrijven producten ontwikkelen en daarover communiceren met het publiek.
Becel was mogelijk een forse vergissing, maar de verantwoordelijken durven de communicatie daarover niet aan en lijken er nog steeds omheen te werken. Stom, want vergissen is heel menselijk. De uitdaging is op voorhand te begrijpen hoe je over voortschrijdend inzicht zou kunnen communiceren alsmede over het feit dat alle kennis, dus ook die waar functionals op gebaseerd zijn, in ontwikkeling is.

Volgens Eddie Vos, een Nederlands-Canadese wetenschapper, valt de wetenschappers van Unilever niets te verwijten. Het probleem zit volgens hem bij de marketeers en budgetbepalers van het bedrijf. De wetenschappers gaan niet over de communicatie.
Dit artikel afdrukken