OK Dick, kondig je het aan via linked in?

Anne Marie, we willen er graag hoog en laag opgeleiden bij als we het presenteren, over ca. 1 maand in Amsterdam, in de Rode Hoed. Kom je? Dan hoef ik nu een aantal dingen niet uit te leggen.

Transparantie moet toegejuicht worden, maar als milieubewuste hoogopgeleide en, dacht ik, toch behoorlijk geinteresseerde consument ben ik er blij met keurmerkjes. Hoef ik niet meer alles zelf uit te zoeken en te beoordelen. Een 'Marine Stewartship Council'-merkje is toch makkelijker dan de viswijzer meeslepen of de visboer uithoren. Natuurlijk hebben keurmerken ook hun beperking, maar ze maken het milieubewuste diervriendelijke leven toch wat overzichtelijker. Ik hoef niet altijd alles te weten. Wel fijn als je informatie kunt krijgen als je wilt, maar alsjeblieft niet iedere dag.

Ja, dat rookgordijn hangt er nu al... ik snap vaak al niet meer wat ik eet.
Nog maar te zwijgen over de reeks E-nummers. Geen idee wat die in het ECHT nu eigenlijk zijn. In mijn stamppot boerenkool zit alleen aardappels en boerenkool en wat melk.

Tekst toevoegen is dus zeker geen optie, maar voor openheid ben ik zeker wel.

Ik hoorde ook ooit eens iemand zeggen dat je eigenlijk alleen maar groente moet gaan eten, afkomstig uit ons eigen land. Maar waar vind je die? (in de winter?)

Bedrijven hebben geen belang bij transparantie - alleen bij het wekken van de indruk, dat ze transparant zijn. Wie wil er in detail horen hoe de gelatine in de winegums gemaakt wordt, liefst met foto of filmpje?

Producten staan nu al vol tekst, allemaal bedoeld om een gevoel of associatie teweeg te brengen "Voel je fit", of "Calcium is goed voor je botten", nooit de harde claim dat dit ene product daadwerkelijk bijdraagt aan je fitheid of calciumopname, want dat is lang niet altijd zeker.

Een toename van tekst en gegevens op producten kan helpen, maar ik vrees voor een rookgordijn.

Guillaume; Blijft mijn vraag: Hoe zit het met controle op de gepretendeerde transparantie/samenstelling van voedingsproducten ? De keuringsdienst van waren ? Lamenielache !

Nou ben ik er hier wel achter dat ik veel 'eenvoudiger' denk...
(Zelfs zo erg dat ik het woord gepretendeerde moest ontcijferen, maar dat kan ik wellicht beter niet verklappen)

Maar als iedereen open verteld wat er waar in zit, dan zullen de verschillende bedrijven toch ook elkaar (kunnen) gaan controleren?

Meneer Goud de fameuze onderzoeker van de Hema zei altijd: Mensen doen niet wat ze zeggen en zeggen niet wat ze doen. Toch is het allemaal niet hopeloos Guillaume. Youp van 't Hek had in een avond Buckler van de markt geluld. Misschiem moet je om je mening wat te nuanceren eens kijken naar de gedragsmodellen die te maken hebben met low en high involvement. Interessant om te zien hoe voorkeuren en keuzes worden gemaakt. Soms is kennis eerst, soms is er eerst gedrag (zelfs zonder kennis). Het is geen uitgemaakte wedstrijd.

Guillaume,

Ja, gebruikersonderzoek is een gevaarlijk vak. Ik doe het professioneel al jaren en je moet soms flink uitkijken om velerlei redenen.

