Nieuws
-
Marianne Thieme stelde enige tijd geleden Kamervragen naar aanleiding van ons bericht over Ik Kies Bewust dat een handig middel zou zijn voor cateraars om lekker duurzaam te neppen. Een appel en een peer zijn altijd 'bewust', dus zit je als cateraar voor een appel en een ei op de eerste duurzame rij. Bespoten of onbespoten, want dat maakt volgens de handig afgesproken normen geen fluit uit. Flagrante nep is gewoon legaal. Dat zeiden we zo, een beetje om het aan te zetten en om de dames en heren onderhandelaars over wat duurzaam mag heten wakker te schudden: Ik Kies Bewust kan geen enkele aanspraak maken op duurzaamheid. Met de normen blijkt sowieso gesjoemeld te worden. Dat krijg je in een onderhandelingscultuur waarin de overheid zijn verantwoordelijkheid niet meer neemt en de boel overlaat aan het maatschappelijke middenveld. Zo bleek onder meer overduidelijk dat de cateraars zo handig hadden onderhandeld met een kennelijk slapende overheid dat 1 ster van de Dierenbescherming net zo goed is als 3. Dat is absurd.
Het lijkt erop dat de absurditeit gewoon doorgaat. Nu zelfs met de chique Raad van Accreditatie aan boord. Mogen we misschien even weten of het echt klopt?
Op de website van het blad Shops out of Home valt te lezen:
De contractcatering is de eerste branche die controleer- en meetbaar duurzaam werkt. Dit is te danken aan het door de Raad van Accreditatie (RvA) accrediteren van de processen voor het werken met zelfbereide biologische- en Ik Kies Bewust-producten.De acceptatie van de RvA betreft de modules B en C van het in 2009 geaccepteerde Certificatieschema Contractcatering van de Stichting Cercat. Dit is een schema dat is gebaseerd op ISO 9001 met een verbijzondering op de branche. Module B gaat over hoe de processen moeten zijn ingericht rond het werken met biologische producten. Module C doet hetzelfde maar dan rond producten met het Ik Kies Bewust-logo. “Verduurzaming zit nu nog steviger verankert in het DNA van de contractcatering. Samen met opdrachtgevers, leveranciers en partijen als het Ministerie van LNV en de Stichting Ik Kies Bewust is de contractcatering nu koploper in werken met duurzame producten en processen”, aldus de koepelorganisatie Veneca in een reactie.
32 reacties
Ik vind deze reactie
Mooi punt Dick, de sociale media faciliteren mogelijkheden tot verandering door de directheid en snelheid van organisatie. De roep om transparantie wordt al luider, maar is nog steeds niet hoorbaar genoeg. Een minirevolutie binnen de voedselketen is dan misschien wel mogelijk. Hoewel....we moeten als consument onze stem ook laten gelden met onze portemonnee en dat blijft nog wel eens achterwege.
Willem, de 40% bio is achterhaald binnen agentschapnl, daar gaat het juist om. Je hoeft als cateraar alleen je factuur te verhogen en 'lunch' te vervangen door 'duurzame lunch'. Vreemd. Oorzaak van deze crommunicatie is mijns inziens de omvang van het begrip duurzaamheid. Zelfs wanneer je het voortschrijdend inzicht in de materie buiten beschouwing laat, zitten er 15 of 20 separate onderdelen in 'duurzaam' die sowieso niet met één label te vangen zijn. Hoeft ook niet, als we maar ophouden duurzaam als kapstok te gebruiken. Elke product zijn eigen verhaal, ook waar het duurzaam is of niet.
Ik vind deze reactie
Die kleren-vergelijking is wat tendentieus, maar het punt vind ik terecht.
In gangbaar Nederlands betekent 'accrediteren' iets geloofwaardig maken zodat het krediet kan krijgen. Dat doe je door er een stempel op te zetten. Wat eerst niet geloofwaardig was, is het dan wel. Het is als het ware een bezwering. Een rite.
Dit type bezwering bestaat alleen in grote georganiseerde gemeenschappen en kan aanleiding geven tot zgn. credit crunches. Logisch, want hij is alleen nodig in het sociaal verkeer van grote gemeenschappen die weten dat ze zichzelf niet meer kunnen vertrouwen en daarom stempels uitgeven.
Als je met z'n zessen een gemeenschapje vormt is dat niet nodig. Ook met een paar honderd mannen en vrouwen is het niet nodig, zelfs niet als ze onderling van mening verschillen. Die zien zelf wel of het klopt en zorgen ervoor dat het verschil tussen niet en wel te vertrouwen 'echt' blijft. Daar hoef je het niet eens over te hebben.
En als social media nou eens werken zoals zo'n primitieve gemeenschap, ondanks onze enorme aantallen? Dan krijgen accrediteurs en geaccrediteerden het steeds moeilijker.
Ik vind deze reactie
accreditatie komt van "ad" en "credere" en betekent "te geloven". Is dat nu gebiedende wijs? In de trant van "het volk dient te geloven dat de keizer prachtige kleren draagt"?
Ik vind deze reactie
Laten we gewoon allemaal gaan nadenken...een Raad van Accreditatie... Zucht, waar moet dat heen? We maken iets dat simpel is zo complex... En waarom? Behartigen belangen gevestigde orde. En die gevestigde orde heeft dus iets te verliezen/verbergen... En dus komen er Raden...
Laat me Raden... De hele discussie van duurzame catering is opgeschoven naar het middenveld. En de grap is. De catering heeft nog gelijk ook.
Wij leveren een locatie die voor 40% biologisch moet catering, niet in grootte assortiment maar in omzetaandeel!!! Het aantal gasten bij de lunch is met 100 tot 150 man gedaald. Het assortiment moet bijna 95% biologisch zijn om tot die 40% te komen en nog lukt het niet. En, oh ja, de cateraar is een opportunistische geldwolf, want het is allemaal duurder geworden.
Hier zie je hoe een opdrachtgever prachtige plannen kan hebben. Alleen als het betaald is, dan moet iemand anders het betalen... En ja, dan werkt het weer anders.
Zie je ook met gratis spullen. Als het op kosten van de werkgever is dan moet het biologisch en verantwoord. Moet je er zelf voor betalen, zeg thuis, dan eet je lekker goedkoop...
Niets is mensen vreemd. Dus ik wens de Raad van Accreditatie, wat een woord, veel succes!
@joost, ik ben wel benieuwd hoe LNV hier nou naar kijkt. IKB duurzaam mag dan te vroeg zijn geweest, maar dit heeft er alle schijn van.
Ik vind deze reactie
Mijn analyse: gebrek aan inhoudelijke (systeem) kennis. En wellicht zelfs een gebrek aan leiderschap. Innovatie doet altijd pijn.
Teveel vanuit 'theorie' en te weinig vanuit 'praktijk'. Teveel idealisme en subsidie, en te weinig gebruik maken van zakelijke principes. Ik zie teveel 'bewustwordingscommunicatieenwebsitebouw' projecten. Hou toch op, een vriendje van mijn zegt: practice what you preach (en tegenwoordig: you may preach if you have practiced). Beleid maken is complex, zeker als er steeds een minister zonder ervaring en kennis komt. LNV opheffen en onderbrengen bij EZ is mijn advies al jaren. De voedingssector zit als 'bij EZ', de agri-sector nu nog bij LNV.