Wat betreft de controle, als 1% van de klanten net zo precies worden als jij gaat het over 70,000 mensen in NL. Ik lees hier (http://www.vwa.nl/portal/page?_pageid=119,1639715&_dad=portal&_schema=portal) in het jaarverslag 2008 van de Voedsel en Waren Auhoriteit:

<i>De oorspronkelijke formatie van de VWA is als gevolg van de opgelegde bezuinigingen eind 2005 fors naar beneden bijgesteld van 2.013 fte naar 1.816 fte. Als gevolg van de taakstellingen van het kabinet Balkende IV is de formatie in 2008 verder gedaald tot 1.789 fte. De bezetting van de VWA is op 31 december 2008 met 1.537 fte daar nog duidelijk onder. Deze daling in de bezetting is een gevolg van voortschrijdend inzicht om terughoudend te handelen (met het vervullen van vacatures) op basis van politieke voornemens tot afslanking van het ambtenarenapparaat en het vooruitzicht van nieuwe reorganisaties.</i>

1% van de consumenten is dus 2000% van de totale VWA, en dan te bedenken dat daarvan een groot deel opgaat aan andere problemen als roken in de horeca.

Dick zegt "omdat ze wat voor lopen op wat consumenten voelen". Ik heb daar twee aanvullingen bij:

1 - dat is waar, bedrijven zien de grote veranderingen eerder aankomen (voor het deel van de wereld dat voor hen relevant is). Dat is denk ik ook de reden dat bedrijven in de voedselsector meer openheid willen. Je hebt maar 1 consument nodig die tijd en moeite steekt om te achterhalen hoe het precies zit en je hebt een potentiële rel (Bertolli, mestwater, Mona, verzadigd vet). Dat die rel dan weer terecht en dan weer onterecht is is dan niet meer relevant, het is een rel. Daarom willen ze denk ik de trend voor zijn en de boel open gooien. Nou .... OK .... er zijn bedrijven die dat willen, niet allemaal denk ik :-)

2) - het is niet waar, in ieder geval niet voor iedere consument. Want DE consument bestaat natuurlijk. Dat is al helder als je denkt aan die ene van hierboven. Die was alleen en niet met 7 miljoen. Oftewel, er zijn ook consumenten die gelijk opgaan met de producenten of er zelfs op voorlopen.

De kunst van dit producenten-consumenten spelletje wordt dan ook om niet met de eenling te vechten en ook niet om te hoeven te wachten op de 50% meerderheid. Dat geldt vanaf beide kanten, van consument naar producten en andersom. En voor je het weet sta je dan aan dezelfde kant. Als dat gebeurd .... zijn we echt opgeschoten.

Harold@
Mede en dankzij Foodlog is mijn kritische instelling toegenomen ten aanzien van 'wat er in zit'. (Score voor Dick, dus)

Maar vanwege die instelling is mijn interesse in het koopgedrag van anderen ook toegenomen. Ik moet dat een beetje beheersen, want ik kreeg al eens de opmerking: "Wat sta je te kijken !?"
Het valt gewoon op, dat in bijna 100% gekozen wordt op
- prijs
- gewoonte
- kretologie
- verpakking

Ikzelf, en een kleine minderheid kiest:
- op prijs en checkt dan de kwaliteit en 'levelt up'' naar minimaal gewenste kwaliteit (mede op basis van genoemde samenstelling van het product, wat soms qua lettergrotte ondoenlijk is)
- kretologie en checkt dat nu ook met juist meer argwaan.
- maar ook langere houdbaarheid kan een aankoopargument zijn
Verpakking is niet interessant of het zou op gebied van gewicht/grootte versus prijs moeten zijn.
Chocolade kopen is een mooi voorbeeld. Eerst vergelijk je percentage cacao en bij gewenst percentage vergelijk je prijs/gewicht ratio. Vooral dat laatste geeft soms opzienbarende verschillen. Maar dat laatste snel uit het hoofd rekenen, zal voor velen al onoverkomelijk zijn.

Ik vrees, dat je de gemiddelde consument niet moet overschatten. Marketingmensen en supers maken juist zeer dankbaar misbruik van desinteresse en onvermogen. Volledige transparantie blijft dus een MUST, om juist dat misbruik wettelijk aan banden te leggen.

Blijft mijn vraag: Hoe zit het met controle op de gepretendeerde transparantie/samenstelling van voedingsproducten ? De keuringsdienst van waren ? Lamenielache !